Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο ''Όταν θα κλάψουνε τ’ αηδόνια" (εκδ. Ελκυστής)

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

....Και ελάτε να διαβάσουμε παρέα ένα απόσπασμα από το βιβλίο 

 Όταν θα κλάψουνε τ’ αηδόνια

Συγγραφέας: Χρήστος Κιοσσές

Εκδόσεις: Ελκυστής

<<Τίποτα από αυτό που βλέπεις δεν είναι αυτό που νομίζεις και αυτό που νομίζεις σε καμιά περίπτωση δεν είναι αυτό που βλέπεις!

Το όνομα μου είναι Θέμης Κατσουλίδης και αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο πιο απομονωμένο κελί της ψυχιατρικής κλινικής του Κορυδαλλού δεμένος χειροπόδαρα και με φίμωτρο στο στόμα. Είμαι ο νούμερο ένα δημόσιος κίνδυνος της χώρας καθώς μου έχουν φορτώσει ένα σωρό εγκλήματα και φόνους. Εκτός δηλαδή των δύο αστυνομικών, επίσης των γειτόνων μου αλλά και του πατέρα μου, της αδερφής μου και ίσως όποιον άλλο ανεξιχνίαστο έχουν εδώ και δεκαετίες.

Χμ, πολύ αμφιβάλω αν τα έχω κάνει όλα αυτά, δηλαδή εννοώ… δεν νομίζω αλλά δεν είμαι και απόλυτα σίγουρος!>>

...Ξαφνικά ένας θόρυβος τον ξυπνά από τον ονειρικό του λήθαργο. Ένας ρυθμικός θόρυβος ΤΑΚ, ΤΑΚ, ΤΑΚΤΑΚ και ξανά το ίδιο. Κάποιος χτυπά το τζάμι.

«Σκατά, αυτός θα είναι. Το ρόπαλο που στο διάολο… όχι ρε γαμώτο, το πέταξα έξω, ΣΚΑΤΑ!» Πιάνει το μέτωπο απογοητευμένος από τον εαυτό του. Ανοίγει το συρτάρι και ανακατεύει στα γρήγορα τα μαχαιροπήρουνα, βρίσκει το μεγαλύτερο μαχαίρι που υπάρχει στο συρτάρι του. Το σφίγγει με το δεξί του χέρι και βγαίνει στο διάδρομο, κολλημένος στον τοίχο και προσεκτικά χωρίς να κάνει θόρυβο. Ο ήχος έχει ανεβάσει ένταση λες και δέκα χέρια χτυπάνε ταυτόχρονα στο γυαλί. Πλησιάζει με προσοχή και λίγο πριν φτάσει στην πόρτα θα δει τον ένοχο, έχει τα μάτια του καρφωμένα ευθεία μπροστά του και βλέπει κάτι το εξωπραγματικό. Δεκάδες κοράκια χτυπάνε με το ράμφος τους το παράθυρο. Δεν είναι μόνο αυτό, κάθε δευτερόλεπτο που περνά εμφανίζεται και άλλο κοράκι και ξεκινά στον ίδιο μοτίβο.

«Τι τρέλα είναι αυτή Θεέ μου, τι καινούριο μου επιφυλάσσεις;» Ο Θέμης μη μπορώντας να πιστέψει αυτό που βλέπει κάνει το σταυρό του και ελπίζει να μη ζήσει κάποια Χιτσκοκική ταινία τρόμου.

«Φύγετε, ουστ, ουστ βρωμοπούλια!» Προσπαθεί να τα διώξει χτυπώντας τα χέρια του και τα πόδια του στα πλακάκια αλλά αυτά αντί να φοβηθούν και να εξαφανιστούν από εκεί, τα κοράκια συνεχίζουν ακόμη πιο δυνατά και σαν να μη φτάνει μόνο αυτό, συνεχώς καταφτάνουν και άλλα καλύπτοντας με τα φτερά τους σχεδόν ολόκληρη τη τζαμαρία.

Ο Θέμης τρομοκρατημένος κάνει μικρά βήματα προς τα πίσω. Τα κοράκια συνεχίζουν το σφυροκόπημα και το χειρότερο, τα κατακόκκινα μάτια τους λες και προσπαθούν να τον μαγνητίσουν, τον κοιτάνε με τέτοιο μίσος σαν να είναι λυσσασμένα και θέλουν να τον κατασπαράξουν.

Κάνει άλλο ένα βήμα πίσω. Ο τρόμος του αυτή τη στιγμή θα περάσει σε άλλο επίπεδο. Το τζάμι μπροστά στα ορθάνοιχτα μάτια του ραγίζει πέρα ως πέρα αναγκάζοντας τον να ανατριχιάσει μέχρι το μεδούλι του. Αυτός ο ανατριχιαστικός ήχος με το γυαλί να σκίζεται σταδιακά ΚΡΑΚ, ΚΡΑΚ, ΚΡΑΚ το αισθάνεται σαν να διαλύονται τα σωθικά του.

«Δεν μπορεί, δεν μπορεί να σπάσει αυτό το γυαλί από τα αναθεματισμένα τα πουλιά!» και όμως μπορεί και μπροστά στα μάτια του γίνεται χίλια κομμάτια, μονομιάς τα εκατοντάδες κοράκια ξεχύνονται μέσα στο σπίτι διψασμένα για αίμα...

Συνεχίζεται...

Περίληψη οπισθοφύλλου:

Ο Θέμης ξυπνά μετά από είκοσι μέρες σε κώμα και σοκαρισμένος θα αντιληφθεί ότι βρίσκεται στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου. Θα μάθει και κάτι άλλο όμως. Η γυναίκα του και τα δυο του κορίτσια έχουν σκοτωθεί σε ένα τρομερό δυστύχημα από το οποίο αυτός γλίτωσε ως εκ θαύματος. Ο τραγικός πατέρας θα γυρίσει στο σπίτι του, το οποίο έχει μισογκρεμιστεί από την έκρηξη. Εκεί θα αρχίσουν να επανέρχονται οι εφιαλτικές εικόνες μπροστά στα μάτια του. Ποια είναι η αλήθεια και πού βρίσκεται το ψέμα; Οι νεκροί θα επιστρέψουν και θα ζητήσουν την εκδίκησή τους με κάθε τρόπο. Η μετενσάρκωση του διαβόλου παραμονεύει και βρίσκεται μέσα στις σκιές περιμένοντας ένα λάθος του. Πριν πολλά χρόνια τον είχε εξοντώσει και θεώρησε ότι λυτρώθηκε, αλλά τον είχε ξεγελάσει. Τώρα επέστρεψε και αυτήν τη φορά θέλει πολλά περισσότερα. Ο Θέμης πίστεψε και ήταν βέβαιος ότι η οικογένειά του έχει πεθάνει. Μήπως τελικά έκανε λάθος και σε αυτό; Για να το μάθει θα πρέπει να χύσει το ίδιο αίμα για δεύτερη φορά.

*Τα πνευματικά δικαιώματα τόσο της εικόνας του εξωφύλλου όσο και του άνωθεν αποσπάσματος ΔΕΝ ανήκουν στο blog, αλλά αποκλειστικά στον συγγραφέα και στον εκδοτικό οίκο.

**Το απόσπασμα δημοσιεύεται κατόπιν συνεννόησης και συναίνεσης του συγγραφέα και του εκδοτικού οίκου.