Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πολλοί τόποι στη χώρα μας -είτε στις μεγάλες είτε στις επαρχιακές πόλεις είτε σε χωριά είτε σε νησιά- έχουν συνδεθεί με ποικίλους μύθους που εκπέμπουν μία αίσθηση γοητευτικού μυστηρίου και λειτουργούν ως ένα ακόμη αναπόσπαστο κομμάτι της λαογραφίας και της εγχώριας κουλτούρας μας. Από ιστορίες για νεράϊδες και άλλα πλάσματα της φαντασίας έως και στοιχειά και ψυχές κεκοιμημένων που έχουν χαθεί άδικα και περιμένουν τη δικαίωση όσο χρόνια κι αν περάσουν, μα και μία παράδοξη άποψη ότι όλα αυτά συνομιλούν με μερίδα ζώντων καθοδηγώντας τις πράξεις και τις σκέψεις τους είναι πέρα για πέρα όχι μόνο ιντριγκαδόρικη, μα και ικανή να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους/τις συγγραφείς.  Ελάτε! Ας το παραδεχθούμε! Πόσοι/ες είμαστε εκείνοι/ες που μπορεί να επισκεφτούμε έναν τόπο και στο άκουσμα και μόνο της ύπαρξης ανάλογων μορφών θρύλων να μην αισθανόμαστε ρίγη ανατριχίλας να διαπερνούν το κορμί μας ακόμη κι αν το θερμόμετρο καταγράφει υψηλές θερμοκρασίες; Πόσοι/ες δε θα μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όπως ο χρόνος λειτουργεί καταπραϋντικά ως προς τη βίωση του κάθε πόνου και στενοχώριας, ανάλογα θετικά αποτελέσματα φέρει και στην επαφή μας με τις πένες δημιουργών που μπορεί να έχουμε αγαπήσει κατά το παρελθόν. Διότι, όσο περισσότερο διαβάζω τόσο περισσότερο εκτιμώ τη γραφή κάποιων συγγραφέων που δε διαβάζω, συνεχώς, δικά τους έργα, αλλά μεσολαβούν μεγάλα διαστήματα μεταξύ των αναγνώσεων των έργων τους που με κάνουν να επιθυμώ να ''επιστρέψω'' σε εκείνους/ες. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και η συγγραφέας Μαρία Παπαδάκη που έχω την καλή τύχη να τη ''συναντώ'' ξανά μέσα από το καινούργιο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Όσα κρύβει η σιωπή'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Βασισμένο το βιβλίο σε αληθινά γεγονότα, η συγγραφέας ''χτίζει'' μία υπόθεση τόσο απτή και ρεαλιστική -μέσα σε ένα κατά τ'άλλα γνώριμο κοινωνικό σκηνικό- όπου η μυθοπλασία φαντάζει να ζηλεύει την πραγματική ζωή ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Στην Έπαυλη της Μάγισσας υπάρχει ένας και μοναδικός κανόνας… Το ταξίδι στο μαγικό κόσμο των Ολέθριων Παιχνιδιών συνεχίζεται με άλλη μία καθηλωτική ιστορία σκοτεινού έρωτα. Εντάξει! Το παραδέχομαι! Αγαπώ να διαβάζω βιβλία που ανήκουν στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας και έχουν αυτό το πικάντικο στοιχείο που προέρχεται από εκείνη την ύπαρξη αντιφατικών ζευγαριών που ξεκινούν από θανάσιμοι εχθροί και καταλήγουν σε καρμικούς εραστές δίχως να κοιτούν τις όποιες συνέπειες. Διότι, όπως και να το κάνουμε, τα ζευγάρια μεταξύ αγγέλων (εντός κι εκτός εισαγωγικών) και δαιμόνων, πάντα μα πάντα, θα μας ελκύουν με έναν τρόπο που θα μας συναρπάζει κι όσο ανορθόδοξος κι απαγορευμένος κι αν δείχνει, είναι ό,τι πιο αρεστό σε μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού (κυρίως στο γυναικείο φύλο).  Και να που οι εκδόσεις Anubis δεν παρατείνουν άλλο την αγωνία μας και προβαίνουν στην κυκλοφορία και του δεύτερου βιβλίου της σειράς ''Ολέθρια παιχνίδια'' (Wicked Games), μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δυστυχώς, η ζωή δεν είναι πάντα ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά πολλά ''αγκάθια'' έρχονται και στέκονται εμπόδιο στο διάβα των ανθρώπων και πληγώνουν τόσο το σώμα όσο και την ψυχή τους. Διαβάζοντας ιστορικά μυθιστορήματα εποχής πάντα αισθάνομαι να γίνομαι ένα με το κοινωνικό υπόβαθρο εκείνης της εποχής που λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα της πλοκής. Σαν να συναντώ τα πρόσωπα που έζησαν τότε και -έστω και σε νοερό πλαίσιο- να συμμερίζομαι ένα κομμάτι των όσων βίωσαν κι αισθάνθηκαν. Σαν να γίνονται οι ιστορίες τους (ακόμη κι όταν η μυθοπλασία γεννά ιδέες βάσει της αληθινής ζωής) μαθήματα με χρήσιμα διδάγματα για την πορεία μας προς το μέλλον. Σαν να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος ενώ ταυτόχρονα παίρνουμε δύναμη και κουράγιο από τα πρότυπα αξιοπρέπειας των προσώπων που θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια μας... Ναι, μπορεί να μην είναι στις πρώτες θέσεις, πλέον, των αναγνωστικών μου επιλογών βιβλία που φέρουν έναν κοινωνικό/ιστορικό χαρα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν ένας από τους βασικότερους σκοπούς των βιβλίων δεν είναι να προσφέρονται σε εμάς σαν άλλη ''τροφή'' για σκέψη και την ψυχή μας... Εάν δεν είναι εκεί παρόντα για να μας κινητοποιούν και να ''σπάνε'' στεγανά παγιωμένα για χρόνια, που φέρουν μία αλλόκοτη ''δύναμη'' κι ''εξουσία'' προς ό,τι θεωρείται -δίχως λογική!- υποδεέστερο έναντι των υπολοίπων....  Εάν δε γράφονται με σκοπό να μας ''ξεβολέψουν'' και να μας κάνουν να δούμε τα πάντα γύρω μας μέσα από μία πιο καθαρή ματιά...  Ε, τότε δεν ξέρω για ποιον άλλον λόγο πρέπει να γράφονται και να δημοσιεύονται.  Ξέρω πώς δε συνηθίζω να αναρτώ στα blogs τις σκέψεις μου για βιβλία που μπορεί να φέρουν έναν πιο ''ακαδημαϊκό'' χαρακτήρα τύπου δοκιμίου, ή, μελετών, αλλά θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποιες μετρημένες εξαιρέσεις, όταν πρόκειται για βιβλία που είναι προσιτά από το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και δε φέρουν το οτιδήποτ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αγαπώ τα βιβλία που απευθύνονται σε εφηβικό κοινό. Νιώθω ότι βρίσκονται εκεί και κρατούν τις ''ισορροπίες'' μεταξύ της παιδικής και ενήλικης ηλικίας, σε εκείνο το μεταίχμιο που δεν μπορώ να προσδιορίσω το πότε ακριβώς απαρνούμαστε (εντός και εκτός εισαγωγικών - εκούσια/ακούσια) όλη αυτήν την αθωότητα και καθαρότητα της σκέψης και της ψυχής... Σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το εφηβικό μυθιστόρημα του συγγραφέα  Έβαλντ Φλίσαρ (Evald Flisar), με τίτλο ''Κοίτα από το παράθυρο" (Poglej skozi okno), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Βακχικόν, σε μετάφραση από την κυρία Λάρα Ούνουκ (Lara Unuk).  Τον συγγραφέα είχα την καλή τύχη να τον ''πρωτογνωρίσω'' μέσα από το εφηβικό του μυθιστόρημα, με τίτλο ''Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων'' (κι αυτό κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν), οπότε ήξερα σχεδόν από την αρχή περίπου το ύφος της γραφής του, καθώς και τον τρόπο που επιλέγει να θέτει επί τάπητος...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μεσσίας'': Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό του πρόκειται για την ελληνική μεταφορά του εβραϊκού όρου ''μασιάχ'', που σημαίνει «χρισμένος», ενώ η πάγια ελληνική απόδοση του όρου είναι ''χριστός''. Βέβαια, ερχόμενοι/ες στη σημερινή εποχή ως ''Μεσσία'' επιλέγουμε να χαρακτηρίσουμε έναν άνθρωπο που ως από θαύμα όχι μόνο θα άρει στις πλάτες του σαν άλλος θεάνθρωπος και υιός του Θεού, Χριστός, τις αμαρτίες και τα βάσανα αυτού του κόσμου, σβήνοντας καθετί άσχημο γύρω μας(όπως διδάσκει το Χριστιανικό δόγμα μέσω της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης), μα εκείνον/η που θα έρθει και θα επιλύσει καίρια/κρίσιμα ζητήματα.  Ναι, ο Μεσσίας -σύμφωνα με τον Χριστιανισμό- έχει ήδη έρθει στο πρόσωπο του Χριστού και μας έχει διδάξει τον δρόμο για μία καλύτερη κι ενάρετη ζωή, ενώ κάποιοι/ες άλλοι/ες ακόμη Τον περιμένουν για να τους/τις λυτρώσει. Tί μπορεί να συμβαίνει, αν τελικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο; Αν οι πραγματικοί Με...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία συλλογή διηγημάτων με γεύση από τσίχλες ταξιδιού... Τον συγγραφέα Μάκη Τσίτα τον ''παρακολουθώ'' αρκετά τα τελευταία χρόνια μέσα από τα βιβλία που υπογράφει. Νιώθω μία οικειότητα με την πένα του, καθώς και με τον τρόπο σκέψης του. Τί κι αν δεν είμαι στο ''πλάι'' του, ως αναγνώστρια, από τα πρώτα του συγγραφικά βήματα, μας έκανε μία μεγάλη χάρη προβαίνοντας στην έκδοση της συλλογής διηγημάτων του, με τίτλο ''Τσίχλες ταξιδιού'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) μέσα στην οποία περιέχονται 19 αυτοτελή και μεστά διηγήματά του που έχουν γραφτεί μέσα σε όλο αυτό το διάστημα και μας επιτρέπουν όχι μόνο να τον ''γνωρίσουμε'' καλύτερα, αλλά να μας γίνει φανερή και η συγγραφική του πορεία και εξέλιξη μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια.  Με κοινό παρονομαστή την εύστοχη και εκλεπτυσμένη -σε καμία περίπτωση αρνητική- ειρωνεία και σαρκαστική διάθεση του συγγραφέα και τα 19 διηγήματα της συλλογής διαβάζονται εύ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ένα αλλιώτικο παγωτό με γεύση τριαντάφυλλο... Είναι μερικά βιβλία που έρχονται σχεδόν αθόρυβα κι αβίαστα, δίχως ''τυμπανοκρουσίες'' και μεγάλα λόγια συντροφιά που θα προσπαθήσουν να τα δεις με καλό μάτι εξ αρχής. Είναι εκείνα τα βιβλία που διεκδικούν ένα κομμάτι της σκέψης και μία θέση στην καρδιά σου με τόση τρυφερότητα κι ενσυναίσθηση που δεν μπορείς να τους το αρνηθείς. Είναι εκείνα τα βιβλία που δεν έχει σημασία ο όγκος τους, αλλά καταφέρνουν και βρίσκουν και ''ακουμπούν'' πάνω σε αυτές τις μικρές φλέβες που οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά, στη σκέψη και εντέλει στο βάθος της ψυχής μας και μας πλημμυρίζουν από την κορυφή έως τα νύχια, από μέσα έως έξω, με συναισθήματα τόσο δυνατά και λυτρωτικά -την ίδια στιγμή- που σε κάνουν να τα αναπολείς και να τα φέρνεις στη μνήμη σου για πολύ καιρό και μετά την πρώτη τους ανάγνωση... Ένα τέτοιο βιβλίο είναι η καινούργια νουβέλα της συγγραφέως Μυρτούς Κατσουλάρη, με τίτλο ''Παγωτό τ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσο περισσότερο διαβάζω τόσο παραπάνω πράγματα μαθαίνω. Όσο διαβάζω τόσο προτιμώ να ''χάνομαι'' μέσα στον κόσμο της μυθοπλασίας και να ''απαρνούμαι'' τον αληθινό κόσμο γύρω μου. Μα κι όσο διαβάζω τόσο τρομάζω καταλήγοντας στην τραγική διαπίστωση ότι υπάρχουν ακόμη πιο χείριστα τέρατα από εκείνα των εφιαλτικών ιστοριών που έχουν υπόσταση απτή, καθημερινή και πέρα ως πέρα αληθινή και είναι παντού γύρω μας.. Και ναι! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο θηρίο, κτήνος, τέρας -πείτε το ως επιθυμείτε- από τον ίδιο τον άνθρωπο και κατ'επέκταση τις στρεβλές σκέψεις/πεποιθήσεις και πράξεις του... Κι αν δε με πιστεύετε, σας προκαλώ να διαβάσετε το βιβλίο, με τίτλο ''Το σημάδι του Θηρίου και άλλες ιστορίες αποικιοκρατικού τρόμου", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάγμα, σε ανθολόγηση-μετάφραση-επίμετρο από τον κύριο Δημήτρη Λογοθέτη.  Ωραία θα μου πείτε η όποια αναγνωστική πρόκληση που σας θέτω, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα αναρωτιέστε γ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης... Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Και για τη ζωή που πάντα πρέπει «να ζούμε κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει άλλη».'' Δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγαλώνω και παράλληλα με όλα όσα βιώνω, έρχεται σιγά σιγά και αυτή η γλυκειά σοφία του χρόνου που προκύπτει από τις εμπειρίες της ζωής μας και με κάνει όχι μόνο να αναπολώ περασμένες χαρούμενες, ή, και μη στιγμές, μα να αναθεωρώ απόψεις, να ασπάζομαι άλλες που ίσως παλαιότερα να μην μπορούσα να της αποδεχθώ βάσει της όποιας δυναμικής και πιο αλέγκρας φύσης της νιότης και να βλέπω τα πράγματα μέσα από μία νέα οπτική που μέχρι σήμερα δεν είχε έρθει να μου ''χτυπήσει'' την πόρτα του μυαλού και της σκέψης μου. Ένα από τα συμπεράσματα που έχω καταλήξει -καλά, όχι ότι θα ακουστώ και τόσο πρωτότυπη, μάλλον προς το βαρετά γραφική θα το έλεγα- είναι ότι οι χαρές είναι λιγότερες από τις κακές στιγμές καθ'όλη της ζωής κι όμως μοιάζει να επισκιάζουν όλα τα άσχημα και η θύμησή τους να τα κάνει όλα στην άκρη. Λες και δεν ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δε χρειάζεται να έχει κάποιος/α μαντικές ικανότητες για να προβεί στη διαπίστωση πώς ό,τι γεννάται είναι προορισμένο να πεθάνει και σε αυτό το ενδιάμεσο που αποκαλείται ''ζωή'' θα ακολουθήσει ό,τι έχουν ορίσει οι μοίρες για εκείνο. Ένα πεπρωμένο; Κισμέτ; Σενάριο του σύμπαντος; Πείτε το όπως επιθυμείτε, που από εκείνο, όμως, κανένας και καμία μέχρι και σήμερα δεν κατάφερε να ''δραπετεύσει''. Ένα πεπρωμένο που δεν είναι πάντα και μόνο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά στο ''μονοπάτι'' του υπάρχουν ''αγκάθια'' που πονούν, σκιές που κρύβουν το φως και μας παραπλανούν, όπως κι άλλα δύσβατα σημεία παράλληλα με εκείνες τις μικρές, ή, μεγαλύτερες στιγμές χαράς, ξεγνοιασιάς κι αγάπης. Μα η ελπίδα πάντα επιλέγει να μένει άσβεστη, ακόμη κι αν όλα δείχνουν να έχουν χαθεί. Μα ελάτε που η μοίρα φέρνει, αργά, ή, γρήγορα την όποια λύτρωση και δικαίωση ταυτόχρονα με την όποια τιμωρία... Σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσοι κι όσες διαβάζετε τις σκέψεις μου για τα βιβλία που διαβάζω, γνωρίζετε πολύ καλά τις απόψεις μου γύρω από εκείνα τα βιβλία των οποίων οι ιστορίες βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Το πώς τα προσεγγίζω, αντιμετωπίζω, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν το θυμικό μου. Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο το οποίο έχει έρθει εδώ και κάμποσες μέρες στα χέρια μου, μα συνειδητά επέλεγα κάπως να παρατείνω τον χρόνο που θα μεσολαβούσε μέχρι να το διαβάσω. Βλέπετε, κατά μία διαβολική σύμπτωση κάποιες τραγωδίες, που δυστυχώς επαναλήφθηκαν στη χώρα μας, έχουν επηρεάσει άρδην τη σκέψη μας κι έχουν ενεργοποιήσει φόβους, μα και ποικίλους ''μηχανισμούς'' άμυνας προς εκείνους. Όμως, με το να ''τρενάρω'' (είδατε το πώς οι λέξεις βρίσκουν πάντα τις πιο κατάλληλες θέσεις στα λόγια μας;) την ανάγνωσή του δεν έβγαινε πουθενά. Το ξεκίνησα, λοιπόν, προ ημερών και το διάβασα σε παράλληλο χρόνο με άλλα έργα. Λες και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μια φωτογράφιση. Μια αποκάλυψη. Μια ζωή που δεν ήταν δική του.'' Μένω κι επιμένω όχι από ''αναγνωστικό'' γινάτι, αλλά από μία δική μου εσωτερική επιθυμία να ψάξω να βρω βιβλία διάφορων λογοτεχνικών ειδών, που αν και δεν αποτελούν τις πρώτες μου επιλογές, είτε θα με κάνουν να αναθεωρήσω τις σκέψεις μου για εκείνα είτε θα ''κλείσουν'' οριστικά κι αμετάκλητα οι ''πόρτες''... Για να το πετύχω αυτό, εδώ και κάμποσο καιρό έχω ξεκινήσει τις παράλληλες αναγνώσεις βιβλίων (διαφορετικών μεταξύ τους ειδών) ώστε και να μπορώ να διαβάζω περισσότερα βιβλία, μα και να μπορώ να διατηρώ ενεργό το ενδιαφέρον μου γύρω από κάποια εξ αυτών. Ειδικότερα, αναφέρομαι στα κοινωνικά μυθιστορήματα και την όποια επίδραση ασκούν, ή, και όχι πάνω μου. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα σας μιλώ για το καινούργιο μυθιστόρημα της συγγραφέως Νεοφύτας Ευαγγέλου, με τίτλο ''Απόδραση από τις Σιωπές'', το οποίο κυκλοφορεί από τι...