Το κάλεσμα της Λάμιας

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

''Μερικά μυστικά δεν κρύβονται. Θάβονται. Και περιμένουν…"

Ανέκαθεν αγαπούσα και συνεχίζω να το κάνω με την ίδια ίσως και περισσότερη ορμή το όποιο αποτέλεσμα προκύπτει από το ''πάντρεμα'' αντιφατικών ζευγών και το πώς αυτό μπορεί να αποτυπώνεται και να αφήνει ένα αλλιώτικο ''σημάδι'' πάνω στις ζωές των ανθρώπων. Ελάτε, λοιπόν, μέσα από τo καινούργιο μυθιστόρημα φαντασίας του συγγραφέα Φώτη Κατσιμπούρη, με τίτλο ''Το κάλεσμα της Λάμιας'' (κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική) να δούμε το πώς η απτή πραγματικότητα αναγεννιέται και την ίδια στιγμή αντιμάχεται τον θρύλο, την αντίθεση μεταξύ του φωτός και του σκοταδιού, τα πανάρχαια και σε μία φάση καταστολής μυστικά και την αλήθεια που έρχεται και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της κι αρκετά ακόμη μέσα σε ένα σκηνικό όπου ο τρόμος αναδύεται από την ίδια τη λαογραφία του τόπου που τη συνοδεύουν, διαχρονικά, πολλές προλήψεις, δεισιδαιμονίες και μία γενικότερη αίσθηση μυστηρίου γύρω από το φαινομενικά ( ; ) όποιο ανεξήγητο...

Άν και υποστηρίζω ότι τα πάντα έχουν όρια, σε δύο από τα ελάχιστα πράγματα στα οποία μπορώ να κάνω μία εξαίρεση είναι το σύμπαν και η φαντασία. Κι από τη στιγμή που δεν είμαι επιστήμονας με ανάλογες γνώσεις γύρω από το σύμπαν, αλλά μία απλή αναγνώστρια με μπόλικη δόση φαντασίας από μικρή ηλικία, ε τότε ναι! Ναι, θεωρώ ότι όλα είναι πιθανά να γραφτούν και να στέκουν μέσα σε ένα μυθιστόρημα φαντασίας όπου ο μύθος μπορεί να γίνει ένα με το αίσθημα του τρόμου και η δικαιοσύνη για να επέλθει και να μας ικανοποιήσει θα χρειαστεί απαιτητικές κι επώδυνες θυσίες από μεριάς μας. Και κάπως έτσι ένα ευφυές παιχνίδι μεταξύ της σκέψης μου και του παρόντος βιβλίου μόλις ξεκινούσε...

Μα καλύτερα, ας τα πιάσω από την αρχή. Υπάρχουν αρκετές ερμηνείες και ορισμοί γύρω από την ύπαρξη της λάμιας. Εγώ θα επιλέξω να κρατήσω αυτή στην οποία αναφερόμαστε στη λάμια ως εκείνο το μυθολογικό τερατόμορφο πλάσμα της λαϊκής παράδοσης του τόπου μας που είθισται να έχει ένα γυναικείο πρόσωπο και σώμα κατά το ήμισυ και το υπόλοιπο να είναι το σώμα ερπετού. Τρέφεται ως άλλος ''βρυκόλακας'' από το αίμα και είναι πολύ ικανή στο να μεταμορφώνεται σε γυναίκα και να σαγηνεύει τους ανθρώπους γύρω της. Άραγε, τί μπορεί να ήταν αυτό της το κάλεσμα και με ποιον τρόπο θα επηρέαζε τα πρόσωπα, όπως κι εν γένει την παρούσα ιστορία του βιβλίου;

''Τρεις φόνοι, μια αποτρόπαιη υπογραφή: πτώματα στραγγισμένα από αίμα, με τις καρδιές αφαιρεμένες με χειρουργική ακρίβεια. Από την Αθήνα μέχρι την Καλαμάτα, ο τρόμος εξαπλώνεται και η αστυνόμος Χριστοφορά βρίσκεται στο κατώφλι μιας υπόθεσης που ξεπερνά κάθε λογική.

Τα ίχνη την οδηγούν στις Τρεις Πηγές, έναν βυζαντινό οικισμό της ορεινής Μεσσηνίας. Η κατασκευαστική εταιρεία ARKHEON έχει αναλάβει την αναβίωση του χωριού – ή τουλάχιστον αυτό πιστεύουν τα μέλη της ομάδας της. Στην πραγματικότητα, ο Ραϊμόντ ντε Βιλιέρ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας και απόγονος του ιππότη που κάποτε αιματοκύλησε την περιοχή, έχει έναν προσωπικό, σκοτεινό στόχο: να εντοπίσει και να κλέψει το πολύτιμο «Ποτήριον του Ηρακλείου». Για να το πετύχει, δεν θα διστάσει να συμμαχήσει με τη σκοτεινή «αφέντρα» των Τριών Πηγών, μια γυναίκα που τον σαγηνεύει για να εξυπηρετήσει τα δικά της, αιματηρά σχέδια.

Σε έναν τόπο όπου οι μύθοι αποκτούν σάρκα και οστά, όταν το κάλεσμα της Λάμιας αντηχήσει, οι ήρωες καλούνται να ανακαλύψουν ποιος είναι ο πραγματικός θύτης – ο άνθρωπος ή το τέρας;" (Από το οπισθόφυλλο)

Ο συγγραφέας επιλέγει να μας επιστρέψει πίσω στο παρελθόν εκεί όπου άρχισαν όλα, ή, σχεδόν όλα ώστε να μπορέσει να ρίξει αόρατες ''γέφυρες'' με το παρόν, ίσως και το μέλλον των προσώπων της ιστορίας. Κι αν όλα μπορεί να μοιάζουν σαν άλλα αφηγήματα σαν παραμύθια για να τρομάζουν τα μικρά παιδιά, αφήστε να θεωρώ ότι πάντα μέσα σε αυτά υπάρχουν μικρά ψήγματα αλήθειας, καθώς και κάλυψη λοιπών κινήτρων γύρω από τις υστερόβουλες ( ; ) πράξεις πολλών ανθρώπων που ψάχνουν την αφορμή για να πράξουν όπως επιθυμούν, ακόμη και εις βάρος άλλων ανθρώπων με απώτερο σκοπό την ίδια ωφέλεια... Έτσι και εδώ, όλα ντύνονται με την απαραίτητη αίσθηση φαντασίας, μυστηρίου και περιπέτειας που μας οδηγούν σε ένα ταξίδι με προσπάθεια επικράτησης του καλού έναντι του κακού κι αντιστρόφως με πλάσματα της φαντασίας και θνητούς ανθρώπους στις πρωταγωνιστικές θέσεις.

Στη δεύτερη αυτή ''συνάντησή'' μου με έργο του συγγραφέα μπορώ να πω ότι έμεινα αρκετά ικανοποιημένη από το πώς έχει πλάσει όλη την υπόθεση με τη σκέψη του και την αποτυπώνει, έπειτα, πάνω στο χαρτί. Με φανερή την πρόθεσή του να ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο πλάνο από το οποίο και δεν παρεκκλίνει (κάτι καθόλου κακό!) μας βάζει στη διαδικασία να ακολουθήσουμε κάθε βήμα του και να γίνουμε ένα αόρατο κι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας. Μία ιστορία ενδιαφέρουσα με ρέοντα λόγο και συνεχόμενη δράση που ενισχύεται από την όποια δόση αγωνίας, ανατροπών και των τόσων όσων αποκαλύψεων σε σημεία που χρειάζεται, όπως και την τοποθέτηση των προσώπων (με τα όποια τους χαρακτηριστικά) όταν κι όπου έπρεπε. Ναι, ίσως σε κάποια σημεία να ήθελα λίγο περισσότερη έμφαση από μεριάς του συγγραφέα, αλλά και πάλι δεν το βρήκα ενοχλητικό!

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μία πραγματικά καλή προσπάθεια του συγγραφέα που εξάπτει τη φαντασία μας, τονώνει τη δημιουργική μας σκέψη και εντέλει μας κάνει να περνάμε πραγματικά όμορφα όση ώρα διαρκεί η ανάγνωση του βιβλίου. Άραγε, ποιοι/ες οι τολμηροί/ες που είτε θα απαντήσουν, ή, θα αντισταθούν σε αυτό ''Το κάλεσμα της Λάμιας'';

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.