Το μονοπάτι της μοίρας

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ

Τίτλος: Το μονοπάτι της μοίρας

Συγγραφέας: Χρήστος Γκιουτζούλης

Μία νέα φωνή στον χώρο της εγχώριας λογοτεχνίας ακούει στο όνομα του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Χρήστου Γκουτζιούλη που σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να τον ''γνωρίσω'' μέσα από το μυθιστόρημά του, με τίτλο ''Το μονοπάτι της μοίρας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Μία νουβέλα που μιλάει για τη ζωή των μελών μίας οικογένειας μέσα σε μία εποχή όπου η κοινωνία βίωσε ποικίλες ταραχές και προσπαθούσε να βρει τα βήματά της προς το μέλλον. Μία ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και έρχεται να μας δώσει σημαντικά μαθήματα για τη ζωή μας γύρω από την ανάγκη για επιβίωση, την ένδειξη ανθρωπιάς στις πιο σκληρές και δύσκολες στιγμές, την πάταξη κάθε λανθασμένης παγιωμένης αντίληψης γύρω από τη θέση της γυναίκας και τους οικογενειακούς δεσμούς, τα λάθη, τις τύψεις, την ελπίδα, αλλά και τον πόνο που δε λυτρώνεται πάντα... 

''Το μονοπάτι της μοίρας'' ο τίτλος του βιβλίου και σε συνδυασμό με τον πολύ εύστοχο υπότιτλό του ''Κανείς δεν ξεφεύγει'' πραγματικά μοιάζει σαν να περιβάλλουν μέσα τους όλη την ουσία της υπόθεσης. Άλλωστε, δεν έχει υπάρξει, μα μήτε και θα υπάρξει άνθρωπος που θα γεννηθεί και δε θα διαβεί αυτό το μονοπάτι που του/της έχει ορίσει η μοίρα μαζί με τα όποια καλά και κακά του/της έχουν προσφέρει ως άλλα ''δώρα'' οι μοίρες για την πορεία του/της στη ζωή. Και κάπως έτσι, ο συγγραφέας μας πιάνει από το χέρι και μας προσφέρει μικρά, μα καίρια στιγμιότυπα της ζωής των μελών αυτής της οικογένειας που μπορούν κάποια να θεωρηθούν ως παράδειγμα προς μίμηση και κάποια άλλα ως παράδειγμα προς αποφυγή. Κι αυτό, διότι όλα τα πρόσωπα μέσα από την αντιφατική φύση των χαρακτήρων τους είναι σκιαγραφημένα και τοποθετημένα μέσα στο κείμενο αρκετά κοντά στο πώς θα μπορούσαν να είναι στην πραγματική ζωή. Όπως θα μπορούσαμε να είμαστε κι εμείς στη θέση τους, ή, άλλα πρόσωπα που γνωρίζουμε...

''Εν μέσω πολέμου, ο Αριστείδης, η Αρετή και τα τέσσερα παιδιά τους πασχίζουν να επιβιώσουν. Κάποια στιγμή καταφέρνουν να φτιάξουν ξανά τα πάντα, από το μηδέν. Ο χρόνος κυλά και τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλύτερα· οι δυσκολίες ξεχνιούνται. Η Χρυσή, το τρίτο παιδί, ανοίγει το δικό της σπιτικό με τον Κωνσταντή. Ο καθημερινός αγώνας τούς δένει ακόμα περισσότερο. Όμως, ένα απρόσμενο γεγονός έρχεται να ταράξει τη ζωή τους συθέμελα, αναγκάζοντάς τους να αλλάξουν και να μάθουν να ζουν με αυτό. Μπορεί άραγε μια οικογένεια να παραμείνει αλώβητη στα χτυπήματα της μοίρας;" (Από το οπισθόφυλλο)

Εν κατακλείδι, τόσο ο μικρός του όγκος (όπως προείπα πρόκειται για νουβέλα) όσο και ο απλός τρόπος που είναι γραμμένο με έκαναν να διαβάσω το βιβλίο μέσα σε λίγη ώρα. Ναι, δε σας το κρύβω ότι βρήκα την πένα του συγγραφέα κάπως ''άγουρη'' και θα επιθυμούσα να υπάρχουν κάποιες επιπλέον πληροφορίες σε διάφορα σημεία της αφήγησης ώστε να υπάρχει μία μεγαλύτερη συνοχή και να μην αισθάνομαι ότι το κείμενο ''τρέχει'', αλλά μπόρεσα να εντοπίσω κάποια από τα νοήματα που επιθυμεί να περάσει προς το αναγνωστικό κοινό. Ναι, το κείμενο χρειαζόταν κι άλλη δουλειά και εύχομαι ο συγγραφέας να εστιάσει σε αυτό και στο μέλλον να μας εκπλήξει ευχάριστα. Και να θυμάστε. Δίνουμε πάντα ευκαιρίες στους/στις νέους/ες συγγραφείς.

Καλή ανάγνωση!

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.