Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση  Μέρος 4ο: ΜΑΓΙΑ  4η ημέρα του αφιερώματος και επέλεξα να σας προτείνω το ''αισθηματικό'' με μία τάση αυτοβιογραφικών στοιχείων μυθιστόρημα του αείμνηστου συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού, με τίτλο ''Μάγια'', το οποίο επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος με επίμετρο του κυρίου Θανάση Αγάθου. Ένα ιδιαίτερο ως προς το περιεχόμενο κείμενο που ναι μεν μπορεί να φέρει ένα γυναικείο όνομα ως τίτλο (''Μάγια'') και μας κάνει να αισθανόμαστε ότι είναι και η ιστορία της οποίας θα ξεδιπλωθεί μέσα στις σελίδες του, ο συγγραφέας, από την άλλη, επιλέγει να βάλει έναν άνδρα σε ρόλο πρωταγωνιστή ο οποίος ''παλεύει'' με το τέρας που ακούει στο όνομα πόνος της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. Και δε μιλάμε για ένα οποιοδήποτε αγαπημένο άνθρωπο, αλλά τη σύζυγό του που την ψάχνει μέσω της ερωτικής αναζήτησης κι επαφής πάνω στα σώματα και στα πρόσωπα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη   #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση Μέρος 1ο: Ηλέκτρα  Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση... και ένα νέο αφιέρωμα με ''αφετηρία'' γυναικείες μορφές που όχι μόνο πρωταγωνιστούν στις ιστορίες τους, αλλά δίνουν και τον όνομά τους στον τίτλο τους, μόλις ξεκινά κι εύχομαι να μη σας απογοητεύσει. Το αφιέρωμα θα αποτελείται από 5 ξεχωριστά μέρη, καθένα εκ των οποίων θα φέρει και την προσωπική ταυτότητα του κάθε μυθιστορήματος. Σήμερα ξεκινώ με το καινούργιο αισθηματικό/κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Ελένης Καπλάνη, με τίτλο ''Ηλέκτρα'', το οποίο δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Ένα βιβλίο του οποίου η ιστορία ενέπνευσε την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ που έχει κατακτήσει το φιλοθεάμων κοινό. Άραγε, αυτή η πρωταγωνίστρια με το όνομα ''Ηλέκτρα'' μπορεί να συνδεόταν με την άλλη αρχαία ''Ηλέκτρα'' (είτε του...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση με γεύση καλοκαιρινής αλμύρας... Τί κι αν απέχουμε κάποιους μήνες από την έλευση του καλοκαιριού και τις επερχόμενες και πολυαναμενόμενες διακοπές, η συγγραφέας Λύδια Βασιλειάδη έχει σκοπό να μας παρασύρει σε έναν ''κυματισμό'' της ψυχής και του μυαλού με απώτερο σταθμό το λιμάνι της Ίου. ''Ταξιδεύοντας στη θάλασσα της Ίου'' ο τίτλος του νέου της μυθιστορήματος το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος και μόνο από το άκουσμά του, αισθανόμαστε να γευόμαστε μία μυρωδιά από τη θάλασσα του Αιγαίου, τα πάντα γύρω μας να παίρνουν χρώμα από μπλε των νερών της και να φωτίζονται από το λευκό των κυκλαδίτικων σπιτιών και παράλληλα η αλμύρα να γίνεται ένα με το άρωμα του θυμαριού και της ρίγανης.   ''Στα βάθη της θάλασσας της Ίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός ηλικιωμένου Γερμανού ιστιοπλόου, βρίσκεται θαμμένο ένα αρχαίο ναυάγιο, στα σπλάχνα του οποίου κρύβεται ένας μεγάλος θησαυρός. Δύο Γερμανοί, ο Πίτερ και ο Ντί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δε χρειάζεται να έχει κάποιος/α μαντικές ικανότητες για να προβεί στη διαπίστωση πώς ό,τι γεννάται είναι προορισμένο να πεθάνει και σε αυτό το ενδιάμεσο που αποκαλείται ''ζωή'' θα ακολουθήσει ό,τι έχουν ορίσει οι μοίρες για εκείνο. Ένα πεπρωμένο; Κισμέτ; Σενάριο του σύμπαντος; Πείτε το όπως επιθυμείτε, που από εκείνο, όμως, κανένας και καμία μέχρι και σήμερα δεν κατάφερε να ''δραπετεύσει''. Ένα πεπρωμένο που δεν είναι πάντα και μόνο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά στο ''μονοπάτι'' του υπάρχουν ''αγκάθια'' που πονούν, σκιές που κρύβουν το φως και μας παραπλανούν, όπως κι άλλα δύσβατα σημεία παράλληλα με εκείνες τις μικρές, ή, μεγαλύτερες στιγμές χαράς, ξεγνοιασιάς κι αγάπης. Μα η ελπίδα πάντα επιλέγει να μένει άσβεστη, ακόμη κι αν όλα δείχνουν να έχουν χαθεί. Μα ελάτε που η μοίρα φέρνει, αργά, ή, γρήγορα την όποια λύτρωση και δικαίωση ταυτόχρονα με την όποια τιμωρία... Σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Από το ''Απλά σ` αγαπώ" στο ''Σε μισώ μέχρι θανάτου"... Αγαπώ τη λογοτεχνία πάρα πολύ. Χρωστάω πολλά στα βιβλία που ''στάθηκαν'' δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και σε περιόδους όπου η ψυχολογία μου δεν ήταν στα καλύτερά της. Έβρισκα πάνω τους ένα αόρατο αποκούμπι που μαζί με τα αγαπημένα μου πρόσωπα με έκαναν να αισθάνομαι καλά. Θα μου ήμουν, όμως, ανειλικρινής αν έλεγα ότι δεν έχω νιώσει να κουράζομαι από εκείνα και ότι υπάρχουν στιγμές που περνώ κρίση στη σχέση μου με εκείνα. Κι επειδή δε θέλω να είμαι αγνώμων για όλα όσα μου έχουν προσφέρει, ψάχνω τρόπους που θα κρατούν, διαρκώς, ζωντανή αυτήν τη φλόγα της φιλαναγνωσίας.  Εδώ και αρκετό καιρό σκέφτομαι το τί μπορώ να κάνω ώστε να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα κι για εσάς και για την παρουσία των blogs μου. Έτσι, κατέληξα στην ιδέα τα τόσο αγαπητά αφιερώματα να περάσουν σε μία νέα εποχή και να ''επεκταθούν'' παίρνοντας και άλλες μορφές (μαζί με ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας  Μέρος 6ο: OFF-CAMPUS 5 - Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ''Τέσσερις ιστορίες. Τέσσερα ζευγάρια. Η πραγματική ζωή μετά την αποφοίτηση. Κι ένα μεγάλο ερώτημα: Πού βρίσκονται τώρα;" Γνωρίζετε πολύ καλά το πόσο απεχθάνομαι τη φράση ''Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα'' στον επίλογο κάποιων βιβλίων που διαβάζω. Πόσω μάλλον, όταν πρόκειται για αγαπημένες ιστορίες (διαφόρων λογοτεχνικών ειδών) με πρόσωπα για τα οποία ανέπτυξα θετικά συναισθήματα κι ένιωσα ότι βρήκα πάνω τους ένα μικρότερο, ή, μεγαλύτερο κομμάτι της σκέψης μου. Έκτη μέρα του αφιερώματος με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας της γυναίκας και δε γινόταν να μη συμπεριλάβω ένα αισθηματικό μυθιστόρημα από εκείνα που ''νοστιμίζουν'' την αναγνωστική μας ιδιότητα και σκέψη με αυτό το κατά τ'άλλα εύστοχο ''αλατοπίπερο''! Και τί καλύτερο, λοιπόν, από το τελευταίο βιβλίο της σειράς ''OFF - CAMPUS'', με τίτλο ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα σε έργα μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας τρόμου & φαντασίας  Μέρος 3ο Οι Στάχτες και ο Καταραμένος Βασιλιάς ''ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΝΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ ΑΚΡΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ" Για το τρίτο μέρος του αφιερώματος σε έργα της μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας αποφάσισα να σας μιλήσω για ένα βιβλίο που με είχε πιάσει μία ''αναγνωστική λύσσα'' που λένε και θα έσκαγα αν δεν το έκανα. Ο λόγος για το βιβλίο ''Οι Στάχτες και ο Καταραμένος Βασιλιάς'' (The Ashes and the Star-Cursed King), το οποίο υπογράφει η συγγραφέας Carissa Broadbent και κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis, σε μετάφραση από την κυρία Ακυλίνα Πρίντζιου. Βέβαια, για να είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο της σειράς ''Τα Στέμματα της Νυάξια" (Crowns of Nyaxia) και παρ'όλ'αυτά, επέλεξα να ''βουτήξω'' ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα σε χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων  (Μέρος 5ο) Η ΦΑΡΜΑ CHRISTMAS TREE Και για το ''κλείσιμο'' του αφιερώματος σε χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων επέλεξα να επιστρέψω σε μέρη γνώριμα και αγαπητά μέσα από το μυθιστόρημα της συγγραφέως Λόρι Γκίλμορ ( Laurie Gilmore), με τίτλο ''Η ΦΑΡΜΑ CHRISTMAS TREE" (The Christmas Tree Farm), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση της κυρίας Γωγώς Αρβανίτη. Κι όπως πολύ καλά καταλάβατε, ναι. Πρόκειται για ένα ακόμη από τα βιβλία της σειράς ''''ΝΤΡΙΜ ΧΑΡΜΠΟΡ'' (Dream Harbor). Άραγε, τί μας επιφύλασσε αυτήν τη φορά η συγγραφέας; ''Η μαγεία αρχίζει εδώ..." Είναι γεγονός ότι δε δυσκολεύτηκα πολύ στον τρόπο με τον οποίο θα ολοκλήρωνα τις προτάσεις μου στο παρόν αφιέρωμα. Έχοντας όλα τα βιβλία (που σας παρουσίασα) στα χέρια μου κι αφού είχαν μία θεματική που σχετιζόταν, άμεσα, με τα Χριστούγεννα και το εορταστικό κλίμα, ήξερ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα σε χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων  (Μέρος 4ο) Ο Γάτος του Ένισγιουλ '' Πάντα υπήρχε μία γάτα στο Ένισγιουλ… και πάντα θα υπάρχει…" Για το τέταρτο μέρος του αφιερώματος σε χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων επέλεξα να κινηθώ κάπως διαφορετικά σε σχέση με τα προηγούμενα -που συμπεριέλαβα στο παρόν αφιέρωμα- και να σας μιλήσω για ένα cozy μυθιστόρημα από εκείνα που θες να διαβάσει καθισμένος/η σε μία αναπαυτική πολυθρόνα, ή, καναπέ και να είσαι κουκουλωμένος/η με την αγαπημένη σου κουβέρτα πίνοντας ζεστή σοκολάτα, ή, ζεστό κρασί και η φωτιά από το τζάκι να ζεσταίνει την ατμόσφαιρα και να ''πλημμυρίζει'' την ψυχή και τη σκέψη σου από θετικά συναισθήματα. Ε, τώρα αν προσθέσεις σε όλο το σκηνικό και μία γάτα, από εκείνες του σαλονιού και του αλωνιού, καταλαβαίνεις πόσο πιο γλυκειά θα είναι όλη αυτή η εμπειρία. Κι επειδή πήρα φόρα και βλέπω να ξεφεύγω και να ''χάνομαι'' μέσα σε αυτήν την ονειροπόληση, να σας πω ό...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα σε χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων  (Μέρος 1ο)  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ''ΕΝΑ ΚΑΣΤΡΟ ΣΤΗ ΣΚΟΤΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. ΕΝΑΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ. ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;" Επειδή τα Χριστούγεννα και οι γιορτές δεν προορίζονται μόνο για τα μικρά παιδιά, αλλά για όλον τον κόσμο και τους ενήλικες, δε γινόταν εγώ να αφήσω παραπονεμένους/ες τους/τις αγαπητούς/ες συνβιβλιόφιλους/ες μου, οπότε επέλεξα να σας παρουσιάσω μέσα από το τελευταίο -για τη φετινή χρονιά- αφιέρωμα σε πέντε ξεχωριστά χριστουγεννιάτικα βιβλία ενηλίκων που θεωρώ ότι θα μας κρατήσουν πολύ ζεστή συντροφιά. Ξεκινώ, λοιπόν, με το βιβλίο της συγγραφέως Ζωής Σαββάκου, με τίτλο ''ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα μυθιστόρημα που υμνεί τον έρωτα μέσα από ένα χριστουγεννιάτικο και γιορτινό κλίμα. Πάμε να το γνωρίσουμε μαζί. ''ΕΚΕΙΝΗ: Μια επίδοξη συγγραφέας με μια σειρά προσωπικών και επαγγελματικών αποτυχιών στ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Έχω ως αρχή να μη βιάζομαι να βγάζω συμπεράσματα και να μην κρίνω -θετικά, ή, αρνητικά- ένα βιβλίο ούτε βάσει το ποιο άτομο το έχει γράψει ούτε έχοντας κάποια αδυναμία, ή, ''προκατάληψη'' ως προς το λογοτεχνικό είδος που αυτό μπορεί να ανήκει. Έχω μάθει να προσεγγίζω με σεβασμό και προσοχή κάθε βιβλίο που φτάνει στα χέρια μου με σκοπό να το διαβάσω. Ναι, δεν τα απορρίπτω έτσι εύκολα και δίνω και δεύτερες ευκαιρίες. Διότι, πολύ απλώς, δε μου αρέσει να ακυρώνω μονοκοντυλιά τις προσπάθειες των δημιουργών, πόσω μάλλον να εκφράζω την αρνητική μου άποψη για ένα βιβλίο που μπορεί να διάβασα με λέξεις που σκοπό έχουν να προκαλέσουν και να πληγώσουν... Δε νομίζω ότι αυτό βοηθά στην εξέλιξη κανενός και καμίας. Θα καταλάβετε τί εννοώ στην πορεία. Απλώς κάντε λίγη υπομονή. Όταν ξεκίνησα την ανάγνωση του βιβλίου του συγγραφέα Δημήτρη Χατζηχαραλάμπους, με τίτλο ''Κάποια λουλούδια δεν ανθίζουν ποτέ'' (κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις 121Λέξεις), δε σ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Ένα θανάσιμο παιχνίδι. Ένας καταστροφικός έρωτας. Καλωσορίσατε στην Έπαυλη του Διαβόλου. Το παιχνίδι ξεκινάει…" Σήμερα θα ξεκινήσω να μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις μου για το βιβλίο που διάβασα, απευθύνοντάς σας κάποιες ερωτήσεις. Μη βιαστείτε να τις απαντήσετε! Μπορείτε να πάρετε τον χρόνο σας και να τις σκεφτείτε καλά. Έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να λάβετε μέρος σε ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου, όπου θα πρέπει να προστατέψετε, ή, να θυσιάσετε την ψυχή σας στο διάβολο. Ή μήπως όχι; Ω! Πάλι ξέφυγα. Πού είχα μείνει; Α, στις ερωτήσεις. Λοιπόν, αρχίζω.  Πρώτη ερώτηση: Πιστεύετε στην ύπαρξη των φαντασμάτων, των δαιμόνων, των λοιπών κακόβουλων, ή, μη πλασμάτων της φαντασίας ( ; ), όπως και του διαβόλου; Και για να σας προλάβω, δεν το εννοώ, απαραιτήτως, με την όποια θρησκευτική έννοια μπορεί να έχετε ακούσει/ασπάζεστε. Δείτε τα λίγο έξω από τα όποια στεγανά.  Δεύτερη ερώτηση: Μέχρι πού θα φτάνατε για να σώσετε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο; Και κυρίως μ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Το όνομα της συγγραφέως Madeleine Roux είναι πολύ πιθανό να το έχετε ακούσει και συνδυάσει με τη γνωστή σειρά βιβλίων που υπογράφει, με τίτλο ''Dungeon Academy'' (Η Ακαδημία της Περιπέτειας), η οποία βασίζεται στον κόσμο του Dungeons & Dragons. Εγώ αν και δεν έχω διαβάσει την εν λόγω σειρά, τη ''συναντώ'' για πρώτη φορά μέσα από το νέο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Έρωτας από την Πρώτη Σελίδα'' (Much Ado About Margaret), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis σε μετάφραση της κυρίας Βιβιάννας Κοτσιλίνη. Μάλιστα το παρόν μυθιστόρημα είναι το συγγραφικό ντεμπούτο της δημιουργού στο είδος της αισθηματικής λογοτεχνίας. Πάμε να δούμε αν πέτυχε τον στόχο της;  ''Κατά τη διάρκεια ενός λαμπερού χορού μεταμφιεσμένων, ένας απρόσμενος έρωτας γεννιέται… Σε μια εποχή όπου οι γυναίκες πρέπει να είναι ντελικάτες, διακριτικές κι ευαίσθητες, η Μάργκαρετ Άρντεν λαχταρά μια άλλη ζωή. Ως φιλόδοξη συγγραφέας...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Και τί είναι τελικά αυτό που όλοι κι όλες -φανερά, ή, κρυφά- ζητάμε από τη ζωή μας; Το ευτυχισμένο τέλος! Αυτό το κλισέ και χιλιοειπωμένο που δεν παύει να μας κάνει να είμαστε πραγματικά κι ολότελα χαρούμενοι/ες για τα όσα ζούμε! Και ναι! Μπορεί να είμαι πολύ επιλεκτική -αναφορικά με τα αισθηματικά μυθιστορήματα που επιλέγω να διαβάσω- αλλά κι εγώ αναζητώ τον ιδανικό επίλογο σε κάθε ιστορία. Μία ιστορία που δε θα προσομοιάζει με το εκάστοτε παραμύθι που μεγαλώσαμε ως παιδιά, αλλά εκείνη την ιστορία που θα βασίζεται στην αληθινή ζωή και θα με κάνει να δω τον εαυτό μου ως μέρος αυτής και θα με κάνει να σκεφτώ ότι μου αξίζει να ζήσω το θαύμα της αγάπης και του έρωτα. Ναι, μη σας κάνει εντύπωση αυτό που λέω. Μπορεί να μη διαβάζω τόσα πολλά βιβλία που να ανήκουν στο είδος της αισθηματικής λογοτεχνίας -δεν τα σνομπάρω- απλώς ψάχνω να βρω αυτά που θα με πείσουν για αυτά που γράφουν και προσπαθούν να μεταδώσουν στο αναγνωστικό κοινό, δίχως να γίνεται μία επανάληψη των ί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να σας εξομολογηθώ κάτι. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία και στο οποίο μπορεί να προστρέξω όταν θα νιώσω κάποια ''πίεση'' -αναφορικά πάντα στα πλαίσια της ανάγνωσης βιβλίων- είναι το βιβλίο με το οποίο πρωτοσυστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό η συγγραφέας Γεωργία Εφαπλωματά πριν από κάποια χρόνια. Από τότε μεσολάβησε ένα σεβαστό διάστημα και να που σήμερα μου δόθηκε η δυνατότητα να διαβάσω το καινούργιο της μυθιστόρημα -κινείται στα πλαίσια του αισθηματικού/κοινωνικού- με τίτλο ''ΠΑΝΤΑ ΜΟΝΟΙ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Άραγε, τί είχαμε να αναμένουμε αυτήν τη φορά; Τί θα μοιραζόταν μαζί μας η συγγραφέας; ''Όσο και αν προσπαθείς να εμποδίσεις την αγάπη, εκείνη με πείσμα πάντα επιστρέφει, γιατί κανείς, όσο κι αν μόχθησε, δεν μπόρεσε ποτέ να βάλει όρια και πρέπει στην καρδιά του." ''Πάντα μόνοι, μα πάντα μαζί'' ο τίτλος του βιβλίου κι αν αρχικά μοιάζει κάπω...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Να τα! Να τα! Να τα μας! Να τα, που έρχονται εκεί από όπου δεν το περιμένεις. Όχι! Δεν εννοώ το εγκεφαλικό, αλλά εκείνα τα βιβλία που δεν τα ''πιάνει'' το μάτι σου και λες ''Έλα μωρέ! Χρειάζομαι ένα ξεκαρδιστικό κι ανάλαφρο βιβλίο να περάσω ευχάριστα τον χρόνο μου, δίχως λοιπές σκοτούρες'' και να σου μία από τις πιο ανέλπιστες εκπλήξεις της παρούσας αναγνωστικής χρονιάς! Και να πω ότι δεν μου άρεσε; Ψέματα θα ήταν! Το λάτρεψα με έναν τρόπο που δεν το περίμενα και με έκανε να απορώ. Μα να συγκινηθώ με ένα μυθιστόρημα -σκέτη μυθοπλασία με την όποια υπερβολή- και να με κάνει να προβώ σε διαπιστώσεις τόσο αναπάντεχα ρεαλιστικές; Και να σκεφτείτε ότι το βιβλίο το έχω διαβάσει μέρες πριν, απλώς τώρα επέλεξα να γράψω τις σκέψεις μου για εκείνο και να τις μοιραστώ μαζί σας. Λες κι έτσι θα είχα μία πιο νηφάλια αίσθηση γύρω από εκείνο. Αλλά μάταια. Ακόμη ασκεί την ίδια επιρροή πάνω μου. Τόσο που σας πήρα -ολίγον τι- μονότερμα και ξέχασα να ...