Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Με την εγκληματικότητα να έχει παρεισφρήσει σε τέτοιον βαθμό στην καθημερινή μας ζωή που μοιάζει σαν να έχει αρχίσει να ''προσκολλάται'' πάνω στο δέρμα και στη σκέψη μας σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας, δεν είναι τυχαίο που όλο και περισσότεροι/ες αναγνώστες/στριες στρέφουν το ενδιαφέρον τους προς την ανάγνωση βιβλίων που ανήκουν στην αστυνομική λογοτεχνία και σε όλα τα παρακλάδια αυτής. Λες και με αυτόν τον τρόπο δεν αναμένουν μόνο να αποδοθεί η πρέπουσα δικαιοσύνη με την ενδεδειγμένη τιμωρία των ενόχων, αλλά μπορεί να τους δοθεί η δυνατότητα να ψάξουν τα βαθύτερα κίνητρα πίσω από τα όποια εγκλήματα. Διότι, δεν μπορώ να πιστέψω ότι ξυπνάει ένας άνθρωπος κι έτσι απλά επιλέγει να σπείρει τον θάνατο. Τουλάχιστον, η δική μου λογική δεν μπορεί να το αποδεχθεί. Είμαι βέβαιη ότι πάντα υπάρχει κάτι από πίσω. Εκτός αν μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν σώας τας φρένας και πάσχουν από κάποια πολύ σοβαρή αρρώστια της ψυχής και του μυαλού. Τον συ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ενοχικό ''αναγνωστικό'' σύνδρομο ν.345689... Από μικρή ηλικία έχω βάλει τον εαυτό μου σε μία διαδικασία να λειτουργεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια κι αναλόγως να φτιάχνω όλο μου το πρόγραμμα προς τις καθημερινές μου υποχρεώσεις. Αυτό είναι κάτι που προσαρμόζω και σχετικά με την ανάγνωση βιβλίων.  Θέλοντας να είμαι σωστή (δεν επιτρέπω λάθη στον εαυτό μου!) τόσο προς τους/τις συγγραφείς όσο και προς τους εκδοτικούς (οι οποίοι με στηρίζουν και με εμπιστεύονται) δεν επιθυμώ να ξεφεύγω από τα χρονικά πλαίσια που έχω ορίσει σχετικά με τη σειρά που θα διαβάσω και θα παρουσιάσω το/τα εκάστοτε βιβλίο/α στα blogs. Έχω αυτό που, χαριτολογώντας αποκαλώ ως ενοχικό ''αναγνωστικό'' σύνδρομο ν.345689...  Ναι, δεν μπορώ να ''απιστήσω'' προς τα βιβλία και τον τρόπο που έχω εξ αρχής αποφασίσει να τα παρουσιάσω, μα να που κάποιες φορές οι συγκυρίες, μα και λοιπά ζητήματα δεν υποστηρίζουν την π...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν θα μπορούσα να υπάρξω φοιτήτρια της ιατρικής σχολής, ένα μάθημα θεωρώ ότι θα με γοήτευε όσο άλλο! Κι αυτό θα ήταν το μάθημα της ανατομίας, όπου εκεί θα μπορούσα να λάβω όλες τις χρήσιμες και απαραίτητες γνώσεις γύρω από το ανθρώπινο σώμα και τη δομή του τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Σαν να είχα μπροστά μου ένα ιδιότυπο ''παζλ'' όπου κάθε κομμάτι -εν προκειμένω όργανο, φλέβα, αρτηρία, κλπ.- θα είχε όχι μόνο μία συγκεκριμένη θέση και ρόλο, μα θα καθόριζε και την ομαλή λειτουργία και υγεία του οργανισμού και του σώματος, καθώς και το πώς μία λάθος κίνηση θα μπορούσε να ταράξει, ανεπανόρθωτα, όλη αυτήν την εύθραυστη ισορροπία... Και σίγουρα θα αναρωτιέστε τί σχέση μπορεί να έχει όλο αυτό με το βιβλίο που διάβασα και σας παρουσιάζω. Υπομονή και θα καταλάβετε στην πορεία... Δεν έχω κρύψει ποτέ ότι έχω μία πολύ μικρή αναγνωστική εμπειρία αναφορικά με τα βιβλία που υπηρετούν το είδος του δικαστικού θρίλερ. Παρ'όλ'αυτά, νιώθω πολύ ευγνώμων...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού κι όχι μόνο! Τίτλος: Spider-Man: Κοσμικό Χάος! Συγγραφέας: Maihack Mike Κόσμος: Marvel Comics - Κατηγορία: Super Heroes ''ΑΠΟ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ… ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ!" Ναι, είναι γεγονός! Δεν έχει πολλές μέρες που κυκλοφόρησε στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis ο τρίτος τίτλος της σειράς με τις περιπέτειες του νεαρού spiderman, με τίτλο ''Spider-Man: Κοσμικό Χάος!" (Spider-Man: Cosmic Chaos! (A Mighty Marvel Team-Up), που υπογράφει ο συγγραφέας Mike Maihack. Τη μετάφρασή του βιβλίου έχει επιμεληθεί ο κύριος Χρήστος Τσέλιος και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών - αν και μεταξύ μας κι εγώ που είμαι κάπως μεγαλύτερη (ε, δε θα τα αποκαλύψω κι όλα!) το βρήκα πολύ διασκεδαστικό! Πάμε να το γνωρίσουμε μαζί! ''Ο Σπάιντερ-Μαν ταξίδεψε στο διάστημα για να επιστρέψει τη σανίδα του Σίλβερ Σέρφερ στον κάτοχό της. Μα αυτό που ξεκίνησε ως μια απλή αποστολή σύντομα εξελίσσεται σε ένα νέο μυστήριο — που αφορά μια σ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μια ερωτευμένη ιστορία'' Είθισται να αποκαλούμε κάποιους ανθρώπους είτε με ολόκληρο το ονοματεπώνυμό τους -πέρα από την όποια οικειότητα, ή, μη- ως ένδειξη σεβασμού, αγάπης, ενδιαφέροντος ίσως και ως μία βαθύτερη ανάγκη για αποστασιοποίηση απ'ό,τι μπορεί να πρεσβεύουν, αλλά και ως μία τάση να ταυτίζουμε πρόσωπα με καταστάσεις είτε θετικές είτε αρνητικές. Από την άλλη, λένε ότι όταν αποκαλούμε -κάποιες φορές- έναν άνθρωπο με το επίθετό του αυτό μπορεί να υποδηλώνει κι έναν φανερό, ή, αφανέρωτο έρωτα προς το πρόσωπο αυτό από μεριάς μας. Τί γίνεται, όμως, όταν αποκαλούμε, εν προκειμένω έναν/μία δημιουργό, με το μικρό του/της όνομα; Για μένα αυτό είναι σπουδαία κατάκτηση αυτού του προσώπου. Το πώς μπόρεσε, δηλαδή, να γίνει ένα αγαπημένο κομμάτι της σκέψης και της ψυχής των αναγνωστών/στριων, που μόνο το άκουσμα του ονόματός του/της να ταυτίζεται με κάτι που μπορεί να ''σημάδεψε'' το ''είναι'' τους και να έχουν συ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όλοι κι όλες -ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, καταγωγής, κλπ,- έχουμε φόβους είτε βάσιμους που μπορούν να λάβουν πολλές μορφές επεξήγησης/αιτιολόγησης είτε από εκείνους που μοιάζουν σαν να μην υπόκεινται στους νόμους της πραγματικότητας και της λογικής, μα να βρίσκουν ουσία ύπαρξης μέσα στη φαντασία κι όποια παραζάλη του θυμικού που ''παίζει'' έξυπνα με το όποιο λογικό κομμάτι της σκέψης μας και δύναται να μας οδηγήσει στα άκρα και να μας κάνει να κάνουμε το βήμα που χωρίζει την όποια λογική από την τρέλα... Σκεφτείτε, λοιπόν, κάποιον από αυτούς τους φόβους, που τόσο καλά κι επιδέξια μπορεί να έχετε κλείσει στα πιο βαθειά κι ανήλιαγα ''ντουλάπια'' της σκέψης και της ψυχής σας να ''αναδύεται'' στην επιφάνεια ύστερα από το άκουσμα ενός φαινομενικού άκακου και αθώου ( ; ) στίχου τραγουδιού, ή, ποιήματος. Πόση ανατριχίλα μπορείτε να νιώσετε να διαπερνά το κορμί σας;  ''Ένα απόκοσμο κορίτσι, ένα τρομακτικό τραγούδι ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Καλοκαιρινή βιβλιοπρόταση... Ιούνιος μπήκε και το καλοκαίρι δηλώνει το παρών και εννοείται ότι κι εγώ, με τη σειρά μου, δε γινόταν να μην ξεκινήσω να σας προτείνω βιβλία που θα σας κρατήσουν πολύ όμορφη συντροφιά την πιο γλυκειά εποχή του χρόνου! Ξεκινώ, λοιπόν, με το παιδικό βιβλίο της Ευδοκίας Ποιμενίδου, με τίτλο ''Η φώκια, η ντετέκτιβ και το πειρατικό σκουλαρίκι", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα. Ένα παραμύθι ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 6 ετών και για όσους/ες αισθάνονται, ακόμη, παιδιά! Πάμε να το γνωρίσουμε μαζί! Δόξα τω θεώ, ο αδελφός μου κι εγώ είχαμε την καλή τύχη να ζήσουμε πολύ ευτυχισμένα και γεμάτα από όλες τις απόψεις παιδικά χρόνια. Τα καλοκαίρια μας τα έχουμε περάσει όλα στο χωριό της γιαγιάς στο νησί, με αποτέλεσμα να αγαπήσουμε τη θάλασσα και τις ατελείωτες ώρες από κολύμπι και παιχνίδι τόσο εκεί όσο και στα σοκάκια του χωριού. Μάθαμε τί θα πει ξεγνοιασιά και ρουφήξαμε σαν σφουγγάρια τη σημασία της φιλίας και ό...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα στα βιβλία της σειράς ''Τα Στέμματα της Νυάξια": ''Το Ερπετό και τα Φτερά της Νύχτας" & ''Οι Στάχτες και ο Καταραμένος Βασιλιάς" - Bonus: ''Έξι Φλογισμένα Ρόδα" Η ανυπομονησία που νιώθω αρκετές φορές, ως αναγνώστρια, με έκανε πριν από λίγο καιρό να διαβάσω μόνο του (δίχως να έχω γνώση της ιστορίας του πρώτου βιβλίου) το μυθιστόρημα  ''Οι Στάχτες και ο Καταραμένος Βασιλιάς''  (The Ashes and the Star-Cursed King), το οποίο υπογράφει η συγγραφέας  Carissa Broadbent  -δεύτερο της σειράς  ''Τα Στέμματα της Νυάξια"  (Crowns of Nyaxia)- κι όσο γοητευμένη κι αν έμεινα από εκείνo, ένιωθα ένα αναγνωστικό ''κενό''. Όμως, τώρα που έφτασε στα χέρια μου τόσο το πρώτο βιβλίο της σειράς, με τίτλο  ''Το Ερπετό και τα Φτερά της Νύχτας"  ( The Nightborn Duet), καθώς και η νουβέλα, με τίτλο  ''Έξι Φλογισμένα Ρόδα"  (Six Scorched Roses) υπάκουσα στ...

Τίτλος: Μια ιστορία της Άγριας Δύσης Συγγραφέας: Ελισάβετ Πλαμάδα Εκδόσεις: Ελκυστής ''Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες και διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το παραμύθι ''Μια ιστορία της Άγριας Δύσης"  Η συνέχεια μέσα στις σελίδες του βιβλίου... Περιγραφή: Τι μπορούν να καταφέρουν δυο καουμπόιδες που αγαπάνε τα βιβλία και απεχθάνονται τους καυγάδες και τη βία; Ο ένας θέλει να γίνει σερίφης και ο άλλος δάσκαλος, θα τα καταφέρουν όμως; Η περιπέτεια δύο αδερφών για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους… Εικονογράφηση: Βιβή Μαρκάτου *Τα πνευματικά δικαιώματα τόσο της εικόνας του εξωφύλλου όσο και των άνωθεν αποσπασμάτων ΔΕΝ ανήκουν στο blog, αλλά αποκλειστικά στη συγγραφέα και στον εκδοτικό οίκο. **Τα αποσπάσματα δημοσιεύονται κατόπιν συνεννόησης και συναίνεσης της συγγραφέως και του εκδοτικού οίκου.  

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ούσα ένας άνθρωπος ανάποδος, που προσπαθώ να διορθώσω όσα μπορούν να χαλιναγωγηθούν πάνω μου (τα άλλα προτιμώ να τα αφήνω στην ησυχία τους για να κάνουν κι εκείνα το ίδιο σε μένα!), αρέσκομαι να ''χάνω'' και να ''βρίσκω'' ξανά τον εαυτό μου μέσα στις όποιες αντιφάσεις. Ναι, ταυτοχρόνως μισώ κι αγαπώ όλα εκείνα που μπορεί να μοιάζουν τόσο αντίθετα κι αλληλένδετα, την ίδια στιγμή, ζεύγη όπως για παράδειγμα είναι το φως και το σκοτάδι. Λες και το πρώτο με τρομάζει με την όποια του καθαρότητα και το δεύτερο λες και με ''σκεπάζει'' και με προφυλάσσει και τούμπαλιν... Ξέρω ότι ακούγεται οξύμωρο; Παιδιάστικο; Αφελές; Χαζό; Πείτε το όπως επιθυμείτε, αλλά ως αναγνώστρια το έχω βρει μέσα στα μυθιστορήματα της πολύ αγαπημένης μου συγγραφέως (δεν έχω κανέναν λόγο να το κρύψω!) Ευαγγελίας Ευσταθίου και δεν το αφήνω! Κι αν κάποιες φορές η συγγραφέας μπορεί να μας κάνει να ζούμε μία πιο γήινη και προσιτή εμπειρία του έρωτα μέσα α...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Οδύσσεια // Ο δρόμος της επιστροφής" Συγγραφέας: Όμηρος Εκδόσεις Κάκτος Πριν τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε και τα σπουδαία και αναμφισβήτητα πολυδιαβασμένα του έργα, πριν τον ''Άρχοντα των Δαχτυλιδιών'' του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και πριν από το ''Game of Thrones" του Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν και αρκετών ακόμη, ένας ήταν, είναι και θα παραμείνει ο μεγαλύτερος όχι παραμυθάς, μας πατέρας της επικής φαντασίας που δεν ακούει σε άλλο όνομα από το Όμηρος, με τα δύο διαχρονικά παρόντα (από όλες τις απόψεις) επικά του έργα, με τίτλους ''Ιλιάδα'' και ''Οδύσσεια''. Πρωτοπόρος όχι μόνο στη σκέψη, μα και στη γραφή ήταν εκείνος που χάραξε τον δρόμο σε ό,τι σήμερα ονομάζεται επική φαντασία και ιστορική φαντασία. Πρότυπο όχι μόνο για τους/τις παλαιότερους/ες, αλλά και για τους/τις νεότερους/ες δημιουργούς που ακολουθούν τα χνάρια που ο ίδιος άφησε ως ανεξίτηλα αποτυπώματα πάνω στους δρόμους της λογοτεχνίας. Σ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αναφερόμενος ο Όμηρος στο έργο του ''Οδύσσεια'' (συγγνώμη, αλλά δε θυμάμαι την ραψωδία και τους ακριβείς στίχους) στη συνάντηση του Οδυσσέα με τον Κύκλωπα Πολύφημο, επέλεξε να προβεί σε ένα ευρηματικό τέχνασμα που όχι μόνο θα αναδείκνυε την οξυδέρκεια του πρώτου έναντι του άλλου, μα θα τον βοηθούσε να φέρει εις πέρας και τον όποιον σκοπό του. Κι αναρωτιέμαι. Πόσο εύκολο είναι ένας άνθρωπος να επιλέξει να αναφέρεται στον εαυτό του ως ''Ο Κανένας''; Σαν να μην έχει κάποιο όνομα που τον/την ακολουθεί σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού του/της; Πώς μπορεί μία τόση δα λέξη να έχει τόση μεγάλη και σαρωτική δύναμη που να μοιάζει σαν να εξαφανίζει την ίδια μας την ύπαρξη και ταυτόχρονα να μοιάζει πιο συλλογική από ποτέ; Και κυρίως, πότε και για ποιους λόγους ένας άνθρωπος να πάρει αυτήν την απόφαση και να αποποιηθεί την ταυτότητά του/της και να υιοθετήσει (είτε από δική του/της επιλογή είτε λόγω λοιπών συνθηκών) το ''προσωνύμ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΪΟΠΟΥΛΟΥ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Φωτεινή Καϊοπούλου Γράφει η Φωτεινή Καϊοπούλου Καθώς μεγάλωνα στη Θεσσαλονίκη, ένιωθα πως τα σπίτια, οι αυλές, οι κουζίνες και τα κυριακάτικα τραπέζια ήταν γεμάτα μισοειπωμένες ιστορίες, που αιωρούνταν πάνω από τις γειτονιές σαν καπνός από λιβάνι. Άλλες κρύβονταν πίσω από βλέμματα που σκοτείνιαζαν ξαφνικά, άλλες πίσω από σιωπές που πάγωναν το δωμάτιο. Οι άνθρωποι γύρω μου κουβαλούσαν μυστικά σαν οικογενειακά κειμήλια∙ όχι γιατί δεν ήθελαν να μιλήσουν, αλλά γιατί κάποιες μνήμες, όταν τις προφέρεις, ξανανοίγουν σαν πληγές. Και ήταν κυρίως γυναίκες. Μητέρες, γιαγιάδες, θείες. Γυναίκες μαθημένες να αντέχουν. Που έσφιγγαν τα δόντια μπροστά στη συμφορά, έθαβαν την κούραση βαθιά μέσα τους, αγαπούσαν χωρίς να ζητούν τίποτα πίσω. Τις έβλεπα να επιβιώνουν σε ζωές που κάποιος άλλος είχε σχεδιάσει γι’ αυτές κι εγώ, παιδί ακόμη, έδινα κρυφά μια υπόσχεση στον εαυτό μου: πως δεν θα ζήσω έτσι. Πως θα βγ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σε έναν ιδεατό κόσμο -καμία σχέση με αυτόν που ζούμε- το ηθικό σχήμα  ''Άτη -Ύβρις - Νέμεσις - Τίσις''  δε θα είχε καμία θέση, αφού δε θα υπήρχε πόνος, έγκλημα, αδικία κι άλλα συναφή αρνητικά που μπορεί να προκύπτουν από άσχημες ανθρώπινες συμπεριφορές. Κι αν αυτό υφίστατο, όχι μόνο θα τηρούσε την ορθή του σειρά, αλλά κάθε στάδιο αυτού θα είχε πλήρες νόημα και υπόσταση που αλληλένδετο με το επόμενο θα μας οδηγούσε στο πρέπον αποτέλεσμα με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπαγόταν για τον καθέναν και την καθεμία... Όμως, δεν έχουμε την καλή τύχη να γνωρίζουμε αυτά τα στάδια μόνο σε φιλολογικό/φιλοσοφικό επίπεδο, αλλά ίσως και να τα έχουμε βιώσει -σε μεγαλύτερο, ή, μικρότερο βαθμό- είτε εμείς οι ίδιοι/ες είτε ως αυτήκοοι/ες μάρτυρες από τις ζωές άλλων ανθρώπων γύρω μας.  Τη συγγραφέα Ιωάννα Κοκκίνου ''συναντώ'' σήμερα μέσα από το κοινωνικό της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Τιμωρία και κάθαρση'' το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ό...