Γράφει η Κυριακή Γανίτη Δεν ανήκω στο νομικό/δικαστικό, ή, αστυνομικό χώρο του τόπου μας (ή οπουδήποτε αλλού!) ώστε να έχω τις ανάλογες και πρέπουσες γνώσεις για να εκφέρω μία εμπεριστατωμένη άποψη για το πώς κινούνται αυτά τα συστήματα, τις ενέργειες που ακολουθούνται μετά τη διάπραξη ενός π.χ. εγκλήματος, δίκης, κλπ. Οι μόνες -μηδαμινές- μου γνώσεις έχουν προέλθει (δεν ξέρω καν αν βασίζονται και στην πραγματικότητα!) είτε από τα όσα έχω λάβει από διάφορα αστυνομικά μυθιστορήματα είτε με το να παρακολουθώ -ξένες κυρίως- ανάλογες σειρές και ταινίες στην τηλεόραση. Όχι, πώς αυτά από μόνα τους αρκούν να με καταστήσουν έναν άνθρωπο με τέτοιες εξειδικευμένες γνώσεις! Άλλο οι σπουδές κι άλλο τα βιβλία και τα σενάρια των ταινιών/τηλεοπτικών σειρών. Αλίμονο, αν αυτά μας καθιστούν ικανές/ους για να ασκήσουμε αξιόπιστα αυτά τα επαγγέλματα! Αυτό, λοιπόν, που ξέρω -και μεταξύ μας μου ακούγεται ως λογικό!- είναι ότι για να κριθεί η αθωότητα, ή, η ενοχή ενός ατόμου θα πρέπει να υπάρχουν ακράδαντες ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου