Ημερολόγια Τεράτων: Ο Κύκλωπας και το χειρότερο πάρτι που έγινε ποτέ
Αγαπώ τη μυθολογία και απορροφώ σαν σφουγγάρι κάθε νέα πληροφορία που μπορεί να λαμβάνω γύρω από εκείνη μέσα από τα βιβλία που τυγχάνει να φτάσουν στα χέρια μου και να τα διαβάσω. Κι όπως σας έχω ξαναπεί -είμαι ανάποδος χρόνος μήνες δεκατρείς- μου αρέσει πάρα πολύ να ψάχνω και να φτιάχνω με το μυαλό μου σενάρια πέρα και γύρω από το όποιο προφανές του ''φαίνεσθαι''. Δεν ισχυρίζομαι ότι οι υποθέσεις μου ευσταθούν περισσότερo από τα όσα αναφέρει ο εκάστοτε μύθος, ή, ιστορία, αλλά για μένα -ως απλή αναγνώστρια- αυτό λειτουργεί ως κάτι διεγερτικό για τη σκέψη μου. Και σε μία παντελώς, τυχαία, χρονική συγκυρία διάβασα και σας παρουσιάζω το βιβλίο της συγγραφέως Αν Μίλλερ (Anne Miller), με τίτλο ''Ημερολόγια Τεράτων: Ο Κύκλωπας και το χειρότερο πάρτι που έγινε ποτέ" (Monster Diaries: The Cyclops and the Worst Party Ever), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis. Τη μετάφρασή του έχει επιμεληθεί η κυρία Εβίτα Λύκου.
''ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ!
ΩΡΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ!
Όταν οι άνθρωποι ακούνε πως είμαι ΚΥΚΛΩΠΑΣ, σκέφτονται πάντα εκείνον τον αρχαίο μύθο που με περιγράφει σαν ένα γιγάντιο, τρομακτικό ΤΕΡΑΣ με ένα πελώριο μάτι, που ΤΡΩΕΙ ανθρώπους.
Η αλήθεια είναι πως, ναι, είμαι ΓΙΓΑΝΤΙΟΣ και έχω ένα ΠΕΛΩΡΙΟ μάτι και, εντάξει, ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ τρώω ανθρώπους… μα αυτή δεν είναι ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ!
Έγώ το μόνο που ήθελα ήταν να κάνω
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΡΤΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ!" (Από το οπισθόφυλλο)
Άραγε, πώς θα ήταν να ακούγαμε και την αντίθετη πλευρά; Τί θέλω να πω; Έχουμε σκεφτεί ποτέ το τί θα μας έλεγαν τα τέρατα και τα όποια πλάσματα και οι αντιήρωες/ιδες που μπορεί να έχουμε ''συναντήσει'' μέσα στις θρυλικές ιστορίες που είτε έχουμε ακούσει είτε έχουμε διαβάσει; Ποιος/α θα τους έδινε τον χώρο, τον χρόνο και την όποια ελευθερία να πουν και τη δική τους οπτική των πραγμάτων; Και κυρίως, ποιος/α θα ήταν πρόθυμος/η να κάτσει να ακούσει ό,τι έχουν να πουν δίχως καμία τάση προκατάληψης; Εγώ ανήκω σε αυτήν την κατηγορία που αγαπώ να διαβάζω αυτές τις ''πλευρές'' σε μεγαλύτερο βαθμό από το να κάθομαι και να μου τις αφηγούνται άλλα πρόσωπα με πιο ηρωϊκά και θελκτικά στοιχεία. Προσέξτε! Αυτό είναι κάτι παντελώς υποκειμενικό και δεν το επιβάλλω σε κανέναν και καμία.
Τί κάνει, λοιπόν, εδώ η συγγραφέας; Μας δίνει την ιστορία μεταξύ του Κύκλωπα Πολύφημου και του Οδυσσέα με τους συντρόφους του μέσα από την οπτική του πρώτου. Μία εκδοχή που θα μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι είναι κατάλληλη για παιδιά άνω των δέκα ετών, καθώς υπάρχουν σκηνές (ξέρετε ποιες εννοώ) που ναι μεν μπορεί να μην αποτυπώνονται με την ίδια σκληρότητα όπως στην πρωτότυπη ιστορία, αλλά δεν παύει να μην είναι και ό,τι πιο αθώο για τα παιδιά. Από 'κει και πέρα, η συγγραφέας προσπαθεί να μας δείξει το τί, τελικά, μπορεί να αποζητούσαν αυτά τα τέρατα (εντός κι εκτός εισαγωγικών) από τους ανθρώπους γύρω τους. Μήπως ήταν αποδοχή; Την ησυχία τους; Κάτι άλλο, ή, ένας συνδυασμός αυτών;
Στα λοιπά θετικά στοιχεία του βιβλίου συγκαταλέγονται:
- Οι περιεκτικές προτάσεις,
- Η προσεγμένη εικονογράφηση,
- Η γρήγορη και συνεχόμενη πλοκή,
- Η ευανάγνωστη γραμματοσειρά και το παιχνίδισμα στο μέγεθος αυτής,
- Καθώς και η συνολική εικόνα του έργου.
Εμένα το βιβλίο με άφησε με αρκετούς εύστοχους προβληματισμούς και με έκανε μελλοντικά να θέλω να διαβάσω κι άλλα έργα της παρούσας σειράς!
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου