Θέμα πιθανοτήτων
Γράφει η Κυριακή Γανίτη Τί είναι, άραγε, αυτό που μας απωθεί και την ίδια ώρα γοητεύει στις δυστοπίες; Η απειλητική και τρομακτική πιθανότητα του να γίνει πραγματικότητα το όποιο απίθανο; Το γεγονός ότι νιώθουμε μία κρυφή, ή, φανερή ευγνωμοσύνη για τα όσα, εντέλει, ζούμε; Αυτή η ψευδαίσθηση της πλάνης σχετικά με την πραγματική αντίληψη του τί υποδηλώνουν αυτές οι δυστοπίες; Η αντίθεση μεταξύ του καλού ονείρου και του εφιάλτη και κατ'επέκταση του πώς το σκοτάδι γίνεται θελτικότερο του φωτός; Ένας συνδυασμός μερικών, ή, όλων των παραπάνω; Ή κάτι άλλο; Προφανώς και δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων. Αυτό θα ήταν κάτι άτοπο κι εκ προοιμίου λάθος! Απλώς από τη μεριά μου, ως απλή αναγνώστρια, δύναμαι να εκφράσω τη σκέψη ότι με ελκύει με έναν ιδιαίτερο κι αντιφατικό τρόπο αυτό το άγνωστο. Ναι, μπορεί να μην έχω την τόσο μεγάλη αναγνωστική εμπειρία γύρω από δυστοπικά μυθιστορήματα -αν και θέλω να διαβάσω περισσότερα της εν λόγω κατηγορίας- αλλά δεν παύει να αισθάνομαι σ...