#Αφιέρωμα στα βιβλία του Χρήστου Κιοσσέ: ''Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!)" , ''Όταν τρέφεις τον εχθρό: Η Κάθαρση" & ''Λιμνότοπος: Το στοιχειό" (Εκδ. Ελκυστής)
#Αφιέρωμα στα βιβλία του Χρήστου Κιοσσέ:
''Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!)" , ''Όταν τρέφεις τον εχθρό: Η Κάθαρση" & ''Λιμνότοπος: Το στοιχειό"
Εκδ. Ελκυστής
Είχα κάμποσο καιρό που δεν έχω προβεί σε αφιέρωμα, αποκλειστικά, σε έναν/μία συγγραφέα. Ξέρετε από εκείνες τις αναγνωστικές εμπειρίες, όπου ''γνωρίζουμε'' -όσο βέβαια μας επιτρέπει ο/η εκάστοτε δημιουργός- ένα κομμάτι της σκέψης και της ψυχής του/της μέσω των έργων του/της που διαβάζουμε. Αναζητούσα εδώ και καιρό κάτι που θα με εμπνεύσει για να προβώ σε ένα καινούργιο ανάλογο αφιέρωμα. Μπορεί κάπως να άργησα, μα τα βιβλία -όπως σας έχω ξαναπεί- πάντα μου δίνουν τις καλύτερες λύσεις/απαντήσεις. Ένα νέο αφιέρωμα σήμερα γράφτηκε κι αφορά τον συγγραφέα Χρήστο Κιοσσέ, τον οποίο πρωτογνώρισα -πέρυσι περίπου την ίδια περίοδο- μέσα από το μυθιστόρημά του, με τίτλο ''Ο πρίγκιπας του Βόρνεο, Το φάντασμα"*, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής.
Αφορμή, λοιπόν, στάθηκε το γεγονός ότι έφτασαν στα χέρια μου και τα επόμενα τρία μυθιστορήματά του (όλα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ελκυστής), με τίτλους ''Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!)" , ''Όταν τρέφεις τον εχθρό: Η Κάθαρση" & ''Λιμνότοπος: Το στοιχειό". Τρία αυτοτελή και διαφορετικά μεταξύ τους μυθιστορήματα που έχουν ως κοινό παρονομαστή την εύστοχη κριτική του δημιουργού γύρω από κοινωνικά ζητήματα και μη, μαζί με έναν ακαταμάχητο συνδυασμό με την πρέπουσα δόση περιπέτειας. Και για να αποφευχθούν τυχόν επαναλήψεις, ή, ακόμη και για να μη γίνει κουραστική μία ξεχωριστή παρουσίαση του κάθε βιβλίου, θα σας παραθέσω συνοπτικά και ελπίζω άκρως κατανοητά και στοχευμένα τις σκέψεις μου για καθένα εξ αυτών μέσα από το παρόν περιεκτικό και κοινό αφιέρωμα. Και για να είμαι πιο σωστή, τα βιβλία θα παρουσιαστούν βάσει ημερομηνίας έκδοσης.
Ξεκινώ με το μυθιστόρημα, με τίτλο ''Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!)''. Ένα βαθειά κοινωνικό μυθιστόρημα με φόντο τον αναγκαστικό ξεριζωμό των ανθρώπων και την τροπή τους προς φυγή από την πατρίδα τους κι ό,τι θεωρούν ως σπίτι με σκοπό την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και μία ζωή μέσα στην ελευθερία και στην αξιοπρέπεια. Με μία ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, ο συγγραφέας θίγει ένα ζήτημα που μοιάζει σαν ακόμη ένα επίπονο ''αγκάθι'' της εποχής μας και των κατά τ'άλλα σύγχρονων κοινωνιών που δεν είναι άλλο από τη μετανάστευση. Με απόλυτο σεβασμό, προσοχή κι ενσυναίσθηση στο ανθρώπινο δράμα, ο συγγραφέας θα μιλήσει ''ανοιχτά'' για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτοί οι άνθρωποι που προβαίνουν σε αυτήν την επιλογή. Μία επιλογή σκληρή και δύσκολη που δεν λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία. Αντιθέτως, από πίσω της κρύβει απόγνωση, πόνο και φόβο.
Καλώς, ή, κακώς, εμείς που έχουμε την τύχη να έχουμε γεννηθεί και να ζούμε σε χώρες που ο πολιτισμός και η τεχνολογία -και γενικότερα η κοινωνία- εξελίσσονται διαρκώς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, πλήρως, τα όσα τραγικά ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την απελπισία και την αγωνία τους. Το τί έχουν τραβήξει για να πάρουν αυτήν την απόφαση. Βλέπετε, κανείς λογικός άνθρωπος δεν αποδέχεται το άδικο! Οπότε, ναι! Είμαι βέβαιη ότι θα μπορέσουμε να δούμε ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί και δεν έρχονται στη χώρα μας με δόλιο σκοπό. Απλώς είναι μία απελπισμένη κραυγή για βοήθεια από μεριάς τους, που μπορεί να έχουν περάσει τα πάνδεινα μέχρι να φτάσουν να μπουν στις βάρκες με ρίσκο ακόμη και την ίδια τους τη ζωή για να φτάσουν εκεί όπου θα μπορούν να πουν ότι αυτό ''Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!)". Διότι, αξίζει κάθε πόνος, κάθε εμπόδιο και κάθε απώλεια...
Περιγραφή:
Ο Φεϊζάλ μαζί με τον αδερφό του, τον Ρασίντ, θα ξεκινήσουν με τη βοήθεια και την παρότρυνση του θείου τους Αζούλ, ένα ταξίδι. Όχι όμως ένα απλό ταξίδι, αλλά το ταξίδι για την επιβίωση… Την Οδύσσεια της μετανάστευσης! Θα δώσουν τόσο μεγάλο αγώνα για να τα καταφέρουν, που κατά τη διάρκεια της Οδύσσειάς τους, θα αναθεωρήσουν πολλές φορές τις απόψεις τους για τη ζωή, αλλά και θα αναρωτηθούν αν όντως ΑΞΙΖΕΙ η ελευθερία, με όλες αυτές τις θυσίες και τα βασανιστήρια!
Και συνεχίζω με το επόμενο μυθιστόρημα, με τίτλο ''Όταν τρέφεις τον εχθρό: Η Κάθαρση", το οποίο αν και διατηρεί τον κοινωνικό του χαρακτήρα, αυτήν τη φορά παίρνει μία εναλλακτική μορφή και τείνει προς ένα κείμενο με δυστοπικές διαστάσεις που οφείλουν να μας προβληματίσουν όλους κι όλες και να μας κάνουν να δούμε ότι το μέλλον μπορεί να μην είναι τόσο ρόδινο όσο ευχόμαστε, μα πιο ζοφερό και επώδυνο απ'όσο μπορεί να το έχουμε ονειρευτεί... Το παρόν βιβλίο κινείται στη θεματική γύρω από τη μετανάστευση και στην προσαρμογή των ανθρώπων αυτών μέσα στις νέες κοινωνίες όπου ζουν, πηγαίνοντας όμως ένα βήμα παραπέρα.
Σε μία πιο ελεύθερη ''μετάφραση'', που λένε, θα μπορούσε το παρόν έργο να είναι μία συνέχεια της ιστορίας του προηγούμενου βιβλίου, με ένα όχι και τόσο ευχάριστο και ενδεδειγμένο plot twist. Αντιθέτως, θα μπορούσε να είναι η άλλη, η αρνητική πλευρά του νομίσματος, ή, πιο σωστά, της ιστορίας. Ένα σενάριο ( ; ) για το πού μπορούσε να οδηγηθεί η ανθρωπότητα στο σύνολό της... Ένας εφιάλτης πιο ζωντανός από ποτέ, όπου αν ο φόβος, οι προκαταλήψεις, ο ανυπόστατος διαχωρισμός των ανθρώπων σε ανώτερους και κατώτερους, οι εμμονές, ο ρατσισμός, τα ατομικά συμφέροντα (ακόμη και των κατεχόντων την εξουσία), όπως και τα ακραία θρησκευτικά πάθη και διδάγματα κυριαρχούσαν θα είχαν ως αποτέλεσμα μία ολική αντιστροφή των όσων ξέρουμε κι έχουμε ως δεδομένα...
Βλέπετε, δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην ενδιαφέρεται για το καλό όλων των ανθρώπων. Όλοι κι όλες είμαστε ίσοι και ίσες με ίδια δικαιώματα, ανεξαρτήτως φύλου, καταγωγής, κοινωνικής τάξης και μόρφωσης, ακόμη και πίστης, ή, μη σε κάποιο θρησκευτικό δόγμα. Οπότε, θα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι για να υπάρχει μία αξιοπρέπεια στις ζωές όλων των ανθρώπων, οφείλουμε να βρίσκουμε τους τρόπους για να ισχύει αυτό για όλους κι όλες. Δε γίνεται να κοιτάμε μόνο το καλό των μεν έναντι των δε. Το παν στη ζωή είναι η σωστή ισορροπία και η πάταξη κάθε μορφής ρατσισμού και άλλων λοιπών αρνητικών που φέρνουν τον κόσμο σε τόσο δυσμενή θέση. Κι αυτό πρεσβεύει και ο συγγραφέας μέσω της παρούσας ιστορίας. Προβαίνει σε ένα καυστικό και καίριο σχόλιο γύρω από ένα ζήτημα πολιτικό, κοινωνικό και συνάμα ανθρώπινο που μας αφορά όλους κι όλες ανεξαιρέτως...
Περιγραφή:
Εκατομμύρια μετανάστες, νόμιμοι και μη, έχουν κατακλύσει την Ευρώπη. Ο πληθυσμός της έχει αλλοιωθεί. Η κατάσταση φτάνει στα άκρα, όταν γίνεται μια σχεδιασμένη επέλαση εκατομμυρίων μεταναστών. Ταυτόχρονες τρομοκρατικές επιθέσεις σε όλη την Ευρώπη και η κατάληψη ολόκληρων πόλεων, αναγκάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση να λάβει δραστικά μέτρα και μετά από έναν σύντομο πόλεμο με εκατομμύρια θύματα να παρθεί η απόφαση της εκκένωσης από την Ευρωπαϊκή Ήπειρο όλων των έγχρωμων και αλλόθρησκων πολιτών και την απομόνωση τους στην Κάθαρση. Ο Φατίχ, η Τζασμίν, ο Μπόρις και ο Γιούσεφ είναι οι ήρωές μας, που θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν. Σε κάθε βήμα θα τους συντροφεύει ο θάνατος. Το αίμα και η καταστροφή θα είναι μόνιμος συνοδός τους. Ο έρωτας θα είναι το κίνητρο για την επιβίωση, αλλά το ένοχο παρελθόν θα τους κυνηγά και θα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά.
Και το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με το πιο πρόσφατο κατά σειράς έκδοσης μυθιστόρημα του συγγραφέα, με τίτλο ''Λιμνότοπος: Το στοιχειό". Ένα μυθιστόρημα που το ξεχώρισα κάπως παραπάνω από τα υπόλοιπα -δίχως να υποτιμώ την αξία κι εκείνων- αφού ως αναγνώστρια με ''αγγίζει'' περισσότερο αυτή η αίσθηση του θρίλερ και του μεταφυσικού που γεννάται από τα σπάργανα του λαογραφικού τρόμου της χώρας μας. Άλλωστε, διάφοροι θρύλοι κι άλλες λαϊκές δοξασίες, προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες είναι, άρρηκτα, συνδεδεμένες με ένα μέρος της λαϊκής μας παράδοσης και κουλτούρας που ακόμη και σαν απλές ιστορίες διαδίδονται από γενιά σε γενιά και από στόμα σε στόμα είτε ως πείραγμα είτε ως ανάγκη να παραμείνουν ζωντανές στις μνήμες των νεότερων...
Έτσι κι ο συγγραφέας εμπνέεται από μία ανάλογη ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και διατηρώντας τον βασικό της κορμό, προβαίνει στις όποιες απαραίτητες προσαρμογές της υπόθεσης -μαζί με την αλλαγή των ονομάτων, καθώς και κάποιων σκηνικών- τόσο προς όφελος της ίδιας της μυθοπλασίας όσο και από άποψη σεβασμού προς τη μνήμη των εμπλεκόμενων προσώπων και όσους συγγενείς τους που βρίσκονται ακόμη εν ζωή. Ο συγγραφέας, λοιπόν, στήνει ένα σκηνικό όπου το μυστήριο παίζει ένα ευφυές παιχνίδι με την αγωνία, τον τρόμο και το μεταφυσικό στοιχείο που μοιάζει σαν τον ήχο από το θρόισμα των φύλλων μέσα στη σιγαλιά της νύχτας, όπου τα παράθυρα και οι πόρτες των σπιτιών είναι ερμητικά κλεισμένες με τους/τις ενοίκους τους κρυμμένους/ες κάτω από τα κλινοσκεπάσματα έχοντας την ψευδαίσθηση ότι έτσι δεν μπορεί τίποτα να τους/τις βλάψει. Είναι, όμως, αλήθεια κάτι τέτοιο; Κι αν, τελικά, αυτό το στοιχειό καταφέρει -παίρνοντας την οποιαδήποτε μορφή- να εισχωρήσει σε ό,τι μπορεί να φαντάζει ως καταφύγιο, ποιος/α θα μπορέσει να του ξεφύγει; Πάντως, μετά την ανάγνωση του βιβλίου, θα μου επιτρέψετε να κρατώ μία επιφύλαξη ακούγοντας ανάλογους θρύλους, δίχως να τους υποτιμώ...
Περιγραφή:
Ξεριζώθηκαν με τη βία από τα σπίτια τους. Η οικογένειά τους ξεκληρίστηκε από τις σφαγές του τουρκικού στρατού και των Τσέτιδων. Όσοι επέζησαν γύρισαν πίσω στην πατρίδα τους κατακερματισμένοι ψυχικά και σωματικά, αλλά γεμάτοι ελπίδα για ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα αρχή.
Μετέφεραν ό,τι κατάφεραν να περισώσουν από το βιος τους και έχτισαν το νέο τους σπιτικό με κόπο και ιδρώτα. Όμως έκαναν ένα λάθος, ένα θανάσιμο και ασυγχώρητο λάθος. Σε αυτά τα χώματα που πάτησαν και τόλμησαν να τα ανακατέψουν ήταν θαμμένο ένα ανίερο μυστικό, το οποίο είχε δεθεί με τον ίδιο τον διάβολο.Αυτό ξύπνησε! Επί έναν αιώνα το θηρίο θα τους κυνηγήσει με κάθε τρόπο, διψώντας για αίμα… και θα το πάρει.
Ο συγγραφέας έχει έναν λόγο στρωτό, οικείο, κατανοητό και συνεχόμενο που μας επιτρέπει να περνάμε καλά διαβάζοντας τα βιβλία του, δίχως λοιπές σπαζοκεφαλιές και κρυφά προς το αναγνωστικό κοινό μηνύματα. Είναι με τέτοιον τρόπο δομημένα με αρχή, μέση και τέλος που διαβάζονται άκοπα και γρήγορα, χωρίς να στερούνται τις πρέπουσες πληροφορίες, ενωτικές ''γέφυρες'' και ό,τι άλλο μπορεί να μας ενοχλούσε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι υπάρχει μία σαφής και σταδιακή εξέλιξη στη γραφή του και θα ήθελα μελλοντικά να διαβάσω κι άλλα έργα του.
Αναζητήστε τα! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ελκυστής.
Διαβάστε τις σκέψεις μου για το βιβλίο του ''Ο πρίγκιπας του Βόρνεο, Το φάντασμα" εδώ: https://vivliovamon.blogspot.com/2025/03/blog-post_14.html
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου