Όλα στον βωμό των followers ή αλλιώς ουσία κειμένων έναντι πολλών ακολούθων...

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com)

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Όλα στον βωμό των followers ή αλλιώς ουσία κειμένων έναντι πολλών ακολούθων...

Νέα χρονιά κι επανέρχομαι στη στήλη #περίβιβλίωνσκέψεις με ένα άρθρο μου σχετικά με ένα ζήτημα που με απασχολεί, όλο και πιο έντονα, τους τελευταίους μήνες και θεωρώ ότι, πλέον, έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή για να το μοιραστώ μαζί σας. Προφανώς και δε χρειάζεται να διαθέτετε τις μαντικές ικανότητες της Πυθίας, ώστε να μαντέψετε το τί με προβληματίζει, αφού ο τίτλος ''Όλα στον βωμό των followers ή αλλιώς ουσία κειμένων έναντι πολλών ακολούθων..." νομίζω ότι είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρος. Αλλά ας μη μακρυγορώ άλλο κι ας περάσω στην αποτύπωση των σκέψεών μου.

Αντιλαμβάνομαι και σέβομαι, απολύτως, ότι οι εκδοτικοί οίκοι είναι επιχειρήσεις που εμπορεύονται τα βιβλία που επιλέγουν να εκδώσουν. Προφανέστατα και για να είναι μία επιχείρηση υγιής, να αποφέρει κέρδη και να πληρώνονται όλοι/ες όσοι/ες εργάζονται μέσα σε εκείνη πρέπει να πωλούνται τα βιβλία και να μην υπάρχει κανενός είδους ζημία. Κι επειδή, κακά τα ψέματα, ζούμε σε μία εποχή όπου τα πάντα γύρω μας περνούν μία κρίση (οικονομική κι όχι μόνο!), είναι αναμενόμενο αυτό να επηρεάσει και τις πωλήσεις των βιβλίων, αφού για πολλούς ανθρώπους φαντάζει ως ένα πολύ αγαπημένο, μα πια ακριβό κι όχι τόσο απαραίτητο μέσο ψυχαγωγίας. Έχοντας, λοιπόν, αυτό κατά νου οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων και λογικά και των εμπορικών/οικονομικών τμημάτων των εκάστοτε εκδοτικών ψάχνουν να βρουν τρόπους ώστε να διαφημίσουν τα βιβλία τους και να τα καταστήσουν ενδιαφέροντα προς αγορά κι ανάγνωση για το καταναλωτικό κοινό. Κάτι απολύτως φυσιολογικό κι έντιμο ως πρακτική, με δεδομένο ότι δε χρησιμοποιούν μέσα που προκαλούν κάποιο κακό.

Λόγω της αυξανόμενης παρουσίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας (μαζί με τα όποια θετικά κι αρνητικά μπορεί αυτά να επιφέρουν!), μία έξυπνη στρατηγική κίνηση μάρκετινγκ (για να στραφούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι προς τη φιλαναγνωσία) είναι οι εκδοτικοί οίκοι να προβαίνουν σε συνεργασίες με ανθρώπους που έχουν μία έντονη και διαδραστική παρουσία στον χώρο αυτόν και μπορούν να παρουσιάσουν/προτείνουν στο κοινό τους τα βιβλία. Δόξα τω θεώ, ανήκω σε εκείνη την κατηγορία των bookbloggers που έχω μία άριστη συνεργασία με τους εκδοτικούς που συνεργάζομαι και με εμπιστεύονται να παρουσιάσω τα βιβλία τους όλα αυτά τα χρόνια. Και ναι! Δεν το έχω κρύψει ποτέ ότι υπάρχουν άνθρωποι (άλλοι/ες bookbloggers) που τους/τις θαυμάζω για τη δουλειά που κάνουν.

Ωραία θα μου πείτε μέχρι εδώ, αλλά μπορεί να αναρωτιέστε ποια είναι η δική μου ένσταση. Θα σας εξηγήσω αμέσως. Τώρα θα γίνω κακιά! Ω ναι! Διότι, έχει φτάσει κάπου ο κόμπος στο χτένι που λένε και δυστυχώς ζημιωμένη βγαίνει τόσο η λογοτεχνία όσο και οι άνθρωποι που την αγαπάμε. Ναι, είναι λογικό ο μεγάλος αριθμός ακολούθων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και λοιπών πλατφορμών (εδώ κρατώ μία επιφύλαξη, διότι πολλά απ'αυτά δεν είναι αληθινά, μα προϊόντα που έχουν αγοραστεί από τους κατόχους των εν λόγω προφίλ - σας έχω πει νομίζω τον τρόπο που με είχαν πλησιάσει και μένα πριν από καιρό και μου μίλησαν και για τις ταρίφες αναλόγως με τον αριθμό ακολούθων που ήμουν διατεθειμένη να αγοράσω!) να φαντάζει δελεαστικός και πολύ βολικός ώστε να προσελκύσει περισσότερο κόσμο.

Όμως, ας πούμε κάποια πράγματα ακριβώς όπως είναι και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Και για να μην σας κουράσω, θα αναφέρω κάποια ενδεικτικά, που τα θεωρώ ως και τα πιο σοβαρά.

1) Το γεγονός ότι κάποιος/α έχει πολλούς ακολούθους ΔΕΝ σημαίνει ότι επειδή θα του/της σταλεί το βιβλίο, θα το διαβάσει πριν το παρουσιάσει. Μη νομίζουν ότι μπορούν να μας δουλέψουν! Πηχυαίοι τίτλοι, άναρθρες κραυγές και αλαλαγμοί του τύπου: ''Είναι τέλειο!'', ''Είναι φοβερό!'', ''Το λάτρεψα!, ''Must read'' και πολλοί ακόμη καλό θα είναι να μην εντυπωσιάζουν τόσο εύκολα! Διότι, μας πουλούν τρέλα τα εν λόγω πρόσωπα που για μερικά λεπτά δημοσιότητας και για να τραβήξουν τους χορηγούς θα πουλούσαν και την ψυχή τους στο διάολο. Κι άντε και ότι σε πείθουν και το αγοράζεις και το διαβάζεις το βιβλίο και δεν έχει καμία σχέση με αυτό που σου έταξαν, τί γίνεται τότε; Θα σου επιστρέψουν το αντίτιμο της αγοράς του; Δεν το νομίζω...

2) Δε γίνεται να συγκρίνει ο οποιοσδήποτε/η οποιαδήποτε την αξία της δουλειάς ενός/μίας bookblogger βάσει τον αριθμό των ακολούθων στα προσωπικά του/της προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δε θέλω να σας χαλάσω το όνειρο, μα αυτό ΔΕΝ αποτελεί κανενός είδους βαρύτητας κι αξιοπιστίας και σοβαρής δουλειάς του εκάστοτε προσώπου. Αυτό το πρόσωπο μπορεί να γράφει από αρκετά καλά έως κι εξαιρετικά κείμενα που αναδεικνύουν το κάθε βιβλίο και για χίλιους δύο (συνήθως ασήμαντους λόγους) να μην έχουν τόσους πολλούς ακολούθους. Ή πάλι μπορεί να συμβαίνει το αντίθετο. Να έχουν έναν πολύ μεγάλο αριθμό ακολούθων, μα τα κείμενά τους να μην έχουν καμία βάση και να μη σχετίζονται με το βιβλίο που παρουσιάζουν (διότι, δεν παίρνω κι όρκο ότι τα διαβάζουν!)... Άρα, να μη σας κάνει εντύπωση που το αναγνωστικό κοινό απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τα βιβλία!

3)Κι έρχομαι στο επόμενο σκέλος που αφορά την έκταση των κειμένων του/της εκάστοτε γράφοντος/ουσης και το κατά πόσο ουσιαστικό, ρεαλιστικό, αντικειμενικό και συμβατό με την πλοκή/ύπαρξη του βιβλίου είναι. Τί; Σας σόκαρα; Δεν το νομίζω! Η ιστορία έχει αποδείξει ότι μέσα σε πέντε αράδες κάποιος/α μπορεί να πει τα πάντα με ορθά επιχειρήματα για ένα βιβλίο και να αναδείξει όλο του το νόημα κι άλλος/η να χρειάζεται να γράψει λογύδρια (με πολλές αερολογίες, επαναλήψεις, άντε να βάλω και τα κλεμμένα αποσπάσματα από κριτικές τρίτων!) για να γεμίσει το όποιο κενό της σκέψης και αντίληψής του/της. Και με αυτό θέλω να πω ότι ΔΕΝ πρέπει να ταυτίζουμε τον όγκο μίας κριτικής με το αν είναι καλή, ή, όχι!

Και με τη φόρα που έχω πάρει θα σας έλεγα τόσα κι άλλα τόσα, κάπου εδώ θα ''κλείσω'' το σημερινό μου άρθρο μιας και θεωρώ ότι καταλάβατε απολύτως το τί με ενοχλεί και εύχομαι να εισακουστούν και οι προβληματισμοί μου εκεί που πρέπει. Διότι, όχι μόνο εγώ, αλλά αρκετοί/ες bookbloggers εκεί έξω αγαπάμε τη λογοτεχνία και θέλουμε να αναδεικνύουμε τους/τις συγγραφείς και τα βιβλία, μα να μη μας περνάνε και για κορόιδα! Διαθέτουμε πολύ από τον πολύτιμό μας χρόνο (μαζί με τα αρκετά χρήματα που ξοδεύουμε μέσα στη χρονιά για να αγοράσουμε βιβλία - δεν είναι όλα δωρεάν από τις συνεργασίες μας!) κι ακόμη περισσότερη σκέψη και όπως χαριτολογώντας λέω ''φαιά ουσία'' για να κάτσουμε να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να αντιληφθούμε τα νοήματά του, να αναδείξουμε τα θετικά, ή, αρνητικά του στοιχεία και να το παρουσιάσουμε, εντέλει, στο αναγνωστικό κοινό με σεβασμό, προσοχή κι ενσυναίσθηση. 

Ποια η δική σας άποψη;

Τα σχόλια σας πάντα ευπρόσδεκτα κάτω από το άρθρο!