Αναρτήσεις

Το αγκαθάκι της φιλίας

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού κι όχι μόνο! Τίτλος: Το αγκαθάκι της φιλίας Συγγραφέας: Παναγιώτης Τούμπας Άν και αδίκως αρκετοί/ες έχετε σπεύσει να με κατηγορήσετε ότι με διακρίνει μία τάση παλιμπαιδισμού -λόγω της αγάπης που τρέφω προς τα παιδικά βιβλία-, είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι από την ανάγνωση των ιστοριών τους μπορώ και λαμβάνω ακόμη πιο σημαντικά και χρήσιμα μαθήματα/νοήματα για τη ζωή μου. Με μερικά εξ αυτών να είναι πιο δυνατά και καίρια κι από εκείνα τα έργα που απευθύνονται σε ενήλικο αναγνωστικό κοινό! Γι'αυτό όχι μόνο συνεχίζω την ανάγνωση ανάλογων βιβλίων, μα προσπαθώ -όσο είναι αυτό εφικτό- να σας παρουσιάζω παιδικά βιβλία που θεωρώ ότι ξεχωρίζουν. Η σημερινή μου βιβλιοπρόταση για το καλοκαίρι κι όχι μόνο αφορά το παιδικό βιβλίο του συγγραφέα Παναγιώτη Τούμπα, με τίτλο ''Το αγκαθάκι της φιλίας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Ένα παραμύθι ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 4 ετών, την εικονογράφηση του οποίου...

Οι ορειβάτες

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Το τελευταίο διάστημα πιάνω τον εαυτό μου να εκπλήσσεται ευχάριστα από την παρουσία και την ανάγνωση βιβλίων που μπορεί εκ πρώτης όψεως να μην μου έξαψαν τόσο πολύ τη φαντασία και να μη μου γέννησαν τις όποιες πιο υψηλές αναγνωστικές ''προσδοκίες'', μα κατάφεραν μέσα από την φαινομενικά πιο απλή -σε καμία των περιπτώσεων απλοϊκή!- φύση τους να με κάνουν να δω και να αντιληφθώ πράγματα ακριβώς όπως είναι και αυτή η συνειδητοποίηση να με ταρακουνήσει σε μεγαλύτερο βαθμό και με μία απόλυτα στιβαρή φυσικότητα, που δε γινόταν να προσποιηθώ ότι δεν υπάρχει... Είναι εκείνα τα βιβλία που με μία ειλικρινή κι όχι επιτηδευμένη ταπεινότητα και δίχως τάσεις μελοδραματισμού, ή, ανωτερότητας έρχονται να μας (υπεν)θυμίσουν ότι η ζωή δεν είναι πάντα ένα παραμύθι με ευτυχισμένο τέλος και κυρίως ότι δεν πρέπει να μας ξεγελά κανένα αγγελικά πλασμένο πρόσωπο και ό,τι άλλο αστραφτερό μπορεί να αποσπά την προσοχή μας από το ''είναι'' του όποιου '...

Μόρα: Σκιές στο Χιόνι

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Ένα από τα πολλά μου κουσούρια ως άνθρωπος είναι ότι από πολύ μικρή ηλικία δεν μπορώ να μείνω ικανοποιημένη μόνο με τα όποια προφανή, αλλά πάντα αναζητώ και τα από πίσω και παραπέρα, όπως και να αρέσκομαι να αγγίζω και να τσιγκλάω κάπως τα όρια μεταξύ της πραγματικότητας και της φαντασίας, των όποιων απτών κι αντικειμενικών και επιστημονικώς επεξηγημένων και των όποιων υπόκεινται στους όποιους ''νόμους'' του μεταφυσικού και του μυστηρίου. Λατρεύω, επίσης, τη λαογραφία όχι μόνο του τόπου μας, αλλά κι άλλων χωρών, οπότε μπορείτε να φανταστείτε το πώς εξιτάρουν τη σκέψη μου ιστορίες που αναδύονται από εκείνη και σχετίζονται με την ύπαρξη αποκρουστικών φιγούρων, σπιτιών, τόπων κι άλλων δοξασιών και αρκετών επιπλέον που μπορούν να μας τρομάξουν και να μας κάνουν να φοβόμαστε ακόμη και τη σκιά μας. Έτσι, χαίρομαι σαν μικρό παιδί όταν φτάνει στα χέρια μου ένα μυθιστόρημα (δυστυχώς δεν έχω διαβάσει τόσα όσα θα επιθυμούσα) που υπηρετεί αυτό που αποκαλείτα...

Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο ''Φύλα-μορφές και διαμορφώσεις" (εκδ. Αγγελάκη)

Εικόνα
Τίτλος: Φύλα-μορφές και διαμορφώσεις Συγγραφέας: Πάρβη Πάλμου Εκδόσεις: Αγγελάκη Πρόλογος Σε μια εποχή που οι λέξεις διαμορφώνουν πραγματικότητες, η ακριβής και ορθή χρήση της γλώσσας είναι πράξη κοινωνικής ευθύνης και ισότητας. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αποτέλεσμα μιας συνεργασίας δύο ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένων και έμπειρων προσωπικοτήτων, της Πάρβης Πάλμου με τη συνεισφορά της Άννας Απέργη-Κωνσταντινίδη, και έρχεται να καλύψει ένα ουσιώδες κενό: την ανάγκη για σαφή, σύγχρονη και όσο το δυνατόν πιο συμπεριληπτική κατανόηση της ΛΟΑΤΚΙ+ ορολογίας. Πρόκειται για δύο εξέχουσες προσωπικότητες στον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με μαχητική δράση και καθημερινή προσφορά στη στήριξη της τρανς και γενικότερα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, μέσα από το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ). Πολύ συχνά, θέλοντας να προσεγγίσουμε θέματα που αφορούν τα ΛΟΑΤΚΙ+ –όπως ζητήματα ταυτότητας, έκφρασης και χαρακτηριστικών φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού– χρησιμοποιούμε λέξεις ή εκφράσε...

ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ

Εικόνα
  Γράφει η Κυριακή Γανίτη Με τις γενικότερες τάσεις γύρω από πολλά πράγματα -εν παραδείγματι τα πρότυπα της ομορφιάς που διαφέρουν από εποχή σε εποχή αποδεικνύοντας την αντικειμενικά υποκειμενική αξία της- να αλλάζουν, διαρκώς, δεν είναι τυχαίο που σε παγκόσμιο επίπεδο δεχόμαστε έναν ''βομβαρδισμό'' γύρω από ό,τι μπορεί να σχετίζεται με την κορεάτικη κουλτούρα και πολιτισμό σε διάφορα επίπεδα όπως η ποπ μουσική, την έμπνευση σε σενάρια ταινιών -ακόμη και σε ιστορίες βιβλίων- στον τρόπο ένδυσης και υπόδυσης, το μακιγιάζ, τις συνήθειες διατροφής κι αρκετών άλλων, μπορώ να πω ότι μου κάνει τρομερή εντύπωση το πώς κάποια πράγματα -κατά κόρον αρνητικά- να διατηρούνται ακμαία και να φαίνονται πιο σταθερά από ποτέ... Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δε συνηθίζω να επηρεάζομαι από τις τάσεις και μέχρι στιγμής δεν έχω υποκύψει στον ''πειρασμό'' αυτής της κορεάτικης ''εισβολής'' πέραν κάποιων μυθιστορημάτων γραμμένα από τις εκεί συγγραφείς. Σήμερα, λο...

Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Στοχασμοί» (Εκδ. Ελκυστής)

Εικόνα
Τίτλος: Στοχασμοί Συγγραφέας: Γιώργος Σακελλαρίδης Εκδόσεις: Ελκυστής Α! ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ 1.Όταν κάποτε αιστανθείς πως δεν έχεις ένα σκοπό στη ζωή που να σε κινητοποιεί, κάνε σκοπό σου το να νοιάζεσαι, να ενδιαφέρεσαι με καλοσύνη και αγάπη για τους άλλους. Τότε ίσως διαπιστώσεις πως αυτό είναι το καλύτερο (και) για σένα. Πράγματι είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει να φαίνεται χρήσιμος στους συνανθρώπους του. Αυτό «θρέφει» την καλοσύνη και την ανθρωπιά του και τον κάνει πιο ευτυχισμένο. Δυστυχείς όσοι μόνιμα αποστασιοποιούνται από τους άλλους και αδιαφορούν γι’ αυτούς. 2. Δίπλα στα παιδιά συναντά κανείς κάποιες φορές, «κίβδηλους» παιδαγωγούς. Αυτοί είναι πολύ χειρότεροι από τα κίβδηλα νομίσματα της αγοράς. «Γιατί είναι πιο μεγάλος ο κίνδυνος στην αγορά των μαθημάτων παρά στην αγορά των τροφίμων…» καθώς έλεγε ο Σωκράτης. 3. Άποψη του Καντ είναι ότι: «η επιστήμη είναι οργανωμένη γνώση και η σοφία οργανωμένη ζωή.» Η σοφία λοιπόν δεν έρχεται με τις γνώσεις από τα βιβλ...

Διαβάζοντας μια σύνθεση αποσπασμάτων για το βιβλίο: «Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ» (Εκδ. Ελκυστής)

Εικόνα
Τίτλος: Η εσχάτη παρουσία Συγγραφέας: Μιχάλης Κ. Γριβέας Εκδόσεις: Ελκυστής [Η νουβέλα του Μιχάλη Γριβέα «η εσχάτη παρουσία» αποτελεί προϊόν καθαρής μυθοπλασίας. Είναι εμπνευσμένη όμως από την «Αποκάλυψη του Ιωάννου» και τον μύθο «Έρως και Ψυχή». Για να συναντήσει ο αναγνώστης τα βαθύτερα του έργου διαλέξαμε μια σύνθεση αποσπασμάτων από το βιβλίο σε αντίστιξη με επιλεγμένα αποσπάσματα από την ίδια την «Αποκάλυψη»]. Απόσπασμα από τη νουβέλα «η εσχάτη παρουσία»: ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ - Η ΑΡΧΗ. Αγαπημένοι μου πρόγονοι στάθηκε αδύνατον ν’ αντισταθώ στην ασίγαστη επιθυμία να σας διηγηθώ τούτη την ιστορία από το μέλλον. Το δικό σας μέλλον, εσάς που διαβάζετε τώρα αυτές τις γραμμές, γιατί τα γεγονότα της αφήγησης μου θα συμβούν ανυπολόγιστα χρόνια μετά από την εποχή σας. Πόσα ακριβώς δεν επιτρέπεται να σας αποκαλύψω, εγώ ο μακρινός σας απόγονος, αφού βρίσκομαι πλέον σε μια άλλη πτύχωση της πλάσης, πέρα από τα όρια του χρόνου, την οποία εσείς είναι αδύνατον να κατανοήσετε. Γιατί εσείς έχετε πεθάνει τώρα ...

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΜΑΖΙ

Εικόνα
Γράφει η Κυριακή Γανίτη ''Ποτέ δεν κατάφερε να φύγει, απλά έπρεπε να βρει τη δύναμη να βάλει χρώμα στην αγάπη.'' Έχετε νιώσει ποτέ να εκνευρίζεστε και να θυμώνετε εξαιτίας ενός βιβλίου που τυγχάνει να διαβάζετε μία δεδομένη στιγμή; Κι αυτό όχι διότι πρόκειται για ένα κακογραμμένο μυθιστόρημα, αλλά διότι η ιστορία του είναι πέρα για πέρα τόσο διαπεραστικά ρεαλιστική σαν τα σενάρια και τα τερτίπια της ζωής που μέσα σε αυτά πρωταγωνιστούν αληθινοί άνθρωποι όμοιοι/ες με εσάς; Ε, λοιπόν, κάτι ανάλογο μου συνέβη κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του μυθιστορήματος της συγγραφέως Βάσως Γαλάνη, με τίτλο ''ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΜΑΖΙ'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Ένα αισθηματικό μυθιστόρημα που ''περιπλέκεται'', εντέχνως, με το κοινωνικό κι ανθρώπινο κομμάτι της ζωής μας. Σε καμία περίπτωση δεν έχω το θράσος -εν αντιθέσει με πολλούς/ες εκεί έξω που τόσο αναίσχυντα το κάνουν!- να δηλώνω καλός άνθρωπος (δεν επαίρομαι καθόλου γι'αυτό). Μα κι εγώ έ...

Ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Όλγα Λιάρατζη

Εικόνα
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΟΛΓΑ ΛΙΑΡΑΤΖΗ Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Όλγα Λιάρατζη Γράφει η Όλγα Λιάρατζη Το βιβλίο μου, Το παλάτι που πληγώσαμε , είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται από το 1839 έως το 1844, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, καθώς τότε τίθενται τα θεμέλια του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Εκείνο που με ενδιέφερε να ερευνήσω δεν ήταν μόνο τα γεγονότα της εποχής, αλλά κυρίως ποια λάθη, παραλείψεις, νόμοι και πολιτικές επιλογές άφησαν ίχνη που φτάνουν μέχρι τις μέρες μας. Πίστευα πάντοτε ότι μια ιστορική περίοδος δεν κατανοείται τόσο από τα γεγονότα της όσο από τον τρόπο με τον οποίο κατανέμει την εξουσία. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο συναντιούνται η Ιστορία και το έγκλημα. Το έγκλημα έχει συχνά ταξικό πρόσημο. Άνθρωποι φτωχοί και κοινωνικά αποκλεισμένοι, χωρίς τα μέσα να βελτιώσουν τη ζωή τους ή να πραγματώσουν τις φιλοδοξίες τους, οδηγούνται πολλές φορές στην παραβατικότητα, ιδίως όταν η Δικαιοσύνη δεν αντιμετωπίζεται ως κοινό καταφύγι...