Ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Πάολα Ανδριωτάκη

Σεπτεμβρίου 30, 2026

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΑΟΛΑ ΑΝΔΡΙΩΤΑΚΗ

Οι δημιουργοί συστήνονται... κι ας γνωρίσουμε τη συγγραφέα Πάολα Ανδριωτάκη

Γράφει η Πάολα Ανδριωτάκη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1982, με καταγωγή από τον Παναμά και την Κρήτη. Από μικρή είχα την τύχη να έρχομαι σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες, ιδιοσυγκρασίες, ανθρώπους και συνήθειες. Πολλά από τα καλοκαίρια μου είχαν τροπικό κλίμα, χορό, έντονα χρώματα, ανεμελιά και εκείνη την ιδιαίτερη λατινοαμερικάνικη εξωστρέφεια, που ερχόταν να συμπληρώσει την ελληνική μου ταυτότητα. Αυτή η συνεχής εναλλαγή ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς ζυμώθηκε μέσα μου και χωρίς να το γνωρίζω τότε, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο θα έβλεπα αργότερα τον κόσμο.

Σπούδασα Ισπανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ξεκίνησα να διδάσκω ισπανικά. Πάντοτε με ενδιέφερε κάτι περισσότερο από την ίδια τη γλώσσα. Ήθελα οι μαθητές μου να γνωρίσουν τον κόσμο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις: τη μουσική, τις παραδόσεις, τον τρόπο σκέψης, την καθημερινότητα, ολόκληρη την ισπανόφωνη κουλτούρα. Οι Έλληνες αγαπούν ιδιαίτερα καθετί ισπανόφωνο και αυτή η κοινή αγάπη με οδήγησε, χρόνια αργότερα, στη δημιουργία της κοινότητας Hablo Español. Ενός χώρου όπου συναντιόμαστε για να συνδεόμαστε, μιλώντας ισπανικά.

Υπήρξε, ωστόσο, μια περίοδος που άλλαξε καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμουν τον εαυτό μου και όσα πίστευα ότι μπορούσα να καταφέρω. Το 2016 αποφάσισα να αφήσω πίσω τη ζωή μου στην Ελλάδα και να μετακομίσω στον Παναμά. Έζησα εκεί τέσσερα χρόνια και δημιούργησα έξι escape rooms, μπαίνοντας σε μια πραγματικότητα εντελώς διαφορετική από οτιδήποτε γνώριζα μέχρι τότε. Δοκιμάστηκαν οι αντοχές, τα όρια και η θέλησή μου. Ταυτόχρονα, όμως, ανακάλυψα πλευρές του εαυτού μου που ίσως να μην είχα γνωρίσει ποτέ, αν είχα παραμείνει σε ό,τι μου ήταν οικείο και ασφαλές.

Εκείνα τα χρόνια, ένα ταξίδι με έφερε στο Μεντεγίν της Κολομβίας. Η πόλη με γοήτευσε σε τέτοιο βαθμό, που θα γινόταν το βασικό σκηνικό του πρώτου μου βιβλίου.

Η συγγραφή ήρθε ως απάντηση σε μια βαθύτερη ανάγκη. Για χρόνια αισθανόμουν πως δεν χωρούσα σε έναν μονάχα ρόλο, σε μία ταυτότητα, σε ένα επάγγελμα ή ακόμη και σε έναν τόπο. Η ψυχή μου αποζητούσε χώρο. Χώρο για έκφραση, αναζήτηση και για όλα εκείνα τα ερωτήματα που μας απασχολούν όταν μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας: Τι αφήνουμε πίσω μας; Πόσο μας καθορίζει η οικογένειά μας; Μπορούμε πραγματικά να αλλάξουμε; Να συγχωρήσουμε; Να αγαπήσουμε ξανά; Να ξεκινήσουμε από την αρχή;

Αγαπούσα ανέκαθεν τα βιβλία και από πολύ νωρίς κατέγραφα σκέψεις και γέμιζα σελίδες ημερολογίων. Λίγο μετά την πανδημία, όμως, άρχισε να σχηματίζεται η ιδέα για το «Μάνγκο και Αλάτι». Ήταν το βιβλίο μέσα στο οποίο μπορούσα, επιτέλους, να ενώσω όλα όσα λαχταρούσα να εκφράσω.

Ταξίδι. Αυτογνωσία. Οικογενειακές σχέσεις. Μυστήριο. Έρωτας. Θάνατος. Φιλία. Δεύτερες ευκαιρίες.

Για τέσσερα χρόνια, η συγγραφή του έγινε ίσως η πιο γλυκιά εμμονή που είχα ποτέ. Η Ρενάτα άρχισε σιγά σιγά να αποκτά τη δική της φωνή, τη δική της διαδρομή, τις δικές της πληγές και επιθυμίες. Η Αθήνα συνάντησε το Μεντεγίν και μαζί τους άρχισαν να ενώνονται κομμάτια από διαφορετικές περιόδους της δικής μου διαδρομής.

Κοιτάζοντας σήμερα προς τα πίσω, νιώθω σαν όλες εκείνες οι φαινομενικά ασύνδετες τελείες να ενώθηκαν για να με οδηγήσουν εδώ: η Αθήνα, ο Παναμάς, η Κρήτη, η ισπανική γλώσσα, τα ταξίδια, τα escape rooms, εκείνη η πρώτη συνάντηση με το Μεντεγίν, οι άνθρωποι που γνώρισα και οι διαφορετικές ζωές που τόλμησα να ζήσω.

Όσο έγραφα, υπήρχε πάντοτε στο μυαλό μου ο αναγνώστης. Φανταζόμουν πως μέσα από τις λέξεις θα μπορούσα να τον συναντήσω. Πως θα μπορούσαμε να μοιραστούμε κοινά συναισθήματα, χωρίς να έχουμε βρεθεί ποτέ στον ίδιο χώρο. Πως κάποιος, κάπου, θα αναγνώριζε σε μία σελίδα κάτι δικό του: έναν φόβο, μια απώλεια, έναν έρωτα, μια αλήθεια που δυσκολεύτηκε να παραδεχτεί ή την ανάγκη να ξεκινήσει ξανά. Και έτσι, η ιστορία της Ρενάτας θα έπαυε να είναι μόνο δική μου και θα γινόταν και δική του.

Σήμερα, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του «Μάνγκο και Αλάτι», τα μηνύματα, οι εξομολογήσεις και η αγάπη που έχω λάβει από τους αναγνώστες μου δείχνουν πως αυτή η συνάντηση έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει.

Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη για την αποδοχή, την αγάπη και, πάνω απ’ όλα, για αυτή τη σύνδεση.

Με αγάπη,

Πάολα

----------------------------

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Μπορεί ένα αντίο να γίνει η πιο γενναία αρχή;

Η Ρενάτα ζει και αναπνέει για το ξενοδοχείο της στην Πλάκα, ελπίζοντας να το δει να εξελίσσεται όπως το ονειρεύτηκε. Όταν όμως δέχεται ένα καθοριστικό τηλεφώνημα για τον παππού της, έναν διαβολικό αισθηματία που δεν σταματά να την εκπλήσσει, εγκαταλείπει τα πάντα και φεύγει για το Μεντεγίν της Κολομβίας όπου εκείνος κατοικεί.

Μέσα στα έντονα χρώματα και τους ξέφρενους ρυθμούς της πόλης ο παππούς Πίπο αποχαιρετά τη ζωή, με μια γιορτή που αψηφά τον θάνατο. Σύντομα, η Ρενάτα ξετυλίγει αποκαλύψεις, γρίφους και κρυμμένα μηνύματα, ενώ ένας απρόσμενος έρωτας την ωθεί να επαναπροσδιορίσει όσα πίστευε για τον εαυτό της.

Καθώς η Λατινική Αμερική συναντά τη Μεσόγειο, η γεύση του έρωτα γίνεται γλυκιά και τολμηρή, σαν μάνγκο και αλάτι.

Ένα ταξίδι αισθήσεων, γεμάτο εξωτικές μυρωδιές και κινηματογραφικές εικόνες, ένας ύμνος στη ζωή και στις δεύτερες ευκαιρίες που κρύβονται στην άλλη άκρη του κόσμου.

Το βιβλίο «Μάνγκο και Αλάτι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος.