Η Συμμορία των Ονειροπόλων

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Ένα βιβλίο για εκείνους/ες που συνεχίζουν να ονειροπολούν...

Υπάρχει μία αρκετά μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που καθώς μεγαλώνουν, νοσταλγούν όλο και περισσότερο τα περασμένα χρόνια, εμπειρίες, συναισθήματα και πρόσωπα που ''σημάδεψαν'' με ανεξίτηλο τρόπο τη ζωή, τη σκέψη και την ψυχή τους. Οι μνήμες όλων αυτών έρχονται και κατακλύζουν το μυαλό τους και νιώθουν την ανάγκη να τα βιώσουν ξανά, έστω και μέσω αναδρομών ως αναφορικές περιπλανήσεις κατά τη διάρκεια άτυπων ''εξομολογήσεων'' όλων αυτών σε πρόσωπα οικεία κι αγαπημένα, που όμως δεν έτυχε να ζήσουν τίποτα απ'αυτά... Σήμερα διάβασα και σας προτείνω ένα κοινωνικό μυθιστόρημα από εκείνα που αγαπούν να διαβάζουν οι νοσταλγοί όχι του ροκ εν ρολ, αλλά της ζωής όπως την ξέραμε κάποτε. Ο λόγος για το μυθιστόρημα του συγγραφέα Πέτρου Οψιρέτη, με τίτλο ''Η Συμμορία των Ονειροπόλων", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookguru.gr (Πηγή Παιδείας). 

Θυμάστε τότε που ήμασταν μικρά παιδιά και παίζαμε ανέμελα δίχως έννοιες, ή, άλλα άγχη; Τότε που η αθωότητα της παιδικής μας ψυχής δεν μπορούσε να συγκριθεί με την οπτική των ενηλίκων και οι φιλίες μας όχι μόνο ήταν πολυπληθείς, μα τόσο αληθινές και σταθερές; Τότε που μαζευόμασταν πόσα παιδιά και μοιάζαμε σαν μία ετερόκλητη και την ίδια στιγμή τόσο ομοιόμορφη και σφιχτοδεμένη ''συμμορία''; Πιστεύω να αντιλαμβάνεστε με ποιον τρόπο τόσο ο συγγραφέας όσο κι εγώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ''συμμορία''. Προφανώς και το λέμε χαριτολογώντας και με μία πιο παιχνιδιάρικη διάθεση. Άλλωστε, πόσες φάρσες, αστεία και λοιπά χαριτωμένα ευτράπελα και μη δε σκαρώναμε και ζούσαμε όλοι κι όλες μαζί σαν παρέα; Και μιας και σας έβαλα στο ''κλίμα'', θα ήθελα να κρατήσετε αυτήν τη σκέψη, καθώς θα ξεκινήσετε να διαβάζετε το βιβλίο.

''Με φόντο το παραμυθένιο Παρίσι, ο Ζανβιέ, ο Ζακ, ο Ζυλιέν κι ο Ζερόμ γεμίζουν το βιβλίο της ζωής τους μ’ όμορφες αναμνήσεις. Σαράντα χρόνια μετά και με την τρέλα των νεανικών τους χρόνων να τους συντροφεύει ακόμα, θα πολεμήσουν να σώσουν την επερχόμενη γενιά απ’ τη συναισθηματική αποξήρανση, γνωρίζοντας πως ίσως είναι πια πολύ αργά." (Από το οπισθόφυλλο)

Ο συγγραφέας, ως ένας εξωτερικός παντογνώστης αφηγητής, γίνεται πάλι εκείνο το παιδί που έχει ακούσει τις ιστορίες της θρυλικής παρέας και αναπολεί τα περασμένα, μα ποτέ ξεχασμένα ευτυχισμένα χρόνια που όρισαν όχι μόνο τη δική του τη ζωή, αλλά κι άλλων αγαπημένων του προσώπων. Η διήγηση της ιστορίας μαζί με τα περιεκτικά και μικρά σαν άλλα στοπ καρέ κεφάλαια, οι εύθυμοι και ρεαλιστικοί σχεδόν σουρεαλιστικοί διάλογοι, η ποικιλία των συναισθημάτων, όπως και η έμφαση σε λεπτομέρειες είτε πιο φαινομενικά ασήμαντες είτε πιο καίριες έχουν ως αποτέλεσμα ένα βιβλίο που διαβάζεται άκοπα. Μία δραμεντί του σήμερα που ουσιαστικά μιλά για το χθες, προτρέποντάς μας να νιώσουμε ξανά την ανάγκη για συντροφικότητα, να εστιάσουμε σε ό,τι πραγματικά αξίζει και να μη σταματήσουμε ποτέ να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookguru.gr (Πηγή Παιδείας)