Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΑΟΛΑ ΑΝΔΡΙΩΤΑΚΗ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Πάολα Ανδριωτάκη Γράφει η Πάολα Ανδριωτάκη Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1982, με καταγωγή από τον Παναμά και την Κρήτη. Από μικρή είχα την τύχη να έρχομαι σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες, ιδιοσυγκρασίες, ανθρώπους και συνήθειες. Πολλά από τα καλοκαίρια μου είχαν τροπικό κλίμα, χορό, έντονα χρώματα, ανεμελιά και εκείνη την ιδιαίτερη λατινοαμερικάνικη εξωστρέφεια, που ερχόταν να συμπληρώσει την ελληνική μου ταυτότητα. Αυτή η συνεχής εναλλαγή ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς ζυμώθηκε μέσα μου και χωρίς να το γνωρίζω τότε, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο θα έβλεπα αργότερα τον κόσμο. Σπούδασα Ισπανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ξεκίνησα να διδάσκω ισπανικά. Πάντοτε με ενδιέφερε κάτι περισσότερο από την ίδια τη γλώσσα. Ήθελα οι μαθητές μου να γνωρίσουν τον κόσμο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις: τη μουσική, τις παραδόσεις, τον τρόπο σκέψης, την καθημερινότητα, ολόκληρη την ισπανό...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Από πολύ μικρό κοριτσάκι έως και μέχρι πριν από κάποια χρόνια, επισκεπτόμενη το χωριό της μίας μου γιαγιάς στο νησί, διάφοροι γνωστοί -ντόπιοι άνθρωποι του χωριού- με ρωτούσαν το τί κάνει ο αφέντης μου και το πότε θα ερχόταν κι εκείνος κάτω. Και για να είμαι πιο σαφής ως ''αφέντη'' όριζαν τον μπαμπά μου. Ναι, καλά ακούσατε! Η λέξη ''αφέντης'' με ό,τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται ήταν -μεταξύ μας για εκείνους/ες είναι ακόμη!- ταυτισμένη και με την έννοια του πατέρα. Κι επειδή εγώ πλάσμα ανάποδο και ανυπότακτο, πάντα μα πάντα, με εκνεύριζε το άκουσμα αυτής της λέξης, μιας και έχω την καλή τύχη να έχω για γονείς -εν προκειμένω για μπαμπά- έναν άνθρωπο που ήταν, είναι και θα είναι πάντα ο μπαμπάς που δεν έχει καμία σχέση με ό,τι αρνητικό μπορεί να φέρει ένας αφέντης. Ένας μπαμπάς που τόσο στον αδελφό μου όσο και σε μένα ποτέ δεν άσκησε κανενός είδους εξουσίας και ανάλογης συμπεριφοράς σε κανέναν τομέα της ζωής μας. Οπότε, για μένα είναι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Με όλο και περισσότερα βιβλία, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες οι ιστορίες των οποίων διηγούνται να φέρουν έναν πιο δραματικό χαρακτήρα εποχής, παρατηρούμε να αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερο κοινό που δείχνει να τις απολαμβάνει. Κι αναρωτιέμαι. Αυτό γίνεται σαν μία άτυπη σύγκριση με τα δεδομένα του τότε και του σήμερα; Είναι μία ακούσια τάση πισωγυρίσματος σε εποχές που φαινομενικά έδειχναν πιο ''αθώες''; Μήπως είναι μία προσπάθεια κατανόησης του σήμερα μέσα από τα λάθη και κακώς κείμενα που διαιωνίζονται από εποχή σε εποχή; Κάτι άλλο; Ή τελικά είναι ένα ''πάντρεμα'' όλων των παραπάνω; Το παραδέχομαι! Εγώ δεν ανήκω στην κατηγορία των φανατικών ανάλογων ιστοριών, αλλά υπάρχουν φορές που έχω δώσει ευκαιρίες σε εκείνες, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την ανάγνωση του κοινωνικού μυθιστορήματος εποχής, με τίτλο ''ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΘΥΡΑΜΙΑΣ", που υπογράφει η συγγραφέας Έρη Ρίτσου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Δεν ξέρω αν επ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Αν σου έλεγαν πως η συγχώρεση είναι η ύψιστη μορφή αγάπης, θα το πίστευες; Αν σου έλεγαν πως χωρίς αυτή δεν υπάρχει λύτρωση, θα συμφωνούσες;" Μάλιστα...  Και κάπως έτσι μπορεί να βρεθείς ''αντιμέτωπος/η'' μπροστά από φαινομενικά απλά και ανώδυνα ( ; ) ερωτήματα -όπως τα δύο παραπάνω- που όχι μόνο μπορεί να σε κάνουν να αισθανθείς ότι ''στριμώχνεσαι'' από το βάθος της αλήθειας των νοημάτων τους, μα κι από τις συνταρακτικές αποκαλύψεις που προκύπτουν από τις απαντήσεις που απαιτούν -εντός κι εκτός εισαγωγικών- από σένα να τους δώσεις... Διότι, μπορεί οι λέξεις και κατ'επέκταση οι ερωτήσεις που σχηματίζουν να είναι απλές λέξεις, μα εμείς τους δίνουμε τον τόνο και την όποια χροιά που συνοδεύεται από ποικίλα συναισθήματα με την ανάλογη επίδραση πάνω μας. Μεγάλη συζήτηση θα μου πείτε ότι ''ανοίγω'' και δεν έχετε άδικο, οπότε έρχομαι να κάνω τις όποιες ''συστάσεις'' με το βιβλίο που με έ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Η μνήμη των οστών (Οι παλιές αμαρτίες ρίχνουν μακριά σκιά) Συγγραφέας: Douglas Skelton Εκδότης: Gema Περιγραφή: Το 1752 ο Τζέιμς των Γκλεν εκτελέστηκε για τη δολοφονία του κυβερνητικού Κόλιν Κάμπελ. Ήταν αθώος χωρίς σχεδόν καμία αμφιβολία. Σήμερα, στήνονται πανό στο μνημείο του για να διαδηλώσουν ότι ο συνονόματός του Τζέιμς Στιούαρτ είναι αθώος, και η δημοσιογράφος Ρεμπέκα Κόνολι μυρίζεται ένα σπουδαίο ρεπορτάζ. Όσο η Ρεμπέκα σκαλίζει την ιστορία, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Μο Μπερκ, ηγεμονική μορφή του οργανωμένου εγκλήματος στο Ινβερνές, η οποία ζητάει εκδίκηση για το κακό που έγινε παλαιότερα στην οικογένειά της. Με φόντο το εντυπωσιακό τοπίο των Χάιλαντς, η Μνήμη των οστών είναι μια ιστορία αδικίας και μυστηρίου, όπου το παρελθόν έρχεται να στοιχειώσει το παρόν. Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση! Υ.Γ. Μείνετε συντονισμένοι/ες για περισσότερες βιβλιοπροτάσεις, κριτικές, κλπ.

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ανέκαθεν αγαπούσα να ''παίζω'' με τις λέξεις... Τί θέλω να πω; Μου αρέσει να τις ''σπάω'' και να τις ''κολλάω'' ξανά κι από αυτά τα ''κομμάτια'' τους να βρίσκω όχι μόνο τα όποια προφανή, μα κι εκείνα που κρύβονται βαθειά μέσα τους και επιθυμούν είτε να μη γίνουν ποτέ ορατά στα αδηφάγα μάτια των πολλών είτε να απελευθερωθούν μέσω της όποιας ανακάλυψής τους. Ναι, μπορεί οι λέξεις να είναι απλές λέξεις που εμείς ως άνθρωποι να τους δίνουμε το όποιο νόημα και βαρύτητα, αλλά δεν παύει να μας επηρεάζουν και να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή, τις πράξεις και τις σκέψεις μας.  Έτσι, λοιπόν, όταν μου εστάλη από τις εκδόσεις Κάκτος -τους οποίους κι ευχαριστώ πολύ- το μυθιστόρημα της συγγραφέως Ελευθερίας Τίγκα, με τίτλο ''Αν(τ)οχή", δεν έμεινα μόνο στο άκουσμα του τίτλου του και το τί αυτός μπορεί να συνεπάγεται, μα πήγα ένα βήμα παραπέρα και στάθηκα και στον τρόπο που έχει γραφτεί. Όχι, δεν π...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Το μονοπάτι της μοίρας Συγγραφέας: Χρήστος Γκιουτζούλης Μία νέα φωνή στον χώρο της εγχώριας λογοτεχνίας ακούει στο όνομα του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Χρήστου Γκουτζιούλη που σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να τον ''γνωρίσω'' μέσα από το μυθιστόρημά του, με τίτλο ''Το μονοπάτι της μοίρας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Μία νουβέλα που μιλάει για τη ζωή των μελών μίας οικογένειας μέσα σε μία εποχή όπου η κοινωνία βίωσε ποικίλες ταραχές και προσπαθούσε να βρει τα βήματά της προς το μέλλον. Μία ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και έρχεται να μας δώσει σημαντικά μαθήματα για τη ζωή μας γύρω από την ανάγκη για επιβίωση, την ένδειξη ανθρωπιάς στις πιο σκληρές και δύσκολες στιγμές, την πάταξη κάθε λανθασμένης παγιωμένης αντίληψης γύρω από τη θέση της γυναίκας και τους οικογενειακούς δεσμούς, τα λάθη, τις τύψεις, την ελπίδα, αλλά και τον πόνο που δε λυτρώνεται πάντα...  ''Το μονοπάτ...

Τίτλος: Οικογένεια: Οι δεσμοί που μας μεγαλώνουν Συγγραφείς: Ελένη Παπαδοπούλου & Νίκος Κουραβάνας Εκδόσεις: Αγγελάκη ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ Ελένη Παπαδοπούλου - Νίκος Κουραβάνας Οικογένεια... Ο άνθρωπος μεγαλώνει και διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας, ενός συστήματος στο οποίο τα μέλη αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και συνδιαμορφώνουν μια μοναδική και συνεχώς μεταβαλλόμενη δυναμική. Κάθε οικογένεια έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και αυτή η δυναμική επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο το κάθε μέλος της. Μέσα από τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις αναπτύσσονται κοινοί στόχοι, κοινά συναισθήματα και ανάγκες, καθώς και αξίες και όνειρα που μοιράζονται τα μέλη μεταξύ τους. Όλα αυτά τα κοινά στοιχεία λειτουργούν ως θεμέλιο και ως βασικό κίνητρο για την εξέλιξη και τη συνοχή της οικογένειας. Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη δυναμική κατέχουν οι γονείς, δηλαδή οι ενήλικες που καθοδηγούν και επηρεάζουν ουσιαστικά τα υπόλοιπα μέλη. Τα παιδιά, αν και διαθ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αγαπώ τη θάλασσα και μου αρέσει να την παρατηρώ είτε είναι γαλήνια είτε φουρτουνιασμένη... Ακόμη κι αν η παλίρροια έρχεται να παρασύρει, ή, ακόμη και να φανερώσει τα πάντα στο διάβα της. Ασκεί πάνω μου μία ανεξήγητη γοητεία που αντί να με τρομάζει, καταφέρνει και με απελευθερώνει με έναν τρόπο που δεν μπορώ μα μήτε και θέλω -να σας πω την αλήθεια- να ψάξω παραπάνω. Το αποδέχομαι ως έχει. Και κάπως έτσι, η παλίρροια ήρθε να με ''βρει'' ξανά μέσα από το ομώνυμο μυθιστόρημα της συγγραφέως Μαίρης Κωνσταντούρου, το οποίο κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινή ιστορία όπου παντρεύει αρμονικά το ιστορικό πλαίσιο με εκείνο της εύστοχης κοινωνικής τοποθέτησης που ενισχύεται από την πρέπουσα δόση μυστηρίου και μεταφυσικού. Σας έχω ξαναμιλήσει για την αγάπη που τρέφω προς τα μυθιστορήματα εκείνα των οποίων οι ιστορίες βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Τα αντιμετωπίζω σαν να στέκομαι μπροστά σε έναν καθρέπτη πάνω στον οποίο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: ''Η μούσα της Αναρχίας-Μέρος πρώτο" & ''Η Μούσα της Αναρχίας, Μέρος Β'' (Εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές) Όπως σας είπα σε προηγούμενο κείμενό μου, έχω αποφασίσω (για το επόμενο χρονικό διάστημα) τόσο για πρακτικούς όσο και για πιο προσωπικούς λόγους να αλλάξω τόσο τον ρυθμό ανάγνωσης βιβλίων όσο και των αριθμό αυτών, εστιάζοντας περισσότερο σε λογοτεχνικά είδη που είτε ήταν πάντα στις πρώτες μου επιλογές είτε με ενδιαφέρουν ώστε να τα γνωρίσω καλύτερα. Όταν επικοινώνησε μαζί μου ο συγγραφέας Λεωνίδας-Βασίλειος Μανιάτης για την παρουσίαση των βιβλίων του, με τίτλους ''Η μούσα της Αναρχίας-Μέρος πρώτο" & ''Η Μούσα της Αναρχίας, Μέρος Β'' (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές) δε δίστασα στιγμή να δεχθώ την πρότασή του, καθώς θέλω ως αναγνώστρια να διευρύνω τους ''αναγνωστικούς'' μου ορίζοντες γύρω από τη λογοτεχνία της φαντασίας (και τα παρακλάδια αυτής) όπως ...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Έχεις αλλάξει ποτέ άποψη για ένα βιβλίο που διάβασες;'' Και να που αυτή η πολύ εύστοχη ερώτηση που μου απηύθυνε ένα πρόσωπο που αγαπά πολύ τα βιβλία με έκανε να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ/συνειδητοποιήσω κάτι που όντως το έχω κάνει κάμποσες φορές -έστω κι ασυνείδητα. Ναι, ως άνθρωποι οφείλουμε να εξελισσόμαστε. Αυτό, όμως, δεν αφορά μόνο τη σκέψη και τη στάση μας προς τη ζωή και διάφορα ζητήματα αυτής, αλλά και τη μεγάλη μας αγάπη που δεν είναι άλλη από την ανάγνωση βιβλίων. Ναι, το ομολογώ με κάθε ειλικρίνεια και δίχως τον παραμικρό φόβο! Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που διαβάζω βιβλία είτε έχω αλλάξει γνώμες για κάποια εξ αυτών είτε προς συγκεκριμένα λογοτεχνικά είδη είτε και προς μερικούς/ες συγγραφείς. Και για να σας προλάβω, δεν εννοώ μόνο κάτι που μπορεί να το έβρισκα άκρως αρεστό, πλέον, να μη με ''καλύπτει'' και να μην το απολαμβάνω στον βαθμό που επιθυμώ, αλλά και το αντίστροφο....

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Πρόσκληση προς εγχώριους/ες συγγραφείς για συνεντεύξεις & κείμενα δημιουργών ένεκα αφιερωματικού μήνα στη φαντασία και στον τρόμο... Φίλτατοι/ες συγγραφείς,  όπως ανέφερα σε μία προηγούμενη ανάρτησή μου στα προσωπικά μου προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για κάποιους προσωπικούς λόγους θα χρειαστεί να μειώσω τον αριθμό των βιβλίων που διαβάζω. Σας παραθέτω ακριβώς το κείμενό μου στο τέλος του παρόντος άρθρου σε περίπτωση που δεν το έχετε διαβάσει.* ΚΙ επειδή εγώ θέλω να μπορώ να τηρώ τις υποσχέσεις μου και να βοηθώ -στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου- τους/τις εγχώριους/ες συγγραφείς και με αφορμή την έλευση του μήνα Οκτώβρη και τη σύνδεσή του με τη φαντασία και τον τρόμο και κατ'επέκταση τις μορφές που αυτά τα δύο μπορούν να λάβουν στην τέχνη, σήμερα επανέρχομαι με μία πρόσκληση προς εγχώριους/ες συγγραφείς για συνεντεύξεις & κείμενα δημιουργών ένεκα αφιερωματικού μήνα στη φαντασία και στον τρόμο... Θα είναι...