Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για όσους/ες νοσταλγούν... Νοσταλγία:  λέξη σύνθετη που προέρχεται από το ''πάντρεμα'' των λέξεων νόστος + άλγος (πόνος). Και μεταξύ μας, δε χρειάζεται κάποιος/α να είναι/δηλώνει μόνο νοσταλγός του ροκ 'ν' ρολ (αυτό το λέω χαριτολογώντας!), αλλά και λοιπών πραγμάτων ώστε να αφήνει στο θυμικό και στην όποια σκέψη του νου του/της να ''ξεστρατίσει'' και να ''χαθεί'' μέσα στη μνήμη των όποιων αναμνήσεων που του/της ''γεννούν'' αυτό το γλυκόπικρο -συνήθως- συναίσθημα, μιας και η νοσταλγία αφορά πράγματα είτε του πιο μακρινού είτε του πιο κοντινού παρελθόντος που έχουν, όμως, περάσει ανεπιστρεπτί και είναι -κάποιες φορές- φύσει αδύνατον να ''αναβιώσουν''...  Ευτυχώς για μένα, δηλώνω ακόμη πλήρως σώφρων (δεν ξέρω να πω για το μέλλον!) και γνωρίζω ότι δεν είμαι μία φωτεινή παντογνώστρια, ώστε να μπορώ να εκφέρω άποψη επί παντός επιστητού. Όταν, λοιπόν, η καλή τύχη μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα σε βιβλία με μία πιο στοχαστική/φιλοσοφική διάθεση Μέρος 1ο :  Φροντίδα (Στοχασμοί για το ποιοι είμαστε) Συγγραφέας: Todd May Μετάφραση: Ανδρέας Βατσινάς Εκδόσεις: Oposito Αγαπώ να διευρύνω τους ''αναγνωστικούς'' μου ορίζοντες και να ψάχνω να βρω απαντήσεις, μα και μία αίσθηση πληρότητας μέσα από κείμενα βιβλίων που αρχικά μπορεί να μην έχουν εκείνα τα χαρακτηριστικά -αναφορικά ως προς το είδος όπου ανήκουν- με εκείνα που συνηθίζω να διαβάζω, αλλά εντέλει να μου προσφέρουν είτε σε μεγαλύτερο είτε σε μικρότερο βαθμό αυτή την αίσθηση ικανοποίησης. Από τη στιγμή, λοιπόν, που τα βιβλία ''τρέφουν'' τόσο την ψυχή όσο και το μυαλό μας, σκέφτηκα ότι ο καινούργιος μήνας θα μπορούσε να ξεκινήσει μέσα από μία πιο στοχαστική/φιλοσοφική διάθεση που θα ''γεννιόταν'' από την ανάγνωση ανάλογων έργων. Προσέξτε! Δε μιλώ για έργα με ακαδημαϊκό υπόβαθρο και το συνοδευόμενο ''ξύλινο'' κι αυστηρό ύφος των δοκιμ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Στην Έπαυλη της Μάγισσας υπάρχει ένας και μοναδικός κανόνας… Το ταξίδι στο μαγικό κόσμο των Ολέθριων Παιχνιδιών συνεχίζεται με άλλη μία καθηλωτική ιστορία σκοτεινού έρωτα. Εντάξει! Το παραδέχομαι! Αγαπώ να διαβάζω βιβλία που ανήκουν στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας και έχουν αυτό το πικάντικο στοιχείο που προέρχεται από εκείνη την ύπαρξη αντιφατικών ζευγαριών που ξεκινούν από θανάσιμοι εχθροί και καταλήγουν σε καρμικούς εραστές δίχως να κοιτούν τις όποιες συνέπειες. Διότι, όπως και να το κάνουμε, τα ζευγάρια μεταξύ αγγέλων (εντός κι εκτός εισαγωγικών) και δαιμόνων, πάντα μα πάντα, θα μας ελκύουν με έναν τρόπο που θα μας συναρπάζει κι όσο ανορθόδοξος κι απαγορευμένος κι αν δείχνει, είναι ό,τι πιο αρεστό σε μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού (κυρίως στο γυναικείο φύλο).  Και να που οι εκδόσεις Anubis δεν παρατείνουν άλλο την αγωνία μας και προβαίνουν στην κυκλοφορία και του δεύτερου βιβλίου της σειράς ''Ολέθρια παιχνίδια'' (Wicked Games), μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν ένας από τους βασικότερους σκοπούς των βιβλίων δεν είναι να προσφέρονται σε εμάς σαν άλλη ''τροφή'' για σκέψη και την ψυχή μας... Εάν δεν είναι εκεί παρόντα για να μας κινητοποιούν και να ''σπάνε'' στεγανά παγιωμένα για χρόνια, που φέρουν μία αλλόκοτη ''δύναμη'' κι ''εξουσία'' προς ό,τι θεωρείται -δίχως λογική!- υποδεέστερο έναντι των υπολοίπων....  Εάν δε γράφονται με σκοπό να μας ''ξεβολέψουν'' και να μας κάνουν να δούμε τα πάντα γύρω μας μέσα από μία πιο καθαρή ματιά...  Ε, τότε δεν ξέρω για ποιον άλλον λόγο πρέπει να γράφονται και να δημοσιεύονται.  Ξέρω πώς δε συνηθίζω να αναρτώ στα blogs τις σκέψεις μου για βιβλία που μπορεί να φέρουν έναν πιο ''ακαδημαϊκό'' χαρακτήρα τύπου δοκιμίου, ή, μελετών, αλλά θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποιες μετρημένες εξαιρέσεις, όταν πρόκειται για βιβλία που είναι προσιτά από το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και δε φέρουν το οτιδήποτ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσο περισσότερο διαβάζω τόσο παραπάνω πράγματα μαθαίνω. Όσο διαβάζω τόσο προτιμώ να ''χάνομαι'' μέσα στον κόσμο της μυθοπλασίας και να ''απαρνούμαι'' τον αληθινό κόσμο γύρω μου. Μα κι όσο διαβάζω τόσο τρομάζω καταλήγοντας στην τραγική διαπίστωση ότι υπάρχουν ακόμη πιο χείριστα τέρατα από εκείνα των εφιαλτικών ιστοριών που έχουν υπόσταση απτή, καθημερινή και πέρα ως πέρα αληθινή και είναι παντού γύρω μας.. Και ναι! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο θηρίο, κτήνος, τέρας -πείτε το ως επιθυμείτε- από τον ίδιο τον άνθρωπο και κατ'επέκταση τις στρεβλές σκέψεις/πεποιθήσεις και πράξεις του... Κι αν δε με πιστεύετε, σας προκαλώ να διαβάσετε το βιβλίο, με τίτλο ''Το σημάδι του Θηρίου και άλλες ιστορίες αποικιοκρατικού τρόμου", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάγμα, σε ανθολόγηση-μετάφραση-επίμετρο από τον κύριο Δημήτρη Λογοθέτη.  Ωραία θα μου πείτε η όποια αναγνωστική πρόκληση που σας θέτω, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα αναρωτιέστε γ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης... Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Από το ''Απλά σ` αγαπώ" στο ''Σε μισώ μέχρι θανάτου"... Αγαπώ τη λογοτεχνία πάρα πολύ. Χρωστάω πολλά στα βιβλία που ''στάθηκαν'' δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και σε περιόδους όπου η ψυχολογία μου δεν ήταν στα καλύτερά της. Έβρισκα πάνω τους ένα αόρατο αποκούμπι που μαζί με τα αγαπημένα μου πρόσωπα με έκαναν να αισθάνομαι καλά. Θα μου ήμουν, όμως, ανειλικρινής αν έλεγα ότι δεν έχω νιώσει να κουράζομαι από εκείνα και ότι υπάρχουν στιγμές που περνώ κρίση στη σχέση μου με εκείνα. Κι επειδή δε θέλω να είμαι αγνώμων για όλα όσα μου έχουν προσφέρει, ψάχνω τρόπους που θα κρατούν, διαρκώς, ζωντανή αυτήν τη φλόγα της φιλαναγνωσίας.  Εδώ και αρκετό καιρό σκέφτομαι το τί μπορώ να κάνω ώστε να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα κι για εσάς και για την παρουσία των blogs μου. Έτσι, κατέληξα στην ιδέα τα τόσο αγαπητά αφιερώματα να περάσουν σε μία νέα εποχή και να ''επεκταθούν'' παίρνοντας και άλλες μορφές (μαζί με ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας  Μέρος 8ο: Financial Feminist Η αλήθεια είναι ότι για το ''κλείσιμο'' του αφιερώματος σε γυναίκες συγγραφείς με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας της γυναίκας ήθελα το κάτι διαφορετικό και μη αναμενόμενο από άποψη αναγνωστικών (προσωπικών μου κυρίως) προτιμήσεων. Ήθελα να μπορέσω να βρω και κάτι άλλο που να σχετίζεται με τις γυναίκες και να είναι γραμμένο από γυναίκα με την όποια λογική και τρόπο σκέψης του γυναικείου φύλου. Επέλεξα, λοιπόν, σας προτείνω το βιβλίο αυτοβελτίωσης/προσωπικής ανάπτυξης που υπογράφει η Tori Dunlap και έχει τίτλο ''Financial Feminist". Το βιβλίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Key Books και τη μετάφρασή του έχει επιμεληθεί η κυρία Αφροδίτη Σακκά. Ξέρετε τί ήταν αυτό που με έκανε να θέλω να διαβάσω το παρόν βιβλίο, με δεδομένο ότι ναι μεν σέβομαι τους/τις δημιουργούς ανάλογων βιβλίων, αλλά δεν αποτελούν τις πρώτες επιλογές μου ως προς την ανάγνωση; Η ατάκα π...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας  Μέρος 6ο: OFF-CAMPUS 5 - Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ''Τέσσερις ιστορίες. Τέσσερα ζευγάρια. Η πραγματική ζωή μετά την αποφοίτηση. Κι ένα μεγάλο ερώτημα: Πού βρίσκονται τώρα;" Γνωρίζετε πολύ καλά το πόσο απεχθάνομαι τη φράση ''Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα'' στον επίλογο κάποιων βιβλίων που διαβάζω. Πόσω μάλλον, όταν πρόκειται για αγαπημένες ιστορίες (διαφόρων λογοτεχνικών ειδών) με πρόσωπα για τα οποία ανέπτυξα θετικά συναισθήματα κι ένιωσα ότι βρήκα πάνω τους ένα μικρότερο, ή, μεγαλύτερο κομμάτι της σκέψης μου. Έκτη μέρα του αφιερώματος με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας της γυναίκας και δε γινόταν να μη συμπεριλάβω ένα αισθηματικό μυθιστόρημα από εκείνα που ''νοστιμίζουν'' την αναγνωστική μας ιδιότητα και σκέψη με αυτό το κατά τ'άλλα εύστοχο ''αλατοπίπερο''! Και τί καλύτερο, λοιπόν, από το τελευταίο βιβλίο της σειράς ''OFF - CAMPUS'', με τίτλο ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας  Μέρος 2ο: Οι αρπαγές Δεύτερη μέρα του αφιερώματος σε γυναικείες συγγραφικές πένες και σκοπός μου είναι -όσο είναι αυτό εφικτό- να σας παρουσιάσω βιβλία που ανήκουν σε ποικίλα λογοτεχνικά είδη, γραμμένα από δημιουργούς που διαφέρουν ως προς το ύφος γραφής. Εύχομαι, ολόψυχα, να το πετύχω, αφού κι εγώ τα βιβλία τα ''γνωρίζω'' κάθε μέρα μαζί σας. Δεν τα έχω διαβάσει σε προγενέστερο χρόνο κι αυτό λειτουργεί υπέρ των βιβλίων εν γένει. Επί του παρόντος, λοιπόν, κι αν δεν το συμπεριελάμβανα στο παρόν αφιέρωμα, σίγουρα το σημερινό βιβλίο θα έφερε ως επιπλέον ετικέτα (στο άρθρο) τον τίτλο ''Συναντώντας ξανά αγαπημένους/ες συγγραφείς...", αφού η δημιουργός Τζαν Κάρσον (Jan Carson) είναι μία παλιά μου ''γνώριμη'' που τολμώ να πω ότι τα αντιφατικά συναισθήματα που μου άφησε η ανάγνωση του προηγούμενου έργου της με έκαναν να επιθυμώ να διαβάσω κι άλλα δικά της έργα. Μου ασκεί μία ιδιάζου...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος:  Το καλοκαίρι των αγγλικών Συγγραφέας:  Κάρμα Ριέρα Το ομολογώ! Έχω πιάσει αρκετές φορές τον εαυτό μου να νιώθει μία βαρεμάρα ως προς την ανάγνωση βιβλίων. Δυστυχώς, αυτή η ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων μονότονων μοτίβων και κατ'επέκταση βιβλίων που ουσιαστικά δεν έχουν κάτι παραπάνω να μου/μας προσφέρουν πέραν της ευχαρίστησης των όσων τα έχουν γράψει με το να τα δουν να εκδίδονται και με τυπωμένο το όνομά τους να κοσμεί το εξώφυλλό τους έχει κι αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα. Κι επειδή, ως αναγνώστρια, έχω κάποιες ''ιδιοτροπίες'', ''παίζει'' σημαντικό ρόλο τόσο το βιβλίο που θα επιλέξω να αρχίσω αναγνωστικά τον μήνα μου όσο και το πώς θα τον ''κλείσω''.  Σήμερα, λοιπόν, επέλεξα να διαβάσω και να σας μιλήσω για ένα βιβλίο που αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς ολοκληρώθηκε. Όχι! Δεν πρόκειται για καμία περίπτωση διχασμού της προσωπικότητας της γραφούσης το έργο, μα ούτε και του ίδιου του βιβλίου. Απλώς επέλε...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Θα μου επιτρέψετε -με όλον τον σεβασμό- να μη συγκαταλέγω στα λογοτεχνικά έργα τις βιογραφίες. Αντιθέτως, βρίσκω ανάλογα βιβλία πολύ ευχάριστα και ενδιαφέροντα ως προς τη σκέψη -κατά τη διάρκεια της ανάγνωσής των- καθώς αισθάνομαι ότι ανοίγει μπροστά μου ένα αλλιώτικο ''παράθυρο'' μέσα από το οποίο μαθαίνω άγνωστες πτυχές της ζωής και της σκέψης αγαπημένων καλλιτεχνών κι άλλων ανθρώπων του πολιτισμού κι όχι μόνο που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στον τομέα που διακρίθηκαν.  Οι εκδόσεις Key Books προβαίνουν στην έκδοση μίας αλλιώτικης σειράς βιβλίων αποτελούμενες από ιδιότυπες βιογραφίες σημαντικών προσωπικοτήτων (από διάφορους χώρους). Μέσα σε αυτές τις βιογραφίες θα διαβάσουμε συνεντεύξεις (από την πρώτη έως και την τελευταία) που μας αποκαλύπτουν πολλά γύρω από τον ψυχισμό και τον τρόπο δράσης/σκέψης αυτών των προσώπων. Σήμερα διάβασα και σας παρουσιάζω ένα από αυτά τα βιβλία που φέρει τον τίτλο ''Η τελευταία συνέντευξη ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Συλλαμβάνοντας δολοφόνους. Αποκαλύπτοντας συναισθήματα. Τι μπορεί να πάει στραβά; Από μικρή τάσσομαι στο πλευρό εκείνων των ανθρώπων που δεν το βάζουν κάτω και διεκδικούν τα όσα επιθυμούν και στοχεύουν να κάνουν πράξη τα όνειρά τους. Αντιλαμβάνομαι, συνεπώς, ότι αρκετές φορές θα βρουν εμπόδια στον δρόμο τους που θα πρέπει να τα ξεπεράσουν ώστε να πετύχουν, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να φύγουν μακρυά από το σπίτι τους και τους δικούς τους ανθρώπους. Όπως, επίσης, σέβομαι και κατανοώ εκείνη τη μερίδα ανθρώπων που αναζητούν την όποια λύτρωση κι ελευθερία από τα όποια ορατά κι αόρατα δεσμά που τους/τις κρατούν ''φυλακισμένους/ες'' στην όποια καταπίεση και λοιπά αρνητικά των κλειστών μικρών κοινωνιών όπου ζουν και μεγαλώνουν. Τί γίνεται, όμως, στην περίπτωση που τους/τις τα φέρνει έτσι η ζωή και θα χρειαστεί να επιστρέψουν πίσω σε όλα όσα έχουν αφήσει; Τί μπορεί να σημαίνει αυτή η επιστροφή στα παλιά και γνώριμα μέρη τόσο για εκείνους/...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα στην τριλογία του Fredrik Backman ''ΜΠΙΕΡΝΣΤΑΝΤ'' (Εκδ. Κέδρος) Αν υπάρχει ένας ξένος συγγραφέας που αν και δεν έχω διαβάσει όλα τα έργα του, παρ'όλ'αυτά καταφέρνει να μπει στη λίστα μου με τους/τις πιο αγαπημένους/ες -κι όχι άδικα!- αυτός είναι ο Fredrik Backman. Ναι, καλά διαβάσατε. Ο εν λόγω συγγραφέας έχει πετύχει αυτό που όλο και λιγότεροι/ες δημιουργοί έχουν την τύχη να τους/τις συμβεί. Να μπορέσει να μπει στις καρδιές και τις σκέψεις των αναγνωστών/στριων όχι τάζοντάς τους το κάτι τόσο αριστουργηματικό, ή, τόσο συναρπαστικό που ίσως να μην έχουν ξανακούσει. Όχι! Δεν προβαίνει σε λανθασμένες υποσχέσεις, μα μας προσφέρει βιβλία όπου η πραγματικότητα γίνεται ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τη μυθοπλασία, διατηρώντας πάντα ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας. Ναι, τολμώ να πω ότι διατηρεί ακμαίο αυτό το ρομαντικό βλέμμα και εν γένει αίσθηση ότι όλα τα εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν, ακόμη κι αν στη διαδρομή που θα ακολουθήσουμε, δε θ...