Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης... Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Ο Θησαυρός της Ρήγαινας Συγγραφέας:  Ανδρέας Κυριακού Κι εκεί που σκέφτεσαι με ποιο βιβλίο να συνεχίσεις τις αναγνώσεις, να το να σου ''κλείνει'' όχι πονηρά, μα έξυπνα το μάτι το μυθιστόρημα του συγγραφέα Ανδρέα Κυριακού, με τίτλο ''Ο Θησαυρός της Ρήγαινας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γραφή. Άραγε, τί το τόσο ενδιαφέρον και σημαντικό μπορεί να έκρυβε αυτός ο θησαυρός της ρήγαινας που έγινε πηγή έμπνευσης της συγκεκριμένης υπόθεσης του βιβλίου;  Περιγραφή:  Στην Καντάρα της Κύπρου, ένας θησαυρός ανασύρεται από τη λήθη: όχι χρυσός, αλλά ασυνείδητη μνήμη. Ο Αλέξης και ο Κωστής, φίλοι και καθρέφτες, διασχίζουν εργαστήρια, ερείπια και μονές, αναζητώντας όχι την απόδειξη αλλά την αναγνώριση. Αν η πληροφορία προηγείται της ύλης, τι προηγείται του ανθρώπου; Όταν φτάσει το Όλον, τα επιμέρους σωπαίνουν. Στο σταυροδρόμι επιστήμης και πνευματικότητας, ο Αλέξης και ο παιδικός του φίλος Κωστής μπλέκονται σε μια...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Και για τη ζωή που πάντα πρέπει «να ζούμε κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει άλλη».'' Δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγαλώνω και παράλληλα με όλα όσα βιώνω, έρχεται σιγά σιγά και αυτή η γλυκειά σοφία του χρόνου που προκύπτει από τις εμπειρίες της ζωής μας και με κάνει όχι μόνο να αναπολώ περασμένες χαρούμενες, ή, και μη στιγμές, μα να αναθεωρώ απόψεις, να ασπάζομαι άλλες που ίσως παλαιότερα να μην μπορούσα να της αποδεχθώ βάσει της όποιας δυναμικής και πιο αλέγκρας φύσης της νιότης και να βλέπω τα πράγματα μέσα από μία νέα οπτική που μέχρι σήμερα δεν είχε έρθει να μου ''χτυπήσει'' την πόρτα του μυαλού και της σκέψης μου. Ένα από τα συμπεράσματα που έχω καταλήξει -καλά, όχι ότι θα ακουστώ και τόσο πρωτότυπη, μάλλον προς το βαρετά γραφική θα το έλεγα- είναι ότι οι χαρές είναι λιγότερες από τις κακές στιγμές καθ'όλη της ζωής κι όμως μοιάζει να επισκιάζουν όλα τα άσχημα και η θύμησή τους να τα κάνει όλα στην άκρη. Λες και δεν ...

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΛΕΖΙΟΣ Οι δημιουργοί συστήνονται...κι ας γνωρίσουμε τoν συγγραφέα Ιωάννη Δαλέζιο & Bonus: Απόσπασμα βιβλίου ''Στάχτες και Όνειρα" (Εκδ. Ελκυστής) Γράφει ο Ιωάννης Δαλέζιος Ένιωθα πάντα μια βαθιά ανάγκη να αποτυπώνω σκέψεις, εικόνες και συναισθήματα σε ένα απλό τετράδιο. Ήταν ο δικός μου τρόπος να βάζω σε τάξη όσα μέσα μου έμοιαζαν ασύντακτα, να δίνω φωνή σε όσα δεν μπορούσα να εκφράσω αλλιώς. Θυμάμαι έναν καθηγητή αυτοβελτίωσης να μας λέει: «Γράψτε... όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί μέσα στις λέξεις θα συναντήσετε τον εαυτό σας. Γράψτε χωρίς φίλτρα, χωρίς φόβο, χωρίς την ανάγκη να είστε σωστοί. Εκεί που σταματάτε να προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε, αρχίζετε να είστε αληθινοί». Και τελικά... είχε δίκιο. Στην αρχή ήταν λέξεις Έπειτα μικρές ιστορίες, αποσπάσματα που έμοιαζαν περισσότερο με εσωτερικές εξομολογήσεις. Με τον χρόνο όμως, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, αυτή η ανάγκη μεγάλωσε. Έγινε τρόπος ζωής. Έγινε η αιτία να συναντώ τον εαυτό μου, να συ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΜΟΣΧΟΥΛΑ ΜΠΕΣΤΑ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Μοσχούλα Μπέστα Γράφει η Μοσχούλα Μπέστα “Ο Κουμπής ο Κόκκινος”: Όταν η διαφορετικότητα γίνεται δύναμη και η αλληλεγγύη φως Γεια σας! Είμαι η Μοσχούλα Μπέστα. Αν με ρωτούσατε τι με οδήγησε στη συγγραφή, θα σας έλεγα πως δεν ήταν μια απόφαση του μυαλού, αλλά μια ανάγκη της ψυχής. Ως Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης, το καθημερινό μου «γραφείο» είναι οι καρδιές των ανθρώπων. Εκεί βλέπω τον φόβο, την αμφιβολία, αλλά και το ατέρμονο κυνήγι μιας τελειότητας που συχνά μας πνίγει. Συναντώ ανθρώπους που προσπαθούν να σβήσουν τα χρώματά τους για να ταιριάξουν στο γκρίζο των άλλων. Και κάπου εκεί, ένιωσα την ανάγκη να πω: «Δεν είναι η διαφορετικότητα που μας πονάει, αλλά το βλέμμα που την κρίνει.» Έτσι γεννήθηκε το πρώτο μου έργο: «Ο Κουμπής ο Κόκκινος» (εκδόσεις Ελκυστής, σε εικονογράφηση Βιβή Μαρκάτου). Ένα σύγχρονο παραμύθι που, ενώ γράφτηκε για παιδιά, ψιθυρίζει την αλήθεια του στον ενήλικα που κρύβουμ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δε χρειάζεται να έχει κάποιος/α μαντικές ικανότητες για να προβεί στη διαπίστωση πώς ό,τι γεννάται είναι προορισμένο να πεθάνει και σε αυτό το ενδιάμεσο που αποκαλείται ''ζωή'' θα ακολουθήσει ό,τι έχουν ορίσει οι μοίρες για εκείνο. Ένα πεπρωμένο; Κισμέτ; Σενάριο του σύμπαντος; Πείτε το όπως επιθυμείτε, που από εκείνο, όμως, κανένας και καμία μέχρι και σήμερα δεν κατάφερε να ''δραπετεύσει''. Ένα πεπρωμένο που δεν είναι πάντα και μόνο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά στο ''μονοπάτι'' του υπάρχουν ''αγκάθια'' που πονούν, σκιές που κρύβουν το φως και μας παραπλανούν, όπως κι άλλα δύσβατα σημεία παράλληλα με εκείνες τις μικρές, ή, μεγαλύτερες στιγμές χαράς, ξεγνοιασιάς κι αγάπης. Μα η ελπίδα πάντα επιλέγει να μένει άσβεστη, ακόμη κι αν όλα δείχνουν να έχουν χαθεί. Μα ελάτε που η μοίρα φέρνει, αργά, ή, γρήγορα την όποια λύτρωση και δικαίωση ταυτόχρονα με την όποια τιμωρία... Σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σχετικά με την καινούργια «κατηγορία» στη στήλη των αφιερωμάτων στα blogs! Πότε δεν είπα ότι είμαι η πρώτη ή η καλύτερη bookblogger που υπάρχει. Φυσικά και είχα πρότυπα άλλους/ες καταξιωμένους/ες bookbloggers από τους/τις οποίες εμπνεύστηκα για τη δημιουργία του blog μου, πρώτα του ενός και έπειτα του δεύτερου - πάντα με την ατομική μου ταυτότητα που έκανε να ξεχωρίζουν από τα ήδη υπάρχοντα.  Από εκεί και πέρα, έχω ως αρχή και με αυτήν πορεύομαι, να ψάχνω να βρίσκω τρόπους και ιδέες ώστε τα δικά μου blogs να διαφέρουν από άλλα του είδους. Να μην γίνεται ούτε μια επανάληψη των ίδιων και των ίδιων, ούτε και αντιγραφή ιδεών τρίτων (ξέρετε για ποιους/ες «χτυπάει» η καμπάνα.  Καλώς, ή, κακώς για κάποιους/ες συνεχώς προσπαθώ και βρίσκω όσο μπορώ νέα πράγματα για τα blogs, οπότε και σας τα παρουσιάζω. Διαθέτω, λοιπόν, πολύ από τον ελεύθερό μου χρόνο ώστε να «κατεβάζω» ικανοποιητικές και όσο γίνεται πρωτότυπες ιδέες! Γι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Από το ''Απλά σ` αγαπώ" στο ''Σε μισώ μέχρι θανάτου"... Αγαπώ τη λογοτεχνία πάρα πολύ. Χρωστάω πολλά στα βιβλία που ''στάθηκαν'' δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και σε περιόδους όπου η ψυχολογία μου δεν ήταν στα καλύτερά της. Έβρισκα πάνω τους ένα αόρατο αποκούμπι που μαζί με τα αγαπημένα μου πρόσωπα με έκαναν να αισθάνομαι καλά. Θα μου ήμουν, όμως, ανειλικρινής αν έλεγα ότι δεν έχω νιώσει να κουράζομαι από εκείνα και ότι υπάρχουν στιγμές που περνώ κρίση στη σχέση μου με εκείνα. Κι επειδή δε θέλω να είμαι αγνώμων για όλα όσα μου έχουν προσφέρει, ψάχνω τρόπους που θα κρατούν, διαρκώς, ζωντανή αυτήν τη φλόγα της φιλαναγνωσίας.  Εδώ και αρκετό καιρό σκέφτομαι το τί μπορώ να κάνω ώστε να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα κι για εσάς και για την παρουσία των blogs μου. Έτσι, κατέληξα στην ιδέα τα τόσο αγαπητά αφιερώματα να περάσουν σε μία νέα εποχή και να ''επεκταθούν'' παίρνοντας και άλλες μορφές (μαζί με ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΝΤΑΡΑΚΗ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Χριστίνα Κανταράκη Γράφει η Χριστίνα Κανταράκη Η συγγραφή ιστοριών για εμένα αποτελούσε και αποτελεί τον σημαντικότερο τρόπο έκφρασης και εκτόνωσης. Ως έφηβη ξεκίνησα να πλάθω τις πρώτες μου ιστορίες επηρεασμένη από βιβλία φαντασίας που είχα διαβάσει, από γιαπωνέζικες σειρές και κόμικ καθώς και από παιχνίδια. Το φανταστικό αποτελούσε πάντα πολύ σημαντικό στοιχείο για εμένα και απολάμβανα να κατασκευάζω κόσμους που να ακολουθούν κανόνες αντίστοιχους με του δικού μας, αλλά με μία δόση υπερβολής. Η αγάπη μου για το συγκεκριμένο στοιχείο αποτέλεσε σπουδαία βοήθεια και για την πρωινή, όπως μου αρέσει να λέω, εργασία, στον κλάδο της εκπαίδευσης. Θεωρώ τη φαντασία πολύ σημαντική για μεγάλους και μικρούς και προσπαθώ οι μαθητές μου να μη χάνουν επαφή με αυτή. Παλιότερα αφιέρωνα το απόγευμά μου ολοκληρωτικά στη συγγραφή, αλλά και σε ανάγνωση. Όταν δεν βρίσκω χρόνο να ασχοληθώ με το πάθος μου, πηγαίνω βόλ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσοι κι όσες διαβάζετε τις σκέψεις μου για τα βιβλία που διαβάζω, γνωρίζετε πολύ καλά τις απόψεις μου γύρω από εκείνα τα βιβλία των οποίων οι ιστορίες βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Το πώς τα προσεγγίζω, αντιμετωπίζω, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν το θυμικό μου. Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο το οποίο έχει έρθει εδώ και κάμποσες μέρες στα χέρια μου, μα συνειδητά επέλεγα κάπως να παρατείνω τον χρόνο που θα μεσολαβούσε μέχρι να το διαβάσω. Βλέπετε, κατά μία διαβολική σύμπτωση κάποιες τραγωδίες, που δυστυχώς επαναλήφθηκαν στη χώρα μας, έχουν επηρεάσει άρδην τη σκέψη μας κι έχουν ενεργοποιήσει φόβους, μα και ποικίλους ''μηχανισμούς'' άμυνας προς εκείνους. Όμως, με το να ''τρενάρω'' (είδατε το πώς οι λέξεις βρίσκουν πάντα τις πιο κατάλληλες θέσεις στα λόγια μας;) την ανάγνωσή του δεν έβγαινε πουθενά. Το ξεκίνησα, λοιπόν, προ ημερών και το διάβασα σε παράλληλο χρόνο με άλλα έργα. Λες και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσ...

Προτείνει η Κυριακή Γανίτη Προτάσεις σύγχρονων εγχώριων ποιητικών συλλογών!  Τίτλος:  Βίος ανέφελος, βίος ανώφελος Ποιητής:  Λάζαρος Γκέτσιος Εκδόσεις:  Bookguru.gr (Πηγή Παιδείας) Περιγραφή: Προς τι ο βίος λοιπόν, αν μένει ανέφελος; Πού θα βρίσκαμε λόγο, να ψάξουμε τον ήλιο μας; Πώς θα αναγνωρίζαμε τον άνθρωπο; Την δύναμή του να δαμάζει τα πρωτόγονα πάθη του! Βίος ανέφελος, βίος ανώφελος λοιπόν; Την απάντηση θα σου την δώσουν τα τυχαίας καταγωγής γεγονότα της ζωής! Η τέχνη οργανώνει μόνο τα ερωτήματα! Εις το επανιδείν Τίτλος:  Η μούσα Ποιήτρια:  Μαρία Μίχου Εκδόσεις:  Διάνοια Περιγραφή: Έρωτας. Φωνή. Μυστήριο. Η Μούσα δεν είναι πρόσωπο, είναι φλόγα, είναι απουσία, είναι ψίθυρος στο σκοτάδι. Είναι αυτή που γράφει μέσα σου πριν προλάβεις να της απαντήσεις. Εδώ, ο έρωτας δεν υμνείται, μετουσιώνεται. Η ποίηση δεν εξηγεί, καίει. Για όσους αγάπησαν χωρίς να το φωνάξουν Για όσους σώπασαν και άκουσαν τον ήχο της καρδιάς τους να γράφει. Αναζητήστε τις! Καλή αν...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μια φωτογράφιση. Μια αποκάλυψη. Μια ζωή που δεν ήταν δική του.'' Μένω κι επιμένω όχι από ''αναγνωστικό'' γινάτι, αλλά από μία δική μου εσωτερική επιθυμία να ψάξω να βρω βιβλία διάφορων λογοτεχνικών ειδών, που αν και δεν αποτελούν τις πρώτες μου επιλογές, είτε θα με κάνουν να αναθεωρήσω τις σκέψεις μου για εκείνα είτε θα ''κλείσουν'' οριστικά κι αμετάκλητα οι ''πόρτες''... Για να το πετύχω αυτό, εδώ και κάμποσο καιρό έχω ξεκινήσει τις παράλληλες αναγνώσεις βιβλίων (διαφορετικών μεταξύ τους ειδών) ώστε και να μπορώ να διαβάζω περισσότερα βιβλία, μα και να μπορώ να διατηρώ ενεργό το ενδιαφέρον μου γύρω από κάποια εξ αυτών. Ειδικότερα, αναφέρομαι στα κοινωνικά μυθιστορήματα και την όποια επίδραση ασκούν, ή, και όχι πάνω μου. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα σας μιλώ για το καινούργιο μυθιστόρημα της συγγραφέως Νεοφύτας Ευαγγέλου, με τίτλο ''Απόδραση από τις Σιωπές'', το οποίο κυκλοφορεί από τι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια της ζωής μας, βάσει των όποιων αποτελεσμάτων διάφορων επιλογών και πράξεών μας, μπαίνουμε στη διαδικασία να αναρωτηθούμε -ίσως και να αμφισβητήσουμε/εμπαίξουμε τον εαυτό μας- για το αν μπορούσαμε εξ αρχής να δούμε το ποια θα ήταν η κατάληξη, αλλά για ποικίλους λόγους να επιλέγαμε να αγνοούμε όλα εκείνα τα σημάδια που υπήρχαν μπροστά μας. Ναι, ας πούμε αλήθειες. Τα ''σημάδια'' είναι πάντα εκεί και μας φανερώνουν/αποκαλύπτουν είτε τα καλά είτε τα άσχημα. Κι όχι! Δε μεμψιμοιρώ ούτε και σπεύδω να προβώ σε άλλες προφητείες για το μέλλον σαν τον Νοστράδαμο. Απλώς μεγαλώνω κι αρχίζω να παρατηρώ είτε μέσα από τις όποιες θύμισες είτε έχοντας πιο ''ανοιχτό'' μυαλό και βλέμμα τα πράγματα γύρω μου. Σαν οι όποιες εμπειρίες που έχω στη ζωή μου έως σήμερα να με καθοδηγούν και να μου δίνουν τα δικά τους ''σημάδια'' για να τα κρατήσω είτε ως πρότυπο/φυλακτό και βοήθεια είτε ως παραδείγματα/προειδοποιή...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΟΚΚΙΝΗ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Ευτυχία Κοκκίνη Γράφει η Ευτυχία Κοκκίνη Γεννήθηκα τον Δεκέμβριο του 1974 στο κέντρο της Αθήνας, όπου εξακολουθώ να ζω μέχρι σήμερα. Μοναχοπαίδι, θέλω να πιστεύω όχι κακομαθημένο. Με τους γονείς μου είχα πάντα μία ιδιαίτερα στενή σχέση, θα έλεγα ήμαστε μία οικογενειακή εκδοχή από τους τρεις σωματοφύλακες. Ο μπαμπάς μου, στον οποίο είχα τρελή αδυναμία, έφυγε εντελώς ξαφνικά ξημερώματα της 1ης Ιουνίου του 2023. Πιστεύω όμως ότι είναι ακόμη δίπλα μου, σαν φύλακας-άγγελός μου πλέον. Έχοντας φοιτήσει στα Εκπαιδευτήρια Ζηρίδη και μετέπειτα στο Βαρβάκειο βίωνα τη συνθήκη μοναχικότητας εφόσον ο κύκλος των σχολικών φίλων δεν ήταν στη γειτονιά μου. Δεν ήταν κάτι που με στενοχωρούσε όμως, γιατί ήμουν εφευρετική στον δημιουργικό τρόπο που είχα επιλέξει να περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου. Αν και σπούδασα Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Πειραιά και δούλεψα κατά 25 περίπου χρόνια στις χρηματοδοτικές μισθώσεις, νιώθω ...