Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας  Μέρος 7ο: Το Σκοτεινό Δάσος Προτελευταία ημέρα του αφιερώματος σε γυναίκες συγγραφείς και επέλεξα να κινηθώ κάπως εκτός της αναγνωστικής μου ''ζώνης'' ασφαλείας, διαβάζοντας την επανέκδοση του μυθιστορήματος της συγγραφέως Αλεξάνδρας Μπελεγράτη, με τίτλο ''Το Σκοτεινό Δάσος'', το οποίο επανακυκλοφορεί άκρως ανανεωμένο κι αναθεωρημένο από το καινούργιο της εκδοτικό ''σπίτι'', τις εκδόσεις Ύδωρ. Ένα μυθιστόρημα που κινείται μεταξύ των πλαισίων της δυστοπίας και του ρεαλισμού που μπορεί να μας ταρακουνήσει και να μας κάνει να νιώσουμε άβολα μέσα στις κατά τ'άλλα αναπαυτικές μας θέσεις και την όποια μακαριότητα μπορεί να μας συντροφεύει. Ένα μυθιστόρημα που στάθηκε η αφορμή να ''ξανασυστηθώ'' με την πένα της δημιουργού και δε σας το κρύβω, εντέλει, να βρω ακόμη πιο ενδιαφέρουσα τη γραφή της. Ας τα πιάσω, όμως, καλύτερα από την αρχή. Τη συγγραφέα Αλεξάνδρα...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα σε βιβλία φαντασίας/θρίλερ εγχώριων δημιουργών  (Μέρος 1ο) ~  EZ-7, Πειράματα του Σύμπαντος ~ Λίγο προτού μας αφήσει ο Μάης, επανέρχομαι με ένα καινούργιο αφιέρωμα σε βιβλία φαντασίας/θρίλερ που θα προέρχονται, αποκλειστικά, από πένες εγχώριων συγγραφέων. Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι υπάρχει μία αδίκως αρνητική στάση προς τα εν λόγω λογοτεχνικά είδη και συνετό θα ήταν, ως αναγνωστικό κοινό, να στραφούμε σε αρκετές αξιόλογες γραφές εγχώριων δημιουργών που, αν μην τι άλλο, πληρούν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για να μας προσφέρουν ποιοτικά έργα που θα μας ''καλύψουν'' και δε θα μας κάνουν να αισθανθούμε ότι χάσαμε, αδίκως, τον χρόνο μας διαβάζοντάς τα, αλλά ούτε και πώς πήγαν ''χαμένα'' τα λεφτά που πληρώσαμε για να τα αποκτήσουμε.  Οι εκδόσεις Λυκόφως θέλοντας να πάνε ένα βήμα παραπέρα και να προσφέρουν ακόμη περισσότερα στο αναγνωστικό κοινό και δη στους λάτρεις της φαντασίας και του θρίλερ (κι όχι μόνο!) μας παρουσιάζ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Η δυστοπία -αντίθετο της ευτοπίας- όχι μόνο δύναται να μας δείξει μία άλλη πλευρά του μέλλοντος των κοινωνιών και κατ'επέκταση του ανθρώπινου είδους, μα είναι ό,τι πιο εφικτό κι επώδυνο μπορεί να μας συμβεί, όπου ούτε η φαντασία και ο τρόμος μπορούν να τη συναγωνιστούν... Δύσκολο ως λογοτεχνικό είδος και δε συνηθίζουν πολλοί/ες δημιουργοί να επιλέγουν να την ''υπηρετήσουν'', γι'αυτό κι εγώ όταν φτάνουν στα χέρια μου ανάλογα έργα, τα ''ρουφώ'' σαν σφουγγάρι. Ασκούν μία ιδιότυπη γοητεία πάνω μου και είναι αλήθεια ότι δεν μπορώ να τους ''αντισταθώ''... Μεταξύ μας; Ούτε καν το διανοούμαι! Θέλω να το πάω μέχρι τέλους... Ως αναγνώστρια νιώθω έναν ενδοιασμό, ένα φόβο το να ξεκινήσω την ανάγνωση ενός βιβλίου που μπορεί να αποτελεί μέρος μίας τριλογίας, ή, μίας σειράς, ενώ πριν δεν έχω διαβάσει κάποιο προηγούμενο έργο. Γι'αυτό είμαι πολύ θετική στο γεγονός ότι μερίδα συγγραφέων επιλέγουν να μας προσφέρουν βιβλία...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα στα βιβλία ''Η Αίθουσα της Γνώσης" & ''Η Σύζυγος του Αυτοματοποιού'' Ε, ναι! Η αγαπημένη στήλη με τα αφιερώματα είναι και πάλι εδώ! Αυτήν τη φορά σειρά έχουν τα δύο νέα βιβλία του συγγραφέα Λεωνίδα - Βασίλειου Μανιάτη, με τίτλους ''Η Αίθουσα της Γνώσης" & ''Η Σύζυγος του Αυτοματοποιού'', τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Δύο βιβλία με κοινό παρονομαστή την αχαλίνωτη φαντασία, καθώς και τους κοινωνικούς προβληματισμούς του συγγραφέα που διέπουν τις ιστορίες τους, δίχως όμως να γίνονται μονότονα και κουραστικά. Δύο βιβλία που τα διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση και σας τα παρουσιάζω σήμερα. Πάμε να τα δούμε μαζί... Η αρχή γίνεται με το βιβλίο  ''Η Αίθουσα της Γνώσης"   (το πρώτο της τριλογίας όπως μαθαίνουμε) και μας παρουσιάζει ένα μέλλον μέσα από ένα δυστοπικό σκηνικό, που όσο κι αν μας φαντάζει μακρινό -ίσως και απίθανο- είναι ένα σενάριο για το πώς θ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Το ομολογώ! Υπάρχουν βιβλία που δεν με έχουν κερδίσει ούτε από την πρώτη, αλλά ούτε από τη δεύτερη ματιά. Είναι, όμως, βιβλία που με έχουν ''κατακτήσει'' κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, ''υποτάσσοντας'' το νου και την προσοχή μου με έναν τρόπο φυσικά αβίαστο. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως Μαρία Καρβουνίδου-Ράσμουσεν, με τίτλο ''Η Χώρα με το Βουνό στη Μέση", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Ένα βιβλίο που κοιτάζοντάς το, αρχικά, είχα την λανθασμένη εντύπωση πώς πρόκειται για ένα ακόμη παραμύθι φαντασίας για μικρούς και μεγάλους. Άν και από τον εκδοτικό ορίζεται ως ένα μυθιστόρημα που ανήκει στο είδος της φαντασίας (το οποίο λατρεύω!), θα μου επιτρέψετε να θεωρώ -μπορεί να είμαι σωστή, μπορεί και λάθος- ότι εντάσσεται κανονικά στο είδος των δυστοπικών μυθιστορημάτων. Από εκείνες τις δυστοπίες που δεν είναι απαραίτητο να τις διαβάζεις μέσα στις σελίδες των βιβλίων, αλλά να ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος:  Σκοτεινά θαύματα Συγγραφέας:  Γιάννης Δεμίρης Έχει περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που διάβασα ένα βιβλίο που ανήκει στο είδος της δυστοπίας. Ναι, λαχταρούσα να ζήσω ξανά μία ανάλογη αναγνωστική εμπειρία. Όταν, λοιπόν, έμαθα για την κυκλοφορία του μυθιστορήματος του συγγραφέα Γιάννη Δεμίρη, με τίτλο ''Σκοτεινά θαύματα'' κι αφότου διάβασα την υπόθεσή του, αυτομάτως, εξέφρασα την επιθυμία να το διαβάσω. Καί να που σήμερα ήρθε η στιγμή να σας μιλήσω γι'αυτό. Να σας πω πως το βιβλίο ανήκει στο είδος της δυστοπικής φαντασίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.  Πρόκειται, λοιπόν, για ένα βιβλίο μη αναμενόμενο ως προς τα όσα θα διαπραγματευτεί μέσα στις σελίδες του, με δεδομένο πως μιλάμε για έναν ανερχόμενο καί νέο δημιουργό που δεν φοβάται να πάρει το ρίσκο καί να μην ακολουθήσει μία πιο ασφαλή ''πορεία''. Ένα στοιχείο που, ως αναγνώστρια, το εκτίμησα πολύ.  Ο συγγραφέας, ουσιαστικά, μέσα από την παρούσ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος:  Εικονικός εφιάλτης Συγγραφέας:  Διονύσης Καλαμβρέζος Σε μια εποχή που διαρκώς αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς, ποια η δική μας θέση μέσα σε αυτήν; Προφανώς κι όλοι/ες συμφωνούμε πως είναι απαραίτητη η διαρκής εξέλιξη του κόσμου, αν θέλουμε να ζούμε σε κοινωνίες φιλικά προσκείμενες προς τους πολίτες που υπάρχουν μέσα σε αυτές. Ναι, η τεχνολογία, η άνοδος καί εξέλιξή της έχουν αποτελέσει -καί εξακολουθούν να το κάνουν- σημαντικό παράγοντα προς την επίτευξη αυτού του σκοπού. Υπάρχουν, όμως, παράμετροι που παραμένουν κρυφοί καί εγκυμονούν κινδύνους; Όχι, δεν μου αρέσει, ούτε επιθυμώ να δημιουργήσω ένα κλίμα τρομολαγνείας, αλλά κακά τα ψέματα, πάντα οφείλουμε όσο ανοικτοί/ες είμαστε σε κάποια πράγματα, άλλο τόσο να κρατάμε μία ασφαλή απόσταση καί να μην αφήνουμε στην άκρη την κριτική μας ικανότητα καί σκέψη... Να μην παρασυρόμαστε από λάγνα λόγια καί υποσχέσεις διάφορων λαοπλάνων, που επιτελούν άλλους σκοπούς... Με δεδομένες τις συζητήσεις που λαμβάνο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος:  Νέα Αρκ: Ο Μικρόκοσμος των Ψεμάτων Συγγραφέας:  Λεωνίδας-Βασίλειος Μανιάτης   Ζούμε σε μία εποχή που όλα δείχνουν πως η ανθρωπότητα,-σε περίπτωση που δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα-,οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια προς την καταστροφή καί εντέλει τον αφανισμό της. Οι άνθρωποι μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο φαντάζουν να ''χωρίζονται'' στους αισιόδοξους που πιστεύουν πως κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο καί θα αποφευχθεί αυτό το φρικτό σενάριο,αλλά καί στους απαισιόδοξους που φαντάζουν να έχουν καταληφθεί από αυτόν τον φόβο καί να θρέφουν,άθελά τους,όλη αυτήν την τρομολαγνεία που εξυπηρετεί συμφέροντα των ολίγων καί κατευθύνεται από μερίδα των κατεχόντων την εξουσία.    Μην σας κάνει εντύπωση αυτό που θα πω,αλλά μεγάλη επιρροή στον κόσμο από την αρχή της εμφάνισης της πίστης ασκούν οι θεσμοί που την εκπροσωπούν. Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις,εδώ να πω πως είναι καθαρά προσωπική μου άποψη ο διαχωρισμός της θρησκείας από την εκκλησ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Υπάρχουν βιβλία που ξεκινάμε να τα διαβάζουμε καί δεν τα ολοκληρώνουμε ποτέ... Υπάρχουν βιβλία που μας μένουν αδιάφορα,ή,μας απογοητεύουν... Υπάρχουν βιβλία που μας αφήνουν πολύ όμορφες εντυπώσεις... Υπάρχουν,όμως,καί τα βιβλία της Άννης Παπαθεοδώρου που αποτυπώνονται πάνω στην σκέψη καί την ψυχή μας σαν δερματοστιξία. Η συγγραφέας μέσα από το νέο της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Όπου και να ’σαι, θα σε βρω!",επιστρέφει στο είδος της δυστοπίας από το οποίο την γνωρίσαμε καί την αγαπήσαμε ως αναγνωστικό κοινό. Γνώριμα ''λημέρια'' για εκείνη καί εύφορο έδαφος για να ανθίσει η τόσο διεισδυτική καί οξυδερκής γραφή της. Όμως,πριν να σας πω τις εντυπώσεις μου για το παρόν βιβλίο,θα μου επιτρέψετε να σταθώ λίγο παραπάνω σε αυτόν τον τόσο έντονο,επιτακτικό τίτλο. Ένας τίτλος που εκπέμπει μία σιγουριά καί μία κραυγή ελπίδας,πως ό,τι κι αν γίνει,όλα θα πάνε καλά.  ''Όπου και να ’σαι, θα σε βρω!'' Κι εγώ συμπληρώνω... Όπου και να ’σαι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος:  Ο ανιχνευτής barcode Συγγραφέας:  Ιωάννα Χατζηαντωνίου    Ζούμε σε μία κοινωνία που μοιάζει ν'αλλάζει με ταχύτητα φωτός. Που αντί να εξελίσσεται καί να πηγαίνει προς τα μπρος,δείχνει τάσεις πισωγυρίσματος,καθώς καί επιβολής σκοταδισμού και μίας ιδιάζουσας ''κανονικότητας'' που σταδιακά μας αφαιρεί δικαιώματα καί ελευθερίες,τάχα μου για το γενικότερο καλό. Ή μήπως,τελικά,ζούμε σε ένα οργουελικό σκηνικό καί δεν το αντιλαμβανόμαστε; Να μετατρεπόμαστε σιγά-σιγά σε απλούς αριθμούς που αντιστοιχούν σε άψυχα,άβουλα καί χωρίς κριτική ικανότητα καί σκέψη όντα,που περιφερόμαστε καί λειτουργούμε σαν άλλα φερέφωνα των λίγων; Για σκεφτείτε το λίγο. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο,δεν δύναμαι να φανταστώ το μέλλον. Ή μάλλον,μπορώ,αλλά δεν τολμώ να το ομολογήσω λόγω φόβου. Κι αν αυτό μας περιμένει,τότε είναι εφικτή μία αποτροπή αυτού του εφιαλτικού σεναρίου καί με ποιο κόστος καί συνέπειες; Η συγγραφέας Ιωάννα Χατζηαντωνίο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη «Καλώς ήρθατε στη ΖΩΝΗ ΠΕΝΤΕ. Εδώ απαγορεύΟΝται η θλίψη και κάθε της έκφραση. Εδώ απαγορεύΟΝται το δάκρυ και το μαύρο χρώμα. Εδώ απαγορεύΟΝται ο πόνος και η μνήμη του».    Η απάντηση σε αυτό το καλωσόρισμα θα έπρεπε να είναι ένθερμη καί να συνοδεύεται από μεγάλη δόση χαράς καί αγαλλίασης εκ μέρους μας,εφόσον μας υπόσχεται μία ζωή απαλλαγμένη από όσα μας πονούν. Έτσι δεν είναι; Ή μήπως,πίσω από αυτό το ''τυράκι'' στην θέση του δολώματος,κρύβεται μία μεγάλη παγίδα που περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να μας πιάσει σαν άλλα ποντίκια στην φάκα; Δεν ξέρω για εσάς,αλλά έχω μάθει να μην παρασύρομαι από μεγάλα λόγια καί υποσχέσεις. Κάποιοι/ες ίσως να με χαρακτηρίσουν ως παθητικά απαισιόδοξη,αλλά εγώ θεωρώ τον εαυτό μου ρεαλίστρια. Ναι,αγαπώ τα παραμύθια,αλλά ω του θαύματος!,δεν πίστεψα ποτέ πραγματικά σε αυτά... Αφήστε,που όσο περισσότερο εστιάζω την προσοχή μου σε αυτό το άχρωμο,άψυχο καί σχεδόν απάνθρωπο καλωσόρισμα,η ματιά μου δεν μπορεί να ξεστρατί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τίτλος: Η κυριαρχία της Σιωπής Στο άκουσμά του,η πρώτη μου σκέψη είναι το τι θα γινόταν αν όντως στο εγγύτερο,ή,στο πιο μακρινό μέλλον επικρατούσε παντού καί μόνιμα η σιωπή γύρω μας. Άν εμείς οι άνθρωποι σταματούσαμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας μέσω της ομιλίας; Άν ο μόνος τρόπος επικοινωνίας να ήταν μέσω ηλεκτρονικών συσκευών που δεν θα ήταν τόσο απαραίτητη καν η δική μας αλληλεπίδραση μαζί τους; Αλλά καί πάλι σκέφτομαι πως η πραγματικότητα που ζούμε δεν απέχει καί πολύ από αυτό. Έτσι δεν είναι; Ελάτε. Ας το παραδεχθούμε επιτέλους πως οι ταχύτατοι ρυθμοί που κινούνται τα πάντα γύρω μας μας έχουν εγκλωβίσει σε μία ανάλογη συνθήκη (προς το παρόν μικρότερης εμβέλειας) από την οποία δύσκολα θα ξεφύγουμε αν δεν δράσουμε γρήγορα. Καλή δεν λέω η ανάπτυξη της τεχνολογίας καί χρήσιμη όταν αξιοποιείται λογικά καί με μέτρο,αλλά η αποξένωση οδηγεί στην ρήξη των ανθρωπίνων σχέσεων... Κι αυτό πρέπει να μας φοβίζει... Η σιωπή,από μία απλή έννοια,να αποκτήσει υπόσταση καί άτυπ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ    Μέχρι καί πριν από δύο χρόνια,πολλά μας φάνταζαν ως δυστοπίες,ή,εφιαλτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας που τα βρίσκαμε σε ταινίες,σειρές,ή,βιβλία. Να,όμως,που η ίδια η ζωή έρχεται να μας αποδείξει πως η τέχνη την αντιγράφει με σκοπό να βρει τις όποιες απαντήσεις στα όσα συμβαίνουν γύρω μας,ακόμη καί να μας αποτρέψει να φτάσουμε μία ώρα αρχύτερα στο χείριστο σημείο. Δεν ξέρω αν ευθύνεται το γεγονός πως μεγαλώνω καί ίσως να αντιλαμβάνομαι τα πράγματα αλλιώς,ή,τα όσα ζούμε τελευταία,μα με έχουν κάνει να αναζητώ τυχόν ομοιότητες καί διαφορές με τα όσα διαδραματίζονται στα δυστοπικά μυθιστορήματα που τόσο αγαπώ να διαβάζω. Καί για να είμαι ειλικρινής,δεν ξέρω τι πραγματικά προσδοκώ από αυτήν την όποια ανακάλυψη...    Στο προηγούμενο πακέτο βιβλίων που έλαβα από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές (τους οποίους ευχαριστώ πολύ καί πάλι) μέσα υπήρχε καί το βιβλίο της πολλά υποσχόμενης,-κατ'εμέ-,συγγραφέως Σελίνας Χρυσουλάκη,με τίτλο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ   Τη συγγραφέα Ισαβέλλα Πρίτσα συναντώ ξανά,μετά από αρκετό καιρό,μέσα από το νέο της δυστοπικό μυθιστόρημα φαντασίας,με τίτλο ''Το χρυσό κρεμμύδι είναι καλύτερο",που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Καί μην σας φανεί περίεργο,αυτό που θα πω,μα αρχικά έκανα τον συνειρμό με τα ''χρυσά βατόμουρα'' καί την απονομή των αντίστοιχων βραβείων στον αντίποδα των όσκαρ. Ξέροντας,βέβαια,πως η συγγραφέας πάντα προβαίνει σε επιλογές ιδιαίτερων τίτλων για τα έργα της,οι οποίοι κρύβουν ένα νόημα μέσα τους,δεν μου απέμενε κάτι άλλο απ΄το να διαβάσω το βιβλίο καί να καταλήξω στο αν του άξιζε το ''χρυσό βατόμουρο'',ή,όχι...    " Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα σπίτι στη μέση του πουθενά. Ένα μικρό αγροτόσπιτο με ξύλινα μπαλκόνια και στρογγυλά κάγκελα. Με μερικά σπασμένα σκαλιά κι αχυρένια στέγη, περιτριγυρισμένο από έρημο. Ήταν η όαση του κάθε ταξιδιώτη, του κάθε περιπλανητή. Ή ίσως και ...