ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν τα βιβλία είναι ''παράθυρα'' που ''ανοίγοντάς'' τα μας επιτρέπουν να ρίξουμε ματιές στον κόσμο της φαντασίας και σε άλλα πιθανά παράλληλα σύμπαντα με το δικό μας, τότε εκείνα (τα βιβλία) που οι ιστορίες τους βασίζονται σε αληθινά γεγονότα λειτουργούν σαν άλλοι καθρέπτες που πάνω τους αντανακλάται όχι απαραιτήτως το δικό μας είδωλο, αλλά εκείνο της κοινωνίας με όλα τα καλά και κακά που την απαρτίζουν μαζί με τα πρόσωπα που ζουν μέσα σε εκείνη. Κι επειδή εγώ είμαι πολύ μικρή όχι μόνο για να συγχωρήσω τον κόσμο, αλλά και για να τον κρίνω -όπως έχω ξαναπεί- προσεγγίζω με έναν συγκεκριμένο τρόπο ανάλογα βιβλία. Όχι! Δεν τα φοβάμαι. Ούτε τα θεωρώ ως κάτι το απρόσιτο που δεν μπορώ, ή, δεν πρέπει να αγγίξω, αλλά να... Έχω μάθει να μην κρίνω τις ζωές και τις αποφάσεις των άλλων ανθρώπων, αρχικά γιατί είναι κάτι που δεν με αφορά και δεν με ενδιαφέρει και δεύτερον διότι δεν έχω δικαίωμα να κάνω στους άλλους ανθρώπους ό,τι δε θέλω να κάνο...