Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι η συγγραφέας Κατερίνα Χριστοπούλου μας ''συστήνει'' το βιβλίο της ''Η καθημερινότητα ενός ιδιαίτερου παιδιού'' Γράφει η Κατερίνα Χριστοπούλου Είμαι η Κατερίνα, μητέρα τριών αγοριών με ιδιαιτερότητες. Τα δύο μικρά στο φάσμα του αυτισμού.. Σκέφτηκα να γράψω ένα βιβλίο με δικές μου ζωγραφιές για να γίνει πιο κατανοητό και από μικρότερες ηλικίες... Όπως για τον δεύτερο γιο μου που έχει πιο σοβαρό ποσοστό αναπηρίας. Θέλησα να το γράψω για να μας γνωρίσετε. Να δείξω ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι κακό. Αποδοχή, συμπερίληψη, ενσυναίσθηση. Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι.  Γι' αυτό όλο αυτό το διάστημα κάνω δράσεις παντού για να γίνουμε μέλος πια αυτής της κοινωνίας. Το βιβλίο ''Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κομνηνός. Την ευχαριστώ πολύ!!! Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Vivliovamon

Τίτλος:  Αέναες ζωές Συγγραφέας:  Θεόδωρος Πάλλας Εκδόσεις:  Ελκυστής ...Ο άντρας, είναι ένας αψηλός ξερακιανός άντρας. Με τα πρώτα σκιρτήματα του ήλιου ξεκινούσε. Την ώρα που η νύχτα μαδάει, που ανίσχυρη αφήνεται στις θωπείες της αυγής, μέσα του ξεχύνεται η ενάργεια του καθήκοντος. Ακολουθεί απαρέγκλιτα ένα άτυπο σχέδιο που λες και το έχει ενδόμυχα εκπονήσει από καιρό. Άνοιγε έναν έναν τους κάδους και απλωμένος πάνω και μέσα στον καθένα ξέθαβε όσα λουλούδια έβρισκε. Ως κι αυτά που είχαν μαραμένα πέταλα πάνω σε έναν κυρίαρχο, κρατερό μίσχο. Οι κινήσεις του γινήκανε μηχανικές, λες και η μυρουδιά των λουλουδιών υπερτερεί της δυσωδίας και το χέρι του, φιλεύσπλαχνο, μπορούσε, ακολουθώντας την όσφρηση, το κάθε λουλούδι να το αναδύσει. Μετά, μια του ματιά του ήταν αρκετή. Φάσκιωνε στη σάρκα του ή άφηνε λεύτερο το κάθε λουλούδι σε μια οδυνηρή πτώση. Δεν υπάρχει κάποιος, απόλυτα ή σχετικά, αριθμός λουλουδιών που πρέπει να συγκεντρωθεί, παρά διέτρεχε το σώμα έναν συγκεκριμένο χώρο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Στην Έπαυλη της Μάγισσας υπάρχει ένας και μοναδικός κανόνας… Το ταξίδι στο μαγικό κόσμο των Ολέθριων Παιχνιδιών συνεχίζεται με άλλη μία καθηλωτική ιστορία σκοτεινού έρωτα. Εντάξει! Το παραδέχομαι! Αγαπώ να διαβάζω βιβλία που ανήκουν στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας και έχουν αυτό το πικάντικο στοιχείο που προέρχεται από εκείνη την ύπαρξη αντιφατικών ζευγαριών που ξεκινούν από θανάσιμοι εχθροί και καταλήγουν σε καρμικούς εραστές δίχως να κοιτούν τις όποιες συνέπειες. Διότι, όπως και να το κάνουμε, τα ζευγάρια μεταξύ αγγέλων (εντός κι εκτός εισαγωγικών) και δαιμόνων, πάντα μα πάντα, θα μας ελκύουν με έναν τρόπο που θα μας συναρπάζει κι όσο ανορθόδοξος κι απαγορευμένος κι αν δείχνει, είναι ό,τι πιο αρεστό σε μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού (κυρίως στο γυναικείο φύλο).  Και να που οι εκδόσεις Anubis δεν παρατείνουν άλλο την αγωνία μας και προβαίνουν στην κυκλοφορία και του δεύτερου βιβλίου της σειράς ''Ολέθρια παιχνίδια'' (Wicked Games), μ...

Τίτλος:  Κατάθλιψη. Βήματα ελπίδας από μια θεραπεύτρια Συγγραφέας:  Monika Kuros Εκδόσεις:  Αγγελάκη ΈΝΑ ΓΡΆΜΜΑ ΠΡΟΣ ΕΣΈΝΑ, ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΉΣΟΥΜΕ   Μήπως υπάρχει µέσα σου ένα βάρος που δεν µπορείς να του δώσεις όνοµα; Μια βαριά σιωπή εκεί που κάποτε χόρευε η µουσική; Μια κούραση τόσο βαθιά, που κανένας ύπνος δεν µπορεί να τη γιατρέψει; Και µήπως, πάνω απ’ όλα, νιώθεις µια απέραντη µοναξιά, ακόµα κι όταν γύρω σου υπάρχει κόσµος;    Πριν προχωρήσουµε, θέλω να ακούσεις αυτό: Ό,τι νιώθεις είναι αληθινό. Ο πόνος σου δεν είναι υπερβολή, ούτε αδυναµία. Η µάχη που δίνεις κάθε µέρα –συχνά σιωπηλά, µακριά από τα βλέµµατα των άλλων– είναι µνηµειώδης. Και θέλω να ξέρεις πως σε βλέπω. Σε ακούω.   Αυτές οι λέξεις δεν έρχονται από έναν απόµακρο, ακαδηµαϊκό πύργο. Έρχονται από τον χώρο της θεραπείας, εκεί όπου είχα την τιµή να καθίσω δίπλα σε ιστορίες σαν τη δική σου, να γίνω µάρτυρας του πόνου, αλλά και της απίστευτης ανθεκτικότητας της ανθρώπινης ψυχής. Σου γράφω ως θερα...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΠΗ ΔΑΜΙΑΝΙΔΟΥ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Πόπη Δαμιανίδου Γράφει η Πόπη Δαμιανίδου    Γεια σας! Ονομάζομαι Πόπη Δαμιανίδου γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και πέρασα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στο χωριό Καμπάνη του Νομού Κιλκίς.    Είμαι διπλωματούχος του τμήματος Διοίκησης και Οικονομίας Επιχειρήσεων του δημοσίου ΙΕΚ Κιλκίς.    Τον Ιανουάριο του 2023 ολοκλήρωσα το σεμινάριο δημιουργικής γραφής των εκδόσεων Αλάτι και τον Δεκέμβριο του 2024 το σεμινάριο επιμέλειας και διόρθωσης των εκδόσεων Πατάκη.    Το 2015 εκδόθηκε το πρώτο μου παραμύθι με τίτλο «Το μαγικό βιβλίο» (εκδόσεις Λυκόφως) και το 2020 το δεύτερο με τίτλο «Το βαλιτσάκι της Ανατολής» (εκδόσεις Οσελότος).    Συμμετέχω με το διήγημά μου “Μια φλόγα στη θάλασσα” στο συλλογικό βιβλίο της δημόσιας βιβλιοθήκης της Σάμου με τίτλο «Σάμος, μια μέρα». Μέσα απο το εργαστήρι δημιουργικής γραφής εκδόθηκε το συλλογικό βιβλίο “Μολύβι με γόμα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  ΦρουΤίνο, Χειμωνιάτικες διακοπές Συγγραφέας:  Ολυμπία Νικολάου Πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν το εξής πρόβλημα. Τα παιδιά τους να μη θέλουν να φάνε είτε φρούτα είτε λαχανικά. Βλέπετε, το μικρό τους μυαλουδάκι δεν μπορεί να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της κατανάλωσης αυτών των τροφών, όπως και τα πόσα θρεπτικά οφέλη προκύπτουν από τις βιταμίνες κι όλα τα καλά συστατικά που περιέχουν μέσα τους. Κι αν τύχει (τα μικρά παιδιά) να αγαπούν συγκεκριμένες κατηγορίες φρούτων και λαχανικών που δεν υπάρχουν διαθέσιμα όλον τον χρόνο, πώς θα τα πείσουμε να στραφούν και στα άλλα; Η συγγραφέας Ολυμπία Νικολάου επιστρέφει με ένα καινούργιο, εύθυμο και διδακτικό παραμύθι για παιδιά προσχολικής κι αρχών της σχολικής ηλικίας, με τίτλο ''ΦρουΤίνο, Χειμωνιάτικες διακοπές", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής, σε εικονογράφηση από την κυρία Βιβή Μαρκάτου. ''Τι κάνουν τα φρούτα και τα λαχανικά τον Χειμώνα; Ο Φρουτίνο και η παρέα του πη...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δυστυχώς, η ζωή δεν είναι πάντα ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά πολλά ''αγκάθια'' έρχονται και στέκονται εμπόδιο στο διάβα των ανθρώπων και πληγώνουν τόσο το σώμα όσο και την ψυχή τους. Διαβάζοντας ιστορικά μυθιστορήματα εποχής πάντα αισθάνομαι να γίνομαι ένα με το κοινωνικό υπόβαθρο εκείνης της εποχής που λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα της πλοκής. Σαν να συναντώ τα πρόσωπα που έζησαν τότε και -έστω και σε νοερό πλαίσιο- να συμμερίζομαι ένα κομμάτι των όσων βίωσαν κι αισθάνθηκαν. Σαν να γίνονται οι ιστορίες τους (ακόμη κι όταν η μυθοπλασία γεννά ιδέες βάσει της αληθινής ζωής) μαθήματα με χρήσιμα διδάγματα για την πορεία μας προς το μέλλον. Σαν να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος ενώ ταυτόχρονα παίρνουμε δύναμη και κουράγιο από τα πρότυπα αξιοπρέπειας των προσώπων που θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια μας... Ναι, μπορεί να μην είναι στις πρώτες θέσεις, πλέον, των αναγνωστικών μου επιλογών βιβλία που φέρουν έναν κοινωνικό/ιστορικό χαρα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Πασχαλινό Ανθολόγιο - Συλλογικό Συλλογικό Από τις εκδόσεις Αλάτι κυκλοφορεί το συλλογικό έργο, με τίτλο ''Πασχαλινό Ανθολόγιο - Συλλογικό", το πρώτο της εν λόγω σειράς, ενώ αναμένεται να ακολουθήσει -μεταξύ κι άλλων τίτλων- το συλλογικό έργο ''Χριστουγεννιάτικο Ανθολόγιο''. Ένα έργο που ακόμη και δεν το προμηθευτείτε για εσάς, είναι ένα πολύ όμορφο δώρο για τα αγαπημένα σας πρόσωπα, αφού μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις θα διατεθεί για τον εξοπλισμό μιας σχολικής βιβλιοθήκης.  Και ναι! Όπως καταλάβατε, η παρούσα συλλογή πεζών και ποιημάτων αποτελεί τη σημερινή μου βιβλιοπρόταση προς όλους κι όλες εσάς.  Και για να σας προλάβω, δεν έχει σημασία που πέρασαν οι άγιες ημέρες του Πάσχα και μπορεί η άνοιξη να έχει κάνει φανερή, πλέον, την παρουσία της, μα το μήνυμα αυτής της μεγάλης γιορτής διαρκεί όχι μόνο εκείνες τις συγκεκριμένες ημέρες, αλλά όλον τον χρόνο. Αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας και να δεχθούμε την αλήθει...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν ένας από τους βασικότερους σκοπούς των βιβλίων δεν είναι να προσφέρονται σε εμάς σαν άλλη ''τροφή'' για σκέψη και την ψυχή μας... Εάν δεν είναι εκεί παρόντα για να μας κινητοποιούν και να ''σπάνε'' στεγανά παγιωμένα για χρόνια, που φέρουν μία αλλόκοτη ''δύναμη'' κι ''εξουσία'' προς ό,τι θεωρείται -δίχως λογική!- υποδεέστερο έναντι των υπολοίπων....  Εάν δε γράφονται με σκοπό να μας ''ξεβολέψουν'' και να μας κάνουν να δούμε τα πάντα γύρω μας μέσα από μία πιο καθαρή ματιά...  Ε, τότε δεν ξέρω για ποιον άλλον λόγο πρέπει να γράφονται και να δημοσιεύονται.  Ξέρω πώς δε συνηθίζω να αναρτώ στα blogs τις σκέψεις μου για βιβλία που μπορεί να φέρουν έναν πιο ''ακαδημαϊκό'' χαρακτήρα τύπου δοκιμίου, ή, μελετών, αλλά θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποιες μετρημένες εξαιρέσεις, όταν πρόκειται για βιβλία που είναι προσιτά από το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και δε φέρουν το οτιδήποτ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΤΟΥΛΑ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Κωνσταντίνα Κούτουλα Γράφει η Κωνσταντίνα Κούτουλα Είμαι εκπαιδευτικός και συγγραφέας, γεννημένη στη Χαλκίδα και μεγαλωμένη στο Λευκαντί, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό που σημάδεψε βαθιά την ψυχή και τη φαντασία μου.  Από μικρή ένιωθα την ανάγκη να εκφράζομαι μέσα από τη γραφή. Παραμένει ο πιο αληθινός τρόπος να επικοινωνώ με τους ανθρώπους γύρω μου. Έγραφα ιστορίες, συναισθήματα, σκέψεις. Με τα χρόνια, αυτή η ανάγκη πήρε μορφή μέσα από θεατρικά έργα, ταινίες μικρού μήκους και, φυσικά, βιβλία. Δεν γράφω απλώς ιστορίες. Δίνω φωνή σε όσα συχνά δεν λέγονται. Τα παιδιά είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσής μου. Μέσα από τη δουλειά μου, βλέπω καθημερινά τον κόσμο μέσα από τα μάτια τους — έναν κόσμο πιο αληθινό, πιο ευαίσθητο, χωρίς φίλτρα. Πρωταγωνιστές είναι τα ζώα. Μέσα από τα αυτά μπορούμε να πούμε αλήθειες που οι άνθρωποι πολλές φορές φοβούνται. Τα παιδιά ταυτίζονται, συγκινούνται, ανοίγουν...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση  Μέρος 5ο: Αντιγόνη  Και το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με το καινούργιο κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Πόλυς Σιγανού, με τίτλο ''Αντιγόνη'' και υπότιτλο ''Σκόρπιες εικόνες", το οποίο δεν έχει μεγάλο διάστημα που έχει κυκλοφορήσει από την Άνεμος εκδοτική. Και ναι. Για δεύτερη φορά ''συναντώ'' ξανά τη συγγραφέα μέσα από ένα μυθιστόρημα τόσο απλό και συνάμα ''γεμάτο'' από μηνύματα με μία διαχρονική αξία και ρεαλιστικότητα που και η μυθοπλασία υποκλίνεται μπροστά στη ζωή. ''Αντιγόνη'', λοιπόν, η πρωταγωνίστρια, συνονόματη με την αρχαία ηρωϊδα του Σοφοκλή και με τις δύο ''καταδικασμένες'' από την τραγικότητα των επιλογών και των όποιων επιβεβλημένων αποφάσεων των ''πρέπει'', ''κανόνων'' και ''ηθών'' των κοινωνικών δεδομένων της εκάστοτε εποχής όπου είχαν τ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση  Μέρος 4ο: ΜΑΓΙΑ  4η ημέρα του αφιερώματος και επέλεξα να σας προτείνω το ''αισθηματικό'' με μία τάση αυτοβιογραφικών στοιχείων μυθιστόρημα του αείμνηστου συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού, με τίτλο ''Μάγια'', το οποίο επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος με επίμετρο του κυρίου Θανάση Αγάθου. Ένα ιδιαίτερο ως προς το περιεχόμενο κείμενο που ναι μεν μπορεί να φέρει ένα γυναικείο όνομα ως τίτλο (''Μάγια'') και μας κάνει να αισθανόμαστε ότι είναι και η ιστορία της οποίας θα ξεδιπλωθεί μέσα στις σελίδες του, ο συγγραφέας, από την άλλη, επιλέγει να βάλει έναν άνδρα σε ρόλο πρωταγωνιστή ο οποίος ''παλεύει'' με το τέρας που ακούει στο όνομα πόνος της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. Και δε μιλάμε για ένα οποιοδήποτε αγαπημένο άνθρωπο, αλλά τη σύζυγό του που την ψάχνει μέσω της ερωτικής αναζήτησης κι επαφής πάνω στα σώματα και στα πρόσωπα...

Τίτλος:  Κρύψου, ξημερώνει Συγγραφέας:  Αντιγόνη Ρήγα Εκδόσεις:  Λυκόφως ''Ένα απόκοσμο κορίτσι, ένα τρομακτικό τραγούδι που ακούγεται μέσα από το σκοτάδι. Κρύψου, ξημερώνει. Και το θρίλερ μόλις τώρα αρχίζει." Τί φοβάστε περισσότερο; Το σκοτάδι, ή, το ξημέρωμα με το λαμπερό του φως; Ελάτε να διαβάσουμε, παρέα, ένα απόσπασμα του μυθιστορήματος ''Κρύψου, ξημερώνει'' (έρχεται να ενταχθεί στη σειρά #pocketbooks) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως, το οποίο υπογράφει η συγγραφέας  Αντιγόνη Ρήγα. ...Ο Φοίβος, ακουμπώντας τους αγκώνες του στο τραπεζάκι της κουζίνας του μικρού διαμερίσματος που νοίκιαζε με τον Νίκο, ξέσπασε σε παραλήρημα. «Μα τι έγινε; Πώς έγιναν όλα αυτά; Δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω… Πρέπει κάποιον να ενημερώσουμε. Θα βρούμε τον μπελά μας, Νίκο. Δεν φταίμε σε τίποτα εμείς… Δεν είμαι καλά, σ’ το λέω… Και το κεφάλι μου θα σπάσει από τον πόνο… Έχουμε κανένα παυσίπ-». Ο Νίκος τον διέκοψε απότομα. «Να καταλάβεις τι; Είσαι σοβαρός; Προσπα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση  Μέρος 3ο ΣΑΜΙΡΑ Το κορίτσι με τα πράσινα μάτια  Αντιλαμβάνομαι και μπορώ να δικαιολογήσω ως έναν βαθμό την όποια προκατάληψη και φόβο μπορεί να νιώθουν κάποιοι άνθρωποι προς ανθρώπους που έρχονται από άλλες ξένες χώρες και μπορεί να έχουν διαφορετικά θρησκευτικά πιστεύω και συνήθειες ζωής. Όμως, έχω γαλουχηθεί, από την οικογένειά μου, ότι παντού και πάντα υπήρχαν και υπάρχουν τόσο καλοί όσο και κακοί άνθρωποι. Η καταγωγή, το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η οικονομική κατάσταση, η όποια πίστη και αρκετοί ακόμη παράγοντες δεν καθορίζουν απαραιτήτως και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός ανθρώπου, μα και πάλι δεν μπορώ να είμαι, απολύτως, σίγουρη. Καθώς παρατηρούμε ότι υπάρχουν κάποια ''αγκάθια'' στον τρόπο διαπαιδαγώγησης και γενικότερης αντίληψης σε χώρες -κυρίως της ανατολής- με βάσει των οποίων όχι μόνο προβαίνουν σε έναν παντελώς άκυρο κι αβάσιμο διαχωρισμό των ανδρών έναντ...