Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο ''Λιμνότοπος: Το στοιχειό'' (εκδ. Ελκυστής)

Τίτλος: Λιμνότοπος: Το στοιχειό

Συγγραφέας: Χρήστος Κιοσσές

Εκδόσεις: Ελκυστής

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

...Ο παππούς Πέτρος ανοίγει τρομαγμένος τα μάτια του. Ο καναπές του βρίσκεται ακριβώς κάτω από το παράθυρο και ακούει καθαρά τη γυναικεία φωνή. Αφουγκράζεται ασάλευτος τον αέρα που κραδαίνει με οργή τα ταλαιπωρημένα παντζούρια, δεν είναι σίγουρος αν ήταν κάποιο κακό όνειρο που του παίζει παιχνίδια ή απλώς αυτό το καταραμένο τσίπουρο που του έδωσε ο αδερφός του και πιθανόν να ήταν πολύ δυνατό ακόμη και για τον ίδιο. Όχι! Κάνει λάθος, δεν είναι τίποτα από τα δύο καθώς έτσι όπως βρίσκεται ξαπλωμένος πλάγια και γυρισμένος προς την ανοιχτή πόρτα του διαδρόμου, βλέπει μια κατάλευκη μορφή να περνά αργά και να κατευθύνεται προς την εξώπορτα.

Ναι, τώρα ακούει καθαρά το κάλεσμα του ανέμου «Γιαννούλαααα, Γιαννούλα!»

Πετά από πάνω του την κουβέρτα, έχει μπιμπικιάσει όλο του το κορμί και δεν είναι από το κρύο. Ο τρόμος τον αναγκάζει να αναριγήσει ολόκληρος. Η Εξώπορτα ανοίγει και ο αέρας ρίχνεται μανιασμένος μέσα στο σπίτι σπρώχνοντας μαζί του και το παγωμένο χιόνι. Ο παππούς γουρλώνει τα μάτια του και πετάγεται αμέσως όρθιος, τρέχει προς την πόρτα χωρίς όμως να τολμήσει να φωνάξει, φοβάται να το κάνει και μόνο μέσα στο μυαλό του ουρλιάζει από τον πανικό, μόνο αυτές οι τρεις λέξεις εκεί μέσα χοροπηδούν με πανικό «Μη βγεις έξω, μη βγεις έξω!» Αλλά αυτή το έκανε, η Γιαννούλα άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω.

Χωρίς να διστάσει στιγμή, πετάγεται ξυπόλητος μέσα στο χιόνι αλλά η μικρή εγγονή του δεν φαίνεται πουθενά. Το χιόνι δεν έχει σταματήσει στιγμή να πέφτει με ορμή και με τον δυνατό αέρα να τον χτυπά στα μάτια αλύπητα κάνει το έργο του αδύνατο. Αν συνδυάσεις δε και την λευκή νυχτικιά της Γιαννούλας δεν υπάρχει περίπτωση να τη βρει, έχει γίνει αόρατη μέσα στο κατάλευκο τοπίο! Μόνη του ελπίδα οι πατημασιές μέσα στο χιόνι... αλλά ούτε και αυτές υπάρχουν ολόγυρα. Λες και έχουν ρίξει ένα παχύ λευκό σεντόνι. «Πως είναι δυνατόν» σκέφτεται, «δεν μπορεί να πέταξε»! Ξαφνικά με την άκρη του ματιού του βλέπει μια σκιά κάτω από την κληματαριά. «Σίγουρα είναι αυτή, πρέπει να είναι!» με τις σκέψεις του να βροντοφωνάζουν, χωρίς όμως να βγάζει άχνα γιατί έχει καταλάβει τι συμβαίνει, γιατί απλά ξέρει τον υπεύθυνο και γνωρίζει ότι δεν πρέπει να βγάλεις τσιμουδιά. Με αυτές τις σκέψεις σφίγγει τα δόντια του και τρέχει αμίλητος προς το μέρος της.

Με μεγάλες δρασκελιές κινείται προς τα εκεί αλλά με τρομερή δυσκολία, είναι κάπου στα δέκα μέτρα μακριά αλλά δεν υπάρχει σημάδι. Πώς στο καλό να πήγε εκεί! Σαν να την πήρε ο άνεμος, όμως γνωρίζει ότι για όλα είναι ικανό αυτό το καταραμένο και έτσι συνεχίζει βάζοντας όλη του την ενέργεια.

Έχει φτάσει στα δύο μέτρα δίπλα της και τώρα την αναγνωρίζει, ναι, στα σίγουρα είναι αυτή. Βρίσκεται κάτω από τη φορτωμένη με ένα τόνο χιόνι, κληματαριά και έχει σκυμμένο το κεφάλι της, ενώ βρίσκεται «επάνω στο χιόνι!» Ξεφεύγει ένα επιφώνημα από τον παππού Πέτρο βλέποντας την μικρή εγγονή του να αιωρείται.

Κρατήθηκε με το ζόρι για να μην αρχίσει να ουρλιάζει από αυτό το σατανικό παιχνίδι που τους έχει στήσει ο διάολος. Αρπάζει τη Γιαννούλα στην αγκαλιά του και του κόβεται το αίμα, λες και έχει αγκαλιάσει ένα παγωμένο σίδερο, ένα κομμάτι πάγο...

Συνεχίζεται...

Περίληψη οπισθοφύλλου:

Ξεριζώθηκαν με τη βία από τα σπίτια τους. Η οικογένειά τους ξεκληρίστηκε από τις σφαγές του τουρκικού στρατού και των Τσέτιδων. Όσοι επέζησαν γύρισαν πίσω στην πατρίδα τους κατακερματισμένοι ψυχικά και σωματικά, αλλά γεμάτοι ελπίδα για ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα αρχή.

Μετέφεραν ό,τι κατάφεραν να περισώσουν από το βιος τους και έχτισαν το νέο τους σπιτικό με κόπο και ιδρώτα. Όμως έκαναν ένα λάθος, ένα θανάσιμο και ασυγχώρητο λάθος. Σε αυτά τα χώματα που πάτησαν και τόλμησαν να τα ανακατέψουν ήταν θαμμένο ένα ανίερο μυστικό, το οποίο είχε δεθεί με τον ίδιο τον διάβολο.Αυτό ξύπνησε! Επί έναν αιώνα το θηρίο θα τους κυνηγήσει με κάθε τρόπο, διψώντας για αίμα… και θα το πάρει.

*Τα πνευματικά δικαιώματα τόσο της εικόνας του εξωφύλλου όσο και του άνωθεν αποσπάσματος ΔΕΝ ανήκουν στο blog, αλλά αποκλειστικά στον συγγραφέα και στον εκδοτικό οίκο.

**Το απόσπασμα δημοσιεύεται κατόπιν συνεννόησης και συναίνεσης του συγγραφέα και του εκδοτικού οίκου.