Ο συγγραφέας Γιάννης Κατσιαούνης μας πάει... ''Μια βόλτα «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού»"

Οκτωβρίου 19, 2026

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ο συγγραφέας Γιάννης Κατσιαούνης μας πάει... ''Μια βόλτα «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού»"

Γράφει ο Γιάννης Κατσιαούνης

Μια βόλτα «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού»

Η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν βαριέμαι, να μιλάω για τα βιβλία της τριλογίας μου «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού». Κι όχι μονάχα, επειδή αγαπάω αυτά τα πνευματικά δημιουργήματά μου, ή επειδή είμαι αφόρητα εγωπαθής και νάρκισσος (ισχύον αμφότερα φυσικά), αλλά επειδή κάθε φορά έχω και κάτι διαφορετικό να πω. Μια διαφορετική ιστορία να διηγηθώ, αν θέλετε. Στην πραγματικότητα μιλάμε για πολλά βιβλία, που συνυπάρχουν ταυτόχρονα μέσα στο καθένα απ’αυτά τα – τρία έτσι κι αλλοιώς – βιβλία. Κι αυτή η πολυπλοκότητά τους είναι, που με έκανε πρώτα απ’όλα εμένα, να χαρώ το ταξείδι της συγγραφής τους. Πάμε όμως, να πιάσουμε το νήμα από την αρχή...

To fantasy or not to fantasy?

Πρώτ’ απ’ όλα το είδος, στο οποίο ανήκουν είναι η λογοτεχνία του φανταστικού. Το fantasy, όπως το λέμε και στα χωριά μας. Σε μεγάλο βαθμό, θα τό’λεγες και dark fantasy. Ο κόσμος του Νούβεθερ, μέσα στον οποίο ξετυλίγεται η πλοκή είναι ένας σκοτεινός κόσμος, έτσι κι αλλοιώς. Όχι τόσο, όσο ο πραγματικός. Αλλά αρκετά κοντά. Θα μπορούσαμε, να το πούμε και blood fantasy. Αν υπήρχε τέτοιος όρος. Ναι, έχουν πολύ βία και αίμα σε κάποια σημεία τους. Περισσότερο στο πρώτο βιβλίο, το «Μισθοφόρο», αλλά και στο τρίτο εν μέρει, την «Ονειρομάντισσα». Ενώ κάποιος κακεντρεχής θα το χαρακτήριζε και ως porn fantasy. Ειδικά το δεύτερο βιβλίο της σειράς, τη «Γητεύτρα». Αν και πάλι δεν υπάρχει ο όρος. Και φαντάζεστε όλοι την αιτία πιστεύω. Για τον Θεό όμως, μην τα πείτε τα βιβλία μου romantasy. Θα το θεωρούσα πραγματικά προσβλητικό. Εν πάση περιπτώσει, είναι κατανοητό το πλαίσιο, θαρρώ. Και προφανώς δεν αποδέχομαι κανέναν όρο, πέρα από το fantasy. Νέτο σκέτο. Που ενδεχομένως, να περιλαμβάνει και ο,τιδήποτε άλλο. Ένα fantasy ενήλικο. Κι όχι λόγω του περιεχομένου του μονάχα. Αλλά και επειδή έχει προσπεράσει την φάση της αθωότητας του είδους.

Η πλοκή

Μάχες, τέρατα, κρυμμένα μυστικά και μαγικές δυνάμεις, που ξυπνάνε από το λήθαργό τους.

Και φυσικά και ένας «μεγάλος κακός», που αργεί όμως, να φανερωθεί. Όλα όσα περιμένει κάποιος, από ένα βιβλίο του είδους. Πόσο μάλλον μια τριλογία. Αλλά μη γελιέστε. Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες μου είναι καθάρματα. Άλλος λιγότερο. Άλλος περισσότερο. Καθάρματα, τα οποία βρίσκονται σε μια διαρκή εσωτερική αναζήτηση εν τούτοις. Όχι απλά κακοί. Αλλά κακοί με λόγο και αιτία. Το χειρότερο είδος κακού δηλαδή. Κι αυτό ισχύει ακόμα και για το «μεγάλο κακό», που ενώνει τους υπόλοιπους εναντίον του. Μην περιμένετε επομένως μέσα στις σελίδες αυτής της τριλογίας, να βρείτε ένα λευκό ιππότη, που σώζει στο τέλος την πριγκήπισσα. Οι λευκοί ιππότες στο δικό μου κόσμο δεν υπάρχουν ούτε στα παραμύθια. Κι οι πριγκήπισσες είναι αρκετά ικανές, να σώσουν μόνες τους τον εαυτό τους.

Οι χαρακτήρες

Ένας μυστηριώδης και αδυσώπητος ξιφομάχος γύρω στα σαράντα, ο Άριαν Κόρανεθ, στην αναζήτηση μιας αποκάλυψης, που θ’αλλάξει όλη του την ζωή. Μια δεκαοχτάχρονη μάγισσα, η Αμάρα, που η φιλοδοξία της, θα την οδηγήσει σε ένα ταξείδι ουσιαστικής ενηλικίωσης. Μια βάρβαρη πολεμίστρια με σημαδεμένο πρόσωπο, η Τάργια Βέτουρχοντ, αρκετά ώριμη σε ηλικία, για να μην πιστεύει πια σε τίποτ’ άλλο πέρα απ’το τσεκούρι της. Ένας λαίμαργος, πανούργος και εκνευριστικά γκρινιάρης κλέφτης, ο Ρόγκυ Λαμάρκ, που αν επιτρέψεις, να σε ξεγελάσει το ασουλούπωτο σώμα του, τότε έχεις κάνει ένα θανάσιμο λάθος. Ο ιερέας μιας θεότητας του ελέους, ο Λοθάριο Άβεριλ, ο μόνος απ’όλους, που είναι πραγματικά καλός. Και μια βάρδος, η Εντρίνα Κορέλ, πανέμορφη, σαγηνευτική και ακαταμάχητα πληθωρική, τόσο στο σώμα όσο και στην προσωπικότητα.

Πίσω από την πλοκή και τους χαρακτήρες

Ένας κόσμος γεμάτος ίντριγκες και δολοπλοκίες. Ρατσισμό και ταξικές αντιθέσεις. Σεξουαλικές διαστροφές και βρώμικα παιχνίδια εξουσίας. Και οιδιπόδεια συμπλέγματα. Όλων των ειδών. Αν υπάρχει ένα βασικό θέμα, που ξεχωρίζει ανάμεσα σε όλα τ’άλλα και στα τρία βιβλία, είναι η σχέση μάνας – παιδιού. Η οποία ξεδιπλώνεται όχι με ένα τέτοιο ζευγάρι μονάχα. Αλλά πολλά. Και όλων των ειδών. Οι σχέσεις των δύο φύλων επίσης, σε ένα δεύτερο επίπεδο. Ειδικά του Άριαν Κόρανεθ με τις γυναίκες της ζωής του, που όλες τους με κάποιον τρόπο τον στοιχειώνουν. Και φυσικά ο έρωτας. Πάλι σε κάθε εκδοχή του. Από την πιο αγνή ως την πιο νοσηρή. Κι από’ ναν έρωτα ανεκπλήρωτο μέχρις αυτόν, που ως κατάρα εκπληρώθηκε. Θα τό’λεγες και διατριβή πάνω στο θέμα.

Η κατακλείδα

Όλα αυτά θα τα βρείτε στα τρία βιβλία της σειράς «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Anubis. Το πρώτο μέρος, ο «Μισθοφόρος», υπάρχει ακόμα τόσο σε έντυπη μορφή, όσο και σε e – book. Η «Γητεύτρα» και η «Ονειρομάντισσα» έχουν εξαντληθεί προς το παρόν στην έντυπη μορφή τους. Αλλά μην περιμένετε, πότε θα ξαναβγουν σε χαρτί. Υπάρχουν διαθέσιμα κανονικότατα σε e – books και είναι μια χαρά. Σύντομα ελπίζω επίσης, να καταφέρω, να δημιουργήσω ένα site, το οποίο θα αφορά το σύνολο του κόσμου του Νούβεθερ, ο οποίος είναι τεράστιος και δεν έχει να κάνει με αυτήν τη σειρά βιβλίων μονάχα. Εκεί θα λυθούν και πολλές απορίες γύρω από το lore αυτού του κόσμου. Μολονότι υπάρχει και μέσα στα βιβλία της τριλογίας αρκετή πληροφορία, παράλληλα με την πλοκή. Και γενικά, παρά τις πολλές ανατροπές και εκπλήξεις στην ιστορία, έχω την συνήθεια, στο τέλος να τα εξηγώ όλα. Αν κάπου μπερδευτείτε, να ξέρετε, ότι μερικές σελίδες μετά – ή και πολύ περισσότερες – σίγουρα θα βρείτε τη λύση. Λίγη υπομονή χρειάζεται μόνο.

Τα τρία βιβλία της σειράς «Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού» κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Anubis.

Στις Κοιλάδες του Φεγγαριού, Βιβλίο: 1 - Μισθοφόρος