Ναι, αγαπητέ/η συγγραφέα μ'άρεσε το προηγούμενο έργο σου, μα όχι αυτό! Κι έχω κάθε δικαίωμα να το πω!

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com)

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Ναι, αγαπητέ/η συγγραφέα μ'άρεσε το προηγούμενο έργο σου, μα όχι αυτό! Κι έχω κάθε δικαίωμα να το πω!

Είναι γεγονός ότι η υπομονή μου από τότε που δημιούργησα και λειτουργώ τα blogs μου δε θα πω ότι έχει ''ξεχειλώσει'', αλλά έχει λάβει αρκετές ''επεκτάσεις'', που -μεταξύ μας- ούτε κι εγώ το περίμενα ποτέ. Βέβαια, όλα τα πράγματα έχουν τα όρια τους. Και άντε να μη μιλήσω και να κάνω υπομονή μία φορά. Άντε να κάνω μία δεύτερη και μία τρίτη, αλλά κάπου νισάφι! Άνθρωπος είμαι και επειδή δε μου αρέσει να θεωρούν αδυναμία, ή, χαζομάρα την όποια καλοσύνη κι ενσυναίσθηση δείχνω στους/στις δημιουργούς, κάπου πρέπει να εκφράσω τις σκέψεις μου, διότι δεν πάει άλλο! Και επειδή σκέφτομαι εδώ και καιρό αν θα πρέπει να το μοιραστώ μαζί σας, αντιλήφθηκα ότι αν δεν τα πω, δε θα σταματήσουν να συμβαίνουν! 

Καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου, πέραν των βιβλίων που αγοράζω και διαβάζω, λόγω των συνεργασιών μου φτάνουν στα χέρια μου πάρα πολλά βιβλία (πάντα θα δηλώνω ευγνώμων για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη!) τα οποία αφού τα διαβάσω, αναρτώ τις σκέψεις μου τόσο στα blogs μου όσο και στο προφίλ μου στο goodreads. Όπως όλοι κι όλες αντιλαμβανόμαστε, δε γίνεται να μου αρέσουν όλα τα βιβλία που διαβάζω και φυσικά δεν μπορώ να τα βαθμολογώ όλα με 5 αστέρια στο goodreads. Ναι, ως αναγνώστρια έχω κάθε δικαίωμα να μου αρέσει η πένα ενός/μία συγγραφέα/εως και κάποιο βιβλίο του/της που διάβασα και να μη μου αρέσει το επόμενο. Έτσι δεν είναι; Κι όχι δεν είναι ρητορική η ερώτησή μου! Με αυτά που ακούω, κοντεύω να πάθω εγκεφαλικό!

Τί γίνεται, όμως, όταν ένας/μία συγγραφέας μού ζητά τα ρέστα (ναι, έτσι λαϊκά θα το πω, διότι το θράσος μερικών μερικών δεν παλεύεται!) επειδή τόλμησα να πω ότι δε μου άρεσε το έργο του/της και το βαθμολόγησα χαμηλά; Ποιος/α του/της δίνει το δικαίωμα να μου στείλει προσωπικό μήνυμα κι αντί να με ρωτά με ευγενικό τρόπο τί ήταν αυτό που δε βρήκα αρεστό στο έργο του/της ώστε να το διορθώσει σε επόμενο, να με ρωτά αν όντως έχω διαβάσει το βιβλίο του/της και του έδωσα αυτήν τη μη αρεστή για εκείνον/η βαθμολογία; Και το χειρότερο; Να νομίζει (μέσα σε όλη του/της την αλαζονεία) ότι θα πάω να σπεύσω να αλλάξω τη βαθμολογία μου (εννοεί να βάλω μεγαλύτερο βαθμό) επειδή μου ''τράβηξε'' το αυτί; 

Πάμε για μία ακόμη φορά (να δω ποια θα είναι η τελευταία!). Για να γράψω τις σκέψεις μου για ένα βιβλίο, πόσω μάλλον να του βάλω μία βαθμολογία στο goodreads, πρώτα ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ! Ναι, δε γίνεται αλλιώς! Δε λαμβάνω καμία θεϊκή φώτιση, μα ούτε κι αντιγράφω σκέψεις/κριτικές τρίτων. Και για να σας προλάβω. Τις όποιες βαθμολογίες βάζω στο goodreads είναι τελείως προσωπικές και βασίζονται στο τί μου έβγαλε το κάθε βιβλίο που διάβασα. Συνήθως αφορούν τη συνολική επίδραση του βιβλίου πάνω μου. Μπορεί, όμως, κάποιες φορές να μου αρέσει η γραφή κι όχι η ιστορία του βιβλίου, ή, και το αντίστροφο. Το ιδανικό είναι να μου αρέσει απ'όλες τις απόψεις. Πάντα μα πάντα η σκέψη μου στηρίζεται σε ορθά επιχειρήματα δίχως εμπάθεια, ζήλεια, κακία κι άλλα αρνητικά!

Τώρα, με ποιον τρόπο βαθμολογώ. Κοιτάω το είδος που υπηρετούν τα εκάστοτε βιβλία κι αν όντως φέρουν εις πέρας τον σκοπό τους, αν είναι άρτια από άποψη δομής, αν βγάζουν νόημα και στην τελική ανάλυση αν μου άρεσε η ιστορία. Και ναι! Φυσικά και προβαίνω σε σύγκριση βιβλίων. Τί θέλω να πω; Αυτό, βέβαια, είναι πιο εύκολο, ειδικά όταν έχω διαβάσει κι άλλο/α έργο/α του/της εκάστοτε δημιουργού κι όχι μεταξύ διαφορετικών! Κοιτάω αν υπάρχει εξέλιξη, ή, στασιμότητα τόσο στην πένα του/της όσο και στη φαντασία και τη σκέψη του/της. Αν με ικανοποιεί, βρε παιδί μου, αυτό που διαβάζω. Αν με αγγίζει και δε με κουράζει. Δεν το βρίσκω μονότονο και βαρετό. Και αρκετά ακόμη, μα θεωρώ ότι καταλάβατε το σκεπτικό μου.

Οπότε σας ρωτώ. Έχω άδικο όταν αγανακτώ και λέω ''Ναι, αγαπητέ/η συγγραφέα μ'άρεσε το προηγούμενο έργο σου, μα όχι αυτό! Κι έχω κάθε δικαίωμα να το πω!''; 

Τα σχόλια σας πάντα ευπρόσδεκτα κάτω από το άρθρο!