Ένα μωβ τέρας που το έλεγαν Κλάιβ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ

Τίτλος: Ένα μωβ τέρας που το έλεγαν Κλάιβ

Συγγραφέας: Γιώτα Κοτσαύτη

Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν κάποια βιβλία (ανεξαρτήτως σε ποιο λογοτεχνικό είδος ανήκουν) που έρχονται και σου ''γεμίζουν'' ''κενά'' που δε γνώριζες ότι είχες και χρειαζόσουν κάτι που θα τα ολοκλήρωνε με τον πιο αναπάντεχα γλυκό κι ικανοποιητικό τρόπο. Κι εδώ που τα λέμε, ε δε γινόταν να μη μου κλείσει με έξυπνο και θελκτικό τρόπο το μάτι ''Ένα μωβ τέρας που το έλεγαν Κλάιβ". Διότι, πώς να το κάνουμε; Εγώ αγαπώ το μωβ χρώμα κι όλες του τις αποχρώσεις. Οπότε, θα αγαπούσα κι αυτό το φίλτατο τερατάκι που ήρθε να μου κρατήσει συντροφιά μέσα από το νέο παιδικό παραμύθι (ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 8 ετών) της συγγραφέως Γιώτας Κοτσαύτη, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλάτι.

''Ο εννιάχρονος Κουρτ ζει σε μια πολυτελή έπαυλη, περιτριγυρισμένος από κάθε άνεση που θα μπορούσε να ονειρευτεί ένα παιδί. Ένα καλοκαιρινό βράδυ, καθώς περιπλανιέται στους πανέμορφους κήπους και ζωγραφίζει, κάνει μια ευχή: να δει ένα πεφταστέρι. Ξαφνικά, ένα περίεργο αεράκι σκορπίζει τις ζωγραφιές του και τις παρασύρει στο σπιτάκι του ηλικιωμένου κηπουρού, του Ρόνι. Εκεί, ενώ ο Κουρτ καταστρέφει κατά λάθος κάτι πολύτιμο, αντικρίζει το αδιανόητο: ένα παράξενο μωβ πλάσμα που τον κοιτάζει επίμονα. Γιατί το τέρας τρέφεται με τριαντάφυλλα και γιατί φοβάται το νερό; Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στον Ρόνι και την αυστηρή Ντε Λα Σβίντα, την πιο απαίσια νταντά που υπάρχει στον κόσμο; Και τι συμβαίνει με τους πίνακες του Κουρτ;" (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας έχει έναν τρόπο να ξαναγίνεται μικρό παιδί και να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία διασκεδαστική και συνάμα διδακτική που είναι γεμάτη από μυστικά, ανακαλύψεις και εύστοχες ανατροπές που καταφέρνουν και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και την προσοχή των μικρών αναγνωστών/στριων. Με οικείο και γεμάτο λεξιλόγιο και με μία υπόθεση που συνδυάζει την πραγματικότητα με τη φαντασία, στοχεύει στο να δείξει σε όλους κι όλες μας πόσο πολύ ανάγκη έχουμε την αποδοχή για αυτό που πραγματικά είμαστε κι όχι βάσει του τί έχουμε γύρω μας από άποψη π.χ. κοινωνικής θέσης, μόρφωσης, εμφάνισης, κλπ. 

Εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα παραμύθι για την αποδοχή της διαφορετικότητας, την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την ανάδειξη της αληθινής κι ουσιαστικής φιλίας, την ανάγκη να ονειρευόμαστε, την ανιδιοτελή αγάπη και θαυμασμό μεταξύ των γονέων και των παιδιών, καθώς και έναν ύμνο σε αυτήν την παιδική αθωότητα που όσο μεγαλώνουμε τείνουμε να τη χάνουμε θέλοντας και μη. Ένα παραμύθι που μου εμένα μου άρεσε πολύ και με έκανε να πιστέψω ξανά στις ευχές και στα όνειρα που έκανα όταν ήμουν μικρό παιδί!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλάτι.

Υ.Γ. Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται: συνταγές μαγειρικής, συμβουλές κηπουρικής, προτεινόμενες εικαστικές δραστηριότητες και ερωτήσεις δημιουργικής γραφής.