Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αφιέρωμα: My sweet bookish November  (Μέρος 1ο)   ΠΛΗΓΩΜΕΝΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ Για μένα ο Νοέμβριος, ως μήνας, περιέχει όλη αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση του φθινοπώρου, την ανάγκη για αγκαλιά και χουχούλιασμα, μα κυρίως αυτήν την υπέροχη προσμονή για τον ερχομό των εορτών και των Χριστουγέννων. Κι επειδή, πλέον, βρίσκομαι σε μία φάση -αναφορικά με τις αναγνώσεις βιβλίων- που τα προσεγγίζω τη στιγμή που εγώ νιώθω ως την πιο κατάλληλη και ταιριαστή, από σήμερα και για τρεις μέρες ξεκινώ ένα καινούργιο αφιέρωμα με τίτλο ''My sweet bookish November". Κάθε μέρα, λοιπόν, από αυτές θα σας παρουσιάζω κι από ένα μυθιστόρημα που μου ''βγάζει'' όλα αυτά τα συναισθήματα. Ξεκινώ σήμερα με το νέο βιβλίο της συγγραφέως Κωνσταντίνας Σιάφη-Διαμάντη, με τίτλο ''ΠΛΗΓΩΜΕΝΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Ξέρετε ότι πάντα γοητεύομαι από βιβλία οι ιστορίες των οποίων βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Κι αν νιώθω έτσι εγώ που είμαι μ...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη  Όπως προείπα σε προηγούμενο κείμενό μου, πλέον, έχω πάρει κάποιες αποφάσεις σε σχέση με τα βιβλία και την ανάγνωση. Θέλοντας, λοιπόν, να εστιάσω την προσοχή μου προς συγκεκριμένα λογοτεχνικά είδη που με ενδιαφέρει να αποκτήσω επιπλέον αναγνωστική εμπειρία, καθώς και να ανακαλύψω τις πένες και άλλων συγγραφέων, εγχώριων και μη, θεωρώ ότι η απόφασή μου να αφιερώσω τον μήνα Οκτώβρη στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας, όπως και των όποιων ''παρακλαδιών'' αυτών αποδείχθηκε, από τις αρχές κιόλας, αρκετά σωστή. Σήμερα, διάβασα και σας μιλώ για το μυθιστόρημα φανταστικού ρεαλισμού της συγγραφέως Ιωάννας Τσιάκαλου, με τίτλο ''Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Writing Nook. Ένα αλληγορικό μυθιστόρημα αυτοαγάπης κι αυτοαποδοχής που συνδυάζει την πραγματικότητα με τη μαγεία της φαντασίας. ''Η μάγισσα που δεν ήξερ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ανέκαθεν αγαπούσα να ''παίζω'' με τις λέξεις... Τί θέλω να πω; Μου αρέσει να τις ''σπάω'' και να τις ''κολλάω'' ξανά κι από αυτά τα ''κομμάτια'' τους να βρίσκω όχι μόνο τα όποια προφανή, μα κι εκείνα που κρύβονται βαθειά μέσα τους και επιθυμούν είτε να μη γίνουν ποτέ ορατά στα αδηφάγα μάτια των πολλών είτε να απελευθερωθούν μέσω της όποιας ανακάλυψής τους. Ναι, μπορεί οι λέξεις να είναι απλές λέξεις που εμείς ως άνθρωποι να τους δίνουμε το όποιο νόημα και βαρύτητα, αλλά δεν παύει να μας επηρεάζουν και να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή, τις πράξεις και τις σκέψεις μας.  Έτσι, λοιπόν, όταν μου εστάλη από τις εκδόσεις Κάκτος -τους οποίους κι ευχαριστώ πολύ- το μυθιστόρημα της συγγραφέως Ελευθερίας Τίγκα, με τίτλο ''Αν(τ)οχή", δεν έμεινα μόνο στο άκουσμα του τίτλου του και το τί αυτός μπορεί να συνεπάγεται, μα πήγα ένα βήμα παραπέρα και στάθηκα και στον τρόπο που έχει γραφτεί. Όχι, δεν π...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ Τίτλος: Το μονοπάτι της μοίρας Συγγραφέας: Χρήστος Γκιουτζούλης Μία νέα φωνή στον χώρο της εγχώριας λογοτεχνίας ακούει στο όνομα του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Χρήστου Γκουτζιούλη που σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να τον ''γνωρίσω'' μέσα από το μυθιστόρημά του, με τίτλο ''Το μονοπάτι της μοίρας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Μία νουβέλα που μιλάει για τη ζωή των μελών μίας οικογένειας μέσα σε μία εποχή όπου η κοινωνία βίωσε ποικίλες ταραχές και προσπαθούσε να βρει τα βήματά της προς το μέλλον. Μία ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και έρχεται να μας δώσει σημαντικά μαθήματα για τη ζωή μας γύρω από την ανάγκη για επιβίωση, την ένδειξη ανθρωπιάς στις πιο σκληρές και δύσκολες στιγμές, την πάταξη κάθε λανθασμένης παγιωμένης αντίληψης γύρω από τη θέση της γυναίκας και τους οικογενειακούς δεσμούς, τα λάθη, τις τύψεις, την ελπίδα, αλλά και τον πόνο που δε λυτρώνεται πάντα...  ''Το μονοπάτ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Αγαπώ τη θάλασσα και μου αρέσει να την παρατηρώ είτε είναι γαλήνια είτε φουρτουνιασμένη... Ακόμη κι αν η παλίρροια έρχεται να παρασύρει, ή, ακόμη και να φανερώσει τα πάντα στο διάβα της. Ασκεί πάνω μου μία ανεξήγητη γοητεία που αντί να με τρομάζει, καταφέρνει και με απελευθερώνει με έναν τρόπο που δεν μπορώ μα μήτε και θέλω -να σας πω την αλήθεια- να ψάξω παραπάνω. Το αποδέχομαι ως έχει. Και κάπως έτσι, η παλίρροια ήρθε να με ''βρει'' ξανά μέσα από το ομώνυμο μυθιστόρημα της συγγραφέως Μαίρης Κωνσταντούρου, το οποίο κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινή ιστορία όπου παντρεύει αρμονικά το ιστορικό πλαίσιο με εκείνο της εύστοχης κοινωνικής τοποθέτησης που ενισχύεται από την πρέπουσα δόση μυστηρίου και μεταφυσικού. Σας έχω ξαναμιλήσει για την αγάπη που τρέφω προς τα μυθιστορήματα εκείνα των οποίων οι ιστορίες βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Τα αντιμετωπίζω σαν να στέκομαι μπροστά σε έναν καθρέπτη πάνω στον οποίο...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Εάν τα βιβλία είναι ''παράθυρα'' που ''ανοίγοντάς'' τα μας επιτρέπουν να ρίξουμε ματιές στον κόσμο της φαντασίας και σε άλλα πιθανά παράλληλα σύμπαντα με το δικό μας, τότε εκείνα (τα βιβλία) που οι ιστορίες τους βασίζονται σε αληθινά γεγονότα λειτουργούν σαν άλλοι καθρέπτες που πάνω τους αντανακλάται όχι απαραιτήτως το δικό μας είδωλο, αλλά εκείνο της κοινωνίας με όλα τα καλά και κακά που την απαρτίζουν μαζί με τα πρόσωπα που ζουν μέσα σε εκείνη. Κι επειδή εγώ είμαι πολύ μικρή όχι μόνο για να συγχωρήσω τον κόσμο, αλλά και για να τον κρίνω -όπως έχω ξαναπεί- προσεγγίζω με έναν συγκεκριμένο τρόπο ανάλογα βιβλία. Όχι! Δεν τα φοβάμαι. Ούτε τα θεωρώ ως κάτι το απρόσιτο που δεν μπορώ, ή, δεν πρέπει να αγγίξω, αλλά να... Έχω μάθει να μην κρίνω τις ζωές και τις αποφάσεις των άλλων ανθρώπων, αρχικά γιατί είναι κάτι που δεν με αφορά και δεν με ενδιαφέρει και δεύτερον διότι δεν έχω δικαίωμα να κάνω στους άλλους ανθρώπους ό,τι δε θέλω να κάνο...

  Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις των αυτοκινήτων και των αγώνων δρόμου... Αρέσκομαι ως αναγνώστρια να μπαίνω στη διαδικασία -κάποιες φορές μέσα στον χρόνο- να ''ξεφεύγω'' από τα γνώριμα αναγνωστικά μου ''λημέρια'' και να προκαλώ (εντός κι εκτός εισαγωγικών) τις προτιμήσεις μου γύρω από τα βιβλία. Το βλέπω σαν ένα παιχνίδι με επίκεντρο τη φιλαναγνωσία, καθώς και ως μία ευκαιρία να ''γνωρίσω'' επιπλέον λογοτεχνικά είδη και δημιουργούς που μέχρι και σήμερα δεν είχε τύχει να διαβάσω κάποιο έργο τους και αυτό να έχει ως αποτέλεσμα είτε να μείνω ικανοποιημένη από αυτήν την αναγνωστική εμπειρία είτε να ''κλείσει'', μία και καλή, αυτός ο ''κύκλος''. Όταν μου εστάλη από τις εκδόσεις Στίξις το βιβλίο του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Δημήτρη Κουνέλη, με τίτλο ''Ειδικές διαδρομές'' (υπότιτλος: Στιγμές αγώνων και ζωής) δε σας το κρύβω ότι η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι επρόκει...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία άλλη οπτική γύρω από ''Ιστορίες αγάπης και απάτης'' Λένε ότι στον πόλεμο και στον έρωτα πώς όλα επιτρέπονται και απ'αυτό παίρνει έμπνευση η συγγραφέας Αλίκη Αλιφέρη και στο καινούργιο της πόνημα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κύφαντα, θα έρθει να μας μιλήσει για εκείνες τις ''Ιστορίες αγάπης και απάτης''. Ναι, μη σας κάνει εντύπωση το πώς η αγάπη και η απάτη -ούσες δύο έννοιες εκ διαμέτρου αντίθετες- να γίνονται ένα μέσα στην παρούσα συλλογή αυτοτελών διηγημάτων που παντρεύουν το αστυνομικό μυστήριο με εκείνο του μεγαλείου του έρωτα. Άλλωστε, πόσες φορές δε μιλάμε για ''θύματα'' του έρωτα πέραν εκείνων των πραγματικών εγκλημάτων εις βάρος των ανθρώπων; Αφήστε που η συγγραφέας και από το προηγούμενο έργο της ''Το ναρκοπέδιο του έρωτα'' (εκδ. Ωκεανός) -όσοι/ες το έχουμε διαβάσει θα καταλάβετε τι εννοώ- μας έδειξε ότι αρέσκεται να μας παρουσιάζει τον έρωτα ως ένα αλλιώτικο ''πεδί...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η ''απόσταση'' που με χωρίζει ως αναγνώστρια από τον/την εκάστοτε συγγραφέα και το πώς, εντέλει, τον/την ''γνωρίζω'' μόνο μέσα από τα έργα του/της κι όχι σε προσωπικό επίπεδο. Προς Θεού! Μην παρεξηγηθώ! Δεν θεοποιώ τίποτα και κανέναν/καμία! Αντιθέτως, θεωρώ ότι είναι απαραίτητη αυτή η ''αποστασιοποίηση'' στα πλαίσια της πιο αντικειμενικής όχι μόνο ''ζώνης ασφαλείας'', αλλά και αναγνωστικής κρίσης προς κάθε βιβλίο που τυγχάνει να διαβάζω. Επίσης, αρέσκομαι να ''γυρνώ'' στις πένες συγγραφέων που είτε κατά το πιο πρόσφατο είτε το πιο μακρινό παρελθόν βγήκα ωφελημένη -σε αναγνωστικό επίπεδο- από την επαφή μου με κάποιο/α έργο/α τους. Έτσι, λοιπόν, σήμερα ''συναντώ'' ξανά τη συγγραφέα Κατερίνα Γυφτάκη μέσα από το καινούργιο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''ΣΟΦΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Εκεί όπου η σιωπή πονά περισσότερο από τα λόγια..." Δεν μπόρεσα ποτέ έως σήμερα να διαχωρίσω πλήρως το γεγονός ότι είμαι ένας απλός θνητός άνθρωπος με όλα εκείνα τα καλά και κακά που συνθέτουν τη φύση μου από την ιδιότητά μου ως μία φανατική αναγνώστρια και λάτρη των βιβλίων. Εκεί οφείλεται και ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τα νοήματα των βιβλίων, καθώς και τον τρόπο που τα προσεγγίζω. Δε σας έχω κρύψει, επίσης, ποτέ το πόσο πολύ συγκλονίζομαι ερχόμενη σε επαφή με βιβλία, οι υποθέσεις των οποίων βασίζονται σε αληθινές ιστορίες. Ναι, ξέρω και κατανοώ ότι η μυθοπλασία εμπνέεται από την αληθινή ζωή και τα βιώματα των ανθρώπων εκεί έξω, αλλά θα μου επιτρέψετε να μην ξεχνώ ότι το υπόβαθρό τους είναι πραγματικά γεγονότα, άνθρωποι, συναισθήματα και καταστάσεις που καθόρισαν την πορεία ζωής πολλών. Λοιπόν, αισθάνομαι μία συστολή διαβάζοντας ανάλογα έργα που προέρχεται μία από τη σκέψη του τύπου ''ποια είμαι εγώ που θα κρίνω τις ζωές, τις αποφάσεις κ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη #Αφιέρωμα στα βιβλία ''Τα ημερολόγια λένε πάντα την αλήθεια" & ''Μέσα από τη λάσπη" της συγγραφέως Δώρας Τζέμα Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που διάβασα το καινούργιο μυθιστόρημα της συγγραφέως  Δώρας Τζέμα , με τίτλο  ''Σημάδια"  (κυκλοφορεί από τις  εκδόσεις Άνεμος ) και ήταν από εκείνα τα βιβλία που αλλιώς τα περιμένεις κι αλλιώς προκύπτουν φέροντας, εντέλει, ένα ακόμη θετικότερο πρόσημο. Ένα βιβλίο από εκείνα που σου γεννούν την επιθυμία να διαβάσεις κι άλλα του/της εκάστοτε συγγραφέα/εως. ΄Ετσι κι έγινε! Η συγγραφέας μου έστειλε προς ανάγνωση και παρουσίαση και τα δύο προηγούμενα έργα της με την προϋπόθεση να γράψω για εκείνα ό,τι πραγματικά αισθάνομαι -ακόμη κι αν δεν τα βρήκα ως τα πιο αρεστά- καθώς θέλει να ακούει το αναγνωστικό κοινό και να σέβεται τις απόψεις του. Ε, δεν ξέρω για εσάς, μα εγώ αυτό το εκτίμησα! Δε λέω ότι θα με επηρέαζε σε τέτοιον καταλυτικό βαθμό ώστε να σταθώ μόνο στα θετικά των βι...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όπως ο χρόνος λειτουργεί καταπραϋντικά ως προς τη βίωση του κάθε πόνου και στενοχώριας, ανάλογα θετικά αποτελέσματα φέρει και στην επαφή μας με τις πένες δημιουργών που μπορεί να έχουμε αγαπήσει κατά το παρελθόν. Διότι, όσο περισσότερο διαβάζω τόσο περισσότερο εκτιμώ τη γραφή κάποιων συγγραφέων που δε διαβάζω, συνεχώς, δικά τους έργα, αλλά μεσολαβούν μεγάλα διαστήματα μεταξύ των αναγνώσεων των έργων τους που με κάνουν να επιθυμώ να ''επιστρέψω'' σε εκείνους/ες. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και η συγγραφέας Μαρία Παπαδάκη που έχω την καλή τύχη να τη ''συναντώ'' ξανά μέσα από το καινούργιο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Όσα κρύβει η σιωπή'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Βασισμένο το βιβλίο σε αληθινά γεγονότα, η συγγραφέας ''χτίζει'' μία υπόθεση τόσο απτή και ρεαλιστική -μέσα σε ένα κατά τ'άλλα γνώριμο κοινωνικό σκηνικό- όπου η μυθοπλασία φαντάζει να ζηλεύει την πραγματική ζωή ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη  #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση  Μέρος 2: Αννούλα  Ο στίχος ενός λαϊκού άσματος -αν τον ανακαλώ σωστά- λέει  ''Με όνομα βαρύ σαν ιστορία..."  και σκέφτομαι πόσες ιστορίες σπουδαίες, σημαντικές, ακόμη και πιο μικρές, αλλά ευρέως γνωστές δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με συγκεκριμένα πρόσωπα και τα ονόματά τους (είτε τα μικρά είτε μόνο τα επώνυμα) σαν άλλα σήματα κατατεθέν που τις κάνουν να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε τόσες κι άλλες τόσες που προκαλούν δυνατές συγκινήσεις κι ανασύρουν θύμησες από τα ''ντουλάπια'' της σκέψης και των ψυχών πολλών από εμάς. Για το δεύτερο μέρος του αφιερώματος επέλεξα να σας μιλήσω για ένα μυθιστόρημα που φέρει ως τίτλο του ένα από τα πιο αγαπημένα μου γυναικεία ονόματα. Ο λόγος για το βιβλίο της συγγραφέως Νάνσυς Καλφούδη- Παπάκου, με τίτλο ''Αννούλα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή Παιδείας (Bookguru.gr). Ένα βιβλίο, η υπόθεση του οποίου βασ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσοι κι όσες διαβάζετε τις σκέψεις μου για τα βιβλία που διαβάζω, γνωρίζετε πολύ καλά τις απόψεις μου γύρω από εκείνα τα βιβλία των οποίων οι ιστορίες βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Το πώς τα προσεγγίζω, αντιμετωπίζω, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν το θυμικό μου. Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο το οποίο έχει έρθει εδώ και κάμποσες μέρες στα χέρια μου, μα συνειδητά επέλεγα κάπως να παρατείνω τον χρόνο που θα μεσολαβούσε μέχρι να το διαβάσω. Βλέπετε, κατά μία διαβολική σύμπτωση κάποιες τραγωδίες, που δυστυχώς επαναλήφθηκαν στη χώρα μας, έχουν επηρεάσει άρδην τη σκέψη μας κι έχουν ενεργοποιήσει φόβους, μα και ποικίλους ''μηχανισμούς'' άμυνας προς εκείνους. Όμως, με το να ''τρενάρω'' (είδατε το πώς οι λέξεις βρίσκουν πάντα τις πιο κατάλληλες θέσεις στα λόγια μας;) την ανάγνωσή του δεν έβγαινε πουθενά. Το ξεκίνησα, λοιπόν, προ ημερών και το διάβασα σε παράλληλο χρόνο με άλλα έργα. Λες και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσ...