Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μέχρι πότε μπορεί ένα συναίσθημα να μας κρατά αιχμάλωτους στα δίχτυα του και να ορίζει τη ζωή μας; Άραγε, έρχεται εκείνη η στιγμή που καταφέρνεις να απαλλαγείς από τα δεσμά του;" Έχω μεγαλώσει με την άποψη/στάση ότι ΔΕΝ πρέπει ποτέ να κρίνω έναν άλλον άνθρωπο για τα περισσότερα που σκέφτεται και πράττει κατά τη διάρκεια της ζωής του (πάντα μέσα σε λογικά κι όχι ακραία πλαίσια), πόσω μάλλον όταν δε γνωρίζω τα όποια βιώματα τον έχουν οδηγήσει και έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Ναι, θα ήταν μεγάλο μου σφάλμα να βιάζομαι να βγάζω συμπεράσματα, όταν δεν έχω γνώση γύρω απ'όλα τα στοιχεία. Ναι, μπορώ να κατανοήσω, ίσως και να δικαιολογήσω ως ένα βαθμό και να έχω κατά νου ότι μιλάμε για ανθρώπους με ψυχή και συναισθήματα. Συναισθήματα που επηρεάζονται από ποικίλους εξωτερικούς παράγοντες. Και το ίδιο θα σας πρότεινα -με όλον τον σεβασμό και δίχως να υποδυθώ τη φωτεινή παντογνώστρια- να κάνετε κι εσείς. Δείτε το σαν μία...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ - Αφιέρωμα/Εγχώρια αστυνομική λογοτεχνία(Μέρος 2ο) Το όνομα του Χριστόφορου Σεμέργελη θυμάμαι να το ''κρατώ'' με αστερίσκο στα κουτάκια του μυαλού μου με εκείνους/ες τους/τις συγγραφείς -ανερχόμενους/ες και μη- που θεωρώ ότι αξίζουν της αναγνωστικής μου προσοχής απ'το πρώτο του, κιόλας, μυθιστόρημα ''Μία θάλασσα, δύο πατρίδες'' (Κέδρος, 2020). Να, λοιπόν, που τα χρόνια πέρασαν και τον ''συναντώ'' ξανά μέσα από το καινούργιο του αστυνομικό/κοινωνικό μυθιστόρημα εποχής με τίτλο ''Άγγελος στο χιόνι'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Ένα μυθιστόρημα του οποίου η υπόθεση βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που συγκλόνισαν την τοπική κοινωνία του Βόλου το 1898. Συνυφασμένο το έγκλημα με την ανθρώπινη φύση και υπόσταση μοιάζει σαν να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κοινωνία. Μία κοινωνία που προσπαθεί να βρει τις όποιες ισορροπίες μεταξύ σκοταδιού και φωτός, καλού και κακού, α...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Κακά τα ψέματα, με την μετριότητα που δείχνει τα ''δόντια'' της και στον χώρο της λογοτεχνίας και να ''χτυπά'' σαν άλλη μεταδοτική ασθένεια τα περιεχόμενα -κι όχι μόνο!- των βιβλίων, φαντάζει σαν μία όαση στην έρημο η παρουσία του νέου ιστορικού/κοινωνικού μυθιστορήματος του συγγραφέα Βάιου Κουκκόνη, με τίτλο ''Με βαριά ανάσα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Και με πάσα ειλικρινεία, χάρηκα που δεν χρειάστηκε να το διαβάσω με βαριά ανάσα, αλλά με έναν τρόπο αβίαστο και εντελώς φυσικό που με έκανε να απολαύσω την ανάγνωσή του. Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, όπου η μυθοπλασία έρχεται να προσεγγίσει την ίδια τη ζωή με προσοχή, σεβασμό και νοιάξιμο, το παρόν μυθιστόρημα βοηθά να δούμε τη διαρκή και αυξητική τάση στην εξέλιξη της πένας του συγγραφέα, που δε σταματά να μας εκπλήσσει, ευχάριστα, έργο το έργο που υπογράφει.  Μα δεν πρέπει να αφήσω στον όποιο ενθουσιασμό να με παρασύρει και να ξεχάσω τον λόγο πο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Οι Σειρήνες του Βοσπόρου Συγγραφέας:  Μαίρη Μαγουλά Από τα ''Κύματα του Βοσπόρου'' στο ''Όταν πάγωσε ο Βόσπορος'' έως και τώρα στο νέο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Οι Σειρήνες του Βοσπόρου'', η συγγραφέας Μαίρη Μαγουλά φαίνεται ότι ρίχνει αόρατες συνδετικές ''γέφυρες'' μεταξύ των τριών αυτών βιβλίων, που αν και πλέον έχει αποκτήσει νέα εκδοτική στέγη, τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, μοιάζει σαν μία αλλιώτικη ''τριλογία'' (δείτε το ως ποιητική αδεία) με κοινό παρονομαστή τις θύμησες και τα συναισθήματα για μία πατρίδα που τώρα πια φαντάζει μακρινή και ξένη, μα ποτέ των ποτών λησμονημένη. Η Πόλη των πόλεων, για ακόμη μία φορά, θα πρωταγωνιστήσει και θα φιλοξενήσει τα πρόσωπα της πλοκής και θα τους δώσει τον χώρο και τον χρόνο να περιδιαβούν στους δρόμους της, να γευτούν τις γεύσεις της, να ακούσουν τους ήχους της, αλλά και να βιώσουν, από πρώτο χέρι, τις ταραχές μίας ε...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών  (Μέρος 10ο) ~  Ο καιρός των τρελών ~ Όσες προσπάθειες κι αν κάνουμε για να διαχωρίσουμε το αστυνομικό μυθιστόρημα από το κοινωνικό στοιχείο θα πέσουν πάνω σε τοίχο, καθώς το έγκλημα και η τιμωρία πηγάζει, τρέφεται και συντηρείται από την κοινωνία και τους ανθρώπους αυτής σαν άλλο αναπόσπαστο κομμάτι αυτής. Ο συγγραφέας Σπύρος Λίτσας μέσα από το νέο του μυθιστόρημα, με τίτλο ''Ο καιρός των τρελών'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη) έρχεται να αναδείξει αυτήν την πτυχή των αστυνομικών μυθιστορημάτων, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα κι εντάσσοντας την πλοκή μέσα σε ένα ιστορικό πλαίσιο με τις όποιες πολιτικές αναφορές που συνδέονται άρρηκτα με εκείνο και διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό των ρου των εξελίξεων...  Όμως, τί μπορεί να σηματοδοτούσε αυτός ''Ο καιρός των τρελών''; Πώς θα οφείλαμε να τον προσεγγίσουμε; Ή μήπως ο συγγραφέας μας προ(σ)καλούσε να ψάξουμε την αλήθεια μέσα ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών (Μέρος 1ο) ~ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ~ Μεγάλη συζήτηση το τί είναι αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο στη διάπραξη ενός, ή, και παραπάνω εγκλημάτων. Εάν είναι κάτι αλληλένδετο με την φύση του, ή, αν γεννάται από μία βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη για να αποδείξει ότι είναι ανώτερος από τους νόμους, τη φύση και απ'ό,τι έχει προικιστεί κατά τη γέννησή του. Σαν να δοκιμάζει τη δύναμή του και να αναμετριέται με ό,τι θεϊκό κι ανώτερο. Ακόμη βαθύτερα και τα αίτια που οι εκάστοτε συγγραφείς αρέσκονται στο να γράφουν μυθιστορήματα με επίκεντρο το αστυνομικό στοιχείο, καθώς και εκείνα εμάς των αναγνωστών/στριων που επιλέγουμε να τα διαβάσουμε.  Κατόπιν δική σας παρότρυνσης, ένα καινούργιο αφιέρωμα ξεκινά (μεταξύ μας ήδη το είχα κατά νου, αλλά για πιο μετά) που αυτήν τη φορά θα αφορά τα αστυνομικά μυθιστορήματα που υπογράφουν εγχώριοι/ες δημιουργοί. Τί ευελπιστώ να λάβω, ως αναγνώστρια, απ'αυτό το αφιέρωμα; Να διερευνήσω τα σκ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Το πετράδι της Ιωνίας Συγγραφείς:  Γιάννης & Μαρίνα Αλεξάνδρου Όπως όλοι κι όλες γνωρίζουμε, τα βιβλία δεν είναι προϊόντα προς κάλυψη των διατροφικών μας αναγκών του σώματος, αλλά λειτουργούν ως ''ενισχυτικά'' της ψυχής και της σκέψης μας. Άρα, δεν έχουν συγκεκριμένη και περιορισμένη ημερομηνία λήξης ως προς την ''κατανάλωσή'' τους. 18 χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση, επανακυκλοφορεί ανανεωμένο από τις εκδόσεις Μίνωας το ιστορικό/κοινωνικό μυθιστόρημα των συγγραφέων Γιάννη και Μαρίνας Αλεξάνδρου, με τίτλο ''Το πετράδι της Ιωνίας'', το οποίο αποτελεί και τη σημερινή μου βιβλιοπρόταση για εσάς. Ένα βιβλίο που έρχεται να μας θυμίσει με συγκινητικό τρόπο τη ζωή των ανθρώπων πριν την καταστροφή της Σμύρνης έως και το πώς πορεύτηκαν από εκεί και ύστερα. Ένα ονειρικό ταξίδι στον χρόνο και στον χώρο, με τις απαραίτητες ιστορικές αναφορές, την έμφαση στις ανθρώπινες σχέσεις, τις δυσκολίες και την...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα σε κοινωνικά μυθιστορήματα των εκδόσεων Έξη  Εάν με ρωτούσαν ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θεωρώ ότι χαρακτηρίζει τα μυθιστορήματα των εκδόσεων Έξη, θα έλεγα ότι έχουν αυτή την αίσθηση παλιού με αρκετές δόσεις σύγχρονης ματιάς και φρεσκάδας, που τα καθιστά ευνόητα και τόσο προσιτά στο αναγνωστικό κοινό. Εκπέμπουν μία ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον που αντιστέκεται με σθένος σε λανθασμένα πρότυπα, προκαταλήψεις και γενικότερες μη αποδεκτές ανθρώπινες συμπεριφορές και κατακριτέες στάσεις ζωής. Έχοντας φτάσει στα χέρια μου τρία κοινωνικά μυθιστορήματα των εκδόσεων, αποφάσισα να προβώ σε ένα μικρό και περιεκτικό αφιέρωμα όπου θα σας τα παρουσιάσω και εύχομαι να τα βρείτε εξίσου ενδιαφέροντα. Τί λέτε; Πάμε να τα γνωρίσουμε μαζί... (Μέρος 1ο) ~ ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΩΝ ΑΡΡΑΒΩΝΩΝ ~ ''Το είχε πάρει απόφαση. Θα έφευγε. Θα δραπέτευε από μια άχαρη και άβουλη ζωή. Τουλάχιστον, όσα λάθη και αν έκανε στο εξής, θα τα χρεωνόταν η ίδια." Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ~ Αφιέρωμα ~ Διαβάζοντας βιβλία ξένης κλασικής λογοτεχνίας: "Όπως θέλετε – Λύσσα και αδυναμία" & ''Αντίο" Η λογοτεχνία μπορεί να παρομοιαστεί σαν ένας άλλος ζωντανός οργανισμός, που όσο αλλάζουν οι άνθρωποι, οι συνθήκες ζωής, οι σκέψεις και οι ανάγκες, μεταβάλλεται κι οφείλει να προσαρμόζεται σε αυτές. Είναι απαραίτητη, ή, πιο σωστά, επιβάλλεται η παρουσία κι ''ενίσχυση'' του χώρου της λογοτεχνίας με την παρουσία νέων ταλαντούχων και φερέλπιδων συγγραφέων που θα ''υπηρετήσουν'' όπως πρέπει τη λογοτεχνία και κατ'επέκταση το αναγνωστικό κοινό. Όμως κι εδώ χρειάζεται προσοχή. Οι δημιουργοί θα πρέπει να πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις και να έχουν μία σταθερή και εξελίξιμη ''διαδρομή'' μέσα στο χώρο κι όχι να λειτουργούν σαν άλλα ''πυροτεχνήματα''...  Καλά όλα αυτά, μα θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι δεν πρέπει να κάνουμε στην άκρη τα έργα των κλασικών συγγραφέων. Δι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Εγώ κι ο θείος Χάρις Συγγραφέας:  Κλέων Αρζόγλου Περιγραφή: Μια μυθιστορηματική περιπλάνηση στη θρυλική και μάταια ελπιδοφόρα δεκαετία του ‘60. Την εποχή των χίππις, του ροκ εντ ρολ και της μαριχουάνας, του ελεύθερου έρωτα, της επανάστασης του Μάη αλλά και της απριλιανής χούντας των συνταγματαρχών… Ο ήρωας, ένας νεαρός απ’ τη Θεσσαλονίκη, αυτοεξόριστος και κυνηγημένος από θεούς και δαίμονες, περιφέρεται σε Δύση και Ανατολή, από τη Σουηδία ώς την Τυνησία και από την Τουρκία ώς το Αφγανιστάν… Ανάμεσα σε τυχοδιώκτες, παιδιά των λουλουδιών, επαναστάτες, τσαρλατάνους, βαποράκια και ναρκομανείς, απατεώνες αλλά και ανθρώπους της Γνώσης και της Δύναμης, καταγράφει με ρυθμό και χιούμορ τη ‘’δική’’ του ιστορία. Κάποτε στη μακρινή Ινδία περιμένει ο θείος Χάρις… Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λέμβος.

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Από ''Το σπασμένο φυλαχτό'' οδηγούμαστε, πλέον στις ''Φλόγες στα κύματα'', το δεύτερο μέρος της διλογίας της συγγραφέως Κατερίνας Γυφτάκη, το οποίο δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Τί έχουμε, λοιπόν, στα χέρια μας; Ένα μυθιστόρημα εποχής, όπου το αισθηματικό στοιχείο ''παντρεύεται'' με την σύγχρονη ιστορία. Ναι, εύλογα, θα μου πείτε πώς δεν είναι ούτε η πρώτη, μα ούτε η τελευταία φορά που διαβάζουμε μία ρομαντική ιστορία που γεννήθηκε καί άκμασε εν μέσω ενός πολέμου. θα συμφωνήσω μαζί σας, ως έναν βαθμό, κι αυτό διότι η συγγραφέας πιστεύω πως δεν στέκεται τόσο στην σχέση των δύο πρωταγωνιστών, αλλά στο πώς ο έρωτας γίνεται πηγή δύναμης, ελπίδας καί πυξίδα που οδηγεί τα βήματα καί τις πράξεις τους...  Η συγγραφέας στο κλείσιμο του πρώτου βιβλίου μας είχε αφήσει σε ένα κομβικό -για την ιστορία- σημείο. Σαν να ανοιγόταν μπροστά μας ένα σταυροδρόμι καί εμείς, μαζί με τους πρωταγωνιστές...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Συναντώντας ξανά αγαπημένους/ες συγγραφείς... Μία νέα άτυπη στήλη ''γεννήθηκε'' σήμερα στο blog καί φέρει το όνομα ''Συναντώντας ξανά αγαπημένους/ες συγγραφείς..." καί εύχομαι να την βρείτε εξίσου ενδιαφέρουσα. Πιο συγκεκριμένα, η παρούσα στήλη θα ''φιλοξενεί'' έργα συγγραφέων, που έχω ''γνωρίσει'' στο παρελθόν καί μου έχουν αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις.  Η αρχή γίνεται με το νέο κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Αλέκας Ζωγράφου, με τίτλο ''Μαυροδάφνη'', το οποίο κυκλοφόρησε προ ολίγων ημερών απ΄τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Ένα βιβλίο, η υπόθεση του οποίου βασίζεται σε αληθινή ιστορία καί πιο συγκεκριμένα σχετίζεται με το περίφημο κρασί, την μαυροδάφνη, που συνδέεται με την αχαϊκή γη. Έχοντας διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία της συγγραφέως (που απευθύνονται σε ενήλικο αναγνωστικό κοινό) πλην ενός, δεν θα μπορούσε να λείπει από τη συλλογή μου καί το καινούργιο της έργο. Ναι, δεν θεωρώ λάθο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Την συγγραφέα Κατερίνα Γυφτάκη την ''γνώρισα'' για πρώτη φορά μέσα απ΄το βιβλίο της ''Η Ειρήνη και ο ληστής'' καί μέχρι σήμερα καί το νέο της μυθιστόρημα ''Το Σπασμένο Φυλαχτό'' παραμένω μία αιώνια πιστή αναγνώστριά της. Βλέπετε, έχει έναν δικό της τρόπο σκέψης καί γραφής που ''ακουμπά'' σαν απαλό χάδι πάνω στην σκέψη καί στην ψυχή μου καί με κάνει να περνάω πραγματικά καλά διαβάζοντας τα βιβλία της. Άλλωστε, ένας βασικός λόγος της παρουσίας των βιβλίων στην ζωή μας δεν είναι να μας κρατούν όμορφη συντροφιά; Καί ναι! Το ομολογώ! Ποτέ έως σήμερα -ελπίζω να συνεχίσει έτσι καί στο μέλλον- δεν έχει υπάρξει στιγμή που να νιώθω απογοήτευση από κάποιο έργο της συγγραφέως. Μα ας περάσω στις σκέψεις μου για το νέο της βιβλίο. Τίτλος: Το Σπασμένο Φυλαχτό Προφανώς κι όλοι/ες μπορούμε να δημιουργήσουμε με το μυαλό μας μία εικόνα αυτού του σπασμένου φυλαχτού, το οποίο αν καί μπορεί να έχει διαφορετική σημασία γι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος: Δέκα πόντους μαύρο χιόνι Καί στο πρώτο άκουσμά του,ξεκινά ένας εσωτερικός διάλογος μεταξύ εμού καί του εαυτού μου... Μα θα μπορούσε στ'αλήθεια να υπάρξει μαύρο χιόνι; Γιατί όχι; Μα το χιόνι είναι ολόλευκο καί η θέα του αρκεί να μας προσφέρει μία εσωτερική γαλήνη. Έτσι δεν είναι; Εάν ζούσαμε σε ένα παραμύθι κι όχι στην αληθινή ζωή,τότε,ναι,θα ίσχυε αυτό. Όμως η ζωή μας απέχει κατά πολύ από τα παραμύθια. Καί πολλές φορές το χιόνι σκεπάζει πολλά απ΄τα άσχημα που συμβαίνουν γύρω μας. Εξ ου καί το μαύρο χρώμα που αποκτά,όταν ''λερώνεται'' ερχόμενο σε επαφή με τα κακώς κείμενα. Ωραία όλα αυτά. Μα γιατί δέκα πόντους; Αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα ως κάτι όχι πολύ,αλλά ούτε καί λίγο. Ή αναφορικά με το μέτρημα των χρόνων καί των καίριων στιγμών... Αυτό το πινγκ-πονγκ ερωτοαπαντήσεων έβλεπα πως θα διαρκούσε πολύ,οπότε καί το σταμάτησα. Φοβόμουν μην βρεθώ σε κάποιο ''αδιέξοδο'',ή,μήπως έχανα κά...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Το ''Ρουσιώ μη με ξεχνάς" δεν είναι μόνο ο τίτλος του μυθιστορήματος της συγγραφέως Άννας Ρω,που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λιβάνη,αλλά μέσα του περιέχονται περισσότερα απ'όσα αρχικά μπορεί να νομίζουμε. Αρκεί να εστιάσουμε λίγο παραπάνω σε αυτόν.  Το ''Ρουσιώ μη με ξεχνάς"είναι μία παράκληση για εναντίωση στην λήθη. Μην μου πείτε πως δεν ακούτε τον λυγμό που συνοδεύει την προφορά του ονόματος ''Ρουσιώ'',γιατί δεν θα το πιστέψω. Ειδικά,αν σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζεται η φράση ''...μη με ξεχνάς''... ''Ρουσιώ μη με ξεχνάς"...γιατί είμαι... ...ο πατέρας σου... ...η μάνα σου... ...ένα ακόμα αγαπημένο σου πρόσωπο... ...τα όνειρά σου... ...η πορεία της ζωής σου... ...το αποτύπωμα της ιστορίας πάνω σου... ...ο όρκος σου... ....μα πάνω απ'όλα ο εαυτός σου... "Η Ρουσιώ έζησε τον πόλεµο µικρή. Τώρα όµως είναι αποφασισµένη να ζήσει τη δική της ζωή, µε τους δικούς τ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ   Ανέκαθεν αγαπούσα την θάλασσα. Είτε είναι ήρεμη,είτε ανταριασμένη καταφέρνει με έναν δικό της τρόπο να γαληνεύει την ψυχή καί την σκέψη μου. Γι'αυτό εύχομαι κάποια στιγμή να αποκτήσω ένα σπίτι που να έχει ως θέα εκείνη. Την ίδια αγάπη φαίνεται πως συμμεριζόμαστε με την συγγραφέα Ασπασία Βλάχου. Μία συγγραφέα που η πρώτη μου γνωριμία με την πένα της,-η οποία θεωρείται ως πολύ ευχάριστη-,έγινε με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο ''Η Άννα του Κουρσάρου",το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Πρόκειται για ένα αισθηματικό μυθιστόρημα με όλα τα στοιχεία που επιθυμώ για να μου είναι αρεστό. Άλλωστε,λίγο παραμύθι κάπου κάπου δεν έβλαψε κανέναν καί καμία....    "Το σπίτι στην παραλία της Κυπαρισσίας που κληρονόμησε η Άννα, είναι γνωστό στους ντόπιους ως το Σπίτι του Κουρσάρου. Στον τοίχο του σαλονιού, ανάμεσα στις μπαλκονόπορτες που βλέπουν στη θάλασσα, στέκει αγέρωχη μια ξύλινη γοργόνα. Το όμορφο ακρόπλω...