Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com)  Γράφει η Κυριακή Γανίτη ~ ''Σπάω'' για λίγο το διάλειμμα των blogs, καθώς χρειάζεται να πω (για πολλοστή φορά) κάποια πράγματα που αφορούν τις συνεντεύξεις στην πορεία. ~ Μία τελευταία προειδοποίηση προς συγγραφείς... Η ενασχόλησή μου ως bookblogger έχει ως αποτέλεσμα να έρχομαι σε επαφή με πολύ κόσμο που δεν γνωρίζω προσωπικά, παρά μόνο μέσω των emails και άλλων προσωπικών μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τολμώ να πω ότι με έχει βοηθήσει να μην είμαι τόσο απόλυτη, μα κάπως πιο διαλλακτική (δε λειτουργώ με διπλωματία, ή, λοιπές τάσεις κολακείας που τόσο απεχθάνομαι!) δίχως να θέλω να υποτιμήσω ούτε τον εαυτό μου ούτε και τους άλλους ανθρώπους που έχω γύρω μου. Ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση, τα όρια και η γενικότερη τάση μου να είμαι ευγενική και να φέρομαι στους άλλους ανθρώπους με τον τρόπο που επιθυμώ να φέρονται σε μένα είναι ο τρόπος που έχω επιλέξει να λειτουργώ. Αλλά όσο καλή κι υπομονετική μπορεί να δείχνω, άλλο τόσ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Η ευθύνη του αναγνωστικού κοινού... Συχνά πυκνά, ως αναγνώστες/στριες στις κατ'ιδίαν συζητήσεις μας, παραπονιόμαστε για συγγραφείς που έχουν καβαλήσει το καλάμι. Που μας μιλούν και μας κοιτούν με αλαζονεία. Που νιώθουνε θιγμένοι/ες αν πούμε ότι δε μας άρεσε το βιβλίο τους και τολμήσαμε να το βαθμολογήσουμε με μη αρεστή για εκείνους/ες βαθμολογία. Που δε σέβονται το αναγνωστικό κοινό και τη λογοτεχνία εν γένει και άλλα ποικίλα αρνητικά. Και ναι! Μιλώ για εκείνους/ες τους/τις μέτριους/ες ''συγγραφείς'' (μεταξύ μας δεν πρέπει καν να φέρουν αυτόν τον τίτλο, πόσω μάλλον να τολμούν οι εκδοτικοί να εκδίδουν τα βιβλία τους που πάσχουν από πολλά!) που δεν κοιτούν να βελτιώνονται και να γράφουν ακόμη καλύτερα και με λόγο ύπαρξης βιβλία, αλλά για κακομαθημένα άτομα που δε δέχονται την όποια κριτική (είτε θετική είτε αρνητική που έχει σκοπό όχι να προσβάλλει/μειώσει, μα να δείξει τον δρόμο προς την εξέλιξη!). Δυσ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σχετικά με την καινούργια «κατηγορία» στη στήλη των αφιερωμάτων στα blogs! Πότε δεν είπα ότι είμαι η πρώτη ή η καλύτερη bookblogger που υπάρχει. Φυσικά και είχα πρότυπα άλλους/ες καταξιωμένους/ες bookbloggers από τους/τις οποίες εμπνεύστηκα για τη δημιουργία του blog μου, πρώτα του ενός και έπειτα του δεύτερου - πάντα με την ατομική μου ταυτότητα που έκανε να ξεχωρίζουν από τα ήδη υπάρχοντα.  Από εκεί και πέρα, έχω ως αρχή και με αυτήν πορεύομαι, να ψάχνω να βρίσκω τρόπους και ιδέες ώστε τα δικά μου blogs να διαφέρουν από άλλα του είδους. Να μην γίνεται ούτε μια επανάληψη των ίδιων και των ίδιων, ούτε και αντιγραφή ιδεών τρίτων (ξέρετε για ποιους/ες «χτυπάει» η καμπάνα.  Καλώς, ή, κακώς για κάποιους/ες συνεχώς προσπαθώ και βρίσκω όσο μπορώ νέα πράγματα για τα blogs, οπότε και σας τα παρουσιάζω. Διαθέτω, λοιπόν, πολύ από τον ελεύθερό μου χρόνο ώστε να «κατεβάζω» ικανοποιητικές και όσο γίνεται πρωτότυπες ιδέες! Γι...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ναι, αγαπητέ/η συγγραφέα μ'άρεσε το προηγούμενο έργο σου, μα όχι αυτό! Κι έχω κάθε δικαίωμα να το πω! Είναι γεγονός ότι η υπομονή μου από τότε που δημιούργησα και λειτουργώ τα blogs μου δε θα πω ότι έχει ''ξεχειλώσει'', αλλά έχει λάβει αρκετές ''επεκτάσεις'', που -μεταξύ μας- ούτε κι εγώ το περίμενα ποτέ. Βέβαια, όλα τα πράγματα έχουν τα όρια τους. Και άντε να μη μιλήσω και να κάνω υπομονή μία φορά. Άντε να κάνω μία δεύτερη και μία τρίτη, αλλά κάπου νισάφι! Άνθρωπος είμαι και επειδή δε μου αρέσει να θεωρούν αδυναμία, ή, χαζομάρα την όποια καλοσύνη κι ενσυναίσθηση δείχνω στους/στις δημιουργούς, κάπου πρέπει να εκφράσω τις σκέψεις μου, διότι δεν πάει άλλο! Και επειδή σκέφτομαι εδώ και καιρό αν θα πρέπει να το μοιραστώ μαζί σας, αντιλήφθηκα ότι αν δεν τα πω, δε θα σταματήσουν να συμβαίνουν!  Καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου, πέραν των βιβλίων που αγοράζω και διαβάζω, λόγω των συνεργασιών μο...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Φέτος ΔΕΝ σας προτείνω βιβλία για τον Άγιο Βαλεντίνο! Ή αλλιώς #antivalentine'sbooksday Με το που ξεκινά κάθε καινούργια χρονιά, έχω το συνήθειο -όσο είναι αυτό εφικτό- να φτιάχνω ένα πλάνο γύρω από το πώς θέλω να ''κυλήσει'' το πρόγραμμα των blogs για όλο το έτος. Από τα ποια βιβλία θέλω να αγοράσω και να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας έως και σε ποια νέα αφιερώματα να προβώ κι ό,τι άλλο μπορεί να φαντάζει ενδιαφέρον και δημιουργικό. Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες χρονιές σας έχω συνηθίσει με τις προτάσεις μου για βιβλία με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Όμως, φέτος έπιασα τον εαυτό μου να μην ικανοποιείται με καμία από τις ιδέες που είχα. Ακόμη και τα ίδια τα βιβλία δε με ''κάλυπταν'' γι'αυτόν τον σκοπό. Φυσικά και δεν κατηγορώ τα βιβλία που τόσο πολύ αγαπώ να διαβάζω, αλλά να... Ένιωσα ότι κάπως σαν έχει επέλθει ένας κορεσμός γύρω από τις βιβλιοπροτάσεις γύρω από το...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όλα στον βωμό των followers ή αλλιώς ουσία κειμένων έναντι πολλών ακολούθων... Νέα χρονιά κι επανέρχομαι στη στήλη #περίβιβλίωνσκέψεις με ένα άρθρο μου σχετικά με ένα ζήτημα που με απασχολεί, όλο και πιο έντονα, τους τελευταίους μήνες και θεωρώ ότι, πλέον, έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή για να το μοιραστώ μαζί σας. Προφανώς και δε χρειάζεται να διαθέτετε τις μαντικές ικανότητες της Πυθίας, ώστε να μαντέψετε το τί με προβληματίζει, αφού ο τίτλος ''Όλα στον βωμό των followers ή αλλιώς ουσία κειμένων έναντι πολλών ακολούθων..." νομίζω ότι είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρος. Αλλά ας μη μακρυγορώ άλλο κι ας περάσω στην αποτύπωση των σκέψεών μου. Αντιλαμβάνομαι και σέβομαι, απολύτως, ότι οι εκδοτικοί οίκοι είναι επιχειρήσεις που εμπορεύονται τα βιβλία που επιλέγουν να εκδώσουν. Προφανέστατα και για να είναι μία επιχείρηση υγιής, να αποφέρει κέρδη και να πληρώνονται όλοι/ες όσοι/ες εργάζονται μέσα σε εκείνη πρέπει να πω...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δε δέχομαι υποδείξεις του τί να γράψω και τί όχι στα blogs μου… Αν και ένας από τους βασικότερους σκοπούς της ύπαρξης των βιβλίων και κατ'επέκταση της ανάγνωσης αυτών είναι η ψυχαγωγία (άγω+ψυχή) και η ψυχική γαλήνη, σκοπός μερίδας ανθρώπων του χώρου (συγγραφείς, αναγνώστες/στριες, κλπ) είναι να μας κάνουν να βγάζουμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- φλύκταινες, να αρρωσταίνουμε σε διάφορα επίπεδα, να μας εκνευρίζουν, να μας πληγώνουν, να μας πονούν κι εντέλει να μας βγάζουν την ψυχή!  Τί; Δε νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που το ακούτε!  Πλέον, δεν μπορούμε να πούμε ότι μας εκπλήσσει/σοκάρει το οτιδήποτε! Αλλά, ελάτε που υπάρχουν εκείνοι/ες που έχουν ως σκοπό της ζωής τους (μεταξύ μας αν ασχολούνταν με τη ζωή τους όσο ασχολούνται με τις δικές μας, θα γλίτωναν πολλά λεφτά οι ψυχολόγοι!) για χίλιους δύο λόγους (τους ξέρουμε - δε χρειάζεται να τους επαναλαμβάνουμε) και ψάχνουν, καθημερινώς, τρόπους το πώς να μας ενοχλήσου...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Επιστροφές- καταστροφές'' γνώριμων προσώπων από τα παλιά… Όταν γνωρίζω για πρώτη φορά άτομα που προέρχονται από τον χώρο του βιβλίου, πρώτα συστήνομαι ως μία ακατάπαυστα βιβλιόφιλη αναγνώστρια κι έπειτα ως bookblogger. Για μένα πάντα θα είναι σαφής αυτός ο διαχωρισμός! Άλλωστε, η αγάπη μου για την λογοτεχνία με οδήγησε στη δημιουργία των blogs μου. Δεν είναι απλώς και μόνο μία δραστηριότητα για να περνώ τον ελεύθερό μου χρόνο. Ξεκίνησα, λοιπόν, δειλά δειλά, προσεγγίζοντας διάφορους εκδοτικούς -πάντα με σεβασμό και προσοχή- για μία πιθανή συνεργασία. Δεν ξέρω αν φταίει η καλή μου τύχη, μα από την αρχή, κιόλας, της δημιουργίας του ενός μου blog και έπειτα και του δεύτερου, έχω στο πλάι μου εκδοτικούς, υπεύθυνους αυτών, καθώς και συγγραφείς που συνεργαζόμαστε άψογα όλα αυτά τα χρόνια και πάντα θα δηλώνω ευγνώμων!  Μέσα στο πέρασμα όλων αυτών των ετών κάποιες συνεργασίες διαρκούν απ'αρχής έως και σήμερα, άλ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Άλλο πράγμα η συνέντευξη και άλλο πράγμα τα κείμενα στη στήλη «Οι δημιουργοί συστήνονται» Όταν επικοινωνώ με έναν/μία συγγραφέα σχετικά με μία πιθανή συνεργασία μας μέσω συνέντευξης, ή, μέσω ενός δικού του/της κειμένου που θα αναρτηθεί στη στήλη ''Οι δημιουργοί συστήνονται'' θεωρώ ότι είμαι πλήρως ξεκάθαρη σχετικά με την μορφή τους. Δεν μπορώ να καταλάβω το τί σας μπερδεύει. Μα και πάλι, ας το διευκρινίσω - αν και είναι ξεκάθαρο! Στην πρώτη περίπτωση -αυτή της συνέντευξης-   μιλάμε για το κλασικό μοτίβο των ερωτοαπαντήσεων. Αυτό ακριβώς που λέει και η λέξη. Στέλνω τις ερωτήσεις και αναμένω -μόλις είναι έτοιμος/η ο/η εκάστοτε δημιουργός- να μου σταλούν με τον ίδιο τρόπο και οι απαντήσεις, καθώς και μία φωτογραφία του/της δημιουργού (ε, να ξέρουμε και ποιος/α μιλάει) και η εικόνα του εξωφύλλου του βιβλίου. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Εννοείται ότι δεν αλλάζουν οι ερωτήσεις κατά το δοκούν του/της εκάστο...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Θερμή παράκληση σχετικά με τις συνεντεύξεις... Όπως έχω ξαναπεί, κατά διαστήματα, νιώθω την ανάγκη να έρθω να ''προσθέσω'' κάποια πράγματα αναφορικά με σκέψεις που έχω μοιραστεί μαζί σας στην παρούσα στήλη. Κι αυτό, διότι τυγχάνει -ευτυχώς όχι σε τέτοιον μεγάλο βαθμό- να επικρατεί μία συνθήκη που θεωρώ επιεικώς ενοχλητική. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρομαι στη στήλη των συνεντεύξεων (συμπεριλαμβανομένης και της στήλης ''Οι δημιουργοί συστήνονται''). Ναι, σήμερα έχω μία θερμή παράκληση σχετικά με τις συνεντεύξεις προς τους/τις συγγραφείς που διαβάζουν αυτό το άρθρο. Μα, ας τα πιάσω από την αρχή.  Η δημιουργία της στήλης των συνεντεύξεων στα blogs (σε πρωταρχικό στάδιο) -για να είμαι ειλικρινής- δεν έγινε, αποκλειστικά και μόνο, από δική μου επιθυμία, αλλά έπειτα από προτροπή εκδοτικών οίκων, καθώς και συγγραφέων, με τους/τις οποίες συνεργάζομαι. Ναι, στα πλαίσια της προώθησης ενός βιβλίου είναι λογι...

(ΔΕΝ μου ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας) Γράφει η Κυριακή Γανίτη *Για να μην υπάρξουν τυχόν παρερμηνείες/παρεξηγήσεις, οι παρακάτω σκέψεις μου αφορούν τα όσα έλαβα παρακολουθώντας την ταινία που βασίζεται στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ''Η φόνισσα'' κι όχι το βιβλίο ως βιβλίο, μιας και δεν το έχω διαβάσει ποτέ έως τώρα. ''Η φόνισσα'' του Παπαδιαμάντη & εγώ... Ποιος/α δεν ξέρει τον σπουδαίο αείμνηστο δημιουργό Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη; Ένας από τους σημαντικότερους εγχώριους συγγραφείς της χώρας μας, με ένα σύνολο έργων που παραμένουν αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου. Ένα εξ αυτών και το κοινωνικό του μυθιστόρημα, με τίτλο ''Η φόνισσα''. Ένα μυθιστόρημα που το απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι, που λένε. Βλέπετε, όταν ήμουν μαθήτρια της τελευταίας τάξης του λυκείου είχα την καλή τύχη (όπως έπειτα αποδείχθηκε) να έρθω σε επαφή με ένα έργο του, αλλά μεταξύ μας, λίγο η τσαούσικη και επαναστάτρια φύση μου μαζί με όλο...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σχετικά με το πώς και γιατί επικοινωνώ με συγγραφείς... * Το παρόν κείμενο έχει δημοσιευθεί αρχικά στο προφίλ μου στο facebook, αλλά επειδή αρκετοί/ες δε διαθέτετε λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρώ ότι πρέπει να το αναρτήσω κι εδώ. Πάμε άλλη μία φορά για να το εμπεδώσετε μία και καλή! Για να μην υπάρχουν παρερμηνείες/παρεξηγήσεις, βρε παιδί μου!  Φίλτατοι/ες συγγραφείς, όταν σας στέλνω email (πάντα μετά από παρότρυνση του εκδοτικού σας και μόνο!) για να προβούμε είτε σε κάποια συνέντευξη είτε σε κάποια δημοσίευση αποσπάσματος του βιβλίου σας είτε για να γράψετε ένα δικό σας κείμενο στη στήλη #οιδημιουργοίσυστήνονται ισχύουν τα εξής: - Έχετε κάθε δικαίωμα να αρνηθείτε -με ευγενικό τρόπο όπως σας απευθύνομαι κι εγώ- την πρότασή μου (για χίλιους δύο λόγους!). Φυσικά κι αυτό ΔΕΝ σας τοποθετεί στη μαύρη λίστα ούτε και θα επηρεάσει το πώς θα δω το βιβλίο σας αν κι όποτε το διαβάσω.  - Έχετε κάθε δι...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Διαβάζοντας και γράφοντας ( ; ) ξανά για ένα βιβλίο... Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου, ή, να το πω πιο σωστά, τους προβληματισμούς μου σχετικά με την ανάγνωση για δεύτερη -ίσως και τρίτη- φορά ενός αγαπημένου βιβλίου, καθώς και το αν δύναμαι να ξαναγράψω την άποψή μου για εκείνο.  Προσέξτε!  Δεν αναφέρομαι, αποκλειστικά και μόνο, σε επανεκδόσεις βιβλίων, αλλά και για βιβλία που έχω διαβάσει κι αγαπήσει κατά το παρελθόν.  Προβληματισμούς που σχετίζονται με το αν ξαναδιαβάσω ένα βιβλίο κι αν θα μπορέσω να νιώσω τα ίδια θετικά συναισθήματα με την πρώτη φορά, ή, αν αυτό το πέρασμα του χρόνου και κατ'επέκταση η εξέλιξή μου ως προς τις αναγνωστικές μου επιλογές και απαιτήσεις θα με κάνει να εντοπίσω πιθανά λάθη που ίσως να μου είχαν διαφύγει την πρώτη φορά, με αποτέλεσμα τώρα να αλλάξει η αρχική μου καλή εντύπωση για το βιβλίο.  Μα τί θα συμβεί και με την αποτύπωση των σκέψεών μου γύρω...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Βιβλία & ενσυναίσθηση... Όταν ήμουν μικρή, οι μεγαλύτεροι/ες με συμβούλευαν να σέβομαι και να αποδέχομαι τους άλλους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, που επιθυμώ να κάνουν και σε μένα. Να μην κάνω, ουσιαστικά, στους άλλους, όσα δεν ήθελα εγώ να βιώσω... Αυτό, πλέον, έχει λάβει τον όρο ''ενσυναίσθηση''. Να μπαίνουμε, δηλαδή, στη θέση των άλλων ανθρώπων, να σκεφτόμαστε το τί θα πράτταμε εμείς σε ανάλογη περίπτωση και γενικά ό,τι άλλο μπορεί να προκύπτει απ'αυτή μας την στάση. Με απλά λόγια να είμαστε άνθρωποι με όλη την σημασία της λέξεως! Η ενσυναίσθηση, λοιπόν, έχει γίνει κεντρικό θέμα μέσα στις ιστορίες πολλών βιβλίων που διαβάζω και είτε απευθύνονται σε ενήλικο κοινό, είτε σε παιδιά και εφήβους/ες. Ναι, το επικροτώ ως συνθήκη, αλλά δε δέχομαι να χρησιμοποιείται από μερίδα συγγραφέων ως ένα θέμα ''πιασάρικο'', ώστε να έχουν περισσότερες πωλήσεις τα βιβλία τους. Από πότε η ανθρωπιά είν...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Περί σχολίων... Ζούμε σε μία χώρα που θέλω να πιστεύω πως ακόμη υπάρχει ελευθερία λόγου... Κι αυτή η ελευθερία λόγου συνεπάγεται ο καθένας και η καθεμία να μπορεί να εκφέρει την άποψή του/της για τα βιβλία που διάβασε. Αυτό, επίσης, που θα πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως όλοι κι όλες κρινόμαστε για τα λεγόμενά μας. Ναι, από τη στιγμή που επιλέγουμε να ''εκτεθούμε'' γράφοντας -πάντα επωνύμως!- το τί μας άρεσε, ή, όχι σε ένα βιβλίο, οφείλουμε να σκεφτούμε πως θα υπάρξουν άλλοι/ες αναγνώστες/στριες που είτε θα συμφωνήσουν μαζί μας, είτε όχι. Κάτι απολύτως υγιές και φυσιολογικό, μέσα στα πλαίσια των εποικοδομητικών διαλόγων, που βασίζονται στο σεβασμό, στη χρήση των ορθών και τεκμηριωμένων επιχειρημάτων, καθώς και στην ικανότητά μας να ακούμε το συνομιλητή/τη συνομιλήτρια μας, δίχως να φοράμε ''ωτοασπίδες''. Ναι, ξέρω πως τα αρνητικά σχόλια δεν είναι τα πιο ''εύπεπτα'' και ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μήπως τα βιβλία μας προκαλούν ψυχική κούραση και λοιπά αρνητικά συναισθήματα; Η καθημερινότητά μας, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο την είδηση χαρούμενων γεγονότων και θετικών συναισθημάτων. Η βία, η αδικία, ο πόνος, η θλίψη, τα εγκλήματα, η απώλεια και αρκετά ακόμη μοιάζουν σαν να κυριαρχούν παντού γύρω μας. Ανέκαθεν πίστευα -και θα εξακολουθήσω να το κάνω- ότι η ανάγνωση βιβλίων λειτουργεί καταπραϋντικά για το μυαλό και την ψυχή μας. Πώς μας βοηθά να ''ξεφύγουμε'' από τα όποια προβλήματα και να βρούμε, έστω και για λίγες στιγμές, μία εσωτερική γαλήνη.  Τί γίνεται, όμως, στην αντίθετη περίπτωση; Όταν, δηλαδή, τα βιβλία και πιο συγκεκριμένα οι ιστορίες τους φέρνουν το μη επιθυμητό αποτέλεσμα; Μία σκέψη που με προβληματίζει ήταν η αφορμή για να γραφτεί το σημερινό μου άρθρο.  Ποια είναι αυτή;  Μήπως τα βιβλία μας προκαλούν ψυχική κούραση και λοιπά αρνητικά συναισθήματα; Θα σας εξηγήσω, αμέ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σχετικά με τη στήλη ''Οι δημιουργοί συστήνονται''... Πριν από μερικά χρόνια, όταν αποφάσισα να δημιουργήσω πρώτα το ένα κι έπειτα το δεύτερο βιβλιοφιλικό μου blog, είναι γεγονός ότι έγινε λόγω της μεγάλης μου αγάπης για τα βιβλία και της ανάγκης να μοιράζομαι με άλλους/ες αναγνώστες/στριες τις σκέψεις μου γύρω από εκείνα. Ναι, αυτό έμοιαζε να είναι ο βασικός λόγος, μα ήταν μόνο η επιφάνεια. Η βαθύτερη αιτία είναι το μακροχρόνιο ψυχικό burn out που άλλες φορές φαίνεται σαν να μετριάζεται και άλλες να γιγαντώνεται. Ναι, τα blogs με έχουν βοηθήσει, σε μεγάλο βαθμό, για να κρατώ τις όποιες ισορροπίες. Κάτι, λοιπόν, που άρχισε ως χόμπι (κι ακόμη είναι, αφού ΔΕΝ έχω κανένα οικονομικό όφελος απ'όλη αυτήν την ενασχόλησή μου) μεγάλωσε και μετατράπηκε σε κάτι που αγαπήσατε κι εσείς ως αναγνωστικό κοινό, συγγραφείς, καθώς και εκδοτικοί με τους οποίους συνεργάζομαι.  Όλοι κι όλες συμφωνούμε ότι η παρθενογένεση σε πολλά πράγματα μοιάζει όλο και περισσότερ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη "Πατώντας" πάνω στην άποψη/κριτική ενός άλλου ατόμου... Θεωρώ τον εαυτό μου πρώτα αναγνώστρια/βιβλιόφιλη και έπειτα bookblogger. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, υπάρχουν άλλοι/ες βιβλιόφιλοι/ες (bloggers και μη) που εκτιμώ πολύ τον τρόπο σκέψης τους γύρω από τα βιβλία και συχνά διαβάζω τις απόψεις/κριτικές τους. Με έχουν βοηθήσει τόσο στο να αναζητήσω βιβλία συγγραφέων που δε γνώριζα, όσο και να με ''προστατέψουν'' από λιγότερο καλές αναγνωστικές εμπειρίες. Αυτό, όμως, που ΔΕΝ έχω κάνει ποτέ έως σήμερα -κι ούτε πρόκειται μελλοντικά- είναι να ''πατήσω'' πάνω στην άποψη/κριτική ενός άλλου ατόμου... Ναι, σε αυτό είμαι απόλυτη!  ΔΕΝ επιτρέπω στον εαυτό μου -έστω κι ακούσια- να εμπνευστεί από τα λεγόμενα ενός άλλου ανθρώπου, για να γράψω τις δικές μου σκέψεις (κριτική) για ένα βιβλίο που διάβασα. Το θεωρώ ανεπίτρεπτο! Κανείς και καμία ΔΕΝ έχει αυτό το δικαίωμα. Γι'αυτό τον λόγο, άλλωσ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όταν ο κακός χαρακτήρας ενός/μίας συγγραφέα/έως με αποτρέπει απ'το να διαβάσω, πλέον, βιβλία του/της... Σε κάποιο προγενέστερο άρθρο μου, είχα εκφράσει την σκέψη μου ότι πρέπει να διαχωρίζουμε τον/την εκάστοτε συγγραφέα από το/τα βιβλίο/βιβλία του/της. Να μην κρίνουμε ένα, ή, και περισσότερα βιβλίο/α ως καλά, ή, κακά βάσει της όποιας άποψης τρέφουμε για το χαρακτήρα του/της δημιουργού που το/τα υπογράφει. Να μην επηρεάζεται, δηλαδή, η γνώμη μας προς εκείνα, εξαιτίας της όποιας συμπάθειας/αντιπάθειας προς τον υπογράφοντα/την υπογράφουσα το έργο/τα έργα. Σήμερα, όμως, ένιωσα την ανάγκη να έρθω και κατά κάποιον τρόπο να ''συμπληρώσω'' αυτή μου τη σκέψη. Βλέπετε, περνούν πολλά βιβλία από τα χέρια μου και διαβάζω ασταμάτητα.  Όμως, πλέον, νιώθω να καταπιέζομαι να διαβάσω βιβλίο/α συγγραφέων που δε συμπαθώ.  Προσέξτε!  Το επαναλαμβάνω κι ας γίνομαι γραφική/κουραστική.  Αυτό ΔΕΝ σχετίζεται με το αν το βιβλίο...