Όσα κρύβει η Σιωπή

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Όπως ο χρόνος λειτουργεί καταπραϋντικά ως προς τη βίωση του κάθε πόνου και στενοχώριας, ανάλογα θετικά αποτελέσματα φέρει και στην επαφή μας με τις πένες δημιουργών που μπορεί να έχουμε αγαπήσει κατά το παρελθόν. Διότι, όσο περισσότερο διαβάζω τόσο περισσότερο εκτιμώ τη γραφή κάποιων συγγραφέων που δε διαβάζω, συνεχώς, δικά τους έργα, αλλά μεσολαβούν μεγάλα διαστήματα μεταξύ των αναγνώσεων των έργων τους που με κάνουν να επιθυμώ να ''επιστρέψω'' σε εκείνους/ες. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και η συγγραφέας Μαρία Παπαδάκη που έχω την καλή τύχη να τη ''συναντώ'' ξανά μέσα από το καινούργιο της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Όσα κρύβει η σιωπή'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Βασισμένο το βιβλίο σε αληθινά γεγονότα, η συγγραφέας ''χτίζει'' μία υπόθεση τόσο απτή και ρεαλιστική -μέσα σε ένα κατά τ'άλλα γνώριμο κοινωνικό σκηνικό- όπου η μυθοπλασία φαντάζει να ζηλεύει την πραγματική ζωή τόσο που τη ''χρησιμοποιεί'' ως πηγή έμπνευσης για να αποτυπώσει πάνω στο χαρτί τη συγκεκριμένη ιστορία.

Παρακολουθώντας τη συγγραφική πορεία της δημιουργού, όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας διαβάσει κάποια από τα έργα της και από τα όσα έχω μάθει από συζητήσεις μου με άλλους/ες αναγνώστες/στριες, μπορώ να ξεχωρίσω την αυθεντικότητα της πένας της που καταφέρνει και συνδυάζει αυτήν τη γλυκύτητα της αθωότητας και της ελπίδας ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν σαν να έχουν φτάσει στο τέλος. Κι αυτό δίχως να γίνεται γραφική, ή, εσκεμμένως μελοδραματική. Ξέρει να κρατά τις όποιες ισορροπίες χωρίς να ''πέφτει'' σε ανάλογα ατοπήματα. Μα δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό το έξυπνο μοτίβο που ακολουθεί στους τίτλους των βιβλίων της, που λειτουργούν ως το πρώτο -από τα πολλά και σημαντικά στοιχεία που μας δίνονται ως χρήσιμες πληροφορίες για να διαβούμε μέσα στις σελίδες του βιβλίου και να ενώνουμε σιγά σιγά όλα τα κομμάτια που ολοκληρώνουν την τελική εικόνα- με κάνει να ξεκινώ την ανάγνωση με ενθουσιασμό.

''Όσα κρύβει η σιωπή'', λοιπόν, ο τίτλος του βιβλίου και δε χρειάζεται να έχουμε μαντικές ικανότητες, ή, να ψάχνουμε για κρυμμένα και μη μηνύματα πίσω από εκείνον. Δε θα μπορούσε να υπάρξει πιο ξεκάθαρος. Αρκεί να σκεφτούμε το πώς η σιωπή μπορεί να έχει διττή υπόσταση και αποτελέσματα. Από τη μία να λειτουργεί λυτρωτικά μέσα από την όποια συγκάλυψη/αποσιώπηση των όποιων μυστικών που αν ω μη γένοιτο φανερώνονταν θα είχαν ολέθρια αποτελέσματα κι από την άλλη, μπορεί να είναι η αιτία να συνεχίζεται ο όποιος πόνος, η αδικία, η επικράτηση του ψεύδους και αρκετά ακόμη σε έναν αέναο φαύλο κύκλο... Μα ποιος/α θα βρει ποτέ το κουράγιο να την κάνει κομμάτια μέσα από αν όχι απαραιτήτως μία κραυγή, αλλά από μία ειπωμένη αλήθεια;

Η συγγραφέας εξ αρχής μας καθιστά σαφές ότι έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο πάνω στο οποίο θα βασιστεί και θα αφήσει ελεύθερα τα πρόσωπα του βιβλίου να χαράξουν τη δική τους πορεία. Καθόλου παρεμβατική, μα ίσως καθοδηγητική, θα σταθεί στο πλευρό τους και εμείς μαζί της, σε ένα ταξίδι που ξεδιπλώνεται σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο στο οποίο περιλαμβάνονται τα πάντα, δίχως να μένει κάτι αναπάντητο στην άκρη. Ακόμη και η σιωπή δε θα αντέξει και θα ''ραγίσει'' αφήνοντας να περνούν από μέσα της όλα όσα πρέπει να ειπωθούν, καθώς ποτέ δε χάθηκαν, μα ήταν εκεί κι ανέμεναν, καρτερικά, να έρθει η δική τους στιγμή να βγουν στο φως. Διότι, όσο κι αν δεν το πιστεύουμε -ίσως κιόλας να το απευχόμαστε- η σιωπή είναι πιο αδύναμη μπροστά στα όποια φλογερά ανείπωτα.

''Σ’ ένα νησί λουσμένο στο φως του Αιγαίου, η αγάπη της Βασιλικής και του Αγγελέτου δοκιμάζεται σκληρά. Οι δύο νέοι παντρεύονται αψηφώντας έναν πατέρα-δυνάστη, ωστόσο η οικογένεια που δημιουργούν καλύπτεται από τη βαριά σκιά του. Ύστερα από ένα ξαφνικό ναυάγιο, η Βασιλική και ο Αγγελέτος χάνονται στα αφρισμένα κύματα και η μοίρα σκορπίζει τα τέσσερα παιδιά τους σε τρεις ηπείρους. Όμως, το αίμα και η αλήθεια δεν ξεχνούν· κυλούν μέσα στον χρόνο και πάντα βρίσκουν τον δρόμο τους προς το φως. Η Φαιναρέτη μεγαλώνει στην Αθήνα με τη νονά της – μια γυναίκα ελεύθερη και τολμηρή, αλλά αιχμάλωτη στο παρελθόν της και σε μια απαγορευμένη αγάπη. Μια μητέρα και μια κόρη της καρδιάς, δεμένες με σκοτεινά μυστικά, στέκονται στο επίκεντρο μιας θύελλας που πλησιάζει…. Η δραματική σχολή, ένας γάμος-παγίδα στη Σικελία και μια απόδραση από έναν εφιάλτη γεμάτο με μάσκες και ψεύτικες υποσχέσεις, οδηγούν τη Φαιναρέτη σε καταιγιστικές αποκαλύψεις, αλλά και στην ελπίδα που γεννά ο αληθινός έρωτας. Αιγαίο, Αθήνα, Σικελία, Αυστραλία, Αμερική." (Από το οπισθόφυλλο)

Τί κι αν δεν έχω ουδεμία κοινή εμπειρία με τα πρόσωπα του βιβλίου; Η συγγραφέας τα ''ντύνει'' με όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τα καθιστά τόσο προσιτά και οικεία, που έχουμε την αίσθηση ότι τους/τις έχουμε συναντήσει κάποια στιγμή -έστω και φευγαλέα- στη ζωή μας, ή, έχει τύχει να ακούσουμε από τρίτους την ιστορία τους. Μία ιστορία που ναι μεν ντύνεται με την όποια υπερβολή της μυθοπλασίας, δεν παύει, όμως, να διατηρεί την όποια αυθεντικότητά της που εκπέμπεται από τον τρόπο που τα πρόσωπα θα βιώσουν τα πάντα. Από τον έρωτα, την προδοσία, τα όποια εγκλήματα, την κακοποίηση έως και την εξιλέωση μέσω των δεύτερων ευκαιριών. Ναι, όλα αυτά θα έρθουν στο προσκήνιο παρατηρώντας τις σκέψεις, τις πράξεις και τα συναισθήματα των προσώπων που είναι τόσο ταιριαστά με τα όσα θα ζήσουν και κατ΄επέκταση τη θέση τους και την όποια ιδιότητα φέρουν.

Αγάπησα τον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας με σεβασμό, προσοχή, νοιάξιμο και ενσυναίσθηση μιλάει για ζητήματα όπως η κατάχρηση της εξουσίας μαζί με την όποια άσκηση βίας σε συνδυασμό με την όποια λανθασμένη αίσθηση ανωτερότητας και ατιμωρησίας, την ενοχή, τα όποια απωθημένα, τη διαφύλαξη των όποιων δεσμών και το να μην υποκύπτουμε στα όποια συναισθήματα όσο κι αν αυτό μας πληγώνει, όπως και το πώς η αγάπη βρίσκει πάντα τον δρόμο και να επιμένει να υπάρχει ειδικά κι όταν η αλήθεια μας πονά! Κι όλα αυτά αναδεικνύονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου που μοιάζει σαν μία εικόνα της ζωής αυτών των προσώπων. Πρόσωπα που κατανόησα, δικαιολόγησα και αγάπησα και κάποια άλλα που θα μου επιτρέψετε να μην μπόρεσα να το κάνω... Μα έτσι δεν είναι, άλλωστε, κι η αληθινή ζωή; 

Καλογραμμένο με μία ιστορία σφιχτοδεμένη και ρέουσα με αρχή, μέση και τέλος, το βιβλίο ''Όσα κρύβει η σιωπή'' όχι μόνο διαβάζεται άκοπα και ευχάριστα, μα θα μας κάνει να επιθυμούμε να μάθουμε τα πάντα και η σιωπή που ίσως επικρατεί, γύρω μας, να διαλυθεί μια για πάντα.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Κωνσταντίνα Κούτουλα

Η συγγραφέας Κατερίνα Χριστοπούλου μας ''συστήνει'' το βιβλίο της ''Η καθημερινότητα ενός ιδιαίτερου παιδιού''(εκδ. Κομνηνός)

Ας γνωρίσουμε την συγγραφέα Πόπη Δαμιανίδου

Πασχαλινό Ανθολόγιο - Συλλογικό

#Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση (Μέρος 4ο): ΜΑΓΙΑ (εκδ. Κέδρος)