Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: ''Η μούσα της Αναρχίας-Μέρος πρώτο" & ''Η Μούσα της Αναρχίας, Μέρος Β'' (Εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές) Όπως σας είπα σε προηγούμενο κείμενό μου, έχω αποφασίσω (για το επόμενο χρονικό διάστημα) τόσο για πρακτικούς όσο και για πιο προσωπικούς λόγους να αλλάξω τόσο τον ρυθμό ανάγνωσης βιβλίων όσο και των αριθμό αυτών, εστιάζοντας περισσότερο σε λογοτεχνικά είδη που είτε ήταν πάντα στις πρώτες μου επιλογές είτε με ενδιαφέρουν ώστε να τα γνωρίσω καλύτερα. Όταν επικοινώνησε μαζί μου ο συγγραφέας Λεωνίδας-Βασίλειος Μανιάτης για την παρουσίαση των βιβλίων του, με τίτλους ''Η μούσα της Αναρχίας-Μέρος πρώτο" & ''Η Μούσα της Αναρχίας, Μέρος Β'' (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές) δε δίστασα στιγμή να δεχθώ την πρότασή του, καθώς θέλω ως αναγνώστρια να διευρύνω τους ''αναγνωστικούς'' μου ορίζοντες γύρω από τη λογοτεχνία της φαντασίας (και τα παρακλάδια αυτής) όπως ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Έχεις αλλάξει ποτέ άποψη για ένα βιβλίο που διάβασες;'' Και να που αυτή η πολύ εύστοχη ερώτηση που μου απηύθυνε ένα πρόσωπο που αγαπά πολύ τα βιβλία με έκανε να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ/συνειδητοποιήσω κάτι που όντως το έχω κάνει κάμποσες φορές -έστω κι ασυνείδητα. Ναι, ως άνθρωποι οφείλουμε να εξελισσόμαστε. Αυτό, όμως, δεν αφορά μόνο τη σκέψη και τη στάση μας προς τη ζωή και διάφορα ζητήματα αυτής, αλλά και τη μεγάλη μας αγάπη που δεν είναι άλλη από την ανάγνωση βιβλίων. Ναι, το ομολογώ με κάθε ειλικρίνεια και δίχως τον παραμικρό φόβο! Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που διαβάζω βιβλία είτε έχω αλλάξει γνώμες για κάποια εξ αυτών είτε προς συγκεκριμένα λογοτεχνικά είδη είτε και προς μερικούς/ες συγγραφείς. Και για να σας προλάβω, δεν εννοώ μόνο κάτι που μπορεί να το έβρισκα άκρως αρεστό, πλέον, να μη με ''καλύπτει'' και να μην το απολαμβάνω στον βαθμό που επιθυμώ, αλλά και το αντίστροφο....

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πρόσκληση προς εγχώριους/ες συγγραφείς για συνεντεύξεις & κείμενα δημιουργών ένεκα αφιερωματικού μήνα στη φαντασία και στον τρόμο... Φίλτατοι/ες συγγραφείς,  όπως ανέφερα σε μία προηγούμενη ανάρτησή μου στα προσωπικά μου προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για κάποιους προσωπικούς λόγους θα χρειαστεί να μειώσω τον αριθμό των βιβλίων που διαβάζω. Σας παραθέτω ακριβώς το κείμενό μου στο τέλος του παρόντος άρθρου σε περίπτωση που δεν το έχετε διαβάσει.* ΚΙ επειδή εγώ θέλω να μπορώ να τηρώ τις υποσχέσεις μου και να βοηθώ -στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου- τους/τις εγχώριους/ες συγγραφείς και με αφορμή την έλευση του μήνα Οκτώβρη και τη σύνδεσή του με τη φαντασία και τον τρόμο και κατ'επέκταση τις μορφές που αυτά τα δύο μπορούν να λάβουν στην τέχνη, σήμερα επανέρχομαι με μία πρόσκληση προς εγχώριους/ες συγγραφείς για συνεντεύξεις & κείμενα δημιουργών ένεκα αφιερωματικού μήνα στη φαντασία και στον τρόμο... Θα είναι...

  Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος: Βρες το Ψέμα (Listen for the Lie) Ωραία αρχίσαμε! Σε έναν κόσμο που έχει εθιστεί στο ψέμα και ζει μακάρια μέσα σε όλο αυτό, αντί να ψάχνουμε να βρούμε την αλήθεια, θα χρειαστεί να ψάξουμε το ψέμα... Ή μήπως ψάχνοντας το ψέμα, θα ανακαλύψουμε την όποια αλήθεια;  ''Είμαι δολοφόνος; Εσύ αποφασίζεις..." Α, δε θα τα πάμε καλά! Εδώ κόντευα να μπερδευτώ μόνη μου από τις δικές μου σκέψεις. Άν είναι να βρίσκομαι κι ενώπιον ανάλογων διλημμάτων, ζήτω που κάηκα! Διότι, πώς να το κάνουμε; Ούτε ψυχολόγος είμαι ούτε δικηγόρος (ούτε στο ευρύτερο νομικό σύστημα εργάζομαι) ούτε αστυνομικός για να έχω τις απαραίτητες και εξειδικευμένες γνώσεις για να το κρίνω αυτό. Μία απλή και φανατική λάτρης των βιβλίων δηλώνω, μα η συγγραφέας Amy Tintera βάλθηκε να με/μας ''παιδέψει'' με το ομώνυμο μυθιστόρημά της, το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis σε μετάφραση από την κυρία Αιμιλία Χρονοπούλου. Και όχι! Δε θα σας πιστέψω, εσάς το αν...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά; Συγγραφέας: Βίκυ Σγουρέλλη Πιθανή ύπαρξη στοιχειών κι άλλων πλασμάτων της φαντασίας, παγιωμένες (ανεπιβεβαίωτες) πεποιθήσεις, προλήψεις, δεισιδαιμονίες, λοιπές παραδόσεις και μία τάση να θεωρείται ως κάτι αρνητικό και γρουσούζικο από κάποιο αθώο πλάσμα επειδή διαφέρει (βλέπε μαύρες γάτες) έως συγκεκριμένες ημερομηνίες και τυχόν συνήθειες (βλέπε να περνάς κάτω από ανοικτή σκάλα, ή, να αφήνεις ανοιχτό το ψαλίδι) και αρκετά ακόμη έχουν συνοδεύσει και εξακολουθούν να το κάνουν γενιές και γενιές ανθρώπων όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά δε χρειάζεται να το διευρύνουμε τόσο πολύ. Αρκεί να σταθούμε σε αυτά που λίγο έως πολύ όλοι κι όλες ακούμε από μικρή ηλικία και είτε τα ασπαζόμαστε είτε όχι -ας είμαστε ειλικρινείς- μπορεί να έχουν επηρεάσει σε μικρότερο, ή, μεγαλύτερο βαθμό τον τρόπο που σκεφτόμαστε, ίσως και πράττουμε. Κι όπως είναι φυσικό, κάτι τέτοιο ''περνά'' και στις ε...

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΥΤΙΛΗΣ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ο συγγραφέας  Γιώργος Φυτιλής μας ''συστήνει'' το νέο του βιβλίο ''Η απέραντη μοναξιά της αθωότητας" Γράφει ο Γιώργος Φυτιλής Η απέραντη μοναξιά της αθωότητας Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα και μια κραυγή στήριξης και υποστήριξης για τα παιδιά που παιδεύονται απ’ τις ‘αμαρτίες’ των γονιών τους. Με σεβασμό στη φιλόξενη λογοτεχνική σελίδα «Οι δημιουργοί συστήνονται» γράφω δυο λόγια για την παρουσίαση του τελευταίου βιβλίο μου ‘Η απέραντη μοναξιά της αθωότητας’ . Εκδόθηκε σε συνεργασία με τις εκδόσεις Εν Αθήναις. {Σελίδες 462.} Πιστεύω, πως η λογοτεχνία είναι η λαϊκή φιλοσοφία και το καλύτερο γυμναστήριο των συναισθημάτων. Και του πνεύματος. Όπως μπαίνουμε στη αίθουσα του γυμναστηρίου για να γυμνάσουμε το κορμί μας, έτσι ακριβώς, μπαίνουμε στις σελίδες του λογοτεχνικού βιβλίου, για να γυμνάσουμε τα συναισθήματα της ψυχής και τις λειτουργίες του μυαλού μας. Λένε οι γλωσσολόγοι μία επιστημονική αλήθεια π...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Η νεράιδα Θυελλίνα Συγγραφέας: Ραμόνα Μίζα Εάν πρέπει κάτι να διατηρήσουμε αναλλοίωτο μέσα από τις ιστορίες των βιβλίων που απευθύνονται στα μικρά παιδιά είναι η αθωότητα της ψυχής και της σκέψης τους. Να μην προσπαθούμε να τα κάνουμε να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται ως ενήλικες, αλλά μόνο βάσει της ηλικίας τους. Κι εγώ αυτό το εκτιμώ πολύ όταν το βρίσκω μέσα σε ανάλογα βιβλία που τυγχάνει να διαβάσω. Επιστρέφω και στις αναγνώσεις βιβλίων που απευθύνονται σε παιδικό/εφηβικό κοινό με ακόμη πιο επιλεκτικά κριτήρια και νομίζω ότι οι επιλογές μου -συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας- θα με δικαιώσουν ως προς αυτήν μου την απόφαση και θα ικανοποιήσουν εξίσου κι εσάς. Διάβασα και σας παρουσιάζω το παραμύθι της συγγραφέως Ραμόνα Μίζα (Ramona Miza), με τίτλο ''Η νεράιδα Θυελλίνα", το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Βακχικόν. Την εικονογράφησή του έχει επιμεληθεί η κυρία Χριστίνα Μουρεσάν-Τοθ (Cristina Mureșan-Toth) ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Επιστροφή στις αναγνώσεις βιβλίων κι οφείλω να ομολογήσω με περισσή ειλικρίνεια ότι κάθε χρόνο (μετά τις καλοκαιρινές διακοπές) βρίσκω όλο και πιο δύσκολα τον δρόμο μου προς εκείνα. Βλέπετε τόσο οι συναισθηματικές/ψυχολογικές μου μεταπτώσεις ένεκα διάφορων γεγονότων της καθημερινότητας (πριν ακόμη από τις αρχές του καλοκαιριού) μαζί με το όποιο άγχος που σε μένα δε λειτουργεί καθόλου βοηθητικά, μάλλον θα έλεγα κάπως πιο ''εχθρικά'', είναι γεγονός ότι επιθυμώ να νιώσω την ανάγκη να ''γυρίσω'' στα βιβλία και στην ανάγνωση όχι γιατί μπορεί να ''πρέπει'', μα διότι πραγματικά το θέλω.  Και κάπως έτσι, επέλεξα να συνεχίσω το ταξίδι της φιλαναγνωσίας με ένα βιβλίο που μπορεί να αποτελέσει έκπληξη για κάποιους/ες σε σχέση με ό,τι μπορεί να έχω συνηθίσει να σας παρουσιάζω/προτείνω. Ο λόγος για το βιβλίο αυτοβελτίωσης που υπογράφει ο συγγραφέας Thibaut Meurisse, με τίτλο ''ΓΙΝΕ MASTER ΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ" (Mast...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΛΕΝΗ ΙΣΠΟΓΛΟΥ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας  γνωρίσουμε τη συγγραφέα Ελένη Ισπόγλου που μας ''συστήνει'' το νέο της βιβλίο με τίτλο «Πώς να σε συγχωρήσω;». Γράφει η Ελένη Ισπόγλου Γεννήθηκα στην Πρέβεζα, τον Μάρτιο του ’74. Από μικρή έμαθα πως για να ηρεμήσει η ψυχή μου, μου αρκεί να κοιτάζω τη θάλασσα. Σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός στο ΑΠΘ και αργότερα μετακόμισα στο Λονδίνο, όπου εργάστηκα για χρόνια σε τεχνικές εταιρείες. Το 2006 πήρα την απόφαση να επιστρέψω στην Ελλάδα, αλλάζοντας συνάμα και το αντικείμενο εργασίας. Σήμερα ζω στο Χαλάνδρι με την οικογένειά μου και εργάζομαι ως Social Media Manager. Στον ελεύθερο χρόνο μου, αυτόν τον λίγο, αλλά υπερπολύτιμο προσωπικό χρόνο, μελετάω πιάνο, χάνoμαι στις σελίδες κάποιου βιβλίου ή κάνω γυμναστική. Παρόλο που γράφω από την εφηβεία μου, η συγγραφή έγινε πραγματικό βίωμα το 2020, όταν κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή, «μία ιστορία αγάπης». Το 2024 ακολούθησε το μυθιστόρημα «Για όσα τόλμησα», μια ιστορία αφι...

Τίτλος: Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη Συγγραφέας: Ιωάννα Τσιάκαλου Εκδόσεις: Writing Nook Η μάγισσα που δεν ήξερε πώς μοιάζει η αγάπη - Απόσπασμα   Τα λέω με μια παλιά φίλη. Είχα να την δω πολλά χρόνια. Την συνάντησα απρόσμενα, κάπου στην μέση μιας κατά τα άλλα βαρετής, θα έλεγα, διαδρομής. Η έκπληξή μου ήταν τεράστια, μα δεν υπερκερούσε την χαρά μου. Είχα να την αντικρίσω τόσο καιρό, που στην αρχή δεν την αναγνώρισα. Χάρηκε και εκείνη που με είδε -το πρόσωπό της έλαμψε. Θεώρησε πως δεν μπορούσαμε να τα πούμε στο πόδι.   «Τόσα χρόνια αποχωρισμού δεν αναπληρώνονται στο πόδι». Είχε πει συγκεκριμένα. Με ένα νεύμα του κεφαλιού με προσκάλεσε σπίτι της.   Έτσι βρισκόμαστε τώρα αντίκρυ και το κενό ανάμεσά μας καλύπτει ένα στρογγυλό ξύλινο τραπέζι που γέρνει ελαφρώς από την μία πλευρά. Η κοπέλα πιάνει ένα παλιό τετράδιο με τσακισμένες άκρες και το τοποθετεί στο λειψό πόδι. Ύστερα, όταν τα πράγματα έχουν κάπως ισορροπήσει -υπάρχουν δυο γλάστρες με παχύφυτα στις άκρες...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ώρα για καλοκαιρινό διάλειμμα! Ραντεβού από Σεπτέμβριο! Αγαπημένοι/ες αναγνώστες/στριες, συγγραφείς, συνεργάτες/ιδες του blog και των βιβλίων,  έφτασε, αισίως, η περίοδος της ξεκούρασης! Αυτό συνεπάγεται ότι από αύριο και για όλον τον Αύγουστο το blog θα μπει σε λειτουργία ''διακοπών''. Θα επανέλθω, δυναμικά, από αρχές Σεπτεμβρίου (εκτός απροόπτου) με νέες βιβλιοπροτάσεις, κριτικές, συνεντεύξεις, κείμενα, κλπ! Επίσης, θα υπάρξουν και κάποιες αλλαγές που θεωρώ χρήσιμες για την καλυτέρευση της πορείας/λειτουργίας του blog, μα και για όλους κι όλες που το εμπιστεύεστε! Ελπίζω να υλοποιηθεί ό,τι έχω κατά νου. Εύχομαι να βρήκατε πολύ ενδιαφέρουσες τις προτάσεις μου για εσάς και να αναμένετε με χαρά τις καινούργιες. Να έχετε ένα πραγματικά καλό υπόλοιπο καλοκαιριού! Ξενοιασιά, ευτυχία, ξεκούραση, καθώς και υγεία εύχομαι, ολόψυχα, σε όλους κι όλες σας! Σας ευχαριστώ πάντα και πολύ για όλη αυτήν τη διαρκή εμπιστο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Σήμερα -λίγες μέρες πριν την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών- επέλεξα να βάλω μία άνω τελεία στις αναγνώσεις βιβλίων έχοντας ως συντροφιά ένα μυθιστόρημα που δε θα μπορούσα να πω ότι ανήκει στην κατηγορία των πιο συνηθισμένων ''ενόχων'' που εκεί οφείλεται η τόσο στενή μου επαφή με τη λογοτεχνία, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο κάθε άλλο παρά αποτρεπτική έμοιαζε όλη αυτή ως συνθήκη. Ναι, ως μία απλή αναγνώστρια μπορεί να αποζητώ και την όποια ''αναγνωστική ασφάλεια'', αλλά κάποιες φορές νιώθω την ανάγκη να ''πειραματιστώ'' και είπα να το δοκιμάσω με το παρόν βιβλίο. Ο λόγος για το καινούργιο μυθιστόρημα της συγγραφέως Στεφανίας Ρουλάκη, με τίτλο ''ΤΟ ΒΑΝΑΚΙ'' που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κομνηνός. Άραγε, τί μπορεί να συμβολίζει αυτό ''ΤΟ ΒΑΝΑΚΙ'' του τίτλου πέρα από το όποιο προφανές; Είναι μόνο το μέσο για να μας οδηγήσει στον όποιο προορισμό που επιθυμούμε να μεταβούμε; Μπορεί να ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν τα βιβλία είναι ''παράθυρα'' που ''ανοίγοντάς'' τα μας επιτρέπουν να ρίξουμε ματιές στον κόσμο της φαντασίας και σε άλλα πιθανά παράλληλα σύμπαντα με το δικό μας, τότε εκείνα (τα βιβλία) που οι ιστορίες τους βασίζονται σε αληθινά γεγονότα λειτουργούν σαν άλλοι καθρέπτες που πάνω τους αντανακλάται όχι απαραιτήτως το δικό μας είδωλο, αλλά εκείνο της κοινωνίας με όλα τα καλά και κακά που την απαρτίζουν μαζί με τα πρόσωπα που ζουν μέσα σε εκείνη. Κι επειδή εγώ είμαι πολύ μικρή όχι μόνο για να συγχωρήσω τον κόσμο, αλλά και για να τον κρίνω -όπως έχω ξαναπεί- προσεγγίζω με έναν συγκεκριμένο τρόπο ανάλογα βιβλία. Όχι! Δεν τα φοβάμαι. Ούτε τα θεωρώ ως κάτι το απρόσιτο που δεν μπορώ, ή, δεν πρέπει να αγγίξω, αλλά να... Έχω μάθει να μην κρίνω τις ζωές και τις αποφάσεις των άλλων ανθρώπων, αρχικά γιατί είναι κάτι που δεν με αφορά και δεν με ενδιαφέρει και δεύτερον διότι δεν έχω δικαίωμα να κάνω στους άλλους ανθρώπους ό,τι δε θέλω να κάνο...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΔΕΝ φταίει πάντα ο/η επιμελητής/τρια... Η επιμέλεια... Αχ η επιμέλεια και η ύπαρξή της, ή, και μη στα βιβλία είναι ένα μεγάλο ''αγκάθι'' που μας απασχολεί όλους κι όλες που είτε ανήκουν στην κατηγορία των συγγραφέων είτε εμάς που, ως απλό αναγνωστικό κοινό, αγαπάμε να διαβάζουμε τα βιβλία! Και ναι! Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι ΔΕΝ φταίει πάντα ο/η εκάστοτε επιμελητής/τρια που του/της έχει ανατεθεί να προβεί στις απαραίτητες διορθώσεις του κειμένου που έχει στα χέρια του/της. Και για να σας προλάβω! Δεν είμαι επιμελήτρια, αλλά από τα όσα έχω ακούσει, επιμέλεια ΔΕΝ συνεπάγεται μόνο τη διόρθωση των όποιων συντακτικών και ορθογραφικών λαθών ενός κειμένου, αλλά κι άλλα πραγματολογικά κι εννοιολογικά ζητήματα (ιστορικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, εξειδικευμένα ως προς μία επιστήμη στοιχεία, κλπ.) που σχετίζονται με τη γενικότερη φύση της ιστορίας του εκάστοτε βιβλίου ώστε όχι μόνο να υπάρχει μία συνοχή, αλλ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού κι όχι μόνο! Τίτλος: Το κορίτσι του φωτός Συγγραφέας: Λουντμίλα Κυριακοπούλου Εικονογράφηση: Κώστας Καλδάρας Άραγε, τί είναι αυτό που μας κάνει να δηλώνουμε πιστά ερωτευμένοι/ες με τα βιβλία και την ανάγνωση; Η συνήθεια; Η ανάγκη για αλλαγή; Η διάσπαση της προσοχής μας από τα όποια προβλήματα της καθημερινότητας; Η επαφή με τον εαυτό μας; Ή μήπως γιατί μας (υπεν)θυμίζουν με τον πιο γλυκό κι ουσιαστικό τρόπο αυτά που έχουμε ανάγκη να ακούσουμε και ίσως να αποδεχθούμε βαθειά μέσα μας ώστε να νιώσουμε απελευθερωμένοι/ες απ'ό,τι μπορεί να μας κρατά δέσμιους/ες του και δε μας επιτρέπει να προχωρήσουμε μπροστά; Κι όχι! Δεν παίζει κανέναν ρόλο το αν πρόκειται για την ιστορία ενός παιδικού βιβλίου, ή, ενός μυθιστορήματος για ενηλίκους. Και να που ένα μικρό (από άποψη όγκου) παιδικό βιβλίο ήρθε στα χέρια μου σε μία περίοδο συναισθηματικής ανισορροπίας που με έχει κάνει να χάνω, σταδιακά, το ενδιαφέρον μου ακόμη και για εκείνα που συνήθιζα να...