Ο κύκλος που ήθελε να γίνει κύκλος

Γράφει η Κυριακή Γανίτη

Ένα αλλιώτικο παραμύθι για μικρούς/ες, αλλά και για μεγάλους/ες, ή, μήπως μία ιστορία πέρα για πέρα αληθινή που μέσα από τον όποιο αλληγορικό της χαρακτήρα εστιάζει στο τί είναι αυτό που θέλουμε από τη ζωή μας και κατ'επέκταση από την αναζήτηση κι αποδοχή του εαυτού μας μέσα από την όποια διαδικασία της αυτογνωσίας;

Μία ιστορία όπου ''Ο κύκλος που ήθελε να γίνει κύκλος'' -όπως και ο τίτλος της- γίνεται πηγή έμπνευσης του συγγραφέα Γιώργου Λεμπέση για τη συγγραφή της και εικονογραφείται από την κυρία Κλαίρη Μπαρόλα (iopi).

Κι άραγε, ποιος/α θα βρει το θάρρος να παραδεχθεί ότι είναι ένας αλλιώτικος ''κύκλος'' που ουσιαστικά αυτό που αναζητά είναι να βρει τη θέση του/της μέσα σε αυτό το αχανές σύμπαν που ζούμε;

''Ένας κύκλος που δεν μπορεί να κυλήσει.

Μια γραμμή που δεν φοβάται να σταθεί δίπλα του.

Ένα κενό που γίνεται μοίρα — και μια συνάντηση που αλλάζει τα πάντα."

Ξεκίνησα την ανάγνωση του βιβλίου νιώθοντας μία ανεξήγητη τρυφερότητα προς εκείνο. Δεν ξέρω πώς ακριβώς να σας το περιγράψω, μα είχα την πεποίθηση ότι θα με άγγιζε με έναν τρόπο που τον είχα ανάγκη, αλλά δεν το είχα παραδεχθεί έως τώρα. Ξέρετε πολλές φορές, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα πιάνουμε τους εαυτούς μας να βρίσκουν απαντήσεις μέσα σε βιβλία που τα λένε όλα μέσα σε λίγες λέξεις. Δίχως υπερβολές, δίχως ακραίες φωνές, δίχως φιοριτούρες, ή, λοιπές τάσεις εντυπωσιασμού... Ο συγγραφέας μέσα σε λίγες μόνο αράδες φτάνει στην ουσία, που δεν είναι άλλη από την ανάγκη όλων μας να βρούμε αυτό που είμαστε. Το πού ταιριάζουμε, τον σκοπό μας σε αυτήν τη ζωή, καθώς και την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να το πετύχουμε!

''Ο κύκλος αναζητά την πλήρη μορφή του.

Η γραμμή ανακαλύπτει πως η ολοκλήρωση δεν είναι πάντα αυτό που νομίζουμε.

Κι όταν το μονοπάτι τελειώνει, κάποιος πρέπει να έχει το θάρρος να γίνει ο δρόμος."

Αγάπησα την τρυφερότητα του λόγου του συγγραφέα που δεν υποδεικνύει, μα μας αφήνει ελεύθερους/ες να ''κινηθούμε'' μέσα στην ιστορία και γίνουμε κομμάτι αυτής. Τον τρόπο που η όποια ολοκλήρωση επιτυγχάνεται μέσω της προσφοράς, της ανιδιοτελούς αγάπης που μπορεί να αλλάξει και να λάβει πάρα πολλές μορφές -ακόμη κι αν δεν είναι πάντα στο πλευρό μας. Μία αγάπη που είναι το κίνητρο και η κινητήριος δύναμή μας για να πάμε μπροστά. Μία αγάπη που δεν είναι κτητική, δεν απαιτεί, δε ζητά ανταλλάγματα, και δε φέρεται δεσμωτικά, αλλά μας λυτρώνει μέσω της ελευθερίας και του φωτός που διώχνει μακρυά όλα τα σκοτάδια, τους φόβους και τις όποιες μας ανασφάλειες...

''Και μια υπενθύμιση: καμιά ολοκλήρωση δεν είναι αληθινή αν δεν χωρά και τον άλλον."

Μία ιστορία γραμμένη από έναν άνθρωπο για όλους τους άλλους ανθρώπους εκεί έξω. Μία ιστορία πλημμυρισμένη από αγάπη, νοιάξιμο, φροντίδα, αποδοχή, ενσυναίσθηση και πολλά σημαντικά και ουσιαστικά μηνύματα με τελικό αποδέκτη το αναγνωστικό κοινό. Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ και σας προτρέπω να αναζητήσετε κι εσείς.

Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Lebee Publications.