#BlackFriday στις εκδόσεις Λυκόφως


Ήρθε η ώρα για το ετήσιο μεγάλο bazaar των εκδόσεων Λυκόφως. Από σήμερα έως και την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, από το www.likofos.gr και το φυσικό μας κατάστημα (Ζαΐμη 26, Εξάρχεια), μπορείτε να προμηθευτείτε τα βιβλία μας με εκπτώσεις από 30 έως και 70%, είτε για τη βιβλιοθήκη σας είτε για τα δώρα σας καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!
Ταυτόχρονα, οι αναγνώστες-αγοραστές εγγράφονται στη λίστα μελών των εκδόσεων Λυκόφως και κερδίζουν μόνιμες έξτρα εκπτώσεις, προσφορές και άλλα προνόμια.
Εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία για πολλαπλά οφέλη!

*Από την επίσημη σελίδα των εκδόσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΣΑ ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ ΓΡΑΜΜΕΝΑ

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Ο χρόνος δεν γιατρεύει τις πληγές, τις απαλύνει όμως και αφήνει μία χαραμάδα φωτός προς την ελπίδα." Το ομολογώ! Τον τελευταίο καιρό νιώθω έναν φόβο και δισταγμό απέναντί στα κοινωνικά μυθιστορήματα. Δυστυχώς, όλο και περισσότεροι/ες δημιουργοί είτε από έλλειψη έμπνευσης είτε επειδή θεωρούν το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος δοκιμασμένο και εν γένει πετυχημένο επιλέγουν να ακολουθήσουν αυτήν την ασφαλή ( ; ) οδό. Άλλωστε, αυτός είναι ένας από τους λόγους που όλο και λιγότερο επιλέγω να διαβάσω ανάλογα βιβλία. Όμως, δεν παύει να υπάρχουν και εκείνες οι εξαιρέσεις βιβλίων που μοιάζουν σαν να κρατούν ζωντανή τη φλόγα της αναγνωστικής μου επιθυμίας. Ένα μυθιστόρημα που διάβασα -για να είμαι ειλικρινής αρχικά περισσότερο από περιέργεια- είναι το καινούργιο βιβλίο της συγγραφέως Άννας Συκιανάκη, με τίτλο ''Όσα έχει η ζωή γραμμένα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Τη συγγραφέα Άννα Συκιανάκη την είχα ''πρωτογνωρίσει'...
Read more »

Περιμένοντας στη στάση με τις λέξεις

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία αλλιώτικη βιβλιοπρόταση... Μία λαϊκή ρήση λέει ότι ''Μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις''. Τί γίνεται, όμως, στην περίπτωση που φτάνουμε σε ένα σημείο στη ζωή μας όπου δεν μπορούμε να βρούμε τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψουμε τα όσα βλέπουμε και βιώνουμε μαζί με τα όποια συναισθήματα και τις μνήμες; Τί γίνεται, όταν με τα χρόνια μπορεί να ''σβήνουν'' οι λέξεις και να τις ψάχνουμε εναγωνίως; Θα μπορούσαν, άραγε, ποτέ οι λέξεις να παρομοιαστούν με τα βαγόνια των τρένων, ή, τα λεωφορεία που περνούν από μπροστά μας και περιμένουν από εμάς να επιβιβαστούμε σε εκείνα και εμείς να στεκόμαστε στις νοερές στάσεις του μυαλού αναμένοντας από εκείνες να καταφτάσουν και να μας οδηγήσουν όπου θέλουμε. Εν προκειμένω, να μοιραστούμε με τους άλλους ανθρώπους όλα όσα επιθυμούμε να εκφράσουμε... Διάβασα και σας μιλώ για το έργο της συγγραφέως Πέννυς Κίσσα, με τίτλο ''Περιμένοντας στη στάση με τις λέξεις'' (κυκλοφορεί από ...
Read more »

''Ο Κέκε στο μουσείο'' & ''Ο Κέκε στο θέατρο"

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Τίτλοι:  Ο Κέκε στο μουσείο & Ο Κέκε στο θέατρο Συγγραφέας:  Φανή Τερζόγλου Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δεν υπάρχουν βιβλία που ανυπομονώ να τα διαβάσω όσο πιο γρήγορα γίνεται -από τη στιγμή που φτάνουν στα χέρια μου- από εκείνα που προορίζονται για παιδικό και εφηβικό κοινό. Και προτού βιαστείτε να με κρίνετε ως μία γυναίκα με τάσεις παλιμπαιδισμού, να σας πω ότι τα εν λόγω βιβλία όχι μόνο μου αρέσουν πολύ, αλλά για πολλά χρόνια έχουν υπάρξει ένα αλλιώτικο ''στήριγμα'' κι ''αποκούμπι'' της ψυχικής μου ισορροπίας και ηρεμίας. Εξ ου και η όποια προτίμησή μου προς θεματικές αυτών, καθώς και σε συγγραφείς που τα υπογράφουν. Σήμερα διάβασα και σας προτείνω όχι ένα, αλλά δύο παραμύθια που προορίζονται για παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών. Ο λόγος για το 3ο και το 4ο βιβλίο της σειράς «Κέκε, το πιθηκάκι», με τίτλους ''Ο Κέκε στο μουσείο'' & ''Ο Κέκε στο θέατρο'', τα οποία υπογράφει ...
Read more »

Το δάσος των ψιθύρων

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όσο κι αν αγαπάμε να μοιραζόμαστε με άλλους/ες βιβλιόφιλους/ες τις σκέψεις μας γύρω από το εκάστοτε βιβλίο τυγχάνει να έχουμε διαβάσει, δεν παύει η ανάγνωση ως ανάγνωση να είναι κάτι το προσωπικό και κανείς και καμία δεν έχει το δικαίωμα να κατηγορήσει/αφορίσει τον/την οποιονδήποτε/οποιαδήποτε αναγνώστη/στρια για τις όποιες επιλογές του/της. Έχοντας αυτό κατά νου και θεωρώντας ότι η λογοτεχνία βγαίνει πάντα κερδισμένη, αρκεί το αναγνωστικό κοινό να στρέφεται προς εκείνη -ανεξαρτήτως του τί βιβλία επιλέγουν να διαβάσουν- σέβομαι το γεγονός ότι κάποιοι/ες αναγνώστες/στριες έχουν διαφορετικές προτιμήσεις από εμένα, ή, ακόμη και να επιθυμούν να δοκιμάσουν να κινηθούν σε ''αναγνωστικό'' επίπεδο πέραν των όποιων ασφαλών ''ζωνών'' τους.  Σήμερα διάβασα και σας προτείνω ένα βιβλίο που αν κι απευθύνεται σε ενήλικο κοινό, θεωρώ ότι κάλλιστα θα μπορούσε να βρει ένθερμο αναγνωστικό κοινό και σε παιδιά/εφήβους. Ο λόγος για το μυθιστόρημα της σ...
Read more »

#Προδημοσίευση: ''Μεσσίας 21ου αιώνα: Μοίρα", Δημήτρης Α. Παπαχρόνης (Εκδ. Λυκόφως)

Εικόνα
Τίτλος:  Μεσσίας 21ου αιώνα: Μοίρα Συγγραφέας:  Δημήτρης Α. Παπαχρόνης Εκδόσεις:  Λυκόφως Ελάτε να διαβάσουμε, παρέα, ένα απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μυθιστορήματος, με τίτλο ''Μεσσίας 21ου αιώνα: Μοίρα", του συγγραφέα Δημήτρη Α. Παπαχρόνη, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Ένας ανερχόμενος συγγραφέας που αξίζει να συγκρατήσετε το όνομά του... Το Φοίνιξ είχε μόλις αρχίσει να φορά τα νυχτερινά του φορέματα. Η σελήνη είχε εμφανιστεί πρόωρα, ενώ ο θεός ήλιος έστελνε αποχαιρετιστήρια φιλιά στον απογευματινό ορίζοντα, βάφοντας τα σύννεφα σε αποχρώσεις φλογερές. Ο Τζόνι Φαμάρ ξύπνησε στο δωμάτιό του περίπου στις έξι και τέταρτο μετά το απόγευμα. Δεν είχε καλά-καλά ανοίξει τα μάτια κι ήδη ένιωθε τις αρθρώσεις του στυφές, σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα πεταμένα στην άκρη μιας χωματερής. Τελικά, το χθεσινοβραδινό μεθύσι με τον καλό του φίλο Άλεξ Μάθιους είχε αποδειχθεί κάκιστη ιδέα – καλά, όχι πως περίμενε να ξυπνήσει σαν την Χιονάτη μετά το τρυφερό φιλί τ...
Read more »