Αέναη μάχη: Σημείο μηδέν

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Ένας απαράβατος όρος που, πλέον, έχω θέσει στον εαυτό μου ως αναγνώστρια είναι το να μη με νοιάζει το πότε θα διαβάσω ένα βιβλίο και να μην πιεστώ -εντός κι εκτός εισαγωγικών- να το διαβάσω τη στιγμή που εκείνο φτάνει στη βιβλιοθήκη μου, αλλά να περιμένω την κατάλληλη στιγμή που θα με κάνει να το απολαύσω! Έτσι, λοιπόν, μπορεί για κάποιους/ες να άργησα, για άλλους/ες μπορεί και όχι, σήμερα σας μιλώ για το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας ''Αέναη μάχη'', με τίτλο ''Αέναη μάχη: Σημείο μηδέν", το οποίο υπογράφει η συγγραφέας Άννα Σπανογιώργου και κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή. Μία τριλογία φαντασίας που μου ''σύστησε'' την πένα της δημιουργού και πρόσθεσε το δικό της λιθαράκι, ώστε να αγαπήσω ένα κατιτίς παραπάνω το εν λόγω λογοτεχνικό είδος.

Δεν ξέρω, λοιπόν, αν οφείλεται στον χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ της ανάγνωσης των δύο προηγούμενων βιβλίων και του παρόντος, αλλά μπορώ να σας πω ότι ένιωθα μία ιδιαίτερη έξαψη να ''γαργαλά'' τη σκέψη μου και να ιντριγκάρει τη φαντασία μου σχετικά με το πώς όχι μόνο μπορεί να είχαν εξελιχθεί τα πράγματα και οι χαρακτήρες των προσώπων, αλλά το ποιος θα ήταν, εντέλει, ο επίλογος αυτής της ιστορίας. Διότι, κακά τα ψέματα, τουλάχιστον για μένα ως αναγνώστρια, παίζει σημαντικό ρόλο ο επίλογος μίας υπόθεσης είτε πρόκειται για ένα αυτοτελές βιβλίο είτε για μία υπόθεση που αναπτύσσεται σε περισσότερα. 

«Όταν οι ισορροπίες έχουν χαθεί
και οι ρόλοι είναι πλέον δυσδιάκριτοι,
πώς μπορεί κανείς να κρίνει τι είναι σωστό και τι λάθος;»

Θα μου επιτρέψετε ξεκινώντας να καταγράφω τις σκέψεις μου για το βιβλίο, να μη σταθώ τόσο στο πρώτο μέρος του τίτλου ''Αέναη μάχη'' -εντάξει, όλοι κι όλες αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για μία μάχη ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα που υπηρετούν το καλό και το κακό αντιστοίχως-, μα για το δεύτερο κομμάτι ''Σημείο μηδέν''. Ένα σημείο μηδέν που θα μπορούσε να σηματοδοτεί είτε το σημείο που από εκεί ξεκίνησαν όλα είτε το σημείο όπου τα πάντα ολοκληρώθηκαν και έκλεισε αυτός ο κύκλος είτε πρόκειται για ένα πάντρεμα και των δύο. Όπως και να έχει, εγώ ήμουν σίγουρη ότι κάτι καλό με περίμενε μέσα στις σελίδες του.

''Στη Μεγάλη Πόλη, η Μαρίνα λαμβάνει μια επιστολή που την πληροφορεί για τον θάνατο της γιαγιάς της.

Στη Δρύπη, η Αλκμήνη μαθαίνει πως όσο και να προσπαθείς να κρυφτείς, το πεπρωμένο σε βρίσκει πάντα.

Στους Κήπους της Γαλήνης, ο Πάρης συνειδητοποιεί ότι οι επιλογές μας κοστίζουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε. Την ίδια στιγμή, ο Αδάμ εξουσιάζει το μέρος και υφαίνει την εκδίκησή του οργανώνοντας νέες συμμαχίες.

Στις Κατακόμβες, ο Σεθ και ο Άρης, με τη βοήθεια της Κάτιας, καταλαβαίνουν ότι όσο τα περιθώρια στενεύουν και οι πιθανές λύσεις μειώνονται, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.

Σκοτεινοί Υπερασπιστές και Κουβαλητές του Φωτός θα κληθούν να πολεμήσουν στη Μεγάλη Μάχη. Ποιος θα κυριαρχήσει; Μπορεί να τελειώσει κάτι που υφίσταται αέναα στον χώρο και τον χρόνο; Ποιο είναι το σημείο μηδέν της αέναης μάχης που εξελίσσεται γύρω μας;" (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας με το παρόν βιβλίο μοιάζει όχι μόνο να μας ''συστήνει'' καινούργια πρόσωπα και να εξελίσσει την παρουσία των ήδη γνώριμων, αλλά σαν να επιθυμεί να ''καλύψει'' εσκεμμένα κενά των προηγούμενων βιβλίων -αναφορικά με την υπόθεση- δίνοντάς μας, πια, όλες εκείνες τις χρήσιμες πληροφορίες που απαντούν σε αυτά τα αιωρούμενα ερωτήματα. Με μία πλοκή που ρέει ακατάπαυστα μαζί με τις όποιες πρέπουσες ανατροπές και μία γενικότερη αίσθηση μυστηρίου, αγωνίας και φαντασίας, το βιβλίο ολοκληρώνει την παρούσα τριλογία με ένα πολύ δυνατό και εύστοχο τρόπο. Ένας επίλογος αινιγματικός και αποκαλυπτικός την ίδια στιγμή που δίνει λόγο και ουσία ύπαρξης στον τίτλο ''Αέναη μάχη''...

Με μοναδική μου ένσταση -καθαρά υποκειμενική αναγνωστική ματιά- ότι σαν κάπως η αρχή να ήταν πιο αργή από όσο θα επιθυμούσα, το βιβλίο το βρήκα αρκετά καλογραμμένο και εύστοχα δομημένο με μικρά και περιεκτικά κεφάλαια που κρατούσαν αμείωτη τόσο τη δράση όσο και το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού προσφέροντάς μας ως bonus τη διαπίστωση γύρω από τη φανερή κι ευπρόσδεκτη εξέλιξη της πένας της συγγραφέως. Μία συγγραφέας που στο μέλλον θέλω να διαβάσω κι άλλα έργα της.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Πάολα Ανδριωτάκη

Αόρατα Δεσμά

Ο συγγραφέας Στέλιος Κυπριανού μας μιλά για τον τρόμο...

Μνήμη σε κλειστό θάλαμο

Η μάγισσα που δεν ήξερε πως μοιάζει η αγάπη