ΠΡΟΣΟΧΗ, ΜΑΜΑ, ΣΤΟ ΛΑΜΔΑ
Γράφει η Κυριακή Γανίτη
Μία βιβλιοπρόταση γεμάτη αναμνήσεις και εμπειρίες ζωής...
Μία βιβλιοπρόταση που μας προτρέπει να δώσουμε την πρέπουσα προσοχή στο ''λάμδα''... Σε εκείνο που ολισθαίνει μέσα στο στόμα και ο μακρόσυρτος ήχος του αναδεικνύει όλα εκείνα που πασχίζουμε με νύχια και με δόντια όχι μόνο να κρατήσουμε κρυφά από τους/τις γύρω μας, μα κι από εμάς τους/τις ίδιους/ες... Ναι, αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που ξεπήδησε από το αόρατο ''πηγάδι'' του μυαλού μου ακούγοντας τον τίτλο του βιβλίου του συγγραφέα Τηλέμαχου Κώτσια, με τίτλο ''Προσοχή, μαμά, στο λάμδα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Μία συλλογή αυτοτελών ιστοριών που θα μας κάνουν να πλημμυρίσει το ''είναι'' μας από εικόνες, σκέψεις και συναισθήματα...
Μπορεί τα βιβλία που αποτελούνται από ποικίλες και αυτόνομες ιστορίες να μην κατέχουν τις πρωταρχικές θέσεις στη σκέψη και στην καρδιά μου -ως αναγνώστρια- σε σχέση με εκείνα που αφηγούνται μία ενιαία ιστορία, όμως δεν παύει να τις προσεγγίζω πάντα με αγάπη, προσοχή και σεβασμό. Θεωρώ ότι είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο δύνανται να μου προσφέρουν ένα κομμάτι των όσων μπορεί να έχω ανάγκη τη δεδομένη στιγμή, ακόμη και αν δεν το γνωρίζω εξ αρχής. Κι αυτή η ευχάριστη έκπληξη να είναι η αιτία που αξίζει κάθε στιγμή της ανάγνωσης βιβλίων. Αυτά τα μηνύματα που έρχονται και ''τρυπώνουν'' μέσα στο μυαλό και στην ψυχή μου προσφέροντας τις απαντήσεις που μπορεί να αναζητά το ασυνείδητό μου, ή, απλώς να δίνουν να καταλάβω κάποια άλλα πράγματα έστω και με μία απόσταση χρόνου...
''Η αμείλικτη φθορά του χρόνου και η λαχτάρα για τη συνέχιση της ζωής. Η πτώση των δικτατορικών καθεστώτων. Η ματαίωση των παλιών ονείρων και η αλλαγή των στόχων στη νέα πατρίδα. Oι αγώνες των προγόνων για ελευθερία. H εγκατάλειψη της γενέτειρας και η σύγχρονη αστικοποίηση. Η απόκρυψη της παλιάς ταυτότητας και η απάρνησή της μπροστά στις νέες καταστάσεις της σύγχρονης ελληνικής ομογενοποίησης. Η νοσταλγία για τη γενέθλια γη και η βαθμιαία λήθη. Ο αγώνας για μια καινούργια ζωή στον σύγχρονο κόσμο της ευημερίας." (Από το οπισθόφυλλο)
Ξέρετε κάτι; Είναι από εκείνες τις φορές που η περιγραφή του βιβλίου τα λέει όλα και με ''καλύπτει'' τόσο ώστε δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσω και τις δικές μου σκέψεις. Όμως, θα προσπαθήσω -έστω κι αν ακουστώ κάπως λακωνική- να σας μεταφέρω το τί αποκόμισα από την επαφή μου με τις ιστορίες. Ιστορίες ανθρώπων τόσο αληθοφανείς που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι παρμένες από την πραγματική καθημερινή ζωή και τα όσα άσχημα και όμορφα τους/τις έχουν ''σημαδέψει'' και συντροφεύσει στην υπόλοιπη πορεία της ζωής τους. Από το συναίσθημα του πόνου και της ελπίδας, τις δεύτερες ευκαιρίες, τη διατήρηση της αξιοπρέπειας του εαυτού, την ανάγκη για αποδοχή από το σύνολο, η αγάπη για ό,τι θεωρείται πατρίδα και σπιτικό, καθώς και η δύναμη και η προσπάθεια που απαιτείται από εμάς για να βρούμε τη θέση μας μέσα σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει και τα πάντα μοιάζουν σαν να αποκτούν νέα υπόσταση...
Με μία διάχυτη νότα νοσταλγίας, όλα τα κείμενα του βιβλίου είναι γραμμένα σε έναν τόνο τόσο οικείο που κατά τόπους εναλλάσσεται μεταξύ της τρυφερότητας και της ενσυναίσθησης και πότε μεταξύ του πιο έντονου ρεαλισμού και της συνειδητοποίησης ότι η ζωή μας δεν είναι πάντα ένα παραμύθι με ευτυχισμένο τέλος, μα εμείς οφείλουμε να τη ζούμε στο έπακρο και να ''ρουφάμε'' κάθε στιγμή που μας δίνεται. Άραγε, πόσες φορές θα αντικρίσετε τον εαυτό σας πάνω στα πρόσωπα των ιστοριών κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης; Κι αν συμβεί, θα αντέξετε κάτω από το βάρος της όποιας συνειδητοποίησης;
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου