Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη 

Όπως προείπα σε προηγούμενο κείμενό μου, πλέον, έχω πάρει κάποιες αποφάσεις σε σχέση με τα βιβλία και την ανάγνωση. Θέλοντας, λοιπόν, να εστιάσω την προσοχή μου προς συγκεκριμένα λογοτεχνικά είδη που με ενδιαφέρει να αποκτήσω επιπλέον αναγνωστική εμπειρία, καθώς και να ανακαλύψω τις πένες και άλλων συγγραφέων, εγχώριων και μη, θεωρώ ότι η απόφασή μου να αφιερώσω τον μήνα Οκτώβρη στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας, όπως και των όποιων ''παρακλαδιών'' αυτών αποδείχθηκε, από τις αρχές κιόλας, αρκετά σωστή. Σήμερα, διάβασα και σας μιλώ για το μυθιστόρημα φανταστικού ρεαλισμού της συγγραφέως Ιωάννας Τσιάκαλου, με τίτλο ''Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Writing Nook. Ένα αλληγορικό μυθιστόρημα αυτοαγάπης κι αυτοαποδοχής που συνδυάζει την πραγματικότητα με τη μαγεία της φαντασίας.

''Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη'', ο τίτλος του βιβλίου και όχι! Μη βιαστείτε να ταυτίσετε την παρούσα μάγισσα με εκείνες τις κακές, άσχημες και σε πιο προχωρημένη -τις περισσότερες φορές- ηλικία μάγισσες των παραμυθιών που διαβάζαμε όταν ήμασταν μικρά παιδιά. Εδώ έχουμε μία μάγισσα που φέρει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που την καθιστούν καλή και θελκτική στα μάτια μας. Μία μάγισσα που σαν κάθε νεαρή κοπέλα, εκεί έξω, θα βρεθεί αντιμέτωπη με κακούς χαρακτήρες ανθρώπων που δε θα φέρουν τίποτα από τα ιπποτικά ιδανικά. Μία μάγισσα που θα έχει την κακή τύχη να μη γνωρίσει την αγάπη από την αρχή. Ή μήπως όλα αυτά που θα βιώσει θα την κάνουν να δει ότι η αγάπη για τον εαυτό μας είναι πάντα εκεί, αρκεί κι εμείς να αφήσουμε τόσο στους/στις γύρω μας όσο και σε εμάς τους/τις ίδιους/ες να μας αγαπήσουν/με όπως μας πρέπει; Δίχως συμβιβασμούς, ή, τυχόν λανθασμένους υποβιβασμούς...

''Δύο παλιές φίλες συναντιούνται μετά από χρόνια και αποφασίζουν να καλύψουν το κενό. Καταλήγουν να συζητούν για τα περασμένα, τον έρωτα, τις δυσκολίες των σχέσεων και το πόσο εξαντλητικό είναι το κυνήγι της αγάπης.

Μέσα από βαθιές, ειλικρινείς συζητήσεις για κακούς μάγους, φαντάσματα, οχιές που πότε δαγκώνουν και πότε θεραπεύουν και ιππότες που δεν ξέρουν πώς να είναι ιππότες, κάνουν μια βουτιά στο παρελθόν, ανακαλύπτουν μαζί βαθύτερες αλήθειες για τη ζωή και τον εαυτό τους και έρχονται πιο κοντά. Στο τέλος θα χρειαστεί να αναρωτηθούν κατά πόσο είναι τελικά συνετό να ψάχνεις απεγνωσμένα την αγάπη έξω από εσένα, ή αν είναι περισσότερο φρόνιμο να την βρεις πρώτα μέσα σου." (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας έχει μία πένα που στηρίζεται σε μία καλή και θέλω να πιστεύω αξιοποιήσιμη βάση που με προσοχή κι εργασία από μεριάς της θα εξελίσσεται βιβλίο με το βιβλίο. Παίρνοντας έμπνευση από αληθινά γεγονότα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και πιο συγκεκριμένα τις ερωτικές και φιλικές, θα προσπαθήσει να αναδείξει προβληματισμούς, σκέψεις, συναισθήματα και να ακολουθήσει τις πράξεις των προσώπων που θα πρωταγωνιστήσουν μέσα στην ιστορία με απώτερο σκοπό να δείξει στο αναγνωστικό κοινό τον δρόμο της αναγέννησης. Ένας δρόμος δύσκολος, χρονοβόρος κι αρκετά επίπονος. Αρκεί να σκεφτούμε το πόσο μπορεί να έχουμε ταυτιστεί και υιοθετήσει την όποια αρνητική θέση των γύρω μας -ακόμη και δική μας- για το άτομό μας. Και για σκεφτείτε το πόση πολλή προσπάθεια απαιτείται από μεριάς μας για να ''σπάσουμε'' αυτά τα αόρατα δεσμά που για χρόνια κουβαλάμε στην ψυχή μας; Πόσο θάρρος, αποφασιστικότητα και δύναμη χρειάζεται για να μπορέσουμε να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και τον σεβόμαστε, δίχως να τον αναλώνουμε και να τον ταλαιπωρούμε μένοντας στο πλάι ανθρώπων που μπορεί να μας κακοποιούν εντός κι εκτός εισαγωγικών; Διότι, αν δεν πιστεύουμε στην αξία μας, ε τότε σίγουρα μην αναμένουμε από τους/τις άλλους/ες να το κάνουν πάντα...

Το ομολογώ ότι μπορεί να έφτασα να νιώσω μόνο ένα μικρό κομμάτι λύτρωσης οδηγούμενη προς το φινάλε της παρούσας ιστορίας, αλλά δεν ήταν ότι το ένιωσα όπως θα το επιθυμούσα. Ήθελα κι άλλο. Και τί εννοώ με αυτό; Θα χρειαζόμουν περισσότερες πληροφορίες σε κάποια σημεία της αφήγησης, η βασική πρωταγωνίστρια να είναι πιο δεκτική στο να πει κι άλλα και να μην αποκρύβει κάποια άλλα και τη δεύτερη πρωταγωνίστρια του βιβλίου να είναι κάπως πιο ενεργητική και παρεμβατική. Να μπορέσει να ''ξεκλειδώσει'' κάποια σημεία της πρώτης πρωταγωνίστριας. Ακόμη και να έρθει σε ''αντιπαράθεση'' μαζί της για να την ταρακουνήσει και να δει κάποια πράγματα πιο ξεκάθαρα και να την προστατέψει από ένα μελλοντικό πιθανό πισωγύρισμα. Βέβαια, δεν είμαι εγώ αυτή που θα τολμήσει να κρίνει τις ζωές και τις αποφάσεις των ανθρώπων. Αλλά, ως απλή αναγνώστρια, θέτω τους προβληματισμούς μου που σχετίζονται με την υπόθεση και το πώς θα μου φαινόταν ακόμη πιο ολοκληρωμένη ( ; ). 

Με πιο αγαπημένο μου κομμάτι της ιστορίας την ανάδειξη της φιλίας και την τοποθέτηση της μαγείας και κάποιων υπερφυσικών στοιχείων (αυτών είναι παντελώς υποκειμενικό) διάβασα το βιβλίο μέσα σε λίγες ώρες. Δεν υποστηρίζω ότι το βιβλίο δεν είναι κάπως ''αδύναμο'' σε κάποια σημεία, αλλά με άφησε με μία γλυκειά αίσθηση και μήνυμα γύρω από τη φροντίδα και την αγάπη του εαυτού μας. Και κάπου εδώ, εύχομαι μελλοντικά η συγγραφέας να εξελιχθεί κι άλλο και να μας εκπλήξει ευχάριστα. Εάν σας κίνησε το ενδιαφέρον, δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε κι εσείς με τη σειρά σας.

Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Writing Nook.