Leather & Lark: Το Τραγούδι της Λαρκ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

''ΚΑΘΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΑΝΑΖΗΤΑ ΕΝΑ ΘΥΜΑ.

ΚΑΘΕ ΦΑΝΤΑΣΜΑ, ΕΚΔΙΚΗΣΗ…"

Δεν ξέρω αν με ακούτε, αλλά ουρλιάζω από χαρά που έφτασε στα χέρια μου το δεύτερο μέρος της τριλογίας του ''Ολέθριου Έρωτα"(The Ruinous Love Trilogy), που υπογράφει η συγγραφέας Brynne Weaver και φέρει τον τίτλο ''Leather & Lark: Το Τραγούδι της Λαρκ" (Leather & Lark), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis, σε μετάφραση από την κυρία Κωνσταντίνα Βαφειάδου. Μία τριλογία βιβλίων (προς το παρόν τα πρώτα δύο) η οποίο μου ''σύστησε'' το είδος του dark romance μέσα από ένα πιο ''πικάντικο'' και καυτό πλαίσιο, που για να είμαι ειλικρινής δεν είχε τύχει να προσεγγίσω/γνωρίζω έως πρότινος. Μία εθιστική τριλογία που με έκανε να ανυπομονώ για τη συνέχεια! Κι αν η λογοτεχνία προορίζεται για όλους κι όλες, επιτρέψτε μου να θεωρώ -βάσει της ταπεινής και υποκειμενικής μου άποψης ως αναγνώστρια- ότι δεν ισχύει αυτό και για τα βιβλία. Και δεν αναφέρομαι, αποκλειστικά και μόνο, στα βιβλία που υπηρετούν ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, αλλά για όλα! Οπότε, από εδώ και κάτω, προχωράτε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη.

Μα, ας εστιάσω, καλύτερα, στην ύπαρξη των αισθηματικών/ερωτικών/dark romancy μυθιστορημάτων, αφού εδώ παρατηρούμε ίσως και τις μεγαλύτερες ''αντιθέσεις'' ως προς τις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού. Εν προκειμένω, υπάρχουν αναγνώστες/στριες που έχουν μία πιο ιδεατή -ίσως και πλατωνική- αθώα και κάπως σεμνή/ρομαντική άποψη για το ζήτημα του έρωτα και της αγάπης και το πώς αυτά τα δύο θα πρέπει να προσεγγίζονται/αναδεικνύονται μέσα από τις ιστορίες των βιβλίων. Όπως υπάρχουν κι εκείνοι/ες που αγαπούν να διαβάζουν ιστορίες πιο ''πικάντικες'' και καυτές με έντονες περιγραφές σεξουαλικών σκηνών (μιλάμε πάντα σε υγιή πλαίσια - όχι για διαστροφές - και κυρίως για συναίνεση από αμφότερες τις πλευρές των εμπλεκόμενων ενήλικων προσώπων!), αλλά κι εμείς που μπορεί να είμαστε μία μικρότερη/μεγαλύτερη ( ; ) μερίδα του αναγνωστικού κοινού που διαβάζουμε και τα μεν και τα δε. Προσωπικά έχω μάθει να σέβομαι όλες αυτές τις ''πλευρές'' και να μην τείνω να βιάζομαι να δίνω χαρακτηρισμούς τύπου πουριτανοί, σεμνότυφοι/ες, ή, άλλες πιο ακραίες. Δικαίωμα του καθενός και της καθεμίας είναι το τί θα διαβάζει και το τί θα κάνει στην προσωπική ερωτική του/της ζωή! 

''Το μόνο που θέλει ο Λάχλαν Κέιν, πληρωμένος δολοφόνος, είναι να αφήσει πίσω το παρελθόν του και να ζήσει ήσυχα δουλεύοντας στο ατελιέ του με τα δερμάτινα είδη. Όταν όμως αποτυγχάνει σε μια σημαντική αποστολή, συνειδητοποιεί πως δε θα ξεφύγει ποτέ από αυτή τη ζωή. Μέχρι που εμφανίζεται η εντυπωσιακή Λαρκ Μόνταγκιου με μια δελεαστική πρόταση: αν ο Λάχλαν εντοπίσει το δολοφόνο που απειλεί την οικογένειά της, εκείνη θα βρει τρόπο να του εξασφαλίσει την ελευθερία του. Υπάρχει όμως ένας όρος: θα πρέπει πρώτα να παντρευτούν – παρόλο που αντιπαθούν ο ένας τον άλλο. Παγιδευμένοι σε ένα γάμο από συμφέρον, οι δυο τους θα βυθιστούν σ’ έναν επικίνδυνο κόσμο προσπαθώντας να αγνοήσουν το πάθος που γεννιέται μέσα από το μίσος. Αυτό όμως είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να τους απασχολεί. Διότι ένα φάντασμα παραμονεύει στις σκιές. Και διψάει για αίμα." (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας αν κι επιλέγει να σταθεί στα πλαίσια του μοτίβου που, ήδη, έχει επιλέξει να ακολουθήσει από το πρώτο, κιόλας, βιβλίο της τριλογίας, εξακολουθεί να κρατά αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που τη διακρίνει μαζί και το όποιο σκηνικό μαύρης κωμωδίας και παράλληλα θεωρώ ότι περνά κι άλλα μηνύματα πιο βαρύνουσας σημασίας μέσα από την παρούσα ιστορία. Η ανάπτυξη της σχέσης των δύο κεντρικών προσώπων μοιάζει σαν ένα ηφαίστειο που όλο μαζεύει και μαζεύει μέχρι που έρχεται η στιγμή που κάνει την ισχυρή έκρηξη με τα όποια αποτέλεσματα. Όμως, δε μένει μόνο εκεί. Παρατηρούμε το πώς θίγει το αίσθημα της εμπιστοσύνης, της ολοκληρωτικής εκούσιας παράδοσης του εαυτού του ενός προσώπου στο άλλο, την ανάγκη για προστασία των αγαπημένων ανθρώπων, αλλά και για εκδίκηση, όπως κι αρκετά ακόμη...

Άκρως ρεαλιστικές και περιγραφικές σκηνές σεξ, βίας, αλλά και με μία τάση η συγγραφέας να μας σοκάρει και να κάνει το στομάχι μας αναδευτεί οδηγώντας μας να επιλέξουμε είτε να μην ξαναφάμε κάποια πράγματα είτε κάποια άλλα να τα αντικρίζουμε με διαφορετικά μάτια, γεμάτο και πλούσιο από μια άποψη πιο αυθάδικων/σαρκαστικών/υπονοούμενων και λοιπών ερωτικών εκφράσεων λεξιλόγιο, υπερβολή ως προς τη μυθοπλασία, όπως και μία γενικότερη άποψη ότι ο έρωτας μπορεί να βιωθεί με τον τρόπο που ο καθένας και η καθεμία θεωρεί ως κατάλληλο για εκείνον/η είναι μερικά από τα στοιχεία που κάνουν το βιβλίο ευνόητο και ευκολοδιάβαστο. Και για να σας προλάβω! Δεν πάσχουμε ούτε από κάποια ψυχιατρική ασθένεια ούτε ηδονοβλεψίες είμαστε ούτε έχουμε κάποια άλλη μη ανεκτή διαστροφή για να εξηγεί το γεγονός ότι μπορεί να μας άρεσε η παρούσα τριλογία βιβλίων! Πατήστε λίγο στη γη και αφήστε τις όποιες αβάσιμες ικασίες...

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis.

Υ.Γ. Το βιβλίο είναι κατάλληλο για αναγνώστες/στριες 18+ ετών!

Διαβάστε την κριτική μου για το πρώτο βιβλίο της τριλογίας, με τίτλο ''Butcher & Blackbird" εδώ: https://vivliovamon.blogspot.com/2025/06/butcher-blackbird.html