Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Συνεχίζοντας, ακάθεκτη, το αφιέρωμα στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα μη αναμενόμενο -σε σχέση με τα όσα σας έχω προτείνει από τις αρχές του μήνα- βιβλίο, που θα μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι ταιριάζει άψογα με όλη αυτήν την αίσθηση τρόμου και μυστηρίου και τον συνδυασμό τους με τη φαντασία και το πώς, εντέλει, αυτά μπορούν να ''ενταχθούν'' μέσα στη ζωή και στον τρόπο που μπορεί να αντιλαμβανόμαστε πολλά γύρω μας και να καθοδηγούν, ή, και όχι τις πράξεις μας. 

Ο λόγος, λοιπόν, για το βιβλίο, με τίτλο ''Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα" που υπογράφει ο αείμνηστος συγγραφέας Εμμανουήλ Ροΐδης και περιέχει τόσο το ομώνυμο δοκίμιο ''Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα" όσο και το δοκίμιο, με τίτλο ''ΟΡΕΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΥΛΑΔΗΣ", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. 

Δύο ιστορίες από τις όχι και πιο γνωστές στο ευρύ αναγνωστικό κοινό που μας δίνουν την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή τόσο με το αυθεντικό πρωτότυπο κείμενο (μιας κι είναι γραμμένο και στην καθαρεύουσα και σε παράλληλη τύπωση στη σύγχρονη δημοτική) όσο και να δούμε τις εύστοχες και σκωπτικές σκέψεις όχι μόνο του συγγραφέα γύρω από τον τρόμο και τη φαντασία στα χέρια των ανθρώπων και το πώς αυτά τα δύο επηρεάζουν τη ζωή τους, αλλά και των κατεχόντων, κυρίως, τη θρησκευτική εξουσία και τα όσα κακά προέκυψαν από αυτήν τη λανθασμένη σκέψη περί σωστού και λάθους γύρω από τη σωτηρία της ψυχής και την όποια τιμωρία...

Περιγραφή:

Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης αποδεικνύει ότι βρυκόλακες, αν και προχριστιανικά γεννήματα της λαϊκής φαντασίας «αξιοποιήθηκαν» στη συνέχεια στο έπακρο από τους ρασοφόρους προκειμένου να τρομοκρατούν τους «πιστούς», να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι και το χειρότερο, να συγκαλύπτουν τα εγκλήματά τους. Για το λόγου το αληθές ο Ροΐδης περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια ένα τέτοιο φρικτό έγκλημα, και στη συνέχεια παραθέτει την «αγιοποιημένη» εκδοχή που κυκλοφόρησαν οι ρασοφόροι προκειμένου να αποδώσουν το φονικό σε «θεϊκή» πρωτοβουλία τρομοκρατώντας έτσι τους επίδοξους μιμητές του θύματος. Κατά συνέπεια ο Ροΐδης μας διδάσκει ότι πίσω από κάθε ιστορία νεκρανάστασης και «επίσκεψης» νεκρών κρύβεται πάντοτε ο δόλος των ρασοφόρων, που εκμεταλλεύονται τον φόβο των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη.

ΟΡΕΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΥΛΑΔΗΣ

Ένα μοναδικό δοκίμιο του 19ου αιώνα γραμμένο υπό την επήρεια του χασίς. Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, με την ευκαιρία μιας επίσκεψης στην Αίγυπτο, αποφάσισε να πειραματιστεί γύρω από τις επιδράσεις του χασίς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έγινε ή παρέμεινε χασισοπότης. Με δυο λόγια, σε μια εποχή «αθωότητας», όπου το χασίς και οι παρόμοιες χημικές παραισθησιογόνες ουσίες δεν ήταν το αντικείμενο διακίνησης ενός από τα πλέον προσοδοφόρα λαθρεμπόρια στον κόσμο, αλλά απλά το «αηδιαστικό» παρασκεύασμα των ανθών της ινδικής κάνναβης, ο Εμμανουήλ Ροΐδης, πάντα περίεργος και φιλομαθής, υποβάλλει τον εαυτό του σε μια τοξική εμπειρία και στη συνέχεια καταθέτει το βίωμα και τα συμπεράσματά του.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη.

Υ.Γ. Και για να μην ξεχνιόμαστε! Η ανοιχτή πρόσκληση προς τους/τις εγχώριους/ες συγγραφείς του τρόμου, της φαντασίας και των παρακλαδιών αυτών ισχύει για όλον τον μήνα Οκτώβρη! Οπότε, είμαι στη διάθεσή σας!