Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

Τίτλος:  Αέναες ζωές Συγγραφέας:  Θεόδωρος Πάλλας Εκδόσεις:  Ελκυστής ...Ο άντρας, είναι ένας αψηλός ξερακιανός άντρας. Με τα πρώτα σκιρτήματα του ήλιου ξεκινούσε. Την ώρα που η νύχτα μαδάει, που ανίσχυρη αφήνεται στις θωπείες της αυγής, μέσα του ξεχύνεται η ενάργεια του καθήκοντος. Ακολουθεί απαρέγκλιτα ένα άτυπο σχέδιο που λες και το έχει ενδόμυχα εκπονήσει από καιρό. Άνοιγε έναν έναν τους κάδους και απλωμένος πάνω και μέσα στον καθένα ξέθαβε όσα λουλούδια έβρισκε. Ως κι αυτά που είχαν μαραμένα πέταλα πάνω σε έναν κυρίαρχο, κρατερό μίσχο. Οι κινήσεις του γινήκανε μηχανικές, λες και η μυρουδιά των λουλουδιών υπερτερεί της δυσωδίας και το χέρι του, φιλεύσπλαχνο, μπορούσε, ακολουθώντας την όσφρηση, το κάθε λουλούδι να το αναδύσει. Μετά, μια του ματιά του ήταν αρκετή. Φάσκιωνε στη σάρκα του ή άφηνε λεύτερο το κάθε λουλούδι σε μια οδυνηρή πτώση. Δεν υπάρχει κάποιος, απόλυτα ή σχετικά, αριθμός λουλουδιών που πρέπει να συγκεντρωθεί, παρά διέτρεχε το σώμα έναν συγκεκριμένο χώρο...

Τίτλος:  Κατάθλιψη. Βήματα ελπίδας από μια θεραπεύτρια Συγγραφέας:  Monika Kuros Εκδόσεις:  Αγγελάκη ΈΝΑ ΓΡΆΜΜΑ ΠΡΟΣ ΕΣΈΝΑ, ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΉΣΟΥΜΕ   Μήπως υπάρχει µέσα σου ένα βάρος που δεν µπορείς να του δώσεις όνοµα; Μια βαριά σιωπή εκεί που κάποτε χόρευε η µουσική; Μια κούραση τόσο βαθιά, που κανένας ύπνος δεν µπορεί να τη γιατρέψει; Και µήπως, πάνω απ’ όλα, νιώθεις µια απέραντη µοναξιά, ακόµα κι όταν γύρω σου υπάρχει κόσµος;    Πριν προχωρήσουµε, θέλω να ακούσεις αυτό: Ό,τι νιώθεις είναι αληθινό. Ο πόνος σου δεν είναι υπερβολή, ούτε αδυναµία. Η µάχη που δίνεις κάθε µέρα –συχνά σιωπηλά, µακριά από τα βλέµµατα των άλλων– είναι µνηµειώδης. Και θέλω να ξέρεις πως σε βλέπω. Σε ακούω.   Αυτές οι λέξεις δεν έρχονται από έναν απόµακρο, ακαδηµαϊκό πύργο. Έρχονται από τον χώρο της θεραπείας, εκεί όπου είχα την τιµή να καθίσω δίπλα σε ιστορίες σαν τη δική σου, να γίνω µάρτυρας του πόνου, αλλά και της απίστευτης ανθεκτικότητας της ανθρώπινης ψυχής. Σου γράφω ως θερα...

Τίτλος:  Κρύψου, ξημερώνει Συγγραφέας:  Αντιγόνη Ρήγα Εκδόσεις:  Λυκόφως ''Ένα απόκοσμο κορίτσι, ένα τρομακτικό τραγούδι που ακούγεται μέσα από το σκοτάδι. Κρύψου, ξημερώνει. Και το θρίλερ μόλις τώρα αρχίζει." Τί φοβάστε περισσότερο; Το σκοτάδι, ή, το ξημέρωμα με το λαμπερό του φως; Ελάτε να διαβάσουμε, παρέα, ένα απόσπασμα του μυθιστορήματος ''Κρύψου, ξημερώνει'' (έρχεται να ενταχθεί στη σειρά #pocketbooks) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως, το οποίο υπογράφει η συγγραφέας  Αντιγόνη Ρήγα. ...Ο Φοίβος, ακουμπώντας τους αγκώνες του στο τραπεζάκι της κουζίνας του μικρού διαμερίσματος που νοίκιαζε με τον Νίκο, ξέσπασε σε παραλήρημα. «Μα τι έγινε; Πώς έγιναν όλα αυτά; Δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω… Πρέπει κάποιον να ενημερώσουμε. Θα βρούμε τον μπελά μας, Νίκο. Δεν φταίμε σε τίποτα εμείς… Δεν είμαι καλά, σ’ το λέω… Και το κεφάλι μου θα σπάσει από τον πόνο… Έχουμε κανένα παυσίπ-». Ο Νίκος τον διέκοψε απότομα. «Να καταλάβεις τι; Είσαι σοβαρός; Προσπα...

Τίτλος:  Ηλέκτρα Συγγραφέας:  Ελένη Καπλάνη Εκδόσεις:  Αγγελάκη Άλλη μια μέρα πέρασε. Άλλη μια νύχτα ήρθε. Άλλο ένα βράδυ η Ηλέκτρα την έβγαζε στο μπαλκόνι. Ένιωσε την επιθυμία να πάει στον στάβλο να πάρει το άλογό της. Την Ελπίδα. Έτσι την είχε ονομάσει σε μια στιγμή παρόρμησης. Όταν της την έφερε ο Σωτήρης, ένιωσε τόσο ευτυχισμένη! Εκείνη την ώρα ένιωσε ότι υπάρχει ελπίδα. Αυτή ήταν η μόνη που της έπαιρνε τη στενοχώρια. Όταν ανέβαινε πάνω της, ένιωθε ελεύθερη. Μα η ώρα ήταν περασμένη. Αν την έβλεπε κανένας χωριανός, θα την κουσκούσευε αύριο στο καφενείο. Θα λέγανε: «Πάει αυτή, τρελάθηκε». Μα ήταν τόσο μεγάλος ο πειρασμός να βγει, να τρέξει, να απολαύσει τη σιγαλιά της νύχτας, που δεν άντεξε. Ντύθηκε γρήγορα και πήγε στον στάβλο. Σε λίγη ώρα κάλπαζε κατά το βουνό. Ο φθινοπωρινός αέρας της ανακάτευε τα μαλλιά σαν χέρι αντρικό και αυτή ένιωθε μια ηδονή να απλώνεται σε όλο της το κορμί. Ο Παύλος, μισοξαπλωμένος κοντά στις βρύσες και απολαμβάνοντας την απόλυτη ησυχία της νύχ...

Τίτλος:  Μεσσίας 21ου αιώνα: Μοίρα Συγγραφέας:  Δημήτρης Α. Παπαχρόνης Εκδόσεις:  Λυκόφως Ελάτε να διαβάσουμε, παρέα, ένα απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μυθιστορήματος, με τίτλο ''Μεσσίας 21ου αιώνα: Μοίρα", του συγγραφέα Δημήτρη Α. Παπαχρόνη, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Ένας ανερχόμενος συγγραφέας που αξίζει να συγκρατήσετε το όνομά του... Το Φοίνιξ είχε μόλις αρχίσει να φορά τα νυχτερινά του φορέματα. Η σελήνη είχε εμφανιστεί πρόωρα, ενώ ο θεός ήλιος έστελνε αποχαιρετιστήρια φιλιά στον απογευματινό ορίζοντα, βάφοντας τα σύννεφα σε αποχρώσεις φλογερές. Ο Τζόνι Φαμάρ ξύπνησε στο δωμάτιό του περίπου στις έξι και τέταρτο μετά το απόγευμα. Δεν είχε καλά-καλά ανοίξει τα μάτια κι ήδη ένιωθε τις αρθρώσεις του στυφές, σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα πεταμένα στην άκρη μιας χωματερής. Τελικά, το χθεσινοβραδινό μεθύσι με τον καλό του φίλο Άλεξ Μάθιους είχε αποδειχθεί κάκιστη ιδέα – καλά, όχι πως περίμενε να ξυπνήσει σαν την Χιονάτη μετά το τρυφερό φιλί τ...

Τίτλος:  Under the rose Συγγραφέας:  Michael E. Spiggos Εκδόσεις:  Συμπαντικές Διαδρομές 5. ''Impermanence" Powerless,  We wage our war against our deepest sorrow In cold embrace And in soulless trepidation We cast aside the shreds of dignified devotion Our impermanence a deathless prison And in eternity Rests our victory Where remembrance fleetingly drained The light from our empty hearts And there, where life pointlessly lead us Abandoned and betrayed We drown ourselves in deep desperation Hopelessly dreaming for a bright new day And so effortlessly we surrender  Before the solemn grandeur of eternal night  And yield and forfeit our arms Shedding our skins in humble assent For the dark, in silence, claims the final crown. (Έρχεται από το πρώτο κεφάλαιο, που ονομάζεται Ad Oblivionem) 7. ''Hope’s First Breath" Hope’s first breath Rose like a rayless sun Amidst abstract brushstrokes of cloud and rain On a shapeless canvas of grey and black There was no warmt...

Τίτλος:  Η Αγάπη στο διαδίκτυο Συγγραφέας:  Ευτυχία Ανδριτσάκη Εκδόσεις:  Ελκυστής Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ   Στο «BienVenido» λοιπόν βρέθηκαν οι δύο φίλες τη συγκεκριμένη μέρα να πίνουν τις μαργαρίτες τους. Αφού αντάλλαξαν τα νέα τους, ε ντελώς τυχαία η συζήτηση ήρθε και πάλι στ ο θέμα της ανεύρεσης συντρόφου για την Αγάπη . «Άσε με ,  βρε  Χριστίνα , μη με πρήζεις. Σου είπα προσπαθώ να κάνω κάτι, αλλά όλο πέφτω σε ιδιόρρυθμους ». «Αγάπη  μου ,  όλοι ιδιόρρυθμοι είμαστε. Το θέμα είναι να  ψάξεις να βρεις άντρα με  ιδιορρυθμία που θα ταιριάζει με τη δική σου. Σκέψου το στατιστικά. Όσο μεγαλύτερο είναι το δείγμα  που ερευνάς , τόσες περισσότερες και οι πιθανότητες να τον βρεις. Πρέπει  να μεγαλώσεις το δείγμα σου». «Ο περίγυρός μου και ο δικός σου κύκλος δεν είναι ατελείωτοι. Τι να κάνω ,   βρε Χριστίνα ;  Ν α βγω στον δρόμο και να ζητάω απ ’  όλους τους άντρες που συναντώ  να βγουν μαζί μου ;  Ή να βάλω αγ...