Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

(Η εικόνα έχει σταλεί από την ίδια τη συγγραφέα - Τα πνευματικά δικαίωμα δεν ανήκουν στο blog) Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Οι δημιουργοί συστήνονται... κι η Η συγγραφέας Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα μοιράζεται μαζί μας το διήγημα φαντασίας με τίτλο ''Το Σώμα" Γράφει η Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα Το Σώμα, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου – Κίσσα Όπως ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, ολόγυμνος, ένιωσε να τον επεξεργάζεται αδιάκριτα ένα βλέμμα. Δύο ζεστά χέρια, ντυμένα με λάτεξ γάντια, τον ακουμπούσαν` άλλοτε τον πίεζαν, άλλοτε τον τραβούσαν, σαν να διερευνούσαν κάθε κοιλότητα και πτυχή του σώματός του. Ναι, αυτό έκαναν τα χέρια, άνοιγαν το πεδίο στα εξεταστικά μάτια με το βαθύ αδιάκριτο βλέμμα. Το δυνατό φως του χώρου, που βρισκόταν, δεν είχε καμία σχέση με το ζεστό φάσμα φωτός που διέχεε ο ήλιος. Αυτό ήταν άσπρο, ψυχρό και ανελέητα άπλετο. Αν είχε ανοιχτά τα μάτια του ήταν σίγουρος πως θα τον πονούσαν, έτσι όπως ήταν εκτεθειμένος ακριβώς κά...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τί είναι αυτό που καθιστά τη σκέψη και μόνο σχετικά με την πιθανή ( ; ) ύπαρξη των βρυκολάκων τόσο μα τόσο τρομακτική που μοιάζει σαν να έχουμε μία πρωταγωνιστική θέση μέσα στον χείριστο εφιάλτη μας;  Τί είναι αυτό που καθιστά τους βρυκόλακες ίσως το πιο επικίνδυνο, κακό και φοβιστικό πλάσμα της φαντασίας έναντι των υπολοίπων; Το γεγονός ότι τρέφονται με ανθρώπινο αίμα;  Το ότι ένα δάγκωμά τους όχι μόνο μπορεί να σκοτώσει το θύμα τους, αλλά και να το μετατρέψει σε ένα αιμοσταγές τέρας όπως είναι εκείνοι, στερώντας ουσιαστικά το δικαίωμα της επιλογής της ζωής, αλλά και του θανάτου; Το γεγονός ότι μπορούν να βγουν έξω στον κόσμο μόνο τη νύχτα, αφού την ημέρα καίγονται από το εκτυφλωτικό φως του ήλιου; Ε, αυτή η αντίθεση ενισχύει το δίπολο κακό-καλό... Η ψυχρότητα που εκπέμπει το χλωμό και χωρίς αίμα σώμα τους; Μήπως ο φόβος μας οφείλεται στο ότι κάποτε οι βρυκόλακες υπήρξαν θνητοί άνθρωπ...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ Ο Φίλιπ Βάντενμπεργκ (Philipp Vandenberg — πραγματικό όνομα Hans Dietrich Hartel ) είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς Γερμανούς συγγραφείς ιστορικών μυθιστορημάτων και βιβλίων λαϊκής αρχαιολογίας. Βασικά & Αληθινά Γεγονότα για τη Ζωή του Γέννηση: Γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1941 στο Μπρέσλαου της Γερμανίας (σήμερα Βρότσλαβ, Πολωνία). Σπουδές: Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Γερμανική Φιλολογία στο Μόναχο. Ξεκίνημα ως Δημοσιογράφος: Πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή, εργάστηκε ως συντάκτης και δημοσιογράφος σε γερμανικά περιοδικά και εφημερίδες. Το Μεγάλο Ντεμπούτο: Το 1973 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Η Κατάρα των Φαραώ» ( Der Fluch der Pharaonen ), το οποίο σημείωσε τεράστια παγκόσμια επιτυχία και έκανε το όνομά του γνωστό διεθνώς. Επιτυχία & Πωλήσεις: Έχει γράψει πάνω από 31 βιβλία (μυθιστορήματα και ιστορικές μελέτες). Οι συνολικές πωλήσεις των βιβλίων του ξεπερνούν τα 17 έως 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκ...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΙΤΛΟΣ: Το κόστος της εμμονής ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Δημήτρης Μάστορας ISBN: 9786185813253 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14*21 ΣΕΛΙΔΕΣ: 384 ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: 16.66 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΚΟΦΩΣ Περιγραφή: Όταν τέσσερις φίλοι ναύλωσαν ένα ιστιοπλοϊκό για τις διακοπές τους στους Παξούς, δεν φαντάζονταν πως θα βρίσκονταν στο επίκεντρο μιας σκοτεινής αναζήτησης με ρίζες σε ξεχασμένες ιστορίες κουρσάρων, λαθρεμπόρων και θρύλων του 16 ου αιώνα. Καθώς ο θρύλος για το χρυσάφι του περιβόητου κουρσάρου Τουργκούτ μπλέκεται με την ιστορία του βρικόλακα των Παξών, η παρέα παγιδεύεται ανάμεσα στη λογική και στο αδιανόητο. Οι διακοπές εξελίσσονται σε αγώνα για την επιβίωση και σε κάθοδο προς μια αλήθεια πολύ παλαιότερη και πιο σκοτεινή απ’ όσο μπορούν να αντέξουν. Γιατί το αληθινό τέρας ίσως να μην είναι εκείνο που αρνήθηκε να πεθάνει. Ίσως να είναι ο άνθρωπος που ξέχασε γιατί άξιζε να ζει. Το βιβλίο του Δημήτρη Μάστορα “Το κόστος της εμμονής” είναι μυθιστόρημα λαογραφικού τρόμου για την παράλογη εμμονή, την εξουσί...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Κατά το παρελθόν έχω προτρέψει -πάντα ως μία απλή αναγνώστρια- τους/τις συγγραφείς της χώρας μας που ''υπηρετούν'' τη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας να στραφούν προς την εγχώρια αρχαία μυθολογία κι από εκείνη να αντλήσουν ποικίλα θέματα, αφού θεωρώ ότι από εκείνη (τη μυθολογία) μπορεί να τους προσφερθεί η πολυπόθητη κι ανεξάντλητη έμπνευση. Ένα ''υλικό'' προς εκμετάλλευση που αν το εκμεταλλευτούν με ορθό τρόπο, τότε θα έχουν σίγουρο το θετικά επιθυμητό αποτέλεσμα. Κι αφού εγώ από μικρή δηλώνω λάτρης τόσο της φαντασίας -ε, δε με λέγανε τυχαία ονειροπαρμένο!- όσο και της μυθολογίας (εγχώριας και μη), μπορείτε να αντιληφθείτε τη χαρά που νιώθω όταν φτάσουν στα χέρια μου βιβλία με ανάλογη θεματική. Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας, διάβασα και σας παρουσιάζω το μυθιστόρημα του συγγραφέα Στυλιανού Μαυράκη, με τίτλο '...

(Τα πνευματικά δικαιώματα της εικόνας δεν ανήκουν στο blog.- Η εικόνα δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα με ΑΙ και είναι ad hoc στο περιεχόμενο του διηγήματος.) Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ο συγγραφέας Νίκος-Τρυπιάς Αλεξάνδρου μοιράζεται μαζί μας το διήγημα φαντασίας με τίτλο ''ΜΕΤΕΩΡΗ." Γράφει ο Νίκος-Τρυπιάς Αλεξάνδρου ΜΕΤΕΩΡΗ.   “Koίτα τον παλιάνθρωπο τι μού έκανε”, παραπονέθηκε η Μάϊρα στη μάνα της, δείχνοντάς της ένα τεράστιο λεκέ. “Μού κατέστρεψε το καλό μου άσπρο φόρεμα”.   “Αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματά σου τώρα”.   “Έχεις δίκιο μαμά, συγγνώμη. Είμαι πολύ αγχωμένη όμως, πρέπει να προλάβω να ειδοποιήσω τη Μάγια, δεν έχουμε πολύ χρόνο”.   “Νομίζεις ότι είναι εύκολο σ ́αυτήν την κατάσταση;”   “Πρέπει”, απάντησε η Μάϊρα τρέχοντας προς την ανοιχτή εξώπορτα της μονοκατοικίας των γονιών της.     “Δεν θ ́αλλάξεις;”    “Δεν προλαβαίνω”, είπε και ξε...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Συνεχίζοντας, ακάθεκτη, το αφιέρωμα στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα μη αναμενόμενο -σε σχέση με τα όσα σας έχω προτείνει από τις αρχές του μήνα- βιβλίο, που θα μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι ταιριάζει άψογα με όλη αυτήν την αίσθηση τρόμου και μυστηρίου και τον συνδυασμό τους με τη φαντασία και το πώς, εντέλει, αυτά μπορούν να ''ενταχθούν'' μέσα στη ζωή και στον τρόπο που μπορεί να αντιλαμβανόμαστε πολλά γύρω μας και να καθοδηγούν, ή, και όχι τις πράξεις μας.  Ο λόγος, λοιπόν, για το βιβλίο, με τίτλο ''Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα" που υπογράφει ο αείμνηστος συγγραφέας Εμμανουήλ Ροΐδης και περιέχει τόσο το ομώνυμο δοκίμιο ''Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα" όσο και το δοκίμιο, με τίτλο ''ΟΡΕΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΥΛΑΔΗΣ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη.  Δύο ιστορίες από τις όχι και πιο γνωστές στο ευρύ αναγν...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... ....Και ελάτε να διαβάσουμε παρέα ένα απόσπασμα από το βιβλίο  ''Αίμα και νυχτολούλουδα" Συγγραφέας: Ισαβέλλα Πρίτσα Εκδόσεις Writing Nook Γύρω μου χαράζει, μα εγώ βλέπω μόνο σκοτάδι. Κοιμάσαι πλάι μου και ασυναίσθητα τραβάς το νυχτικό μου. Τι ψάχνεις άραγε στα όνειρά σου; Ανασαίνεις και σε κάθε μοτίβο της αναπνοής σου προσέχω και μια διαφορετική πτυχή του προσώπου σου. Το λευκό σου δέρμα, τα σαρκώδη χείλη, κι αυτή τη γωνία, την κλίση του στόματός σου, που σε κάνει να μειδιάσεις ανεπαίσθητα. Το αξύριστο πρόσωπο κι αυτό το τόσο προσεκτικά επιμελημένο μούσι, που θεριεύει με τον καιρό. Τα περίεργα μαλλιά τα ανέμελα, κι η μπλούζα με τον Άνακιν Σκάιγουοκερ, έτσι γιατί είναι και λίγο νέρντουλας τελικά. Απομνημονεύω τα μοτίβα στο τατουάζ στο χέρι σου. Καρδιές, χελιδόνια, σπαθιά. Σου ταιριάζουν, σε κάνουν πιο καλλιτεχνικό. Όχι πως χρειάζεσαι κι άλλη τέχνη μέσα σου. Σηκώνομαι αθόρυβα και σε φιλώ στο μάγουλο. Νιώθω...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πολλές φορές -κυρίως σε ανύποπτο χρόνο- πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται το ποια είναι τα κριτήρια -πέραν των όποιων βασικών π.χ. πρωτοτυπία ιστορίας, αρτιότητα γραφής, κλπ.- που καθιστούν κάποια βιβλία παραπάνω αρεστά στα αναγνωστικά μου μάτια. Ναι, δεν είμαι συγγραφέας (ούτε κι έχω καμία πρόθεση να γίνω) ώστε να μπορώ να ξέρω το τί είναι αυτό που αποζητά συλλήβδην το αναγνωστικό κοινό, αλλά επειδή μπορώ να μιλήσω για μένα (και μόνο!) και να τολμήσω να ομολογήσω ότι, μετά από όλα αυτά τα χρόνια διαρκούς επαφής μου με τα βιβλία, το να αισθάνομαι ότι περνάω πραγματικά καλά διαβάζοντας ένα βιβλίο, είναι ίσως αν όχι ο αρχικός, μα ένας από τους πιο βασικούς κι απαιτητούς όρους για να με ''πείσει'' ένα βιβλίο. Ναι, δε χρειάζεται να ψάχνω, μανιωδώς, για το επόμενο λογοτεχνικό αριστούργημα, χάνοντας τόσο τις όμορφες στιγμές της ανάγνωσης και ζώντας υπό το καθεστώς μίας ιδιάζουσας '...