Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ειρήνη Λοϊσίου

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΛΟΪΣΙΟΥ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Σημερινή μου καλεσμένη στη στήλη των συνεντεύξεων η συγγραφέας Ειρήνη Λοϊσίου. Την ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις της. Από τις εκδόσεις Ιβίσκος κυκλοφορεί το βιβλίο της, με τίτλο «ΤΟ ΝΟΗΜΑ». Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν από κάποιο βιβλιοπωλείο, είτε από το επίσημο site του εκδοτικού.

Πάμε να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Πότε ήταν η στιγμή που καταλάβατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ε.Λ. Ανέκαθεν εκφραζόμουν και αποφορτιζόμουν μέσα από τη γραφή. Κρατώ ημερολόγιο από έφηβη. Θυμάμαι επίσης στο λύκειο να γράφω εκθέσεις γεμάτες ερωτήσεις και προβληματισμούς, και μια καθηγήτρια να μου λέει πως έχω πολύ ενδιαφέρουσα λογοτεχνική γραφή.. αλλά όχι δομή έκθεσης!

Ωστόσο, η βαθύτερη και πιο συνειδητή επιθυμία να ασχοληθώ με τη συγγραφή αναδύθηκε πριν 15 χρόνια περίπου κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας μου. Εκεί η γραφή έπαψε να είναι μόνο τρόπος έκφρασης και έγινε γέφυρα: ένας τρόπος κατανόησης, επεξεργασίας και τελικά προσφοράς. Ένιωσα πως όσα γράφονταν δεν αφορούσαν μόνο εμένα, αλλά μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν καθρέφτης και για άλλους ανθρώπους.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος το βιβλίο σας με τίτλο «ΤΟ ΝΟΗΜΑ». Να είναι καλοτάξιδο. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι’ αυτό;

Ε.Λ. Το «ΝΟΗΜΑ» δεν γεννήθηκε ως ένα ακόμη βιβλίο αυτοβελτίωσης με απαντήσεις και οδηγίες. Γεννήθηκε από την ανάγκη να σταθούμε λίγο, να σωπάσουμε και να ακούσουμε.

Μέσα από απλές, ανθρώπινες ιστορίες, προσκαλεί τον αναγνώστη σε μια εσωτερική συνάντηση με τη δική του φωνή, εκείνη που συχνά χάνεται μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας. Δεν υπόσχεται λύσεις ούτε έτοιμα συμπεράσματα.

Αντίθετα, δημιουργεί χώρο για ερωτήσεις, για παύσεις, για επιστροφή σε ό,τι έχει πραγματική σημασία για τον καθένα ξεχωριστά.

Το «ΝΟΗΜΑ» είναι μια ήσυχη υπενθύμιση πως όσα αναζητούμε έξω, συχνά βρίσκονται ήδη μέσα μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Γιατί επιλέξατε να γράψετε ένα βιβλίο που ανήκει στο είδος της αυτοβελτίωσης;

Ε.Λ. Η αλήθεια είναι πως η λέξη «αυτοβελτίωση» δεν με εκφράζει ακριβώς, ούτε ως συνολική προσέγγιση ούτε ως κατηγορία μέσα στην οποία θα τοποθετούσα το βιβλίο. Νιώθω πολύ πιο κοντά στην έννοια της αυτογνωσίας.

Πιστεύω ότι ουσιαστικότερο βήμα δεν είναι να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας, αλλά να τον γνωρίσουμε και να τον αποδεχτούμε ακριβώς όπως είναι. Από εκεί και πέρα, κάθε μορφή «βελτίωσης» έρχεται φυσικά και αβίαστα, όσο πλησιάζουμε στην αλήθεια μας και συνδεόμαστε με τον εαυτό μας.

Γι’ αυτό επέλεξα να γράψω ένα βιβλίο που δεν εκπαιδεύει τον άνθρωπο στο να διορθώνει τον εαυτό του, αλλά στο να τον ακούει. Ένα βιβλίο που συνδέει με το μέσα, ώστε να δημιουργηθεί το έδαφος για έναν ουσιαστικό, ειλικρινή εσωτερικό διάλογο.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Ποια η πηγή έμπνευσης της ιστορίας του βιβλίου σας;

Ε.Λ. Η πηγή έμπνευσης των ιστοριών μου είναι οι δικές μου εσωτερικές βουτιές στην αυτογνωσία και οι συνειδητοποιήσεις που προέκυψαν μέσα από αυτές. Στιγμές σιωπής, παρατήρησης και επαφής με έννοιες που με απασχόλησαν βαθιά σε διαφορετικές φάσεις της ζωής μου.

Ωστόσο, δεν γράφω με σκοπό να επιβάλω μια άποψη ή να προτείνω μια «σωστή» αλήθεια. Αντίθετα, η πρόθεσή μου είναι να φωτίσω σημεία, να ανοίξω ερωτήματα και να δημιουργήσω χώρο, ώστε ο αναγνώστης να οδηγηθεί στις δικές του προσωπικές επιγνώσεις. Οι ιστορίες λειτουργούν ως αφορμές, όχι ως απαντήσεις.

Με αυτόν τον τρόπο, κάθε αναγνώστης συναντά μέσα στις σελίδες του βιβλίου τη δική του διαδρομή και όχι τη δική μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να ολοκληρώσετε τη συγγραφή του;

Ε.Λ. Κάποιες από τις ιστορίες του βιβλίου γράφτηκαν αρκετά χρόνια πριν, ενώ άλλες είναι πιο πρόσφατες. Δεν πρόκειται για ένα έργο που δημιουργήθηκε γραμμικά μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, αλλά για υλικό που ωρίμαζε μέσα στον χρόνο.

Η συνειδητή απόφαση, όμως, να το πάρω «ζεστά» και να δέσω τις ιστορίες μεταξύ τους, να συνθέσω νέες βασισμένες σε έννοιες-πυλώνες που ήθελα να θίξω και να δημιουργήσω ένα ολοκληρωμένο βιβλίο ιστοριών συνειδητότητας, αναδύθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια.

Η ολοκλήρωσή του ήρθε, για να είμαι ειλικρινής, μετά το «ναι» από τις εκδόσεις Ιβίσκος. Εκείνη τη στιγμή η ιδέα πήρε μορφή δέσμευσης και ευθύνης, και το βιβλίο απέκτησε την τελική του συνοχή.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Πόσο εφικτό πιστεύετε ότι είναι να βρούμε «Το Νόημα»; Μπορεί αυτό να λάβει διαφορετική μορφή για τον καθέναν και την καθεμία ξεχωριστά;

Ε.Λ. Το νόημα δεν το «βρίσκεις». Το θυμάσαι. Υπάρχει ήδη μέσα μας και μια πτυχή του εαυτού μας το γνωρίζει από πάντα.

Δεν έχει την ίδια μορφή για όλους. Είναι μοναδικό για τον κάθε άνθρωπο, γιατί γεννιέται από τη δική του αλήθεια, τις αξίες και τις εσωτερικές του ανάγκες. Το αν θα το θυμηθούμε, όμως, έχει να κάνει με το αν θα τολμήσουμε για λίγο να σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο προς τα έξω και να στραφούμε προς τα μέσα. Εκεί όπου, στην πραγματικότητα, κρυβόταν πάντα το δικό μας ΝΟΗΜΑ.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Τέλος, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο που ανήκει στο είδος της αυτοβελτίωσης. Τί θα επιθυμούσατε να αποκομίσουν οι αναγνώστες/στριες από την ανάγνωση του βιβλίου σας;

Ε.Λ. Θα ήθελα, κλείνοντας το βιβλίο, να νιώσουν λίγο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο να ακούν τη δική τους φωνή. Να αισθανθούν λίγο πιο κοντά στον εαυτό τους, χωρίς πίεση να αλλάξουν, χωρίς την ανάγκη να «διορθωθούν».

Με αλήθεια, με τρυφερότητα και με αγάπη. Αν το βιβλίο καταφέρει να τους προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να συναντήσουν τον εαυτό τους λίγο πιο καθαρά, τότε έχει εκπληρώσει τον σκοπό του.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Vivliovamon