Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όλοι οι άνθρωποι (ανεξαιρέτως ηλικίας, φύλου, καταγωγής, επιπέδου μόρφωσης, κλπ.) είναι γεγονός ότι ζούμε έχοντας ως αόρατη ''συντροφιά'' κάποιους μύχιους φόβους. Φόβους που σχετίζονται με είτε απτά και πιο μεγάλα είτε με πιο μικρά πράγματα είτε με εκείνα τα πιο μεταφυσικά και τρομακτικά που δύναται να γεννήσει στη σκέψη μας η αχαλίνωτη φαντασία μας. Κι όχι! Μην το αρνηθείτε ότι δε συμβαίνει σε εσάς. Μην προσποιηθείτε τους/τις ατρόμητους/ες, διότι δε θα σας πιστέψω. Αρκεί να καλοσκεφτούμε ότι η ανθρώπινη φύση έχει ανάγκη την ύπαρξη ενός πράγματος/ιδέας/κλπ., όχι μόνο για να νιώθει ζωντανή μέσα από την όποια αδρεναλίνη του φόβου, αλλά για να θέτει όρια σε εκείνη που αν τα προσπεράσει, μπορεί να λειτουργήσουν και θανάσιμα εις βάρος της... Τον συγγραφέα Παναγιώτη Σενούντα ''συναντώ'' ξανά μετά από αρκετό καιρό, μέσα από το καινούργιο του μυθιστόρημα τρόμου, με τίτλο ''Αιχμηρό ακρωτήρι παράσιτο" (απ'ό,τι κατάλαβα αποτ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου