Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

(Δεν μου ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας) Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Οι δημιουργοί συστήνονται... κι η  συγγραφέας Λένα Κικίδου μοιράζεται μαζί μας το διήγημα φαντασίας με τίτλο ''Il silenzio dei morti [Η Σιωπή των Νεκρών]" Γράφει η Λένα Κικίδου Il silenzio dei morti [Η Σιωπή των Νεκρών] «Ήταν ένα μικρό καράβι...» Νηνεμία. Σιγή. Το αντιμάλαλο τρίβεται στην καρίνα. Οι ψίθυροι των νεκρών στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα μιας καταιγίδας που όλο ζυγώνει κι όλο αλαργεύει μετανιωμένη. Ασθμαίνει βουλιαγμένος στο κουλούριασμα των νοτισμένων κάβων. Τα μάτια του κινούνται παλινδρομικά στο άδειο κατάστρωμα. Η φουρτούνα ξέπλυνε το αίμα, μα όχι και τον τρόμο. Δεν ξέρει πια τι είναι χειρότερο: ο μαρτυρικός θάνατος ή η αιώνια αναμονή; Ξεροκαταπίνει σάλιο αλμυρό που ξεραίνεται στο στόμα του. Οσφραίνεται τη σήψη και μια αμυδρή ψαρίλα από το σώμα του παιδιού. Βλαστημά τον παφλασμό που καλύπτει τους κοφτούς ήχους. Υψώνει το βλέμμα στο ακ...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Απευθυνόμενη προς τους/τις συγγραφείς του τρόμου και της φαντασίας, πολλές φορές τους/τις ρωτώ για το ποια είναι η στάση τους προς αυτές τις δύο έννοιες τόσο από την πλευρά του/της γράφοντος/ούσης όσο κι από εκείνη του/της αναγνώστη/στριας. Και ξέρετε τί έχω παρατηρήσει; Πώς δεν υπάρχει πάντα αυτή η ταύτιση ανάμεσα σε αυτές τις δύο ιδιότητες, ακόμη κι αν μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο. Κι αν κρίνω από τον εαυτό μου, ως απλή αναγνώστρια, δύναμαι να πω ότι ο τρόμος και κατ'επέκταση η φαντασία διαφέρει ως προς τη σκοπιά βλέψης και βίωσης από τον καθέναν και την καθεμία ξεχωριστά. Λες και είναι κάτι παντελώς προσωπικό και η αλήθεια τους βρίσκεται παντού γύρω μας. 'Ένας δημιουργός που εκτιμώ πολύ -καθώς έχω διαβάσει μεγάλο μέρος του συγγραφικού του έργου- κυρίως για την αυθεντικότητα της προσωπικής του ταυτότητας γραφής και τον τρόπο που μας παρουσιάζει έργα τρόμου και φαντασίας είναι ο συγγραφέ...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Όλοι κι όλες, ως άνθρωποι, μπορούμε να βρούμε την όποια τέρψη της ψυχής μέσα από ποικίλα πράγματα που μπορεί να διαφέρουν για τον καθέναν και την καθεμία από εμάς. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα βιβλία. Εγώ αγαπώ για ποικίλους λόγους τα βιβλία που ''υπηρετούν'' τη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας. Κι από την άλλη, πιάνω τον εαυτό μου να φέρεται σαν μικρό παιδί κάθε φορά που τυγχάνει να ακούσω μία ιστορία/θρύλο που συνδέεται με τη γενικότερη λαογραφία της χώρας. Δύνασθε, λοιπόν, να διανοηθείτε το πόση θελκτική έξαψη γεννάται μέσα μου από ένα ''πάντρεμα'' του τρόμου με τα όποια λαογραφικά στοιχεία. Σαν να είναι μία εκ των πιο πιθανών/πειστικών/οικείων μορφών βίωσης του όποιου τρόμου και μεταφυσικού στοιχείου μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της ζωής μου.  Συνεχίζοντας, ακάθεκτη, αυτόν τον αφιερωματικό μήνα στην ανάγνωση/ανάδειξη βιβλίων της λογοτεχνίας του τρ...

(Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί σε μια 3D εγκατάσταση από την ίδια τη συγγραφέα στο outernet London). Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Οι δημιουργοί συστήνονται... κι η  συγγραφέας Αντωνία Τρικαλιώτη μοιράζεται μαζί μας το διήγημα επιστημονικής φαντασίας με τίτλο ''Άλλα Εγώ" Γράφει η Αντωνία Τρικαλιώτη Άλλα Εγώ   Τίποτα. Κενό. Άδειο. Κάτι. Κρύο. Μαύρο. Βλέπω. Νιώθω. Εγώ. Είμαι. Είμαι εγώ. Κινούμαι. Αργά. Εκεί. Πάω. Καλύτερα εκεί. Ίδιο. Σκοτάδι. Κρύο. Φόβος. Πεινάω. Ψάχνω. Βλέπω κάτι. Βρίσκω. Τρώω. Πεινάω, τρώω. Τρώω, πάλι πεινάω. Πάω εκεί. Σκοτάδι πάλι, και άλλα. Εγώ και αυτά. Κρυώνουν κι αυτά; Από κάτω. Καταφύγιο. Εδώ. Μένω εδώ. Βλέπω άλλα. Αντιγράφω. Λέξεις. Μαθαίνω. Θυμάμαι. Αυτό άλλο. Αυτό τρώει, κι εγώ τρώω. Πεινάει κι αυτό κι εγώ, αλλά όχι ίδια.   Τρέχει αυτό. Ζηλεύω. Εγώ κινούμαι αργά. Αυτό τρέχει, προλαβαίνει. Τρώει καλύτερα. Το ζηλεύω. Να φύγει. Θα διώξω. Θα το τρομάξω. Φύγε, κολύμπα! Εδώ κολυμπάω εγώ. Εδώ τρώω εγώ. Δικό μου ...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη Προσφάτως, έτυχε να απαντήσω σε μία πολύ εύστοχη ερώτηση που έθεσε ένα πολύ αξιόλογο πρόσωπο του χώρου της λογοτεχνίας στη χώρα μας αναφορικά με το αν ως αναγνωστικό κοινό συνεχίζουμε, ή, όχι την ανάγνωση μίας σειράς βιβλίων (που αναπτύσσεται σε πάνω από δύο βιβλία) και υπό ποια κριτήρια επιλέγουμε το αν θα το κάνουμε, ή, όχι. Η ειλικρινής μου απάντηση -αν θυμάμαι καλά μπορεί να το έχω αναφέρει ξανά σε παλαιότερο κείμενό μου εδώ- είναι ότι υπάρχουν φορές που ως αναγνώστρια συνεχίζω ακάθεκτη την ανάγνωση με την προϋπόθεση να υπάρχει κάτι ακόμη να ειπωθεί και από την άλλη, ότι μπορεί να πάψω να αναζητώ τη συνέχεια, αν αισθανθώ ότι όχι μόνο όλα όσα έχω διαβάσει επαναλαμβάνονται, μα κυρίως ότι ο/η εκάστοτε συγγραφέας θεωρεί ότι ''τραβώντας'' μία επιτυχημένη κι άκρως αγαπητή από το αναγνωστικό κοινό ιστορία, πρέπει να συνεχίσει να γράφει και να μας παρουσιάζει ως κάτι το δήθεν πρωτότ...

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΜΑΡΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... ....Και ελάτε να διαβάσουμε παρέα ένα ποίημα από το βιβλίο  Τα σκόρπια της αντίπερα όχθης Συγγραφέας: Μαρία Διαμάντη Εκδόσεις: Διάνοια "Διάλογος με το χριστουγεννιάτικο δέντρο" (Μαρία Διαμαντή 13/12/2025) Μαρία: Καλημέρα και πάλι.... Γιατί στάζεις έτσι ακόμα, εσύ; Μου λέρωσες το χαλί.... Δέντρο: Έτσι; Δεν είναι «έτσι». Είναι το αίμα μου, Μαρία.... Κάποτε ήμουν ελεύθερο, στο βουνό. Με πουλιά..... Με ήλιο..... Μαρία: Εντάξει, αλλά τώρα έχεις λαμπάκια πάνω σου... Πράσινα, μπλέ, κίτρινα, κόκκινα.... Ταιριάζουν με το όλο... "θέμα" των ημερών.. Δέντρο: Αυτά δεν είναι λαμπάκια, είναι ειρωνεία. Με στόλισες για να ξεχάσεις ότι με έκοψες. Μαρία: Δεν σε έκοψα εγώ προσωπικά! Σε πήρα από το μαγαζί... Δέντρο: Α, ναι.... Σωστά... Το κλασικό άλλοθι. «Δεν πάτησα εγώ τη σκανδάλη, απλώς αγόρασα το όπλο»... Μαρία: Υπερβάλλεις λίγο. Δε νομίζεις; Σε ποτίζω κιόλας..... Δέντρο: Μου ρίχνεις νερό...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... ....Και ελάτε να διαβάσουμε παρέα ένα απόσπασμα από το βιβλίο  ''Separazione" Συγγραφέας: Λένα Κικίδου Εκδόσεις Γραφή ...Μυρίζει μούχλα εδώ κάτω. Το νιώθεις. Πάντα μια αίσθηση από χνούδι μουλιασμένο σε βενζίνη κι ένα σπίρτο έτοιμο να ανάψει. Μα δεν ανάβει. Μένει πάνω στο κουτί και περιμένει. Όπως εσύ. Όπως εγώ. Μη φοβάσαι. Στέκομαι δίπλα σου. Πάντα εκεί βρίσκομαι. Μια ανάσα μακριά σου. Παλιά... ναι, έφυγα για λίγο, μα είμαι πάλι μαζί σου. Τ’ ακούς κι εσύ; Σαν σταγόνα πάνω σε άδειο τενεκεδάκι. Μετράει τον άχρονο χρόνο και δίνει διαστάσεις στο κλουβί σου. Μα τα κάγκελα λείπουν. Ποιος ορίζει τη φυλακή σου; Εσύ ή αυτοί; Τα φώτα των αυτοκινήτων σκαλίζουν στον τοίχο σχέδια που έφτιαχνες παιδί. Μοιάζουν με τέρατα βγαλμένα από παραμύθια. Από αυτά που δε σου διάβασαν ποτέ. Κοιτάς το πλάσμα που θυμίζει βασιλίσκο. Με ρωτάς, αν υπάρχει. Δεν ξέρω. Σε έναν κόσμο, δίχως πραγματικά θηρία, ίσως και να είναι υπαρκτός. Σκιέ...

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''BRIMSTONE" ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ BEST SELLER ΣΕΙΡΑΣ ROMANTASY FAE & ALCHEMY Και κάπως έτσι ήρθε να μπει μία (άνω) τελεία που δε συνεπάγεται το τέλος της αγάπης μου για τα βιβλία που ανήκουν στο είδος του romantasy με λίγες, ή, περισσότερες σκοτεινές πινελιές, αλλά για να ολοκληρωθεί -προς το παρόν- με τον πιο πρέποντα τρόπο η ιστορία της σειράς ''ROMANTASY FAE & ALCHEMY". Κι όπως πολύ καλά καταλάβατε, σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το δεύτερο βιβλίο, με τίτλο ''BRIMSTONE" (Fae & Alchemy #2), το οποίο υπογράφει η συγγραφέας Callie Hart (ΚΑΛΙ ΧΑΡΤ) και δεν έχει πολλές μέρες που κυκλοφόρησε και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση από την κυρία Έλενα Γιαννακούλα. Άραγε, τί ήταν αυτό που μας περίμενε μέσα στις σελίδες του; Ποτέ έως σήμερα δεν έχω κρύψει την αναγνωστική μου ''αδυναμία'' προς τα βιβλία που ανήκουν στ...

(Η εικόνα του εξωφύλλου και ο σχεδιασμός του ανήκει στη συγγραφέα Ισαβέλλα Πρίτσα) Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας... Σήμερα έχω τη χαρά η συγγραφέας Ισαβέλλα Πρίτσα να με τιμά με την εμπιστοσύνη που μου δείχνει με το να μου επιτρέπει να ''φιλοξενώ'' στα blogs τη συλλογή διηγημάτων της, με τίτλο ''Μυστήρια στην Καλών Τεχνών''. Την ευχαριστώ πάρα πολύ κι της εύχομαι ό,τι καλύτερο για τη συγγραφική της πορεία κι έργο. Πάμε να τα γνωρίσουμε μαζί... 28 σελίδες Ήταν μεσημέρι Πέμπτης κι εγώ βαριόμουν. Ήμουν χωμένη στο βάθος του εργαστηρίου ζωγραφικής και τελείωνα τον χάρτη μιας φανταστικής πόλης. Του είχα δώσει τη μορφή ενός φύλλου, εκείνου του χάρτη, κι όμως, μετά από τόσες ώρες σχεδίου, δεν μου φαινόταν πως είχε κάτι το ιδιαίτερο. Απλώς γραμμές πάνω σε λευκό χαρτί. Ο καθηγητής μόλις είχε φύγει κι αυτό σήμαινε ένα μόνο πράγμα. Πως κι οι φοιτητές εξαφανίστηκαν ο ένας μετά τον άλλο. Ήταν συνήθως λίγο έρημα τα εργαστήρια αφότου...