ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΣΤΑΛΗΣΑΝ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη
ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ

Τίτλος: ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΣΤΑΛΗΣΑΝ

Συγγραφέας: Άρης Ι. Ξενόφος

Άν και δε συνηθίζεται, πλέον, στην εποχή μας η ανταλλαγή γραμμάτων που εσωκλείουν σκέψεις και συναισθήματα μεταξύ των ατόμων που έχουν επιλέξει να αλληλογραφούν, αφού η επέλαση της τεχνολογίας μοιάζει να κάνει στην άκρη παλιές συνήθειες και σχεδόν να τις ''διαγράφει'' ανεπιστρεπτί, δεν παύει η αποστολή γραμμάτων (ερωτικού κι όχι μόνο περιεχομένου) να είναι ένας γοητευτικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Σαν να είναι πιο εύκολο να γράφονται πάνω στο χαρτί όλα όσα έχουμε βαθειά μέσα στην καρδιά και στην ψυχή μας, απ'ό,τι να λέγονται ενώπιος ενωπίω. Λες και με αυτόν τον τρόπο να ''καταρρίπτονται'' και να ''διαφυλάσσονται'', την ίδια στιγμή, όλες οι ''άμυνες'' της ψυχής και ο όποιος φόβος, δισταγμός, ντροπή, ίσως και πιθανές ενοχές... 

Ο συγγραφέας Άρης Ι. Ξενόφος, μέσα από τη συλλογή διηγημάτων -γραμμένα σε μία πιο ελεύθερη εκδοχή επιστολών-, με τίτλο ''Γράμματα που ποτέ δεν εστάλησαν'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος) έρχεται να αναδείξει όλα τα παραπάνω μαζί με το πώς αυτά τα γράμματα που είτε θα μπορούσαν να έχουν σταλεί και διαβαστεί είτε, εντέλει, παρέμειναν καλά φυλαγμένα στα συρτάρια των γραφόντων όχι μόνο καταφέρνουν και γεννούν συναισθήματα, μα μοιάζουν σαν άλλες μορφές εξομολόγησης και βίωσης έντονων και καίριων εμπειριών ζωής. Απλά και συνοπτικά λένε τα πάντα μέσα από μία ειλικρινή και απογυμνωμένη από περιττές φιοριτούρες για ζητήματα όπως είναι ο έρωτας και η αγάπη σε όλες της τις μορφές, η συμπόνοια, η συγχώρεση, ο αποχαιρετισμός, ο πόνος της απώλειας, ο χωρισμός και ο θάνατος. Ανεπτυγμένα σε τρεις αυτόνομες και συνάμα αλληλένδετες ενότητες, τα διηγήματα μας ''οδηγούν'' από το σκοτάδι στο φως κι από το ''αντίο'' στην γλυκόπικρη γεύση της ελπίδας και μας κάνουν να τα διαβάσουμε άκοπα με περισσή προσήλωση και ενδιαφέρον.

''Ένας άντρας, μια γυναίκα, ένας έφηβος. Προσωπικά βιώματα, έντονα συναισθήματα. Οι νότες της αλφαβήτου παίρνουν μορφή, γίνονται λέξεις, προτάσεις, κείμενα και, τελικά, επιστολές, που όμως τις κρατούν σε ένα συρτάρι. Δεν φτάνουν ποτέ στον αποδέκτη τους. Κυρίαρχο στοιχείο, η αγνή αγάπη, που πονάει βαθιά, μα αφήνει συνάμα στην ψυχή το πιο γλυκό της άγγιγμα, το πιο μεθυστικό της χάδι." (Από το οπισθόφυλλο)

Εάν, λοιπόν, αγαπάτε να νοσταλγείτε όλα όσα μπορεί να προσφέρουν στην ψυχή σας -όπως ισορροπία και γαλήνη- τα γράμματα ακόμη κι εκείνα που ποτέ δεν εστάλησαν, ε τότε το παρόν βιβλίο είναι για εσάς.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άνελιν

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Little Drops of Horror – Memoirs of Monsters

Ένας λόγος να πιστεύω

Η τελευταία εκτέλεση