Vivliovamon by Kiriaki Ganiti

(Προέλευση φωτογραφίας: Shutterstock.com) Γράφει η Κυριακή Γανίτη Η ευθύνη του αναγνωστικού κοινού... Συχνά πυκνά, ως αναγνώστες/στριες στις κατ'ιδίαν συζητήσεις μας, παραπονιόμαστε για συγγραφείς που έχουν καβαλήσει το καλάμι. Που μας μιλούν και μας κοιτούν με αλαζονεία. Που νιώθουνε θιγμένοι/ες αν πούμε ότι δε μας άρεσε το βιβλίο τους και τολμήσαμε να το βαθμολογήσουμε με μη αρεστή για εκείνους/ες βαθμολογία. Που δε σέβονται το αναγνωστικό κοινό και τη λογοτεχνία εν γένει και άλλα ποικίλα αρνητικά. Και ναι! Μιλώ για εκείνους/ες τους/τις μέτριους/ες ''συγγραφείς'' (μεταξύ μας δεν πρέπει καν να φέρουν αυτόν τον τίτλο, πόσω μάλλον να τολμούν οι εκδοτικοί να εκδίδουν τα βιβλία τους που πάσχουν από πολλά!) που δεν κοιτούν να βελτιώνονται και να γράφουν ακόμη καλύτερα και με λόγο ύπαρξης βιβλία, αλλά για κακομαθημένα άτομα που δε δέχονται την όποια κριτική (είτε θετική είτε αρνητική που έχει σκοπό όχι να προσβάλλει/μειώσει, μα να δείξει τον δρόμο προς την εξέλιξη!). Δυσ...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης... Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μ...