Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία μη αναμενόμενη αναγνωστική εμπειρία... Τίτλος: Πώς να κερδίσεις την καρδιά ενός άντρα Συγγραφέας: Λίνος Καπώνης Λόγω κάποιων προσωπικών σοβαρών θεμάτων και της όποιας έντονης συναισθηματικής φόρτισης των τελευταίων εβδομάδων δεν μπορώ να συγκεντρωθώ πλήρως στα βιβλία και τα ''παιδεύω'' (ΔΕΝ έχει καμία σχέση με τη λογοτεχνία και τους ανθρώπους που σχετίζονται με κάθε τρόπο με αυτήν!) και η ανάγκη μου να ''ξεφύγω'' με έκανε να στρέψω το βλέμμα μου προς ένα βιβλίο που κάθε άλλο παρά ως αναμενόμενη -για μένα- επιλογή θα μπορούσε να θεωρηθεί. Και ναι! Μπορεί η περιέργεια να έφαγε τη γάτα όπως λέει η λαϊκή ρήση, αλλά εμένα με οδήγησε στην ανάγνωση του νέου βιβλίου του δημιουργού Λίνου Καπώνη, με τίτλο ''Πώς να κερδίσεις την καρδιά ενός άντρα", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Ένα βιβλίο που σε καμία περίπτωση δεν το λες λογοτεχνικό έργο, αλλά το βρήκα ως μία καλή ''διέξοδο'' για τη δεδομέ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εννέα στα δέκα... Κι όχι! Μη βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι πρόκειται για βαθμολογία, αλλά για τον αριθμό των έργων της συγγραφέως Ειρήνης Βαρδάκη, τα οποία έχω διαβάσει έως και σήμερα. Κι αναρωτιέμαι, τί είναι αυτό που πραγματικά -ως αναγνωστικό κοινό- μας κάνει να αγαπάμε να διαβάζουμε τόσο φανατικά το ένα μετά το άλλο τα βιβλία ενός/μία συγγραφέα/εως... Η συνήθεια; Η όποια ''ασφάλεια'' του να κινούμαστε σε γνώριμα ''μονοπάτια'' γραφής; Οι προηγούμενες καλές αναγνωστικές εμπειρίες; Κάτι άλλο, ή, ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω; Εγώ ακόμη δεν έχω καταλήξει, πάντως, στο τί είναι αυτό που καθιστά τόσο θελκτικά στην αναγνωστική μου ματιά τα βιβλία της εν λόγω συγγραφέως, αλλά πάντα αγαπώ να αναζητώ και να τα διαβάζω. Δεν ξέρω αν το δέκατο βιβλίο της συγγραφέως μπορεί να χαρακτηριστεί ως το δέκα το καλό, αλλά νιώθω ότι ήρθε μέσα από την όποια παρουσία του να επιβεβαιώσει τον κανόνα ότι όταν ένας/μία συγγραφέας έχει βρει τα ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ AΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ, ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ" Το πάλαι ποτέ (πω! τώρα ακούστηκα κάπως σαν αρχαία) που συνήθιζα να πηγαίνω πιο φανατικά σε παρουσιάσεις βιβλίων με αυτήν την αθώα αναγνωστική λαχτάρα να μάθω όσα περισσότερα γινόταν γύρω από εκείνα και τους/τις εκάστοτε δημιουργούς -μεταξύ μας υπήρξαν φορές που είτε εντυπωσιάστηκα είτε απογοητεύτηκα σε βαθμό που δεν το περίμενα- θυμάμαι μία πολύ αγαπημένη μου και καταξιωμένη με μεγάλη πείρα στον χώρο της εγχώριας λογοτεχνίας συγγραφέα να δίνει μία και μόνο συμβουλή προς τους/τις νεότερους/ες δημιουργούς που ασχολούνται με το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας, καθώς κι αυτήν του τρόμου. Να διαβάζουν πολύ και να έχουν ως αφετηρία έμπνευσης τόσο την εγχώρια μυθολογία και λαογραφία όπως κι εκείνη του εξωτερικού. Να την προσεγγίζουν σαν ένα πηγάδι που από το οποίο πηγάζουν πολλές και διαφορετικές κι άκρως ενδιαφέρουσες ως προς την αξιοποίησή τους ιστορί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία από τις πιο όμορφες ''συγκυρίες'' κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης βιβλίων είναι το να ανακαλύπτω πένες νέων δημιουργών που η φρεσκάδα της παρουσίας τους στον χώρο της λογοτεχνίας μόνο καλά αποτελέσματα μπορεί να φέρει μαζί με την προσέλκυση νέων αναγνωστών/στριων. Ναι, αγαπάμε να διαβάζουμε έργα ήδη καταξιωμένων συγγραφέων που έχουν βρει τον μαγικό τρόπο να έρχονται τα λόγια τους να ''ακουμπούν'' πάνω στην ψυχή και στη σκέψη μας, αλλά επειδή κι εμείς ως άνθρωποι, διαρκώς, εξελισσόμαστε και δεν παραμένουμε στάσιμοι/ες, έτσι οφείλει να κάνει και η λογοτεχνία και οι ''υπηρέτες/τριες'' αυτή, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να εμπλουτίζεται ο χώρος και να διευρύνεται με νέες φωνές. Μία εξ αυτών και η ανερχόμενη συγγραφέας Χρυσούλα Στρίκου που ''συστήνεται'' για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό της χώρας μας μέσα από το βιβλίο της, με τίτλο ''Μαύρα κρίνα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσει...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού κι όχι μόνο! Τίτλος: Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ Συγγραφέας: Ιωάννα - Χαραλαμπία Κοκκίνου Οδεύοντας προς τη μέση του καλοκαιριού και λίγο προτού οι περισσότεροι/ες ετοιμάσουμε τις βαλίτσες για τις ημέρες των διακοπών, δε γινόταν να μην επανέλθω με μία βιβλιοπρόταση για τους/τις μικρούς/ες βιβλιόφιλους/ες για το καλοκαίρι κι όχι μόνο! Αυτήν τη φορά συντροφιά μου κράτησε το παιδικό βιβλίο (ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 8 ετών) της συγγραφέως Ιωάννας - Χαραλαμπία Κοκκίνου, με τίτλο ''Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κομνηνός και την εικονογράφησή του κυρίου Βασίλη Κοζανίδη.  ''«Πάµε για ορθοπεταλιές!» όπως λέει και το τραγούδι παρέα µε τη φίλη µας τη Μαργαρίτα!" Διαβάζοντας αρκετά βιβλία που απευθύνονται σε παιδικό και εφηβικό κοινό παρατηρώ ότι όλο και περισσότεροι/ες δημιουργοί καταπιάνονται με ζητήματα της καθημερινότητας που αν ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''H πιο πολυβραβευμένη συλλογή διηγημάτων σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας." Άραγε, θα είναι ποτέ αρκετός ο χρόνος για να διαβάσουμε όλα τα βιβλία και να ''συναντήσουμε'' -έστω και για μία φορά- όλους/ες τους/τις δημιουργούς που επιθυμούμε; Προφανώς και η ερώτησή μου είναι ρητορική, αλλά να που τα βιβλία έρχονται για να ''καλύψουν'' τη φαντασία μας και πολλές από τις υποθετικές μας σκέψεις είτε γύρω από το μέλλον είτε αυτές που σχετίζονται με αυτά τα ''αν'' που μας ταλανίζουν για το πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή και το σύμπαν όπως το ξέρουμε τώρα στο παρόν και τα όσα μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν. Αγαπώ, λοιπόν, να προσπαθώ να φτάσω και να διευρύνω τα όρια των ''αναγνωστικών'' μου οριζόντων και να έρχομαι σε επαφή με όσα περισσότερα έργα, συγγραφείς και λογοτεχνικά είδη είναι εφικτό.  Για πάρα πολλά χρόνια έως και μέχρι πριν από λίγες μέρες, είχα την εντύπωση (δεν ξέρω αν ε...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πάντα αναρωτιέμαι το τί μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για έναν/μία δημιουργό ώστε να αρχίσουν να ''γυρνούν'' τα αόρατα ''γρανάζια'' του μυαλού του/της, ώστε ύστερα να αποτυπώσει πάνω στο χαρτί μία ιστορία που θα μπορέσει να ψυχαγωγήσει, προβληματίσει, κινητοποιήσει, αφυπνίσει μαζί με ό,τι άλλο το αναγνωστικό κοινό. Με την ανθρωπότητα, την τεχνολογία και πολλά ακόμη να κινούνται με ταχύτατους ρυθμούς προς το μέλλον αμφισβητώντας και παράλληλα αποδεχόμενοι/ες καθετί που μπορεί να φαντάζει απαρχαιωμένο και ξεπερασμένο τη μία στιγμή σαν άλλο βαρίδι στις πλάτες και την άλλη σαν πολύτιμο ''αγαθό'', τολμώ να θεωρώ, ως μία απλή αναγνώστρια που ούτε συγγραφικό ταλέντο διαθέτω ούτε την αγάπη και το ψώνιο για τη συγγραφή, ότι όλοι κι όλες έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε κάπου. Κάτι που μπορούμε να το βρούμε και μέσα στα βιβλία που διαβάζουμε. Όπως σε μία ιδέα, σε ένα πρόσωπο, σε μία πεποίθηση, ή, δεν ξέρω εγώ τί άλλο, που ό...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Πικρές αλήθειες... με χιούμορ Δημιουργός σκίτσων: Γρηγόρης Γεωργίου Η χιλιοειπωμένη κι απολύτως ορθή σε αρκετές περιπτώσεις φράση ''Μία εικόνα χίλιες λέξεις'' έρχεται πολλές φορές στο νου μου, όταν τυγχάνει να βρεθώ μπροστά από έργα δημιουργών που πάνω τους απεικονίζονται μικρά, ή, μεγαλύτερα στοπ καρέ της αληθινής κι όχι μόνο ζωής που είτε είναι αποτυπωμένα με ρεαλιστικό είτε με έναν τρόπο πιο σουρεαλιστικό και κωμικό, που όμως καταφέρνουν και γεννούν στη σκέψη μου, αβίαστα!, πολλά συναισθήματα και συνειρμούς. Κι ούσα μία παντοτινή οπαδός της άποψης ότι μέσα από την όποια πλάκα και λοιπές αστεϊσμούς ειπώνονται οι μεγαλύτερες αλήθειες, θα μου επιτρέψετε σήμερα να επανέλθω με μία ιδιαίτερη και όχι τόσο συνηθισμένη βιβλιοπρόταση. Ο λόγος για το έργο του δημιουργού/σκιτσογράφου Γρηγόρη Γεωργίου, με τίτλο ''Πικρές αλήθειες... με χιούμορ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Τί είναι αυτό που κάνει το παρ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα... Τίτλος: Όταν οι δορυφόροι άρχισαν να ψιθυρίζουν Συγγραφέας: Αθηνά Ιωσήφ Εκδόσεις Κάκτος Σήμερα επανέρχομαι με μία βιβλιοπρόταση που κάθε άλλο παρά συνηθισμένη μπορεί να θεωρηθεί. Μία συλλογή διηγημάτων για εκείνους/ες που επιλέγουν να ψάχνουν την αλήθεια μέσα από έναν κόσμο φανταστικό. Εκεί όπου η φαντασία συναντά την πραγματικότητα και ένα παιχνίδι των αισθήσεων/παραισθήσεων και των όποιων αντιθέσεων κυριαρχούν με επίκεντρο τον άνθρωπο και την όποια εξέλιξή του.  Ή μήπως όχι;  Μήπως είναι μία διαπίστωση/προειδοποίηση για το πού οδηγούμαστε είτε με πιο αργά είτε με πιο ταχιά βήματα κι αν δεν προσέξουμε, θα φτάσουμε στο σημείο που, πλέον, θα είναι αργά; Το βιβλίο σίγουρα δεν είναι από εκείνα τα ανάλαφρα και διασκεδαστικά αναγνώσματα (πάντα κι εκείνα είναι απαραίτητα και σεβαστά!), μα προορίζεται για εκείνους/ες τους/τις αναγνώστες/στριες -κι όχι μόνο- που δεν παύουν να λειτουργούν είτε ως ονειροπό...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Εκεί όπου η σιωπή πονά περισσότερο από τα λόγια..." Δεν μπόρεσα ποτέ έως σήμερα να διαχωρίσω πλήρως το γεγονός ότι είμαι ένας απλός θνητός άνθρωπος με όλα εκείνα τα καλά και κακά που συνθέτουν τη φύση μου από την ιδιότητά μου ως μία φανατική αναγνώστρια και λάτρη των βιβλίων. Εκεί οφείλεται και ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τα νοήματα των βιβλίων, καθώς και τον τρόπο που τα προσεγγίζω. Δε σας έχω κρύψει, επίσης, ποτέ το πόσο πολύ συγκλονίζομαι ερχόμενη σε επαφή με βιβλία, οι υποθέσεις των οποίων βασίζονται σε αληθινές ιστορίες. Ναι, ξέρω και κατανοώ ότι η μυθοπλασία εμπνέεται από την αληθινή ζωή και τα βιώματα των ανθρώπων εκεί έξω, αλλά θα μου επιτρέψετε να μην ξεχνώ ότι το υπόβαθρό τους είναι πραγματικά γεγονότα, άνθρωποι, συναισθήματα και καταστάσεις που καθόρισαν την πορεία ζωής πολλών. Λοιπόν, αισθάνομαι μία συστολή διαβάζοντας ανάλογα έργα που προέρχεται μία από τη σκέψη του τύπου ''ποια είμαι εγώ που θα κρίνω τις ζωές, τις αποφάσεις κ...

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΒΑΣ Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σημερινός μου καλεσμένος στην στήλη των συνεντεύξεων ο συγγραφέας Γιώργος Ρόβας. Τον ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις του. Από τις εκδόσεις Ιβίσκος κυκλοφορούν τα βιβλία του, με τίτλους τίτλους ''Ναυαγός της Αυγής'' (ποιητική συλλογή)  και ''Οι Αξίες Διδάσκουν τη Δανάη'' (παιδικό βιβλίο).  Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδα. Για όσους/ες επιθυμούν να τα διαβάσουν, μπορούν να τα προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. Για να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας.. ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Συναντιόμαστε ξανά επ'αφορμή της κυκλοφορίας (από τις εκδόσεις Ιβίσκος) των δύο νέων έργων σας, με τίτλους ''Ναυαγός της Αυγής'' (ποιητική συλλογή) και ''Οι Αξίες Διδάσκουν τη Δανάη'' (παιδικό βιβλίο). Να είναι καλοτάξιδα! Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα λόγια γι'αυτά; Γ.Ρ. Σας ευχαριστώ πολύ για άλλη μια φορά για τη ζεστή φιλοξενία. Αν και τα δύο νέ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Και έρχεται η στιγμή που εκ των πραγμάτων πρέπει να μπει ένα τέλος και να ολοκληρωθούν πολλά πράγματα κι από αυτόν τον κανόνα φυσικά και δε θα μπορούσαν να εξαιρούνται τα βιβλία και δη εκείνες οι σειρές και πιο συγκεκριμένα οι ιστορίες τους που έχουν διανύσει μία πορεία και πρέπει να ''κλείσουν'' ώστε να δοθούν οι τελικές απαντήσεις γύρω από αναπάντητα ερωτήματα με κυριότερο εκείνο το ''γιατί'' πίσω από το ό,τι συνέβη και φτάσαμε εδώ που έχουμε φτάσει. Σήμερα, λοιπόν, αν και ολοκληρώνεται η επαφή μου με την ιστορία των βιβλίων ''Επίθεση των ζόμπι'', μέσα από το έκτο και τελευταίο βιβλίο της εν λόγω σειράς με τίτλο ''Άτιτλο" (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής), σίγουρα δεν τελειώνει το ''αλισβερίσι'' μου ως αναγνώστρια με τον συγγραφέα του, τον Στέφανο Καράμπαλη. Ένας συγγραφέας που ήταν η αφορμή για να ''συστηθώ'' με ένα καινούργιο -για μένα ως αναγνώστρια- ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Νομίζω ότι έχω μοιραστεί ξανά μαζί σας τη σκέψη μου το πόσο δελεαστικό κι αναζωογονητικό βρίσκω το γεγονός να χάνω και να βρίσκω ξανά την ''επαφή'' μου με την πένα ενός/μίας δημιουργού, ενώ έχει μεσολαβήσει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα ανάμεσα σε αυτό το ''αλισβερίσι'' εμπειριών της ψυχής. Σήμερα, λοιπόν, ''συναντώ'' για δεύτερη φορά τη συγγραφέα Κωνσταντία Κοζανίτου, μέσα από το καινούργιο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Οι πρώην'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Ένα μυθιστόρημα που προσπαθεί να βρει -και το πετυχαίνει- τις ισορροπίες μεταξύ του αστυνομικού και μυστηριώδους στοιχείου με εκείνο του κοινωνικού προβληματισμού που ξεπηδά μέσα από την όποια μας καθημερινότητα. ''Και οι τέσσερις αποφάσισαν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τη λέξη «πρώην». Σαν συνθηματικό μεταξύ τους, για να θυμούνται πώς ξεκίνησε η φιλία τους, για να μην παρεκτρέπονται, για να αποδέχονται και να συγχωρούν...