Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Bluey: Η Παράσταση Όπως όλοι οι γονείς (μαμάδες και μπαμπάδες) ενδιαφέρονται για το καλό των παιδιών τους και τα αγαπούν άνευ όρων και προσπαθούν να βρίσκουν τρόπους για να είναι ασφαλή και ευτυχισμένα, έτσι και τα μικρά παιδιά ψάχνουν με τη φαντασία τους το τί μπορούν να κάνουν για να βλέπουν χαρούμενους τους γονείς τους. Έτσι και η αγαπημένη μας ηρωϊδα Μπλούι, μαζί με τη μικρή αδελφούλα της τη Μπίνγκο, μας προσκαλεί σε μία νέα ξεκαρδιστική περιπέτεια που περιέχεται στο καινούργιο βιβλίο της σειράς, με τίτλο ''Bluey: Η Παράσταση" (Bluey: The Show: A Mother's Day Story), το οποίο δεν έχει πολλές μέρες που κυκλοφόρησε στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis, σε μετάφραση από την κυρία Δώρα Γιακουμή. Το βιβλίο είναι ιδανικό για ηλικίες παιδιών έως 7 ετών. Περιγραφή: Είναι η Γιορτή της Μητέρας! Απόλαυσε την ΜΠΛΟΥΙ και την ΜΠΙΝΓΚΟ να ανεβάζουν μια παράσταση για τη Μαμά και τον Μπαμπά. ΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η BLUEY; H Bluey (Μπλούι) είναι ο ν...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Μεσσίας'': Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό του πρόκειται για την ελληνική μεταφορά του εβραϊκού όρου ''μασιάχ'', που σημαίνει «χρισμένος», ενώ η πάγια ελληνική απόδοση του όρου είναι ''χριστός''. Βέβαια, ερχόμενοι/ες στη σημερινή εποχή ως ''Μεσσία'' επιλέγουμε να χαρακτηρίσουμε έναν άνθρωπο που ως από θαύμα όχι μόνο θα άρει στις πλάτες του σαν άλλος θεάνθρωπος και υιός του Θεού, Χριστός, τις αμαρτίες και τα βάσανα αυτού του κόσμου, σβήνοντας καθετί άσχημο γύρω μας(όπως διδάσκει το Χριστιανικό δόγμα μέσω της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης), μα εκείνον/η που θα έρθει και θα επιλύσει καίρια/κρίσιμα ζητήματα.  Ναι, ο Μεσσίας -σύμφωνα με τον Χριστιανισμό- έχει ήδη έρθει στο πρόσωπο του Χριστού και μας έχει διδάξει τον δρόμο για μία καλύτερη κι ενάρετη ζωή, ενώ κάποιοι/ες άλλοι/ες ακόμη Τον περιμένουν για να τους/τις λυτρώσει. Tί μπορεί να συμβαίνει, αν τελικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο; Αν οι πραγματικοί Με...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com)  Γράφει η Κυριακή Γανίτη ~ ''Σπάω'' για λίγο το διάλειμμα των blogs, καθώς χρειάζεται να πω (για πολλοστή φορά) κάποια πράγματα που αφορούν τις συνεντεύξεις στην πορεία. ~ Μία τελευταία προειδοποίηση προς συγγραφείς... Η ενασχόλησή μου ως bookblogger έχει ως αποτέλεσμα να έρχομαι σε επαφή με πολύ κόσμο που δεν γνωρίζω προσωπικά, παρά μόνο μέσω των emails και άλλων προσωπικών μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τολμώ να πω ότι με έχει βοηθήσει να μην είμαι τόσο απόλυτη, μα κάπως πιο διαλλακτική (δε λειτουργώ με διπλωματία, ή, λοιπές τάσεις κολακείας που τόσο απεχθάνομαι!) δίχως να θέλω να υποτιμήσω ούτε τον εαυτό μου ούτε και τους άλλους ανθρώπους που έχω γύρω μου. Ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση, τα όρια και η γενικότερη τάση μου να είμαι ευγενική και να φέρομαι στους άλλους ανθρώπους με τον τρόπο που επιθυμώ να φέρονται σε μένα είναι ο τρόπος που έχω επιλέξει να λειτουργώ. Αλλά όσο καλή κι υπομονετική μπορεί να δείχνω, άλλο τόσ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock) Θερμές ευχές για Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση!!! Υγεία, χαρά, ευτυχία κι όλα τα καλά! Από σήμερα έως και τις 19 Απριλίου το blog θα κάνει ένα μικρό διάλειμμα. Ραντεβού ξανά από τις 20 Απριλίου με νέες κριτικές, αφιερώματα, συνεντεύξεις, κλπ.  Μη διστάσετε όλο αυτό το διάστημα να επικοινωνήσετε μαζί μου για τις όποιες προτάσεις σας. Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη Διαχειρίστρια blog Vivliovamon (Βιβλιοβάμων) Υ.Γ. Στην περίπτωση που προκύψει κάποια αλλαγή, θα σας ενημερώσω εγκαίρως!

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση με γεύση καλοκαιρινής αλμύρας... Τί κι αν απέχουμε κάποιους μήνες από την έλευση του καλοκαιριού και τις επερχόμενες και πολυαναμενόμενες διακοπές, η συγγραφέας Λύδια Βασιλειάδη έχει σκοπό να μας παρασύρει σε έναν ''κυματισμό'' της ψυχής και του μυαλού με απώτερο σταθμό το λιμάνι της Ίου. ''Ταξιδεύοντας στη θάλασσα της Ίου'' ο τίτλος του νέου της μυθιστορήματος το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος και μόνο από το άκουσμά του, αισθανόμαστε να γευόμαστε μία μυρωδιά από τη θάλασσα του Αιγαίου, τα πάντα γύρω μας να παίρνουν χρώμα από μπλε των νερών της και να φωτίζονται από το λευκό των κυκλαδίτικων σπιτιών και παράλληλα η αλμύρα να γίνεται ένα με το άρωμα του θυμαριού και της ρίγανης.   ''Στα βάθη της θάλασσας της Ίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός ηλικιωμένου Γερμανού ιστιοπλόου, βρίσκεται θαμμένο ένα αρχαίο ναυάγιο, στα σπλάχνα του οποίου κρύβεται ένας μεγάλος θησαυρός. Δύο Γερμανοί, ο Πίτερ και ο Ντί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία συλλογή διηγημάτων με γεύση από τσίχλες ταξιδιού... Τον συγγραφέα Μάκη Τσίτα τον ''παρακολουθώ'' αρκετά τα τελευταία χρόνια μέσα από τα βιβλία που υπογράφει. Νιώθω μία οικειότητα με την πένα του, καθώς και με τον τρόπο σκέψης του. Τί κι αν δεν είμαι στο ''πλάι'' του, ως αναγνώστρια, από τα πρώτα του συγγραφικά βήματα, μας έκανε μία μεγάλη χάρη προβαίνοντας στην έκδοση της συλλογής διηγημάτων του, με τίτλο ''Τσίχλες ταξιδιού'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) μέσα στην οποία περιέχονται 19 αυτοτελή και μεστά διηγήματά του που έχουν γραφτεί μέσα σε όλο αυτό το διάστημα και μας επιτρέπουν όχι μόνο να τον ''γνωρίσουμε'' καλύτερα, αλλά να μας γίνει φανερή και η συγγραφική του πορεία και εξέλιξη μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια.  Με κοινό παρονομαστή την εύστοχη και εκλεπτυσμένη -σε καμία περίπτωση αρνητική- ειρωνεία και σαρκαστική διάθεση του συγγραφέα και τα 19 διηγήματα της συλλογής διαβάζονται εύ...

Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΕΛΕΝΗ ΤΖΙΩΓΑ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την  ποιήτρια Ελένη Τζιώγα Γράφει η Ελένη Τζιώγα Γεννήθηκα τον Ιούνιο του 1959 στη Θεσσαλονίκη. Πέρασα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στην επαρχία, στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, που η στασιμότητά της ως επαρχίας και αγκυλώσεις της κοινωνίας την εποχή εκείνη, σημάδεψε την εφηβεία μου με θλίψη και την μύχια ελπίδα ότι η ζωή εκεί είναι μία "θητεία" και ότι κάπου αλλού είναι ίσως διαφορετική και συναρπαστική. Στα 18 μου μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη όπου έμελλε η πόλη αυτή να με σημαδέψει δια βίου με την γοητεία και την σαγήνη της. Δούλεψα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης ως Γραμματέας κι έζησα στην Κομοτηνή και για πολλά χρόνια στην Αθήνα. Η Θεσσαλονίκη όμως ήταν πάντα η αγαπημένη πόλη, το καταφύγιο, το απάγκιό μου στις δύσκολες εποχές των κρίσεων. Τώρα με φιλοξενεί πάλι στην μεγάλη και ζεστή αγκαλιά της.  Οι εποχές που ζούμε είναι ιδιαίτερα πιεστικές και δύσκολες. Το ανθρώπινο πνεύμα συνθλίβεται καθημερινά μέσα σ΄αυτή τ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Ένα πολύ παράξενο αγόρι Συγγραφέας:  Ρικάρδο Αλκάνταρα Σε έναν κόσμο που όλοι κι όλες αποζητάμε την αποδοχή από τους/τις γύρω μας ακριβώς έτσι όπως είμαστε, με ποιον τρόπο μπορούμε να πείσουμε τα παιδιά ότι μπορούν να είναι ευτυχισμένα, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους δίχως να τα κρίνουμε και κυρίως ότι μπορούν να αισθάνονται ασφαλή και ότι πάντα θα υπάρχει δίπλα τους ένας άνθρωπος που θα τα αγαπά άνευ όρων κι ανταλλαγμάτων; Ο συγγραφέας Ρικάρδο Αλκάνταρα (Ricardo Alcántara) σκεπτόμενος όλη αυτήν τη συνθήκη προβαίνει στη συγγραφή του παραμυθιού, με τίτλο ''Ένα πολύ παράξενο αγόρι'' (Un niño muy raro), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση από την κυρία Τίνα Τερζιώτη και σε εικονογράφηση από τον κύριο Άλμπερτ Ασένσιο (Albert Asensio). Το βιβλίο είναι ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 5 ετών. ''Οι συμμαθητές του δεν έπαιζαν μαζί του. Τον έκαναν πέρα και έλεγαν πως ήταν ένα πολύ πα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ένα αλλιώτικο παγωτό με γεύση τριαντάφυλλο... Είναι μερικά βιβλία που έρχονται σχεδόν αθόρυβα κι αβίαστα, δίχως ''τυμπανοκρουσίες'' και μεγάλα λόγια συντροφιά που θα προσπαθήσουν να τα δεις με καλό μάτι εξ αρχής. Είναι εκείνα τα βιβλία που διεκδικούν ένα κομμάτι της σκέψης και μία θέση στην καρδιά σου με τόση τρυφερότητα κι ενσυναίσθηση που δεν μπορείς να τους το αρνηθείς. Είναι εκείνα τα βιβλία που δεν έχει σημασία ο όγκος τους, αλλά καταφέρνουν και βρίσκουν και ''ακουμπούν'' πάνω σε αυτές τις μικρές φλέβες που οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά, στη σκέψη και εντέλει στο βάθος της ψυχής μας και μας πλημμυρίζουν από την κορυφή έως τα νύχια, από μέσα έως έξω, με συναισθήματα τόσο δυνατά και λυτρωτικά -την ίδια στιγμή- που σε κάνουν να τα αναπολείς και να τα φέρνεις στη μνήμη σου για πολύ καιρό και μετά την πρώτη τους ανάγνωση... Ένα τέτοιο βιβλίο είναι η καινούργια νουβέλα της συγγραφέως Μυρτούς Κατσουλάρη, με τίτλο ''Παγωτό τ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΡΑΪΚΟΥ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Καλλιόπη Ράικου Γράφει η Καλλιόπη Ράικου Ύστερα από κάποιες προσωπικές αλλά και συλλογικές εκδόσεις σε διαφορετικά είδη βιβλίων, ένιωσα την ανάγκη να κάνω ένα βήμα προς τα μέσα· να έρθω πιο κοντά με τον εαυτό μου, αλλά και με καλλιτέχνες και εικαστικούς που θαύμαζα εδώ και καιρό. Ήταν μια περίοδος αναζήτησης, τόσο δημιουργικής όσο και υπαρξιακής, όπου η διαδικασία είχε αρχίσει να με ενδιαφέρει εξίσου —αν όχι περισσότερο— από το ίδιο το αποτέλεσμα. Σε ένα από τα ταξίδια μου στην Κωνσταντινούπολη, ήρθα τυχαία σε επαφή με μια δουλειά που λειτούργησε σχεδόν αποκαλυπτικά για μένα. Εκεί ήταν που μπήκα στον κόσμο των zines. Μέσα από αυτή την εμπειρία, ένιωσα πως βρήκα μια εσωτερική απάντηση σε μια απορία που συχνά άκουγα από άλλους: γιατί επιλέγω να γράφω στο χέρι και όχι κατευθείαν στον υπολογιστή. Η απάντηση δεν ήταν τεχνική· ήταν βαθιά βιωματική. Η χειρονομία της γραφής, η υλικότητα της σελίδα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσο περισσότερο διαβάζω τόσο παραπάνω πράγματα μαθαίνω. Όσο διαβάζω τόσο προτιμώ να ''χάνομαι'' μέσα στον κόσμο της μυθοπλασίας και να ''απαρνούμαι'' τον αληθινό κόσμο γύρω μου. Μα κι όσο διαβάζω τόσο τρομάζω καταλήγοντας στην τραγική διαπίστωση ότι υπάρχουν ακόμη πιο χείριστα τέρατα από εκείνα των εφιαλτικών ιστοριών που έχουν υπόσταση απτή, καθημερινή και πέρα ως πέρα αληθινή και είναι παντού γύρω μας.. Και ναι! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο θηρίο, κτήνος, τέρας -πείτε το ως επιθυμείτε- από τον ίδιο τον άνθρωπο και κατ'επέκταση τις στρεβλές σκέψεις/πεποιθήσεις και πράξεις του... Κι αν δε με πιστεύετε, σας προκαλώ να διαβάσετε το βιβλίο, με τίτλο ''Το σημάδι του Θηρίου και άλλες ιστορίες αποικιοκρατικού τρόμου", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάγμα, σε ανθολόγηση-μετάφραση-επίμετρο από τον κύριο Δημήτρη Λογοθέτη.  Ωραία θα μου πείτε η όποια αναγνωστική πρόκληση που σας θέτω, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα αναρωτιέστε γ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:   Το ΛΙΝΕ (Μια ευθεία που έγινε καμπύλη) Συγγραφέας:  Κυριάκος Μούρτζης Σε μία εποχή γκρίζα, μονότονη και μουντή, που όλα μοιάζουν να αλλάζουν με ταχύτητα φωτός και να μας επιβάλλουν έναν συγκεκριμένο ρυθμό ζωής και σκέψης, τα βιβλία που προορίζονται για παιδιά φαντάζουν σαν είναι εκείνες οι φωτεινές στιγμές/αναλαμπές που έρχονται και μας κάνουν να χαμογελάμε και να μην παύουμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον! Και εγώ δε θα πάψω ποτέ να δηλώνω την ευγνωμοσύνη μου προς εκείνα μέσω της ξεχωριστής τους παρουσίας στη ζωή μου. Σήμερα, 2 Απριλίου, παγκόσμια ημέρα του παιδικού βιβλίου και δίχως να το έχω καθόλου προγραμματίσει, διάβασα και σας παρουσιάζω ένα πολύ όμορφο (απ'όλες τις απόψεις) παραμύθι, το οποίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας έως 7 ετών. Ο λόγος για το παιδικό παραμύθι του συγγραφέα Κυριάκου Μούρτζη, με τίτλο ''Το ΛΙΝΕ (Μια ευθεία που έγινε καμπύλη)", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books, σε εξαιρετική...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Η ευθύνη του αναγνωστικού κοινού... Συχνά πυκνά, ως αναγνώστες/στριες στις κατ'ιδίαν συζητήσεις μας, παραπονιόμαστε για συγγραφείς που έχουν καβαλήσει το καλάμι. Που μας μιλούν και μας κοιτούν με αλαζονεία. Που νιώθουνε θιγμένοι/ες αν πούμε ότι δε μας άρεσε το βιβλίο τους και τολμήσαμε να το βαθμολογήσουμε με μη αρεστή για εκείνους/ες βαθμολογία. Που δε σέβονται το αναγνωστικό κοινό και τη λογοτεχνία εν γένει και άλλα ποικίλα αρνητικά. Και ναι! Μιλώ για εκείνους/ες τους/τις μέτριους/ες ''συγγραφείς'' (μεταξύ μας δεν πρέπει καν να φέρουν αυτόν τον τίτλο, πόσω μάλλον να τολμούν οι εκδοτικοί να εκδίδουν τα βιβλία τους που πάσχουν από πολλά!) που δεν κοιτούν να βελτιώνονται και να γράφουν ακόμη καλύτερα και με λόγο ύπαρξης βιβλία, αλλά για κακομαθημένα άτομα που δε δέχονται την όποια κριτική (είτε θετική είτε αρνητική που έχει σκοπό όχι να προσβάλλει/μειώσει, μα να δείξει τον δρόμο προς την εξέλιξη!). Δυσ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης... Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Ο Θησαυρός της Ρήγαινας Συγγραφέας:  Ανδρέας Κυριακού Κι εκεί που σκέφτεσαι με ποιο βιβλίο να συνεχίσεις τις αναγνώσεις, να το να σου ''κλείνει'' όχι πονηρά, μα έξυπνα το μάτι το μυθιστόρημα του συγγραφέα Ανδρέα Κυριακού, με τίτλο ''Ο Θησαυρός της Ρήγαινας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γραφή. Άραγε, τί το τόσο ενδιαφέρον και σημαντικό μπορεί να έκρυβε αυτός ο θησαυρός της ρήγαινας που έγινε πηγή έμπνευσης της συγκεκριμένης υπόθεσης του βιβλίου;  Περιγραφή:  Στην Καντάρα της Κύπρου, ένας θησαυρός ανασύρεται από τη λήθη: όχι χρυσός, αλλά ασυνείδητη μνήμη. Ο Αλέξης και ο Κωστής, φίλοι και καθρέφτες, διασχίζουν εργαστήρια, ερείπια και μονές, αναζητώντας όχι την απόδειξη αλλά την αναγνώριση. Αν η πληροφορία προηγείται της ύλης, τι προηγείται του ανθρώπου; Όταν φτάσει το Όλον, τα επιμέρους σωπαίνουν. Στο σταυροδρόμι επιστήμης και πνευματικότητας, ο Αλέξης και ο παιδικός του φίλος Κωστής μπλέκονται σε μια...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Και για τη ζωή που πάντα πρέπει «να ζούμε κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει άλλη».'' Δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγαλώνω και παράλληλα με όλα όσα βιώνω, έρχεται σιγά σιγά και αυτή η γλυκειά σοφία του χρόνου που προκύπτει από τις εμπειρίες της ζωής μας και με κάνει όχι μόνο να αναπολώ περασμένες χαρούμενες, ή, και μη στιγμές, μα να αναθεωρώ απόψεις, να ασπάζομαι άλλες που ίσως παλαιότερα να μην μπορούσα να της αποδεχθώ βάσει της όποιας δυναμικής και πιο αλέγκρας φύσης της νιότης και να βλέπω τα πράγματα μέσα από μία νέα οπτική που μέχρι σήμερα δεν είχε έρθει να μου ''χτυπήσει'' την πόρτα του μυαλού και της σκέψης μου. Ένα από τα συμπεράσματα που έχω καταλήξει -καλά, όχι ότι θα ακουστώ και τόσο πρωτότυπη, μάλλον προς το βαρετά γραφική θα το έλεγα- είναι ότι οι χαρές είναι λιγότερες από τις κακές στιγμές καθ'όλη της ζωής κι όμως μοιάζει να επισκιάζουν όλα τα άσχημα και η θύμησή τους να τα κάνει όλα στην άκρη. Λες και δεν ...