Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σήμερα θα ξεκινήσω να καταγράφω τις σκέψεις μου για το βιβλίο που διάβασα και σας παρουσιάζω με ένα ερώτημα προς όλους κι όλες εσάς που θα διαβάσετε το παρόν κείμενο. Θέλω να είστε ειλικρινείς, όχι με μένα, αλλά με τον εαυτό σας. Κάντε λίγο υπομονή και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ελάχιστες φορές, καθ'όλη τη διάρκεια της αναγνωστικής μου εμπειρίας, έχει τύχει να παρατείνω -παντελώς εσκεμμένα- την παραμονή ενός βιβλίου στα ράφια της βιβλιοθήκης μου με εκείνα προς ανάγνωση. Όχι, γιατί δεν επιθυμώ να το διαβάσω! Αντιθέτως, το κάνω διότι θέλω να κρατήσω όσο περισσότερο γίνεται αυτήν τη γλυκειά αναμονή σε σχέση με όσα θα λάβω από εκείνο. Πώς να σας το εξηγήσω; Ίσως πάλι να αντιλαμβάνεστε τι εννοώ και να έχετε νιώσει κάτι ανάλογο... Έτσι δεν είναι; Όταν έφτασε στα χέρια μου το μυθιστόρημα της συγγραφέως Ελένης Ισπόγλου, με τίτλο ''Για Όσα Τόλμησα'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος) είναι αλήθεια ότι μου κέντρισε το ενδιαφέρον η εικόνα του εξωφύλλου ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Είναι γνωστή σε όλους κι όλες η αγάπη που τρέφω για τα κλασικά παραμύθια, για το πώς αρέσκομαι να πειράζω (εντός κι εκτός εισαγωγικών) τις ιστορίες τους, να ψάχνω ό,τι υπάρχει καλά κρυμμένο πίσω από την όποια ''επιφάνεια'' σαν άλλους χαμένους θησαυρούς, καθώς θεωρώ πως υποβόσκει ένα μεγαλύτερο κομμάτι αλήθειας απ'αυτήν που πιστεύουμε μέσα σε αυτά. Όταν, λοιπόν, πρωτοδιάβασα το βιβλίο ''Η εκδίκηση της Ωραίας Κοιμωμένης'' του συγγραφέα Κλέαρχου Σταματουλάκη, ήξερα ότι ταίριαζε ο τρόπος σκέψης μας -αναφορικά τουλάχιστον με τα εν λόγω παραμύθια- και είχα εκφράσει την επιθυμία να διαβάσω μελλοντικά κι άλλα έργα του. Η ευχή μου πραγματοποιήθηκε και να που σήμερα σας μιλώ για το νέο του μυθιστόρημα, με τίτλο ''Τα χειρόγραφα της Πεντάμορφης'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αδράχτι.  Τί έχουμε, λοιπόν, εδώ; Αρχικά να σας πω ότι μιλάμε για ένα μυθιστόρημα που -όπως και το προηγούμενο του συγγραφέα- ανήκει στο είδο...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Με αφορμή μίας υποψηφιότητας για Νόμπελ Λογοτεχνίας... Προ ολίγων ημερών ''έσκασε'', σαν άλλη βόμβα, η είδηση για την υποψηφιότητα μίας εγχώριας συγγραφέως για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Με αφορμή μίας υποψηφιότητας για Νόμπελ Λογοτεχνίας άρχισαν να ''στήνονται'' διάφορα πηγαδάκια μεταξύ των αναγνωστών και των αναγνωστριών. Αντιφατικές απόψεις γύρω από τα έργα της άρχισαν να μοιράζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και να ξεκινά η αναζήτηση αυτών από εκείνους/ες που δεν έχουν διαβάσει ποτέ έως τώρα (ίσως να μην τη γνώριζαν καν τη συγγραφέα - δεν το λέω ως κάτι αρνητικό!) και θέλησαν να μάθουν περισσότερα. Ανάμεσά τους κι εγώ που εξέφρασα την επιθυμία να διαβάσω έργα της και ζήτησα τη γνώμη ανθρώπων που εκτιμώ την κρίση τους. Ναι, δε σας το κρύβω (αν και δεν έχω καμία γνώση σχετικά με το πως επιλέγεται ένας/μία συγγραφέας για να λάβει το τόσο τιμητικό βραβείο, ούτε καν αν επιτρέπεται η δ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ο Γιάννης και η Μαρίνα Αλεξάνδρου είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις ζευγαριών συγγραφέων που αρέσκομαι να διαβάζω τα έργα τους. Μετά από καιρό, τους ''συναντώ'' ξανά μέσα από το νέο τους ιστορικό/κοινωνικό μυθιστόρημα, με τίτλο ''Στις όχθες του Νείλου'', το οποίο κυκλοφόρησε, προσφάτως, από το καινούργιο τους εκδοτικό σπίτι, τις εκδόσεις Μίνωας. Έχοντας, λοιπόν, διαβάσει αρκετά βιβλία των συγγραφέων, μπορώ να πω ότι υπάρχει μία αρμονία στα λεγόμενά τους που ενισχύεται από την αμεσότητα της γραφής τους, το σεβασμό με τον οποίο προσεγγίζουν κάθε θέμα του εκάστοτε έργου τους, όπως και την έρευνα που έχουν κάνει προτού οι σκέψεις τους μετατραπούν σε λογοτεχνικά έργα. Άραγε, τί μας επιφύλασσαν αυτήν τη φορά; Τί θα συναντούσαμε στις όχθες του Νείλου; Ποιες εμπειρίες θα αποκτούσαμε και με ποιον τρόπο εκείνες θα επηρέαζαν τη σκέψη και την ψυχή μας;  ''Τρεις γυναίκες από διαφορετικές εποχές συναντιούνται στην Αλεξάνδρεια: η...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αναγνωστικού πειράματος συνέχεια... Κι έτσι όπως το βλέπω, θα φτάσει τέλος της χρονιάς κι εγώ ακόμη θα ''ψάχνομαι'' σε αναγνωστικό επίπεδο, μα όσο το σκέφτομαι, τόσο πιο ενδιαφέρουσα κι δελεαστική ακούγεται ως σκέψη. Γιατί όχι; Διάβασα και σας μιλώ για το νέο μυθιστόρημα (έκτο κατά σειρά έκδοσης) του συγγραφέα Παναγιώτη Σενούντα, με τίτλο ''Τα σημάδια του ήλιου'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάνοια.  Μα, αλήθεια, τί μπορεί να συμβολίζουν αυτά τα σημάδια του ήλιου;  Γιατί επιλέχθηκαν να ''πρωταγωνιστούν'' στον τίτλο του βιβλίου;  Αν το δούμε από μία ρεαλιστική οπτική, ο ήλιος είναι το πιο φωτεινό άστρο του σύμπαντός μας. Από εκείνον λαμβάνουμε την ευχάριστη και επιθυμητή ζέστη όταν νιώθουμε το κρύο, μας φτιάχνει την ψυχική μας διάθεση, μας προσφέρει το απαραίτητο φως που διώχνει μακρυά το όποιο σκοτάδι και χαράζει την πορεία μας προς ένα πιο αισιόδοξο κι ελπιδοφόρο μέλλον.  Είναι, όμως, αυτή η μοναδική και...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Έχοντας, πλέον, βρει και ''ρίξει'' άγκυρα στη συγγραφική της ταυτότητα, η δημιουργός Άρτεμις Παπανδρέου μας παρουσιάζει το νέο της ιστορικό/κοινωνικό μυθιστόρημα, με τίτλο ''Τοπία θολών οριζόντων'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Ένα βιβλίο γραμμένο με προσοχή και σεβασμό προς την ιστορία του τόπου, μα κι όσων πρωταγωνίστησαν με τον έναν, ή, τον άλλον τρόπο σε αυτή. Άραγε, αυτά τα τοπία θολών οριζόντων είναι υπαρκτά; Μήπως συμβολίζουν κάτι που θα πρέπει να το προσεγγίσουμε μέσω μίας μεταφορικής έννοιας και σκοπιάς; Ή είναι εκεί και εμείς χάνουμε/ψάχνουμε τον όποιον προσανατολισμό και θέση μας εξαιτίας αυτών των θολών οριζόντων; Κι αν ναι, γιατί είναι θολοί αυτοί οι ορίζοντες; Τί προκαλεί αυτό το μη καθαρό τοπίο σκέψης; Δράσης; Ακόμη και ύπαρξης; Και κυρίως, υπάρχει λύση να ''καθαρίσουν'' τα τοπία από αυτούς τους θολούς ορίζοντες; Ποιος/α θα τολμήσει να προβάλλει την όποια αντίσταση και με ποιο ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δεν το έχω κρύψει ποτέ έως σήμερα ότι υπάρχουν συγγραφείς (εγχώριοι και μη) που διαβάζοντας τα βιβλία τους μπαίνω σε μία διαφορετική τροχιά σκέψης. Όχι! Να το πω πιο σωστά. Με κάνουν να θέλω να δω τα πράγματα έξω από τα όποια ''στεγανά'' και να βάλω τον εαυτό μου σε ξένα ''παπούτσια''. Να νιώσω πως στριμώχνομαι, αλλά και να απελευθερώνομαι. Να πάρω μία γερή γεύση ζωής μαζί με τα όποια καλά κι άσχημα μπορεί να τη συνοδεύουν. Μία, λοιπόν, εξ αυτών των συγγραφέων και η Μαρία Βουζουνεράκη, η οποία στο τρίτο της μυθιστόρημα (το οποίο διάβασα), με τίτλο ''Ο βυθός αλλιώς'' (κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική) με έκανε να πάρω το όποιο ρίσκο και να δω το βυθό αλλιώς... Ως άβυσσος, συχνά - πυκνά, χαρακτηρίζεται η ανθρώπινη ψυχή και μία πιθανή ''βουτιά'' στα αβαθή της μοιάζει σαν μία άλλη πτώση στο κενό δίχως δίχτυ ασφαλείας από κάτω, που ίσως να μας παρείχε την απαραίτητη δόση προστασίας από τα ανεπιθύμητα α...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τελείωσα την ανάγνωση ενός βιβλίου, και τώρα, τί; Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα ''πρόβλημα'' που αντιμετωπίζω, ως αναγνώστρια, πολλές φορές κατά τη διάρκεια του χρόνου και θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας.  Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας, αφότου έχει ολοκληρώσει την ανάγνωση ενός βιβλίου, να σκέφτεται ''και τώρα, τί;'' Πόσες φορές κι ενώ έχετε ολοκληρώσει την ανάγνωση ενός βιβλίου, δε μπορείτε να συγκεντρώσετε τις σκέψεις σας γύρω απ'αυτό;  Και καλά να μη σας άρεσε το βιβλίο. Μπορεί να τύχει κι αυτό (άκρως σεβαστό, υγιές και λογικό!). Τί συμβαίνει στην περίπτωση που (το βιβλίο) σας άφησε από αρκετά καλές έως άριστες εντυπώσεις και παρ'όλο που μπορεί να έχετε κρατήσει σημειώσεις, να μη μπορείτε να αποτυπώσετε τις σκέψεις σας ούτε προφορικά, ούτε πάνω στο χαρτί (κατ'επέκταση στον υπολογιστή σας); Από πού μπορεί να προκύπτει αυτό το ''σεντόνι''; Κι αν -ω μη...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Η σφαγή του έρωτα Συγγραφέας: Ελπινίκη Καλαγκιά '' ''Η απώλεια μιας ζωής, ενός έρωτα, μιας πατρίδας είναι μορφές θανάτου που γονατίζουν την ψυχή σου." Έρωτας και Ψυχή. Ένα ζευγάρι εραστών αγαπημένων και αλληλένδετων στην αιωνιότητα... Άραγε, η ανθρώπινη ψυχή και κατ'επέκταση η ύπαρξή της είναι συνδυασμένη με τον έρωτα; Και τί μπορεί να συμβεί όταν ''χαθεί'' ο έρωτας; Πώς μπορεί να πορευθεί μετά η ψυχή μόνη και πονεμένη;  Μήπως ο έρωτας είναι η κατάρα και την ίδια στιγμή η ευχή της ψυχής; Κι αν ναι, με πόση δύναμη μπορεί να μας παροπλίσει; Αυτές δεν ήταν άλλες από τις αρχικές μου σκέψεις, ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου της ανερχόμενης και με προοπτικές εξέλιξης συγγραφέως Ελπινίκης Καλαγκιά, με τίτλο ''Η σφαγή του έρωτα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Ένα κοινωνικό-ιστορικό μυθιστόρημα που βασίζεται, εν μέρει, και σε αληθινές μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν εκείνη τ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Διαβάζοντας συλλογές διηγημάτων από τις εκδόσεις Συρτάρι Διήγημα: βάσει του ορισμού πρόκειται για εκείνο το λογοτεχνικό είδος κειμένων (κυρίως πεζογραφίας) που εκτείνονται μέσα σε μικρές φόρμες. Είναι μεγαλύτερα σε όγκο από τις νουβέλες και μικρότερα από τα μυθιστορήματα. Άν και δεν είναι τόσο περίπλοκα όσο τα μυθιστορήματα, ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες αναφορικά με την πλοκή, τον αριθμό των προσώπων που θα πρωταγωνιστήσουν μέσα στις ιστορίες τους κι όλα αυτά μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο και χώρο.  Άν κι ανέκαθεν έβρισκα πολλά πλεονεκτήματα στην ανάγνωση συλλογών διηγημάτων, μερικά εκ των οποίων είναι η ποικιλία των ιστοριών συγκεντρωμένες μέσα σε ένα βιβλίο, ο μικρός όγκος που καταλάμβαναν στα ράφια των βιβλιοθηκών μου, καθώς και η δυνατότητα να ''ξαναγυρίσω'' σε κάποια αγαπημένη μου ιστορία -μετά το πέρας της ολοκλήρωσης της ανάγνωσης όλης της συλλογής- και να ''χαθώ'' στον κόσμο των προσώπων της, είναι αλήθει...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Είχα αποφασίσει, επιστρέφοντας από τις καλοκαιρινές μου διακοπές, να αφιερώσω την προσοχή μου -για το μήνα Σεπτέμβριο- σε βιβλία που τα θεωρώ κάπως πιο εκτός των δικών μου αναγνωστικών προτιμήσεων. Ναι, είχα κατά νου ένα πείραμα που είτε θα με οδηγούσε στο να ανακαλύψω είδη και συγγραφείς που μέχρι τώρα δεν επέλεγα, είτε που θα ''έκλειναν'' οριστικά κάποιοι κύκλοι. Όταν, λοιπόν, επικοινώνησε μαζί μου ο συγγραφέας Κώστας Γροσομανίδης για μία πιθανή παρουσίαση του βιβλίου του, με τίτλο ''Παράλληλο Σύμπαν'' (κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή) δε δίστασα στιγμή κι αποδέχθηκα την πρότασή του. Ήταν μία ταιριαστή πρόταση γι'αυτό που είχα κατά νου... Το βιβλίο ''Παράλληλο Σύμπαν'' υπηρετεί το είδος της φαντασίας τείνοντας πιο συγκεκριμένα προς εκείνο της επιστημονικής φαντασίας (τουλάχιστον εγώ αυτό αντιλήφθηκα διαβάζοντάς το), που όμως δε στέκεται μόνο εκεί. Από τον τίτλο του, κιόλας, μας βάζει σε μία διαδικασ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Ο πύργος με τις λιβελούλες Συγγραφέας:  Γιώτα Τριανταφύλλου Εσφαλμένως -τουλάχιστον κατ'εμέ- υπάρχει η τάση τόσο από μεριάς του αναγνωστικού κοινού, όσο και από τους/τις δημιουργούς (ακόμη κι από το ίδιο το λογοτεχνικό είδος) να θεωρούνται τα κοινωνικά μυθιστορήματα ως βιβλία που υπακούν σε αυστηρές, κάποιες φορές απρόσιτες, καθώς και σοβαροφανείς νόρμες με συγκεκριμένα κριτήρια και πλαίσια. Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι κάπως ανόητο. Από τη στιγμή που μιλάμε για κοινωνικά μυθιστορήματα, εκείνα οφείλουν να περιέχουν τα πάντα που σχετίζονται με την κοινωνία και κατ'επέκταση με τους ανθρώπους. Από σοβαρά ζητήματα έως πιο ευχάριστα -ίσως και χιουμοριστικά- στιγμιότυπα της καθημερινότητας μας. Προσοχή! Δεν εννοώ να φτάσουμε στο άλλο άκρο και να μιλάμε για σαχλά κι ανούσια πράγματα. Όλα με ένα ορθό μέτρο!  Ως αναγνώστρια, χαίρομαι πολύ όταν φτάνουν στα χέρια μου βιβλία δημιουργών, που ενώ ανήκουν στο είδος του κοινωνικού μυθιστορ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Θανάτου 20 ιστορίες Συγγραφέας:  Ονούφριος Ντοβλέτης Ό,τι γεννάται είναι προορισμένο να πεθάνει! Ναι, ακούγομαι κάπως μακάβρια -και δε σας έχω συνηθίσει σε ανάλογες δηλώσεις- μα αυτό είναι η πραγματικότητα. Ο θάνατος τόσο ο δικός μας, όσο κι αγαπημένων μας ανθρώπων είναι κάτι που μας προκαλεί φόβο και πόνο, δίχως να έχει ακόμη συμβεί. Αυτή η σκέψη είναι τόσο διαπεραστική που μας κάνει μέχρι και να δηλώνουμε την πίστη μας σε κάποιο θρήσκευμα, ενώ μπορεί να είμαστε άθρησκοι, άθεοι, κλπ (ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ/ΣΑΣ/ΤΩΝ!) με την ελπίδα ότι έτσι θα σωθεί από του χάρου τα δόντια, που λένε, ένα προσφιλές μας πρόσωπο (μεταξύ μας και για τον εαυτό μας)... Προς τί όλες αυτές οι σκέψεις; Μα φυσικά δεν ξύπνησα μία μέρα έχοντας όλα αυτά κατά νου, ούτε σε φιλοσοφικό, ούτε σε κάποιο άλλο επίπεδο σκέψης, απλώς ''γεννήθηκαν'' στο μυαλό μου διαβάζοντας την προσφάτως εκδοθείσα συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα Ονούφριου Ντοβλέτη, με τίτλο ''Θανάτ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα στα βιβλία της Άνδρεας Αρβανιτίδου ''Όσα χρόνια κι αν περάσουν'' & ''Η ζωγράφος'' Το όνομα της συγγραφέως Άνδρεας Αρβανιτίδου είναι αλήθεια ότι ακούγεται πολύ συχνά στα ''πηγαδάκια'' μεταξύ των αναγνωστών/στριων. Οφείλω να ομολογήσω ότι μου είχε κινήσει και τη δική μου περιέργεια και την είχα τοποθετήσει στη λίστα με τους/τις δημιουργούς των οποίων ήθελα να διαβάσω κάποιο έργο, ώστε να διαπιστώσω το τί είναι αυτό που βρίσκουν τόσο ελκυστικό και πειστικό στην πένα της όλο και περισσότεροι/ες βιβλιόφιλοι/ες. Προσπαθώντας μία μέρα να βάλω για πολλοστή φορά σε τάξη τα βιβλία που έχω προς ανάγνωση, είδα ότι είχα ήδη στα χέρια μου όχι ένα, αλλά δύο δικά της βιβλία. Ε, ναι. Αυτό ήταν! Ήξερα ότι η αναμονή θα λάμβανε τέλος και τί καλύτερο από ένα συνοπτικό αφιέρωμα και στα δύο μαζί; Είστε έτοιμοι/ες να τα δούμε; Ξεκινάω με το βιβλίο  ''Όσα χρόνια κι αν περάσουν'' . Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα κ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Ο Μπλουμ και η παρέα του Συγγραφέας:  Χριστίνα Γιολδάση - Τσιαούση Επισκεπτόμενη κάθε χρόνο τις παραλίες του νησιού της γιαγιάς μου, νιώθω μία γαλήνη και απολαμβάνω στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης κοιτώντας το απέραντο γαλάζιο χρώμα της θάλασσας. Πριν από μερικά χρόνια -προτού γίνει πιο εμφανής και διαδεδομένη η ανάγκη για προστασία του περιβάλλοντος- μου είχε κάνει εντύπωση μία ταμπέλα που είχαν τοποθετήσει οι κάτοικοι του νησιού σε πολλές παραλίες. Η πινακίδα έγραφε: ''Εσείς φεύγετε, οι παραλίες μένουν'', η οποία συνοδευόταν με ένα επεξηγηματικό κείμενο περί της απόρριψης των σκουπιδιών στους κάδους κι όχι προφανώς στη θάλασσα και στην αμμουδιά. Παραξενεύτηκα γιατί ανέκαθεν θεωρούσα ως δεδομένη την κίνηση να πετάω όλα τα σκουπίδια στους ανάλογους κάδους κι όχι αλλού. Μεγαλώνοντας, όμως, μετά λύπης μου διαπίστωσα ότι αυτό δεν ισχύει για όλους κι όλες. Άν και η κατάσταση δείχνει τάσης βελτίωσης, υπάρχει ακόμη εκείνη η μερίδα ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Σαχέλ επιχείρηση αγριόγατα Συγγραφέας: Βασίλης Μούτσογλου Περιγραφή: Ο Yunus είναι ένας προσηλυτισμένος Καναδός Ισλαμιστής που συντάχθηκε με τους τρομοκράτες της Al Qaida. Συμμετείχε στη σύγκρουση των ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων με τους Τουαρέγκ για την κυριαρχία της περιοχής του Σαχέλ που ακολούθησε την Αραβική Άνοιξη του 2011. Το κίνημα των Τουαρέγκ MNLA (Εθνικό Κίνημα για την Απελευθέρωση του Azawad), με την ένοπλη δραστηριότητα που ανέπτυξε στο Σαχέλ, έδωσε την ευκαιρία στις τρομοκρατικές οργανώσεις AQMI, Ansar Eddine αλλά και άλλες, να αποκτήσουν τον έλεγχο της σύγκρουσης για τη δημιουργία της «Ισλαμικής Δημοκρατίας του Azawad». To Μαλί αποδείχθηκε ανίσχυρο να ελέγξει την κατάσταση. Το μυθιστόρημα αναπτύσσεται σε τρεις, εν μέρει αλληλεπικαλυπτόμενους κύκλους. Την ιστορία του Yunus, την εξιστόρηση της πραγματικής πολιτικής ιστορίας και τις προσπάθειες μιας ομάδας Ευρωπαίων διπλωματών να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις.  Αναζητή...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  ΜΑΡΙΓΩ Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα «Μαριγώ Ζαραφοπούλα είναι το όνομά μου. Γεννήθηκα στην Πόλη, όταν η σκλαβιά ταλάνιζε το έθνος μου. Γεννήθηκα γυναίκα σε μια εποχή που ήμασταν αθέατες. Αυτή, όμως, ήταν και η δύναμή μου για να ζήσω όπως εγώ ήθελα. Κι έζησα τόσα πολλά…» Αγαπώ την ιστορία και κατ'επέκταση τα μυθιστορήματα που υπηρετούν εκείνη μέσα από τις αφηγήσεις των εκάστοτε ηρώων και ηρωϊδων που θα παρουσιαστούν μέσα στις σελίδες τους. Ιδιαίτερη δε αδυναμία τρέφω για τα βιβλία εκείνα, οι υποθέσεις των οποίων βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να τα διαβάζω, αλλά να μη θεωρώ τον εαυτό μου ικανό να κρίνει τη ζωή και τις επιλογές των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν μέσα σε ανάλογα μυθιστορήματα. Μου αρέσει να αφουγκράζομαι όλα όσα επιθυμούν να μοιραστούν μαζί μας και να γίνομαι κι εγώ ένα αθέατο κομμάτι της ιστορίας, μα μέχρι εκεί. Ο χρόνος και η ίδια η ζωή θα μας κρίνει για την πορεία μας... Σ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Θα έρθει η μέρα που... ...Συμπληρώστε την άνωθεν φράση με ό,τι εσείς επιθυμείτε.  Όχι, δε σας βάζω κάτι το δύσκολο.  Άλλωστε, πόσες φορές κατά τη διάρκεια της ζωής σας δεν έχετε αναφωνήσει με στόμφο ''Θα έρθει η μέρα που... π.χ. θα έχω όλα όσα επιθυμώ. Φήμη, λεφτά, εξουσία, κ.λπ'';  Όχι, δεν έχω καμία πρόθεση να σας κουνήσω το δάχτυλο επιδεικτικά, ούτε φυσικά και να σας κρίνω! Αλίμονο! Μακρυά από μένα αυτά!  Απλώς όλοι κι όλες -συμπεριλαμβανομένης και εμού της ιδίας- συχνά λέμε αυτήν τη φράση θεωρώντας ότι ο χρόνος (μας) πάνω στη γη και γενικότερα όλου του πλανήτη είναι άπλετος και δεν έχει τελειωμό, οπότε όσο κι αν αναβάλουμε κάτι, ή, το θεωρούμε ως δεδομένο, στην πραγματικότητα δεν ισχύει κάτι τέτοιο.  Και ξέρετε τί είναι το πιο οξύμωρο; Ότι πρέπει να μας συμβεί κάτι -κατά βάσει τραγικό, επώδυνο και δύσκολο- για να αντιληφθούμε το πόσο ανούσια είναι κάποια πράγματα για τα οποία μπορεί να ματαιοπονούμε και να ελπίζουμε, ενώ έχουμε πράγμα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Παρακαλώ πολύ, θα ήθελα για λίγο την προσοχή σας! *Το βιβλίο για το οποίο θα σας μιλήσω σήμερα απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο για αναγνώστες/στριες άνω των 18 ετών, που δε δηλώνουν λάτρεις του ρομαντισμού. **Το βιβλίο περιέχει σκληρές σκηνές σεξ, ωμού και βίαιου λεξιλογίου και μία δόση καυστικού, μαύρου χιούμορ. ***Θεωρείστε τον εαυτό σας (όπως πάντα άλλωστε!) ελεύθερο το να επιλέγξει να συνεχίσει, ή όχι, στην ανάγνωση του παρόντος άρθρου. Όπ! Τί έγινε; Ακόμη εδώ; Πολύ τολμηρό/ή σε βρίσκω και μου αρέσει οι αναγνώστες/στριες να επιλέγουν να ξεφύγουν από την όποια ζώνη ασφαλείας τους... Μα, ας μην μακρηγορώ άλλο και ας περάσω στο όποιο ζουμί της υπόθεσης. Διάβασα και σας μιλώ για ένα βιβλίο ιδιαίτερο. Από εκείνα που μισείς να αγαπάς και το αντίστροφο. Και για να είμαι ειλικρινής, εγώ δεν μπορώ να καταλήξω σε ποια από τις δύο μεριές στέκομαι απέναντι σε αυτό το βιβλίο. Μα ποιο βιβλίο; Την πρώτη συλλογή διηγημάτων που υπογράφει ο συγγραφέας Γιάννης Λ. Παπαδόπουλο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Συχνά ειπώνεται η άποψη ότι αν ''ξανασυναντάς'' έναν/μία συγγραφέα μέσα από τις σελίδες του νέου του/της βιβλίου μετά από χρόνια, μοιάζει σαν να ''συστήνεστε'' για πρώτη φορά. Δε θα μπορούσα να διαφωνήσω με αυτήν τη σκέψη, καθώς θεωρώ ότι όπως εξελισσόμαστε και είναι αναπόφευκτο να αλλάξουμε ως άνθρωποι με το πέρασμα των ετών, αυτό έχει αντίκτυπο και στις όποιες άλλες ιδιότητες φέρουμε, εν προκειμένω και για τους/τις συγγραφείς. Ειδικά για τους/τις τελευταίους/ες που μπορεί να τους/τις ''ξαναβρίσκουμε'' μέσα από διαφορετικά λογοτεχνικά είδη από εκείνα που τους/τις έχουμε μάθει κι αγαπήσει. Μία πολύ ευχάριστη αναγνωστική έκπληξη -που ανήκει στην άνωθεν κατηγορία- και η νέα συλλογή διηγημάτων της συγγραφέως Γλυκερίας Γκρέκου, με τίτλο ''Μάτια χαμηλά'', το οποίο κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις Κέδρος. Τη συγγραφέα Γλυκερία Γκρέκου την είχα ''ταυτίσει'' με τη συγγραφή και ανάγνωση...