Η νεράιδα Θυελλίνα

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ

Τίτλος: Η νεράιδα Θυελλίνα

Συγγραφέας: Ραμόνα Μίζα

Εάν πρέπει κάτι να διατηρήσουμε αναλλοίωτο μέσα από τις ιστορίες των βιβλίων που απευθύνονται στα μικρά παιδιά είναι η αθωότητα της ψυχής και της σκέψης τους. Να μην προσπαθούμε να τα κάνουμε να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται ως ενήλικες, αλλά μόνο βάσει της ηλικίας τους. Κι εγώ αυτό το εκτιμώ πολύ όταν το βρίσκω μέσα σε ανάλογα βιβλία που τυγχάνει να διαβάσω. Επιστρέφω και στις αναγνώσεις βιβλίων που απευθύνονται σε παιδικό/εφηβικό κοινό με ακόμη πιο επιλεκτικά κριτήρια και νομίζω ότι οι επιλογές μου -συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας- θα με δικαιώσουν ως προς αυτήν μου την απόφαση και θα ικανοποιήσουν εξίσου κι εσάς.

Διάβασα και σας παρουσιάζω το παραμύθι της συγγραφέως Ραμόνα Μίζα (Ramona Miza), με τίτλο ''Η νεράιδα Θυελλίνα", το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Βακχικόν. Την εικονογράφησή του έχει επιμεληθεί η κυρία Χριστίνα Μουρεσάν-Τοθ (Cristina Mureșan-Toth) και προορίζεται για παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών. Ένα παιδικό βιβλίο που έρχεται να ''σπάσει'' τις λανθασμένες πεποιθήσεις και να ''ξεκρεμάσει'' ταμπέλες που συνοδεύουν όχι δρόμους και περιοχές, αλλά ανθρώπους...

Περιγραφή:

Σε ένα χωριό τεμπέλικων ξωτικών ζει μια νεράιδα, η Θυελλίνα. Όλη μέρα βαδίζει τριγύρω με ένα μαύρο σύννεφο πάνω από το κεφάλι της, πάντα κατσουφιασμένη και σοβαρή, τόσο που τα καημένα τα ξωτικά τρέμουν από φόβο μόλις τη βλέπουν να έρχεται.

Μια μέρα, αποφασίζουν να μπουν κρυφά στην καλύβα της. Τι θ’ ανακαλύψουν άραγε εκεί μέσα;

Ένα παραμύθι που μαθαίνει στα παιδιά να μη μένουν στην εξωτερική εμφάνιση, αφού καμιά φορά πάνω απ’ τις πιο καλόκαρδες ψυχές βροντούν κι αστράφτουν τα πιο μαύρα σύννεφα.

Καλώς, ή, κακώς μεγαλώνουμε... Λάθος! Πάμε πάλι από την αρχή! Δυστυχώς μεγαλώνουμε με την παγιωμένη (κάποια στιγμή πρέπει να αμφισβητηθεί!) αντίληψη ότι μπορούμε να κρίνουμε και να καταλήξουμε στο συμπέρασμα το αν ένας άνθρωπος είναι καλός, ή, όχι βάσει της εξωτερικής του εμφάνισης, όπως και τον τρόπο που συμπεριφέρεται. Μήπως, όμως, όλο αυτό δεν είναι η πραγματικότητα; Μήπως το σφάλμα μας είναι να εμμένουμε στην επιφάνεια και μην εστιάζοντας στην αλήθεια του βαθύτερου ''είναι'' να χάνουμε την ουσία; 

Κι όχι μόνο αυτό! Μιλάμε για μία συνθήκη που διαιωνίζεται και είναι σωστό να μάθουμε στα παιδιά από μικρή ηλικία να μην κρίνουν τους ανθρώπους ούτε εξαιτίας του πώς μοιάζουν, ίσως και συμπεριφέρονται, μα να τους αποδέχονται όπως είναι και κυρίως να ψάχνουν να βρουν τις βαθύτερες αιτίες που ένας άνθρωπος μπορεί να έχει αυτόν τον χαρακτήρα και κατ'επέκταση αυτήν τη στάση ζωής και συμπεριφοράς. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι κανένας άνθρωπος δε γεννιέται κακός! Υπάρχουν άλλοι παράγοντες που οδηγούν τα βήματά τους προς μία συμπεριφορά που δεν τον καθιστά αρεστό. Συνεπώς, αντί να τους γυρνάμε την πλάτη και να βιαζόμαστε να τους χαρακτηρίζουμε με ποικίλα επίθετα, ας προσπαθήσουμε να τους προσεγγίσουμε και να τους ακούσουμε. Ποιος/α ξέρει; Ίσως πίσω απ'όλη αυτήν τη φαινομενική πανοπλία να κρύβεται από κάτω μία ευαίσθηση, ευγενική και καλοσυνάτη ψυχή που αποζητά αγάπη, κατανόηση, φροντίδα, αποδοχή, εμπιστοσύνη και νοιάξιμο! Μία ψυχή πληγωμένη που μπορεί να φοβάται και ο φόβος να αναγκάζει η όποια κακιά συμπεριφορά να γίνεται άλλη αόρατη ασπίδα προστασίας.

Η συγγραφέας, λοιπόν, έχοντας όλα τα παραπάνω κατά νου, αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ψυχαγωγική και συνάμα διδακτική ιστορία που είναι όμορφα δομημένη και προσεγγίζει τις παιδικές ψυχές και σκέψεις με σεβασμό, αγάπη και προσοχή. Δεν τρομάζει και με σύμμαχό της την άπλετη φαντασία δείχνει στα μικρά παιδιά τον δρόμο της αποδοχής που δεν ''σκοντάφτει'' πάνω σε ταμπέλες και στην όποια εξωτερική εμφάνιση, αλλά εστιάζει στην ευγένεια που υπάρχει μέσα στις ψυχές όλων των ανθρώπων! Ένα παραμύθι που εμένα με άγγιξε πολύ και σας το προτείνω!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.