γαλήνη

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

''Γιατί όταν η αλήθεια καθρεφτίζεται ξανά και ξανά, το ερώτημα δεν είναι τι βλέπεις, αλλά αν αντέχεις να το αναγνωρίσεις."

Υπάρχουν βιβλία που φτάνουν στα χέρια μας δίχως να τα ''συνοδεύει'' κάποιο σημάδι προειδοποίησης για το τί αναμένεται να συναντήσουμε μέσα στις σελίδες τους. Έρχονται φαινομενικά λιτά κι ''άκακα'' ως προς τις προθέσεις τους μέχρι που ξεκινάμε την ανάγνωση τους. Και κάπως έτσι,  επιλέγουν να μας ρίξουν με μία δυνατή (μεταφορική) ''σπρωξιά'' στα άδυτα της υπόθεσής τους, χωρίς να υπάρχει ένα προστατευτικό δίχτυ ασφαλείας που θα λειτουργούσε σαν ένα άλλο ''σωσίβιο''... Μα και πάλι! Γιατί όχι; Λες και η ζωή μας ρωτά για το πώς εκείνη θα επιλέξει να μας φέρει ενώπιον τετελεσμένων αποφάσεων και καταστάσεων που εμείς οφείλουμε ( ; ) να συμπορευθούμε μαζί τους. Έτσι και τα βιβλία! Κι όχι! Μη σας ξεγελά ο όγκος, ή, οι τίτλοι τους. Όχι, μην πέσετε στην παγίδα, αλλά να έχετε ενεργοποιημένες και σε επιφυλακή όλες σας τις αισθήσεις...

Σε μία ανάλογη οξύμωρη κατάσταση βρέθηκα όταν διάβασα το βιβλίο του συγγραφέα Νίκου Μπράνη, με τίτλο ''Γαλήνη'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος. Ένα μυθιστόρημα που υπηρετεί το είδος του ψυχολογικού θρίλερ μέσα σε ένα μυστηριώδες σκηνικό που από τις πρώτες, κιόλας, σελίδες του ένιωσα να παρασύρομαι μέσα σε μία αλλιώτικη και χαώδη ''δίνη'' της σκέψης του μυαλού, αφού η πρωτοπρόσωπη αφήγηση με έκανε να γίνω ένα με τον άνθρωπο που διηγείτο την ιστορία λες και ήμουν εγώ στη θέση εκείνη και βιώνα όλα όσα διάβαζα... Και με αυτόν τον τρόπο ένα ιδιαίτερο κι ευφυές ''παιχνίδι'' της γάτας και του ποντικού ξεκινούσε με εμάς στη θέση του θύματος (ποντικού) μέχρι που...

''Ο Νικόλας, ψυχολόγος, ακούει την εξομολόγηση ενός εγκλήματος και κάτι μέσα του μετατοπίζεται. Τα λόγια μιας άγνωστης γυναίκας, ένας φάκελος χωρίς αποστολέα και μια σειρά από σκοτεινούς χώρους τον οδηγούν σε μια διαδρομή όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ο χρόνος σπάει, το παρελθόν εισβάλλει στο παρόν και η αφήγηση μετατρέπεται σε πείραμα. Καθώς η ιστορία ξεδιπλώνεται, ο Νικόλας παύει να είναι εκείνος που ακούει. Βρίσκεται σε ένα δωμάτιο με διπλό τζάμι, απέναντι από έναν άλλον γιατρό – και απέναντι από τον ίδιο του τον εαυτό." (Από το οπισθόφυλλο)

Το βιβλίο και πιο συγκεκριμένα η ιστορία του μοιάζει τόσο επώδυνα εσωστρεφής που μας φέρνει ενώπιον των όποιων ευθυνών, φόβων, ενοχών, παθών, λαθών και κατ'επέκταση της ίδιας μας της ύπαρξης/φύσης... Άραγε, αυτή η ''Γαλήνη'' του τίτλου είναι το όνομα μίας γυναίκας που μπορεί να αντιπροσωπεύει κάτι, ένα συναίσθημα προς αναζήτηση, ή, ένας συνδυασμός και των δύο; Πώς τα παλαιότερα ψυχικά αγιάτρευτα τραύματα μπορούν να μας ελέγχουν όσα χρόνια κι αν περάσουν; Πώς μέσα από τη διατέλεση του όποιου εγκλήματος καταφέρνει κάποιος/α να ''σκοτώσει'' ό,τι μπορεί να τον/την πληγώνει, φοβίζει και ό,τι άλλο αρνητικό μπορεί να αισθάνεται;

Το βιβλίο αν και μικρό από άποψη όγκου είναι σφιχτοδεμένο και αρκετά καλογραμμένο με μία κλιμακούμενη σε ένταση κινηματογραφική δράση της αγωνίας, του θρίλερ και του όποιου μυστηρίου. Σκοπός του συγγραφέα όχι απαραιτήτως να μας φτάσει στα άκρα, αλλά να τολμήσει να προσεγγίσει και να αναδείξει τα όρια γύρω από την υπόσταση της ίδιας της ταυτότητας, καθώς και της όποιας ευθύνης φέρουμε γύρω από τις όποιες επιλογές και πράξεις μας. Άραγε, τί μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως; Ο φόβος είναι μία από εκείνες τις συνθήκες που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, ή, όχι; Και κυρίως, για πόσο μπορούμε να ζούμε μέσα στην αυταπάτη ότι οι όποιες αποστάσεις -κυριολεκτικές και μεταφορικές/σωματικές και ψυχικές(νοητικές)- μπορούν να μας κρατήσουν ασφαλείς; 

Διάβασα το βιβλίο με μία ανάσα και δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν το κατέκτησα εγώ, ή, εκείνο εμένα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με έκανε να δω με άλλα μάτια μία πτυχή της ανθρώπινης ψυχής και το πώς αντιμετωπίζει την αλήθεια που αποκαλύπτεται και έχει μία συγκλονιστική υπόσταση και επίδραση πάνω μας που δύναται να μας οδηγήσει ακόμη και στην τρέλα η όποια συνειδητοποίηση γύρω από τα όσα θα φέρει στο φως και τις επιπτώσεις αυτών. Εμένα το βιβλίο μου άφησε ανέλπιστα πολύ καλές εντυπώσεις και σας προτρέπω να το αναζητήσετε κι εσείς. Αν, δηλαδή, αντέχετε... 
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διαβάζοντας αποσπάσματα από την ποιητική συλλογή ''Winterfall" (Εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές)

H Θεοδοσία και το Σκήπτρο του Όσιρι (Θεοδοσία #2)

#Αφιέρωμα: Όταν τα βιβλία ''τζογάρουν'' κυριολεκτικά και μεταφορικά... (Μέρος 1ο): ΤΟ ΚΑΡΕ ΜΕ ΤΙΣ ΝΤΑΜΕΣ (εκδ. Ψυχογιός)

Αιχμηρό ακρωτήρι παράσιτο

Ο φτερωτός δράκος και η βούρλη βούρλη βράκα